Zdjęcie stockowe. IMAGO/imagebroker

Krótkie dni, niski kąt padania promieni słonecznych i niekorzystne kąty padania promieni słonecznych już ograniczają wydajność systemów fotowoltaicznych zimą. Jeśli do tego dodamy gęstą mgłę, pozostaje zaledwie ułamek teoretycznej mocy wyjściowej. Chociaż moduły są technicznie gotowe do użycia, ich potencjał jest praktycznie niemożliwy do wykorzystania bez bezpośredniego światła słonecznego.

Górna Austria w centrum uwagi: regionalne słońce, różnice regionalne

Podczas gdy w centralnej części Górnej Austrii przez kilka dni panował ponury nastrój, inne obszary korzystały z lepszych warunków. W niektórych częściach Mühlviertel, a także w południowej części Górnej Austrii i wzdłuż przedgórza Alp, odnotowano znacznie więcej godzin słonecznych. Tamtejsze instalacje fotowoltaiczne mogły nadal wytwarzać energię elektryczną, choć w niższym, zimowym zakresie.

Te różnice coraz częściej prowadzą do dyskusji na temat regionalnych modeli bilansowania. Społeczności energetyczne są postrzegane jako sposób na pozyskiwanie energii elektrycznej z bardziej słonecznych regionów, gdy mgła lub opady śniegu utrudniają produkcję we własnej lokalizacji. Technicznie rzecz biorąc, ma to sens – ale nie zmienia to faktu, że całkowita ilość dostępnej energii słonecznej pozostaje ograniczona w takich warunkach pogodowych.

Ciemne okresy niskiej wilgotności jako wyzwanie systemowe

Szczególnie problematyczne są tzw. „ciemne okresy bezwietrzne”. Są to fazy pogodowe charakteryzujące się słabym wiatrem i minimalnym nasłonecznieniem – sytuacja często występująca zimą. Układy wysokiego ciśnienia przynoszą wówczas zachmurzenie, krótkie dni i bezwietrzną ciszę trwającą kilka dni, a czasem nawet tydzień. W takich okresach produkcja energii elektrycznej z elektrowni wiatrowych i słonecznych spada do minimum, a jednocześnie rośnie zapotrzebowanie na energię cieplną, oświetleniową i przemysłową.

Typową cechą tych faz jest to, że odnawialne źródła energii tymczasowo dostarczają jedynie ułamek swojej zainstalowanej mocy. To wyraźnie ilustruje wyzwanie strukturalne, jakie niesie ze sobą sztywne skupienie się na źródłach energii zależnych od pogody.