Obraz: DarkTulip z Pixabay

Kiedy dr Henry G. Bieler opublikował w 1966 roku swoją książkę „Żywność to Twoje najlepsze lekarstwo”, nie tylko rzucił wyzwanie konwencjom medycznym, ale także wypowiedział wojnę samym podstawom współczesnej medycyny. Oto lekarz z ponad pięćdziesięcioletnim doświadczeniem, który przyjął tysiące porodów i wyleczył dziesiątki tysięcy pacjentów, spokojnie deklarując, że teoria zarazków Louisa Pasteura przedstawia tylko część historii. Bakterie, argumentował Bieler, to jedynie padlinożercy żywiący się toksycznymi odpadami już obecnymi w organizmie, a nie intruzi wywołujący choroby. Prawdziwym winowajcą była toksemia: nagromadzenie toksyn wynikające z niewłaściwej diety, które zamieniło wewnętrzne środowisko organizmu w wylęgarnię chorób. Podczas gdy jego koledzy przepisywali leki z tego, co nazywał „przewodnikami farmaceutycznymi”, „których rozmiar dorównywał książce telefonicznej Manhattanu”, Bieler całkowicie zrezygnował z farmakoterapii i leczył wszystko, od gorączki niemowlęcej po cukrzycę, starannie dobranymi produktami spożywczymi i terapeutycznym postem. Nie były to brednie jakiegoś teoretyka, lecz przemyślane wnioski lekarza, który wypróbował na sobie tradycyjną medycynę, gdy jego zdrowie się załamało, uznał ją za niewystarczającą i poprzez osobiste eksperymenty odkrył, że zmiana diety może przynieść to, czego nie udało się osiągnąć medycynie.

Droga, która doprowadziła Bielera do odrzucenia medycyny farmaceutycznej, rozpoczęła się od jego własnego złego stanu zdrowia. Jako przepracowany młody lekarz po I wojnie światowej, rozwinęła się u niego ciężka astma, problemy z nerkami i pomimo konwencjonalnych metod leczenia osiągnął wagę 105 kilogramów (220 funtów). Potem nastąpiło objawienie: przypadkowe spotkanie z lekarzem znającym się na patologii chemicznej, który wyjaśnił, że choroby wynikają z desperackich prób organizmu, by wyeliminować toksyczne produkty przemiany materii wszystkimi dostępnymi kanałami. Bieler dowiedział się, że wątroba jest głównym chemikiem organizmu, zaprojektowanym do filtrowania i neutralizowania toksyn, ale przeciążona nieodpowiednim pożywieniem, przestawała działać, zmuszając gruczoły dokrewne do wydalania toksyn drogami ewakuacyjnymi: przez skórę (powodując wysypki i czyraki), błony śluzowe (powodując przeziębienia i flegmę) lub płuca (powodując astmę i zapalenie oskrzeli). Nie były to choroby, które należało tłumić, lecz kryzysy ozdrowieńcze, które należało wspierać. W ciągu pięciu minut od zrozumienia tej koncepcji Bieler wiedział, co musi zrobić. Odstawił wszystkie leki, dostosował dietę i zobaczył, że jego waga wróciła do normy do 70 kilogramów, a dolegliwości zniknęły na dobre. Zdał sobie sprawę, że organizm posiada trzy potężne linie obrony: jelita, które kontrolują to, co dostaje się do krwiobiegu, wątrobę, która filtruje i neutralizuje toksyny, oraz gruczoły dokrewne, które tworzą awaryjne drogi, gdy pierwsze dwie zawodzą. Objawy choroby były jedynie dowodem na to, że te awaryjne drogi są aktywne, pisze Unbekoming .

Rewolucyjność podejścia Bielera wynikała nie tylko z jego odrzucenia leków, ale także z jego szczegółowego zrozumienia, jak konkretne pokarmy powodują konkretne choroby. Przegrzane białka zmieniały się z hydrofilowych (lubiących wodę) w hydrofobowe (odpychające wodę) koloidy, przez co stawały się niestrawne i gniły w jelitach, wytwarzając toksyny, które powodowały wszystko, od artretyzmu po raka. Sól kuchenna – ta pozornie nieszkodliwa przyprawa – była w rzeczywistości nieorganiczną substancją żrącą, która pobudzała nadnercza, a jednocześnie uszkadzała nerki. Lody, jak kontrowersyjnie twierdził, ulegają rozpadowi molekularnemu po zamrożeniu i, rozpuszczając się w żołądku, stają się idealnym pożywieniem dla bakterii gnilnych, co prawdopodobnie przyczyniało się do epidemii polio w miesiącach letnich. Bieler nie tylko identyfikował problemy; oferował również rozwiązania. Bogata w sód rodzina dyniowatych mogła regenerować wyniszczoną wątrobę. Bogate w potas liściaste warzywa wspomagały trzustkę diabetyków. Prawidłowo przeprowadzony post zapewniał organom „chemiczny odpoczynek” niezbędny do eliminacji nagromadzonych toksyn: jelita w ciągu 24 godzin, krew w ciągu trzech dni, wątroba w ciągu pięciu dni. Leczył pacjentów nie standardową dietą, ale poprzez identyfikację ich typu budowy ciała (nadnercza, tarczyca lub przysadka), określenie ich specyficznej toksemii i przepisanie precyzyjnie odpowiednich pokarmów jako lekarstwa. Przywódca polityczny z niewydolnością serca, który mógł trawić pokarm tylko między 11:00 a 14:00. Diabetyk, który utrzymywał się pod kontrolą bez insuliny dzięki bulionowi warzywnemu. Niezliczone przypadki dzieci, które wyzdrowiały z poważnych chorób dzięki postowi na rozcieńczonych sokach, podczas gdy ich gorączka spalała toksyny.

Implikacje pracy Bielera wykraczają daleko poza jego epokę, podważając nie tylko praktykę medyczną, ale i cały nasz związek z chorobą i leczeniem. Jeśli choroba rzeczywiście wynika z wewnętrznej toksemii, a nie z zewnętrznej inwazji – jeśli objawy stanowią lekarstwo, a nie problem – to tłumienie jej lekami jedynie zaostrza chorobę, jednocześnie dodając toksyny farmaceutyczne do i tak już toksycznego organizmu. Każdy rodzic sięgający po leki przeciwgorączkowe, każdy lekarz przepisujący antybiotyki na przeziębienie, każda rutynowa tonsillektomia, która eliminuje układ odpornościowy organizmu – wszyscy oni są podejrzliwi. Jednak przesłanie Bielera nie było przesłaniem rozpaczy, lecz siły. Wykazał, poprzez tysiące studiów przypadków, że organizm posiada niezwykłe zdolności samoleczenia, gdy jest odpowiednio odżywiony i uwolniony od toksycznych obciążeń. Być może najbardziej niezwykłym aspektem jego pracy jest jego sugestia, że ​​choroby przewlekłe nękające współczesne społeczeństwo – nowotwory, cukrzyca, choroby serca, których liczba wzrosła ośmiokrotnie, podczas gdy liczba chorób zakaźnych spadła – wynikają nie z tajemniczych przyczyn wymagających coraz silniejszych leków, ale z nagromadzenia błędów dietetycznych, które można skorygować poprzez dietę. W czasach, gdy koszty opieki zdrowotnej rosną w zawrotnym tempie, a rozwiązania farmaceutyczne powodują tyle samo problemów, co rozwiązują, półwieczna mądrość Bielera oferuje coś radykalnego: możliwość, że nasze kuchnie są potężniejsze niż nasze apteki, że post może osiągnąć to, czego nie może osiągnąć operacja, i że objawy organizmu — te nieprzyjemne wybuchy złości, które nauczyliśmy się tłumić — są w rzeczywistości piękną próbą natury, by nas uzdrowić, gdybyśmy tylko przestali w nie ingerować.

Dziękujemy Henry’emu Bielerowi.

Jedzenie jest twoim najlepszym lekarstwem: przełomowa klasyka żywienia: dr Bieler, Henry G.

Analogia

Wyobraź sobie swoje ciało jako piękną rezydencję z rozbudowanym systemem wodno-kanalizacyjnym i gospodarką odpadami. Z biegiem czasu jej mieszkańcy nieustannie spuszczają do kanalizacji szkodliwe substancje: tłuszcz, chemikalia i odpady. Początkowo główny kanał ściekowy (twoja wątroba) filtruje i przetwarza wszystko sprawnie. Jednak w miarę gromadzenia się kolejnych toksycznych odpadów, ten główny kanał się zatyka.

W rezydencji uruchamia się system alarmowy – odpady zaczynają gromadzić się w kanałach wentylacyjnych: kratki wentylacyjne w łazienkach zaczynają przeciekać (powodując wysypki skórne), kanały wentylacyjne wydzielają nieprzyjemne zapachy (powodując problemy z oddychaniem), a na oknach pojawia się wilgoć (powodując wyciek śluzu). Ekipy konserwacyjne (gruczoły dokrewne) pracują po godzinach, gorączkowo odprowadzając odpady przez każdy dostępny otwór. Na koniec instalują potężne wentylatory (gorączka), aby wydmuchać toksyczne opary.

Większość fachowców po prostu spryskałaby odświeżacz powietrza (lek), aby zamaskować zapach lub uszczelnić widoczne przecieki (operacja chirurgiczna). Jednak mądry hydraulik rozumie, że rozwiązaniem nie jest likwidacja każdego zatoru, ale zatrzymanie przedostawania się szkodliwych substancji do odpływu i przepłukanie systemu czystą wodą (post). Po oczyszczeniu systemu należy wprowadzać do niego tylko odpowiednie materiały (dobre jedzenie). Zaawansowany system filtracji w domu może wtedy działać perfekcyjnie, zgodnie z przeznaczeniem, bez konieczności ciągłych napraw awaryjnych.

Wyjaśnienie w minutę

Twój organizm jest genialnie zaprojektowany i posiada trzy bariery obronne chroniące przed chorobami. Po pierwsze, jelita filtrują to, co dostaje się do krwiobiegu. Po drugie, wątroba filtruje i neutralizuje toksyny. Po trzecie, gdy gruczoły są przeciążone, tworzą one ujścia awaryjne przez skórę, płuca i błony śluzowe, wywołując to, co nazywamy „objawami”.

Ale oto nadchodzi objawienie: choroba nie jest zewnętrznym atakiem bakteryjnym, ale próbą organizmu usunięcia wewnętrznych toksyn z niezdrowej żywności. Gorączka? Twój organizm spala toksyny. Wysypka? Toksyny wydalane przez skórę. Śluz? Toksyczne odpady wydalane przez wyjście ewakuacyjne.

Współczesna medycyna tłumi te objawy za pomocą leków, wtłaczając toksyny głębiej. Ale wyłączenie alarmu przeciwpożarowego nie gasi pożaru. Prawdziwe rozwiązanie jest zdumiewająco proste: powstrzymaj produkcję toksyn, dokonując właściwych wyborów żywieniowych i pozwól organizmowi oczyścić się poprzez okazjonalne posty. Twoja wątroba jest lepszym chemikiem niż jakakolwiek firma farmaceutyczna – potrzebuje tylko odpowiednich surowców.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Zbadaj „toksemiczną teorię chorób”, poznaj różnice między minerałami organicznymi i nieorganicznymi i dowiedz się, dlaczego tradycyjne kultury, które jedzą nieprzetworzoną żywność, praktycznie nie mają chorób przewlekłych.

Podsumowanie 12-punktowe

1. Choroba jest spowodowana wewnętrznym zatruciem, a nie zewnętrznymi zarazkami

Choroby są wynikiem gromadzenia się toksycznych produktów przemiany materii we krwi i tkankach, co jest spowodowane niewłaściwym odżywianiem, słabym trawieniem i niewystarczającą eliminacją. Drobnoustroje to jedynie padlinożercy, którzy żywią się tymi toksynami i uszkodzonymi komórkami – są obecne z powodu choroby, a nie jako jej przyczyna. Chociaż teoria zarazków Pasteura doprowadziła do walki z chorobami zakaźnymi, pominęła ona kluczową rolę wewnętrznego środowiska chemicznego organizmu. Dramatyczny wzrost liczby przewlekłych chorób zwyrodnieniowych pomimo stosowania nowoczesnych antybiotyków dowodzi, że zabijanie drobnoustrojów nie usuwa ich pierwotnej przyczyny. Prawdziwe wyleczenie wymaga wyeliminowania toksycznego środowiska, w którym rozwijają się drobnoustroje, poprzez odpowiednią dietę i post.

2. Ciało ma trzy wspaniałe linie obrony

Pierwszą linię obrony stanowi układ pokarmowy, a konkretnie miliony kosmków jelitowych w jelicie cienkim, które selektywnie wchłaniają składniki odżywcze i wydalają toksyny poprzez wymioty lub biegunkę. Drugą linię obrony stanowi wątroba, główne laboratorium chemiczne, które filtruje krew, neutralizuje toksyny i produkuje żółć, usuwając produkty przemiany materii. Trzecią linię obrony tworzą gruczoły dokrewne – tarczyca, nadnercza i przysadka mózgowa – które stają się nadaktywne, gdy wątroba zawodzi i kierują toksyny do awaryjnych dróg eliminacji. Każda linia obrony ma określone możliwości i ograniczenia; gdy jedna zawodzi, aktywowana jest kolejna, ale kosztem nasilonego uszkodzenia tkanek.

3. Eliminacja substytucyjna powoduje objawy, które nazywamy chorobą

Kiedy główne narządy wydalnicze (wątroba i nerki) ulegają przeciążeniu, organizm musi korzystać z alternatywnych kanałów wydalania toksyn, w przeciwnym razie umiera. Płuca mogą zastąpić nerki, powodując choroby układu oddechowego; skóra może zastąpić wątrobę, powodując wysypki, czyraki lub trądzik; błony śluzowe mogą stać się drogami ewakuacyjnymi, wywołując katar. Konkretna choroba zależy od tego, które narządy są wykorzystywane i jaki rodzaj toksyn jest eliminowany. Te drogi ewakuacyjne ulegają uszkodzeniu pod wpływem żrących toksyn, które przez nie przepływają, powodując patologie, które rozpoznajemy jako choroby.

4. Gorączka jest naturalnym spalaczem, a nie wrogiem, którego należy stłumić

Gorączka symbolizuje próbę organizmu, by dosłownie spalić toksyczne produkty przemiany materii, które zatruwają organizm. Temperatura wewnętrzna wątroby może osiągnąć 43°C (111°F), utleniając toksyny, podczas gdy w jamie ustnej rejestruje się 40°C (104°F). To intensywne ciepło niszczy toksyny, które w przeciwnym razie uszkadzałyby narządy. Zbijanie gorączki lekami hamuje naturalną detoksykację i wpycha toksyny głębiej w tkanki, często powodując poważne powikłania, takie jak zapalenie opon mózgowych czy zapalenie wyrostka sutkowatego. Zwierzęta instynktownie poszczą, gdy mają gorączkę, aby móc w pełni skupić się na spalaniu toksyn. Ludzie powinni kierować się tą mądrością, zamiast uciekać się do leków przeciwgorączkowych.

5. Białka należy przygotowywać i spożywać w odpowiedni sposób, aby odżywiały, a nie truły.

Surowe lub lekko ugotowane białka zachowują swoją hydrofilową (przyciągającą wodę) strukturę koloidalną, dzięki czemu są łatwo strawne i umożliwiają szybkie wydalanie produktów przemiany materii. Nadmierne ogrzewanie przekształca je w hydrofobowe (odpychające wodę) koloidy, które gniją w jelitach, wytwarzając toksyczne produkty przemiany materii, których wątroba nie jest w stanie zneutralizować. Te gnilne toksyny powodują różne schorzenia, od zapalenia stawów po raka, w zależności od miejsca ich gromadzenia. Wbrew powszechnemu przekonaniu, nadmiar białka nie jest wydalany, lecz magazynowany w tkankach, powodując przewlekłą nadkwasotę. „Szaleństwo na punkcie białka” we współczesnej diecie powoduje więcej chorób niż niedożywienie kiedykolwiek.

6. Wątroba pełni funkcję głównego chemika i strażnika organizmu

Wątroba pełni ponad 500 funkcji i filtruje całą krew z jelit, zanim dostanie się ona do krążenia ogólnego, neutralizuje toksyny, produkuje żółć, magazynuje składniki odżywcze i wytwarza niezbędne białka. Prawidłowo funkcjonująca wątroba utrzymuje krew w czystości, utleniając toksyny i usuwając je w postaci nieszkodliwych soli żółciowych. Przeciążona złą dietą, alkoholem, lekami lub stresem emocjonalnym wątroba nie jest w stanie filtrować toksyn z krwi, co prowadzi do zatrucia układowego. Większość schorzeń ulega znacznej poprawie po przywróceniu funkcji wątroby poprzez post i odpowiednią dietę, co dowodzi jej kluczowej roli w zdrowiu.

7. Indywidualny typ budowy ciała determinuje skłonność do chorób i potrzebę leczenia

Typ nadnerczowy – krępy, silny i o dużej wytrzymałości – dobrze radzi sobie z ciężkimi białkami, ale w przypadku toksyczności rozwija się nadciśnienie i problemy z nerkami. Typ tarczycowy – wysoki, szczupły, nerwowy i artystyczny – usuwa toksyny przez skórę i błony śluzowe, powodując choroby układu oddechowego i skóry. Typ przysadkowy – proporcjonalny, inteligentny i kreatywny – może rozwinąć cukrzycę lub zaburzenia psychiczne pod wpływem stresu. Zrozumienie swojego typu pomaga przewidzieć wzorce chorób i dostosować leczenie żywieniowe, ponieważ każdy typ ma inne potrzeby dietetyczne i wzorce eliminacji toksyn.

8. Choroby wieku dziecięcego wynikają z toksyczności dziedzicznej i nabytej, a nie z infekcji

Pierworodne dziecko dziedziczy nagromadzone toksyny matki poprzez krew łożyska i często potrzebuje trzech lat, aby je wyeliminować. Późniejsze dzieci otrzymują czystszą krew matki, co wyjaśnia, dlaczego dzieci w środkowych kręgach w dużych rodzinach często cieszą się lepszym zdrowiem. Choroby wieku dziecięcego – odra, świnka i krztusiec – są próbami eliminacji konkretnych toksyn: toksyny skrobiowe powodują zaburzenia śluzu; toksyny białkowe powodują reumatyzm lub zapalenie migdałków; toksyny tłuszczowe powodują choroby skóry. Objawy wskazują, którą drogą eliminacji posługuje się organizm, aby wydalić toksyny dziedziczne i odżywcze.

9. Zwykłe produkty spożywcze stają się trujące w wyniku niewłaściwego wyboru i przygotowania

Sól kuchenna to nieorganiczna substancja żrąca, która pobudza nadnercza i uszkadza nerki; nie jest produktem spożywczym. Kawa i używki dostarczają wyczerpanym gruczołom fałszywego zastrzyku energii, co ostatecznie prowadzi do wyczerpania. Cukier i rafinowane skrobie fermentują do kwasów, powodując zaburzenia śluzu. Białka uszkodzone przez wysoką temperaturę w pasteryzowanym mleku gniją w jelitach. Zamrożona, a następnie roztopiona konsystencja lodów stanowi idealne środowisko dla bakterii gnilnych. Większość przetworzonej żywności zawiera konserwanty, dodatki i zmienione cząsteczki, których wątroba nie rozpoznaje ani nie przetwarza, zwiększając obciążenie toksyczne zamiast dostarczać składników odżywczych.

10. Warzywa są skutecznym lekarstwem na różne schorzenia toksyczne

Różne warzywa dostarczają określonych minerałów potrzebnych różnym organom – bogate w sód warzywa z rodziny dyniowatych regenerują wyczerpaną wątrobę; bogate w potas zielone warzywa liściaste wspomagają trzustkę; wapń z łodyg wzmacnia jej strukturę. Te organiczne minerały neutralizują kwasicę wywołaną nadmiarem białka, cukru i skrobi. Bulion warzywny dostarcza skoncentrowanych minerałów leczniczych, podczas gdy narządy trawienne odpoczywają. Surowe warzywa dostarczają enzymów i błonnika; gotowane warzywa rozkładają ściany celulozy, co ułatwia wchłanianie minerałów. Tradycyjne kultury nieświadomie wykorzystywały warzywa jako lekarstwo – Włosi z cukinią, a inne kultury z leczniczymi zupami – i osiągały uzdrowienie poprzez jedzenie.

11. Post zapewnia odpoczynek chemiczny niezbędny do gojenia

Post zatrzymuje przyjmowanie pokarmów, hamując trawienie i produkcję nowych produktów przemiany materii, umożliwiając narządom eliminację nagromadzonych toksyn. Jelita oczyszczają się w ciągu 24 godzin, krew w ciągu trzech dni, a wątroba w ciągu pięciu dni, ale tylko bez przyjmowania pokarmu. Ten „chemiczny odpoczynek” jest ważniejszy niż leżenie w łóżku, ponieważ pozwala wątrobie skupić się wyłącznie na neutralizacji toksyn patogennych, zamiast na przetwarzaniu pokarmu. Krótkie, powtarzające się posty są bezpieczniejsze niż długie posty w stopniowej detoksykacji. Rodzaj płynów spożywanych podczas postu – soki owocowe w przypadku toksyn skrobiowych, bulion warzywny w przypadku toksyn białkowych – powinien być odpowiedni do konkretnej toksyny.

12. Leki pogarszają sytuację, tłumiąc objawy i jednocześnie zwiększając obciążenie toksyczne

Leki hamują procesy eliminacji toksyn przez organizm, jednocześnie dodając własne toksyny do już zatrutego systemu. Antybiotyki stymulują wyczerpane nadnercza, zapewniając tymczasową ulgę, jednocześnie osłabiając przyszłe mechanizmy obronne. Leki przeciwgorączkowe hamują naturalny rozkład toksyn. Środki przeciwbólowe maskują objawy ostrzegawcze. Leki przeciwzapalne hamują próby organizmu spalania toksyn poprzez stan zapalny. Każdy lek wymaga detoksykacji przez wątrobę, co dodatkowo obciąża ten i tak już przeciążony narząd. Tymczasowa ulga oferowana przez leki wiąże się z pogorszeniem przebiegu choroby i rozwojem stanów polekowych – to diaboliczny układ, który przekształca ostre stany chorobowe w choroby przewlekłe.

Złota samorodka

Najgłębsza, znana nielicznym, koncepcja głosi, że małe limfocyty pełnią funkcję „komórek przekaźnikowych”, transportujących hormon tarczycy zawierający jod, umożliwiając w ten sposób reprodukcję i namnażanie się wszystkich komórek w organizmie. Bez tych małych białych krwinek, pełniących rolę nośników hormonu tarczycy, żadna komórka w organizmie nie mogłaby się dzielić ani rozmnażać – ani w celu wzrostu, ani w celu naprawy, ani w celu codziennej wymiany. To wyjaśnia, dlaczego rak może rozwinąć się w wyniku przesycenia limfocytów aminokwasami i jodem, co powoduje nieprawidłowy wzrost miejscowy; dlaczego leki hamujące czynność tarczycy, takie jak talidomid, powodowały wady wrodzone poprzez hamowanie reprodukcji komórek płodu; i dlaczego grasica u dzieci znajduje się w sąsiedztwie tarczycy, co pozwala jej łatwo nasycić się jodem podczas szybkiego wzrostu. Ten pojedynczy mechanizm – limfocyty jako nośniki hormonów, które umożliwiają podział komórek – leży u podstaw wszelkiego wzrostu, gojenia, wszystkich nowotworów i wszystkich zaburzeń rozwojowych, a mimo to pozostaje praktycznie nieznany, mimo że kontroluje on samo życie na poziomie komórkowym.

30 pytań i odpowiedzi

1. Jaka jest podstawowa teoria dr. Bielera na temat prawdziwej przyczyny chorób i czym różni się ona od teorii zarazków Pasteura?

Dr Bieler uważa, że ​​przyczyną choroby jest toksemia – nagromadzenie toksycznych produktów przemiany materii w organizmie, będące wynikiem nieprawidłowego odżywiania, słabego trawienia i niewystarczającej eliminacji. Toksyny te zaburzają funkcjonowanie komórek i stwarzają warunki sprzyjające namnażaniu się patogenów. W przeciwieństwie do teorii Pasteura, zgodnie z którą patogeny atakują z zewnątrz i wywołują choroby, Bieler postrzega patogeny jako padlinożerców, którzy żywią się istniejącymi toksycznymi produktami przemiany materii i uszkodzonymi komórkami. Podkreśla, że ​​środowisko chemiczne, którym żywią się patogeny, jest ważniejsze niż same patogeny. Choroba to w istocie próba pozbycia się tych patogennych (toksycznych) substancji przez organizm poprzez różne kanały wydalnicze.

Bieler zwraca uwagę, że chociaż współczesna medycyna skutecznie zwalcza choroby zakaźne za pomocą antybiotyków i szczepień, choroby przewlekłe, takie jak nowotwory, choroby serca i cukrzyca, występują osiem razy częściej. Twierdzi, że leczenie objawów lekami jedynie dodaje więcej toksyn do i tak już zatrutego organizmu, podczas gdy odpowiednia dieta i post mogą wyeliminować leżącą u podłoża toksemię i przywrócić zdrowie w sposób naturalny.

2. Jakie są trzy linie obrony organizmu przed chorobami i które organy są w nie zaangażowane?

Pierwszą linią obrony jest układ pokarmowy, a przede wszystkim jelito cienkie z milionami kosmków jelitowych. Te palczaste wypustki mogą wchłaniać korzystne składniki odżywcze lub wydalać szkodliwe substancje poprzez wymioty lub biegunkę. Jelito działa jak pierwsza bariera, zapobiegając przedostawaniu się toksyn do krwiobiegu i chroniąc organizm przed szkodliwymi pokarmami i toksynami.

Drugą linię obrony stanowi wątroba, która pełni funkcję głównego laboratorium chemicznego i ośrodka detoksykacji organizmu. Wątroba filtruje krew, neutralizuje toksyny, produkuje żółć, która usuwa produkty przemiany materii, oraz przekształca składniki odżywcze w formy przyswajalne. Prawidłowo funkcjonująca wątroba utrzymuje w czystości cały układ krążenia, zapobiegając przedostawaniu się toksyn do krwiobiegu. Trzecią linię obrony stanowią gruczoły dokrewne – zwłaszcza tarczyca, nadnercza i przysadka mózgowa – które stają się nadaktywne, gdy wątroba nie funkcjonuje prawidłowo, próbując eliminować toksyny alternatywnymi drogami przez skórę, płuca i błony śluzowe.

3. Czym jest „eliminacja zastępcza” i dlaczego organizm się do niej ucieka?

Eliminacja zastępcza ma miejsce, gdy główne narządy wydalnicze organizmu (wątroba przez jelita, nerki przez pęcherz moczowy) zostają zablokowane i nie są już w stanie prawidłowo usuwać toksyn. Organizm wykorzystuje wówczas kanały zastępcze, czyli „zastępcze”, aby usunąć te toksyny, zapobiegając w ten sposób śmierci z powodu przeciążenia toksynami. Na przykład, płuca mogą przejąć niektóre funkcje nerek, co może prowadzić do zapalenia oskrzeli lub płuc z powodu podrażnienia. Skóra może zastąpić wątrobę, co może powodować różne schorzenia skóry, czyraki lub trądzik.

Konkretna choroba, która się rozwija, zależy od zastosowanego kanału zastępczego i składu chemicznego eliminowanych toksyn. Błony śluzowe mogą eliminować toksyny powodujące katar, skóra może powodować wysypki lub czyraki, a płuca mogą rozwijać problemy z oddychaniem. Te awaryjne drogi eliminacji ulegają uszkodzeniu przez żrące toksyny, które przez nie przepływają, powodując objawy i patologie, które rozpoznajemy jako specyficzne choroby. Organizm podejmuje ten desperacki krok, ponieważ nagromadzone toksyny muszą zostać wyeliminowane; w przeciwnym razie dana osoba umrze.

4. W jaki sposób dr Bieler wyjaśnia rolę toksemii w rozwoju choroby?

Toksemia to obecność toksycznych produktów przemiany materii we krwi i tkankach, będąca wynikiem złych wyborów żywieniowych, niewłaściwego łączenia produktów spożywczych oraz spożywania przetworzonej żywności z dużą ilością sztucznych dodatków. Toksyny te powstają w wyniku niepełnego trawienia białek (prowadzącego do gnicia), nieprawidłowego rozkładu cukrów i skrobi (prowadzącego do fermentacji i wytwarzania kwasów, takich jak kwas octowy) oraz spożywania szkodliwych substancji, takich jak nadmiar soli, cukru i stymulantów. Gdy wątroba nie jest w stanie zneutralizować wszystkich tych toksyn, kumulują się one we krwi.

Ta toksyczna krew musi gdzieś uwolnić swoje toksyny, co prowadzi do stanu zapalnego i uszkodzenia narządów wykorzystywanych do natychmiastowej eliminacji. Konkretne objawy i choroby, które rozpoznajemy, to po prostu opisy narządów, które są uszkadzane przez ten proces eliminacji toksyn. Bieler podkreśla, że ​​objawy takie jak gorączka, stan zapalny i upławy są w rzeczywistości „główną próbą” organizmu, aby spalić i wyeliminować te toksyny. Zamiast tłumić te objawy lekami, które dodają jeszcze więcej toksyn, rozwiązaniem jest zapobieganie powstawaniu zatrucia poprzez odpowiednią dietę i wspomaganie eliminacji poprzez post.

5. Dlaczego dr Bieler uważa, że ​​wątroba jest tak ważna dla zdrowia i co się dzieje, gdy ulega uszkodzeniu?

Wątroba to prawdziwy chemik organizmu, pełniący ponad 500 różnych funkcji, w tym filtrowanie krwi, produkcję żółci, magazynowanie składników odżywczych, tworzenie białek i, co najważniejsze, neutralizowanie toksyn. Bieler nazywa ją drugą linią obrony, ponieważ każda kropla krwi z jelit musi przejść przez wątrobę, zanim trafi do krążenia ogólnego. Zdrowa wątroba może utleniać, neutralizować i eliminować toksyny, utrzymując krew w czystości. Wątroba produkuje sole żółciowe – cholan sodu – które pomagają w usuwaniu toksycznych produktów przemiany materii.

Kiedy wątroba staje się przeciążona z powodu przepracowania, złej diety lub nadmiernego obciążenia toksynami, nie jest już w stanie skutecznie filtrować toksyn z krwi. Toksyny te krążą po całym organizmie, pobudzając gruczoły dokrewne do nadaktywności, próbując je wydalić przez inne narządy. Prowadzi to do różnych chorób, w zależności od tego, które narządy są dotknięte. Uszkodzona wątroba nie może również prawidłowo metabolizować cholesterolu, białek i tłuszczów, co prowadzi do gromadzenia się tych substancji w szkodliwych formach w całym organizmie. Bieler podkreśla, że ​​większość zaburzeń endokrynologicznych ustępuje, gdy wątroba powraca do normalnego funkcjonowania dzięki odpowiedniej diecie.

6. Jakie są główne gruczoły dokrewne i jaką pełnią funkcję trzeciej linii obrony?

Trzy główne gruczoły dokrewne to nadnercza (regulujące utlenianie i procesy życiowe), tarczyca (regulująca metabolizm i wydzielanie przez błony śluzowe) oraz przysadka mózgowa (główny gruczoł koordynujący pozostałe). Choć niewielkie – tarczyca waży około 30 gramów, nadnercza mają wielkość fasoli lima, a przysadka mózgowa ma 1,25 cm długości – gruczoły te mają ogromną moc dzięki wydzielaniu hormonów. Pełnią funkcję przekaźników biochemicznych, które kierują procesami zachodzącymi w organizmie.

Gdy wątroba nie filtruje toksyn, gruczoły te stają się nadaktywne i próbują skierować je do alternatywnych kanałów eliminacji. Tarczyca kontroluje eliminację przez skórę i błony śluzowe, co może prowadzić do różnych schorzeń, od przeziębień po choroby skóry. Nadnercza próbują spalać toksyny poprzez hiperoksydację, często powodując gorączkę. Przysadka mózgowa koordynuje tę reakcję awaryjną. Ta nadczynność ostatecznie wyczerpuje gruczoły, prowadząc do przewlekłych chorób. Rodzaj i lokalizacja objawów choroby zależy od tego, który gruczoł reaguje najsilniej.

7. W jaki sposób dr Bieler klasyfikuje ludzi do różnych typów budowy ciała na podstawie dominujących u nich gruczołów dokrewnych?

Typ nadnerczowy charakteryzuje się krępą, grubokościstą budową ciała, szerokimi ramionami i dużą klatką piersiową. Osoby te mają szorstkie rysy twarzy, grubą, łatwo opalającą się skórę i obfite owłosienie ciała. Posiadają dużą siłę fizyczną i wytrzymałość, a także silny układ trawienny, zdolny do radzenia sobie z ciężkimi białkami. Są urodzonymi liderami, agresywnymi i pionierskimi, ale podatnymi na nadciśnienie, miażdżycę i problemy z nerkami w przypadku zatrucia. Ich silne nadnercza czynią je odpornymi na infekcje, ale podatnymi na choroby zwyrodnieniowe.

Typ tarczycy jest wysoki i szczupły, ma długie kości, delikatne rysy twarzy i cienkie włosy. Porusza się szybko, mówi szybko i ma nerwową energię. Osoby te są wrażliwe, artystyczne i ekspresyjne emocjonalnie, ale mają niewielką wytrzymałość fizyczną. W przypadku zatrucia rozwijają się u nich problemy z oddychaniem, choroby skóry i zaburzenia nerwowe, ponieważ ich tarczyca reguluje drenaż płynów przez błony śluzowe i skórę. Typ przysadkowy ma wyrafinowane, proporcjonalne rysy twarzy, sugerujące szlachetność, z doskonale rozwiniętymi cechami płciowymi. Są inteligentne i kreatywne, ale podatne na wyczerpanie i mogą rozwinąć cukrzycę lub zaburzenia psychiczne pod wpływem stresu.

8. Jak dr Bieler tłumaczy fakt, że pierworodne dziecko często ma więcej problemów zdrowotnych?

Natura próbuje oczyścić krew matki, wypłukując zanieczyszczenia do organizmu rozwijającego się dziecka. Pierworodne dziecko otrzymuje najwyższe stężenie nagromadzonych przez matkę toksyn poprzez krew łożyska. Dziecko rodzi się z ciałem pełnym toksyn pochodzących z krwi matki i jelitami pełnymi smółki (utlenionej czarnej żółci). Ta dziedziczna toksemia jest tak poważna, że ​​nawet przy optymalnej opiece, eliminacja tych toksyn porodowych zajmuje zazwyczaj trzy lata.

Te skoncentrowane toksyny u pierworodnych mogą objawiać się różnymi chorobami, w zależności od ich rodzaju i stężenia. Ciężka toksemia kwasów białkowych może prowadzić do nowotworów wieku dziecięcego, białaczki lub chorób reumatycznych. Toksemia skrobi prowadzi do zaburzeń błon śluzowych i problemów z oddychaniem. W kolejnych ciążach krew matki staje się coraz czystsza, dlatego dzieci w średnim wieku w rodzinach wielodzietnych często wykazują niezwykłą siłę fizyczną i psychiczną. Jednak przy dziesiątym lub dwunastym dziecku wyczerpanie gruczołów matki prowadzi do innych problemów. Ta teoria wyjaśnia, dlaczego pierworodni są często najtrudniejsi do wykarmienia i wychowania.

9. Jak przebiega proces trawienia, a w szczególności rola kosmków jelitowych w jelicie cienkim?

Trawienie rozpoczyna się od enzymów zawartych w ślinie, które rozkładają skrobię. Następnie odbywa się w żołądku, gdzie wstępnie przetwarzane są białka, i osiąga swój decydujący etap w jelicie cienkim. 8-metrowe jelito cienkie jest wyścielone milionami mikroskopijnych, palczastopodobnych wypustek zwanych kosmkami jelitowymi, które nieustannie się poruszają i kołyszą. Kosmki te tworzą powierzchnię równą kortowi tenisowemu, maksymalizując zdolność absorpcyjną. Każdy kosmek zawiera naczynia krwionośne i limfatyczne otoczone wyspecjalizowanymi komórkami.

Kosmki jelitowe działają jak wyrafinowane mechanizmy selektywne, które decydują o tym, które substancje dostają się do krwiobiegu. Absorbują aminokwasy z białek, cukry proste z węglowodanów, kwasy tłuszczowe z tłuszczów oraz różne minerały i witaminy. Co ważne, kosmki jelitowe mogą odrzucać szkodliwe substancje, wywołując wymioty lub biegunkę jako reakcję obronną. Ta selektywna absorpcja sprawia, że ​​jelita stanowią pierwszą linię obrony organizmu. Zdrowie i witalność kosmków jelitowych decydują o tym, jak dobrze wchłaniane są składniki odżywcze i usuwane toksyny, dlatego właściwe wybory żywieniowe są kluczowe dla utrzymania tej bariery obronnej.

10. Jaka jest różnica między koloidami hydrofilowymi i hydrofobowymi i dlaczego jest to ważne dla trawienia białek?

Koloidy hydrofilowe to cząsteczki białek, które przyciągają i zatrzymują wodę, pozwalając im pozostać w naturalnym, łatwo przyswajalnym stanie. Występują one w surowych lub lekko ugotowanych białkach jaj. Prymitywna wątroba człowieka jest zaprojektowana do przetwarzania tych wodolubnych koloidów, a ich produkty przemiany materii są łatwo neutralizowane sodem z zasobów wątroby i wydalane z żółcią w postaci nieszkodliwych cholanów sodu. Nerki skutecznie usuwają również azotowe produkty przemiany materii z białek hydrofilowych w postaci mocznika.

Koloidy hydrofobowe to białka, które uległy zmianie pod wpływem nadmiernej temperatury, powodując ich odpychanie wody i trudności w trawieniu. Przegotowanie białek powoduje nieodwracalną zmianę ich struktury molekularnej. Te hydrofobowe białka łatwo gniją w jelitach, wytwarzając toksyczne produkty przemiany materii, których wątroba nie jest w stanie prawidłowo zneutralizować. Prowadzi to do chorób zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Im więcej białek jest podgrzewanych, tym bardziej ich korzystna forma hydrofilowa zmienia się w szkodliwą formę hydrofobową. To wyjaśnia, dlaczego różowe mięso i surowe mleko są zdrowsze niż ich dokładnie ugotowane odpowiedniki.

11. Dlaczego dr Bieler uważa, że ​​gorączka jest korzystna, a nie szkodliwa?

Gorączka to próba organizmu spalenia i utlenienia toksycznych produktów przemiany materii, które zatruwają organizm. U silnych, zdrowych dzieci z prawidłowo funkcjonującymi gruczołami dokrewnymi, toksyny są często całkowicie trawione przez wątrobę w procesie spalania. Temperatura wewnętrzna wątroby podczas gorączki może osiągnąć 43°C (111°F), podczas gdy w jamie ustnej odnotowuje się temperaturę 40°C (104°F). To intensywne ciepło dosłownie spala toksyny, zapobiegając ich szkodliwemu wpływowi na inne narządy.

Gorączka nie jest czymś, co można zbić aspiryną lub innymi lekami przeciwgorączkowymi, lecz naturalnym mechanizmem gojenia. Zbijanie gorączki lekami hamuje naturalny proces detoksykacji, wpycha toksyny głębiej w organizm i może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie ucha środkowego, zapalenie wyrostka sutkowatego czy zapalenie opon mózgowych. Zwierzęta instynktownie poszczą w gorączce, aby ich organizm mógł w pełni skoncentrować się na spalaniu toksyn. Bieler zaleca wspomaganie gorączki poprzez post z wodą lub rozcieńczonymi sokami, co pozwala na dokończenie procesu oczyszczania. Gorączka zniknie samoistnie po usunięciu toksyn.

12. Jaka jest kontrowersyjna teoria dr Bielera na temat związku między lodem a polio?

Bieler zakłada, że ​​proces zamrażania lodów powoduje molekularny rozpad struktury kremu. Kiedy ta zamrożona mieszanka rozpuszcza się w żołądku, uwalniane są martwe komórki, stanowiące pożywienie dla bakterii gnilnych. Toksyczne kwasy uwalniane podczas tego procesu gnicia nie są całkowicie eliminowane przez wątrobę i nerki i są wydalane przez błony śluzowe nosa i zatok. Wirus polio żywi się właśnie tymi gnilnymi wydzielinami.

Większość dzieci doświadcza jedynie łagodnych objawów – gorączki, złego samopoczucia, lekkiej sztywności karku – i szybko wraca do zdrowia. Jednak u dzieci z wyjątkowo toksycznym wirusem i osłabionymi nadnerczami wirus może przenikać przez błony zatok. Ponieważ błony mózgowe otaczają zatoki, wirus łatwo rozprzestrzenia się do mózgu i rdzenia kręgowego, powodując paraliż. To wyjaśnia, dlaczego epidemie polio osiągają szczyt w lipcu i sierpniu, w szczycie sezonu lodów, i dlaczego tylko około 3% zakażonych dzieci rozwija paraliż – a mianowicie dzieci z najwyższą toksycznością i najsłabszymi nadnerczami. Eksperyment dr. Sandlera w Asheville, w którym wyeliminowanie słodyczy, w tym lodów, zmniejszyło liczbę zachorowań na polio o 90%, potwierdza tę teorię.

13. Jak według dr Bielera nadmierne spożycie soli wpływa na organizm?

Sól (chlorek sodu) to żrąca substancja nieorganiczna, która działa bardziej pobudzająco niż odżywczo. W małych dawkach organizm może ją wydalić z potem i moczem. W większych dawkach kumuluje się w tkankach i krwi, prowadząc do hiperchloremii – nadmiernego pobudzenia. Gdy pocenie się nagle obniża poziom soli we krwi, wynikająca z tego hipochloremia powoduje depresję i osłabienie. To z kolei prowadzi do cyklów przypominających uzależnienie, w których ludzie potrzebują soli, aby znów poczuć się „normalnie”.

Bieler zauważa, że ​​sól była tradycyjnie używana do balsamowania zwłok i nadal „mumifikuje żywe” poprzez sosy sałatkowe i przetworzoną żywność. Pobudza nadnercza, wytwarzając fałszywą energię, a jednocześnie je wyczerpując. Nadmiar soli utwardza ​​wątrobę i nerki, przyczyniając się do stwardnienia. Podrażnia wszystkie tkanki, zwłaszcza wrażliwe filtry nerkowe, prowadząc do stanów zapalnych i nadciśnienia. Organizm potrzebuje organicznego sodu z warzyw takich jak dynia i ogórki, a nie nieorganicznej soli kuchennej. Bieler zauważa, że ​​osoby z katarem siennym prawie zawsze mają historię nadmiernego spożycia soli.

14. Jakie jest podejście dr Bielera do leczenia cukrzycy bez insuliny?

Bieler uważa insulinę za substancję toksyczną, która uszkadza naczynia krwionośne, zauważając, że pacjenci mogą tolerować zastrzyki z insuliny przez około 25 lat, zanim pogorszenie stanu tętnic doprowadzi do śmierci. Zamiast tego leczy dorosłych diabetyków wyłącznie dietą, zalecając całkowity odpoczynek w łóżku i spożywanie wyłącznie gotowanych, niskoskrobiowych warzyw gotowanych na zupę, zwłaszcza selera, pietruszki, cukinii i fasoli szparagowej. Te bogate w potas warzywa wspomagają wyczerpaną trzustkę, której najważniejszym pierwiastkiem chemicznym jest potas.

Pacjent kontynuuje ten schemat leczenia, aż wyniki badań moczu nie wykażą obecności cukru, co zazwyczaj trwa od jednego do czterech dni. Leżenie w łóżku oszczędza energię, pozwalając wątrobie i trzustce funkcjonować bez kwasu wytwarzanego podczas wysiłku. Po ustąpieniu cukru, pacjent stopniowo powraca do aktywności, stosując odpowiednią dietę i monitorując ewentualne nawroty. W przypadku ponownego wykrycia cukru, powtarza się post na bulionie warzywnym, co zazwyczaj zajmuje połowę czasu potrzebnego na powrót do zdrowia. Celem jest znalezienie spersonalizowanej diety, która zapewni pacjentowi brak cukru, a jednocześnie dostarczy mu odpowiedniej energii. Chociaż diabetycy pozostają w pewnym stopniu ograniczeni, takie podejście pozwala na leczenie bez toksycznych leków.

15. Dlaczego dr Bieler jest przeciwny rutynowemu usuwaniu migdałków i wyrostka robaczkowego?

Migdałki to narządy limfatyczne, strategicznie położone w miejscu, gdzie błona śluzowa gardła jest najcieńsza, co czyni je idealnymi drogami ucieczki dla toksycznych produktów przemiany materii, zwłaszcza tych powstających w wyniku rozpadu białek. Po ich usunięciu organizm traci dwa cenne zawory bezpieczeństwa, które usuwają toksyny. Widoczna poprawa po tonsilektomii wynika przede wszystkim z wymuszonego postu, gdy gardło jest zbyt bolesne do przełykania, a nie z samej operacji.

Po usunięciu migdałków organizm musi znaleźć inne obszary tkanki limfatycznej do usunięcia, w tym węzły chłonne w nosie, gardle, zatokach, żołądku, jelitach, a zwłaszcza wyrostku robaczkowym. To wyjaśnia, dlaczego po tonsilektomii często występuje zapalenie wyrostka robaczkowego: wyrostek robaczkowy zostaje przeciążony, próbując zrekompensować utratę migdałków. Usunięcie tych narządów nie rozwiązuje problemu toksemii, która jest przyczyną stanu zapalnego; eliminuje jedynie mechanizmy obronne organizmu. Bieler opowiada się za leczeniem przyczyny – toksemii dietetycznej – zamiast usuwania narządów, które próbują chronić organizm poprzez eliminację doraźną.

16. Jaką rolę odgrywają aminokwasy i białka w budowie i utrzymaniu organizmu?

Aminokwasy są podstawowym budulcem wszystkich tkanek organizmu i powstają w wyniku rozkładu białek pokarmowych podczas trawienia. Tak jak 26 liter alfabetu tworzy tysiące słów, tak około dwudziestu aminokwasów łączy się w miliony różnych struktur, tworząc białka organizmu. Budują one wszystko, od białek wapniowych w kościach, przez białka sodowe w wątrobie, białka potasowe w trzustce, po białka fosforowe w mózgu i nerwach. Nawet witaminy i pierwiastki śladowe są oparte na białkach.

Wątroba przekształca korzystne aminokwasy w niezbędne białka organizmu i usuwa szkodliwe aminokwasy z żółcią. Unikalna konfiguracja białek każdego osobnika nadaje mu indywidualny zapach (rozpoznawalny dla psów) i biochemię. Namnażanie komórek zależy od aminokwasów połączonych z jodem, hormonem tarczycy, który jest transportowany przez limfocyty, umożliwiając wzrost i naprawę. W okresie embrionalnym i podczas naprawy tkanek komórki rozmnażają się szybko; u dorosłych proces ten ulega spowolnieniu, z wyjątkiem okresu gojenia się ran. Organizm nie może rosnąć, rozwijać się ani naprawiać uszkodzeń bez wystarczającej ilości dobrych białek, chociaż nadmiar białka stwarza toksyczne warunki prowadzące do chorób.

17. W jaki sposób dr Bieler wyjaśnia ewolucję i funkcję nerki?

Nerka wyewoluowała, gdy prehistoryczne ryby rozwinęły płuca i migrowały z morza na ląd, wymagając nowego mechanizmu utrzymania równowagi wodno-solnej w swoich organizmach. Ryby utrzymywały wodę morską w swoim wnętrzu za pomocą skrzeli; zwierzęta lądowe potrzebowały nerek, aby utrzymać to samo lekko słone środowisko wewnętrzne. Nasza surowica krwi nadal zawiera sole identyczne z wodą morską, dosłownie zanurzając nasze komórki w prehistorycznym oceanie. To wyjaśnia, dlaczego nigdy tak naprawdę nie opuściliśmy naszych oceanicznych korzeni.

Nerki filtrują 150-180 litrów krwi dziennie i produkują zaledwie 1-2 litry moczu, wchłaniając zwrotnie potrzebne substancje i usuwając produkty przemiany materii. Ich niezwykła struktura obejmuje strefę zewnętrzną z maleńkimi kulkami filtrującymi wodę, strefę środkową z przewodami otoczonymi żyłami do resorpcji zwrotnej oraz wewnętrzny zbiornik, który odprowadza mocz do pęcherza moczowego. Nerki otrzymują najczystszą krew tętniczą w organizmie, w przeciwieństwie do wątroby, która przetwarza zanieczyszczoną krew żylną. Oprócz usuwania produktów przemiany materii, nerki regulują ciśnienie krwi, utrzymują równowagę wodną i umożliwiają złożone myślenie – co skłoniło jednego z naukowców do przypisania im roli „przemiany ludzkości z ryby w filozofa”.

18. Jaka jest różnica w przyswajalności minerałów organicznych i nieorganicznych przez organizm?

Minerały organiczne to minerały, które rośliny przekształcają z nieorganicznych pierwiastków gleby poprzez fotosyntezę i energię słoneczną. Minerały te są związane w złożonych cząsteczkach koloidalnych, które wątroba może rozpoznać, przetworzyć i wykorzystać. Warzywa wchłaniają minerały nieorganiczne przez korzenie i przekształcają je w związki organiczne, które organizm ludzki może wchłonąć: sód z dyni, potas z zielonych liści, wapń z łodyg i łodyg. Te formy organiczne są nietoksyczne i niezbędne dla zdrowia.

Minerały nieorganiczne, takie jak sól kuchenna (chlorek sodu) czy suplementy mineralne, nie mogą być prawidłowo przyswajane przez wątrobę. Organizm traktuje je jako substancje obce i z trudem je eliminuje lub cierpi z powodu ich gromadzenia się w tkankach. Dlatego Bieler podkreśla, że ​​minerały należy pozyskiwać z pełnowartościowej żywności, a nie z suplementów. Wątroba nigdy nie wykształciła mechanizmów przetwarzania minerałów nieorganicznych bezpośrednio z gleby – królestwo roślin musi najpierw przekształcić te pierwiastki w formy biodostępne. Nawet jeśli istnieje ten sam wzór chemiczny, organiczna wersja z pożywienia ma zupełnie inny efekt niż nieorganiczna wersja z butelki.

19. Jakie są dwie metody odchudzania dr Bielera i kiedy która metoda jest odpowiednia?

Pierwszą metodą jest post całkowity: picie wyłącznie wody, dzięki czemu organizm spala zmagazynowany tłuszcz, aby uzyskać energię. To drastyczne podejście może początkowo prowadzić do utraty wagi o 1,1 kg (2,5 funta) dziennie, a następnie o około 0,5 kg (1 funt) dziennie. Po dwóch dniach uczucie głodu znika, ponieważ organizm zaczyna korzystać z rezerw. Jest to jednak niebezpieczne, jeśli otyłość jest wynikiem toksycznych wzdęć, a nie normalnego tłuszczu, ponieważ nadmierne wydzielanie toksyn z wątroby podczas postu może spowodować niebezpieczny kryzys z silnymi wymiotami, biegunką i odwodnieniem.

Druga metoda polega na stosowaniu specjalnych diet dostosowanych do indywidualnej toksemii i typu metabolicznego. Może to obejmować bulion warzywny w przypadku przekrwienia wątroby, konkretne białka w przypadku konkretnych niedoborów lub starannie dobrane kombinacje pokarmów. Bieler kładzie nacisk na stopniową detoksykację poprzez powtarzane krótkie posty, a nie długie okresy, aby nie przeciążać uszkodzonych narządów. Najbezpieczniejszym podejściem jest ustalenie, czy otyłość jest spowodowana toksycznymi wzdęciami, czy rzeczywistym nagromadzeniem tłuszczu, a następnie dobranie odpowiedniej metody. Obie metody wymagają nadzoru lekarskiego i zrozumienia, że ​​otyłości rozwijającej się przez miesiące lub lata nie da się bezpiecznie wyleczyć w ciągu kilku tygodni.

20. W jaki sposób nieprawidłowe trawienie białka prowadzi do chorób?

Gdy białka nie są prawidłowo trawione, gniją w jelitach, zamiast zostać rozłożone na użyteczne aminokwasy. Prowadzi to do powstawania toksycznych produktów przemiany materii, takich jak fenol, indol, skatol i inne toksyny, których wątroba nie jest w stanie w pełni zneutralizować. Te gnilne kwasy przedostają się do krwiobiegu i są wydalane z różnych narządów. Wydalane przez stawy, powodują artretyzm i reumatyzm; przez zastawki serca – reumatyczną chorobę serca; a przez skórę – czyraki i karbunkuły.

Nadmiar białka nasyca tkanki organizmu, zaburza metabolizm azotu i powoduje przewlekłą nadkwasotę. Organizm magazynuje te nadmiary białek zamiast je wydalać, jak wcześniej sądzono, co prowadzi do przekrwienia komórek. Zatrucie białkiem jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i, w zależności od stężenia, może powodować schorzenia od zapalenia migdałków po białaczkę. Rodzaj białka również ma znaczenie: przegrzane białka, które tworzą hydrofobowe koloidy, rozkładają się szybciej niż surowe lub rzadkie białka. Bieler zauważa, że ​​dzieci jedzące mięso często zapadają na reumatyzm, a dzieci spożywające nadmierne ilości produktów mlecznych cierpią na przewlekłe choroby błon śluzowych.

21. Jaką metodę leczenia przeziębień stosuje dr Bieler i dlaczego jest on przeciwny zwykłym środkom?

Bieler leczy przeziębienie jako kataralny stan zapalny wynikający z wydalania toksyn przez błony śluzowe, a nie jako infekcję, którą należy tłumić. Leczenie wymaga całkowitego odpoczynku – zarówno mięśniowego, jak i gruczołowego – osiągniętego poprzez post na wodzie lub rozcieńczonych sokach owocowych i bulionach warzywnych. Odciąża to przeciążoną wątrobę, pozwalając jej na przetworzenie nagromadzonych toksyn. Konkretny płynny środek odtruwający zależy od składu chemicznego zatrucia – soki owocowe w przypadku toksyn skrobiowych/cukrowych, buliony warzywne w przypadku toksyn białkowych.

Leki na przeziębienie są szkodliwe, ponieważ tłumią objawy, jednocześnie dodając więcej toksyn do i tak już przeciążonej wątroby. Antybiotyki gwałtownie stymulują wyczerpane nadnercza, zapewniając tymczasową ulgę, ale osłabiając przyszłe mechanizmy obronne organizmu. Leki przeciwgorączkowe hamują naturalny proces spalania toksyn przez organizm. Leki obkurczające naczynia krwionośne wpychają toksyny głębiej w tkanki, zamiast pozwolić im zostać wydalonymi. Bieler podąża za mądrością Hipokratesa: „Kto karmi przeziębienie, głodzi gorączkę”, podkreślając, że dalsze jedzenie w czasie przeziębienia przedłuża chorobę i sprzyja powikłaniom. Przeziębienie jest w rzeczywistości lekarstwem – próbą organizmu eliminacji toksyn przez błony śluzowe.

22. W jaki sposób warzywa działają jako terapeutyczne „odtrutki” na różne schorzenia toksyczne?

Warzywa dostarczają zasadowych minerałów, które neutralizują kwasicę spowodowaną nadmiarem białka, cukru i skrobi. Różne warzywa dostarczają określonych minerałów potrzebnych różnym organom: sodu dla wątroby, potasu dla trzustki i ślinianek oraz wapnia dla zdrowia i budowy kości. Kiedy organizm jest przeciążony kwaśnymi produktami przemiany materii pochodzącymi z nieodpowiedniej diety, warzywa zasadowe przywracają równowagę chemiczną. Zawarte w nich minerały organiczne są łatwo wchłaniane i wykorzystywane, w przeciwieństwie do suplementów nieorganicznych.

Określone warzywa leczą określone schorzenia: bogata w sód rodzina dyni pomaga w regeneracji wyczerpanej wątroby; bogate w potas warzywa liściaste wspomagają trzustkę w cukrzycy; wapń z łodyg i szypułek wzmacnia jej strukturę. Bulion warzywny dostarcza skoncentrowanych minerałów i pozwala układowi trawiennemu odpocząć od stałego pożywienia. Surowe warzywa dostarczają enzymów i błonnika dla zdrowej flory jelitowej, podczas gdy gotowane warzywa rozkładają celulozowe ścianki naczyń, ułatwiając przyswajanie minerałów. Bieler zaleca warzywa jako lekarstwo i stosuje precyzyjne połączenia jako antidotum na niektóre toksyczne schorzenia, podobnie jak lecznicze zupy Hipokratesa.

23. Jakie znaczenie dla zdrowia wątroby mają bogate w sód warzywa z rodziny dyniowatych (cukinia, ogórek, melon)?

Rodzina dyni, ogórków i melonów zawiera najwyższe stężenie sodu organicznego w świecie roślin. Ten organiczny sód jest niezbędny do procesów detoksykacyjnych wątroby, a w szczególności do produkcji cholanu sodu, czyli soli żółciowych, które neutralizują i usuwają toksyny. Kiedy wątroba jest wyczerpana z powodu przepracowania, jej rezerwy sodu ulegają wyczerpaniu, co upośledza jej zdolność do przetwarzania toksyn. Warzywa te dostarczają dokładnie takiej formy sodu, jakiej wątroba potrzebuje do uzupełnienia swoich rezerw i przywrócenia funkcji.

Włosi tradycyjnie stosowali cukinię jako panaceum, nieświadomi, że wspomaga ona pracę wątroby. Bieler często przepisuje bulion z cukinii na przekrwienie wątroby, wierząc, że jest on skuteczniejszy niż jakikolwiek inny środek przywracający jej funkcje. Sód organiczny zawarty w tych warzywach zupełnie różni się od toksycznej soli kuchennej: nie powoduje podrażnień i może być natychmiast wykorzystany przez wątrobę. Dynia letnia, dynia krzywoszyja i cukinia są szczególnie cenne, ponieważ są łatwo trawione nawet przez ciężko chorych pacjentów. Ta rodzina warzyw stanowi naturalne lekarstwo na wątrobę, główny detoksykator organizmu.

24. Dlaczego dr Bieler uważa, że ​​mleko powinno być spożywane na surowo, a nie pasteryzowane?

Surowe mleko zawiera enzymy, witaminy i białka w ich naturalnym, hydrofilowym (wodolubnym) stanie koloidalnym, dzięki czemu są one łatwostrawne i przyswajalne. Łagodna temperatura ciała krowy zapewnia, że ​​te delikatne składniki odżywcze pozostają nienaruszone. Surowe mleko od zdrowych krów karmionych odpowiednią dietą zapewnia kompletne odżywianie – białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy i minerały w idealnej równowadze. Maluchy karmione surowym mlekiem mają słodki oddech, bezwonny stolec i nie mają problemów trawiennych.

Pasteryzacja podgrzewa mleko do temperatur, które niszczą enzymy, przekształcają białka w hydrofobowe (wodoodporne) koloidy i obniżają zawartość witamin. Te zdenaturowane białka łatwo gniją w jelitach, uwalniając toksyczne produkty przemiany materii do moczu. Nawet „najłagodniejsze” mleko pasteryzowane powoduje nieprzyjemny zapach w kale, moczu i oddechu niemowląt, wskazując na proces gnicia. Białka poddane obróbce termicznej stają się obce dla chemii organizmu, prowadząc do zaburzeń śluzu, alergii i problemów trawiennych. Bieler zauważa, że ​​cielęta karmione mlekiem pasteryzowanym często umierają, co dowodzi, jak proces ten niszczy podtrzymujące życie właściwości mleka.

25. W jaki sposób dr Bieler wyjaśnia rolę cholesterolu w organizmie, wbrew powszechnemu przekonaniu?

Cholesterol nie jest złoczyńcą, ale niezbędną substancją, która stanowi podstawę ważnych hormonów, w tym hormonów płciowych i witaminy D. Pomaga w budowie tkanki mózgowej i nerwowej, wspomaga trawienie tłuszczów i działa jako ochronny środek smarujący dla ścian naczyń krwionośnych. Organizm produkuje cholesterol w razie potrzeby, niezależnie od jego spożycia, ponieważ jest on niezbędny do życia. Produkuje go wątroba, a każda komórka może go syntetyzować na potrzeby lokalne.

Prawdziwym problemem nie jest sam cholesterol, ale obniżona zdolność organizmu do jego prawidłowego metabolizowania, gdy wątroba jest toksyczna lub tarczyca jest niedoczynna. Cholesterol gromadzi się w tętnicach nie dlatego, że ludzie spożywają go w nadmiarze, ale dlatego, że uszkodzona funkcja wątroby uniemożliwia jego prawidłowe przetwarzanie. Toksyczna krew uszkadza ściany tętnic, a złogi cholesterolu tworzą się, próbując je naprawić, niczym plastry na zużytych miejscach. Zamiast unikać cholesterolu w diecie, którego organizm potrzebuje, rozwiązaniem jest poprawa funkcji wątroby poprzez odpowiednią dietę i eliminację toksyn, które hamują metabolizm cholesterolu.

26. Czym jest „odpoczynek chemiczny” i dlaczego jest ważniejszy od odpoczynku fizycznego w czasie choroby?

Odpoczynek chemiczny polega na całkowitym zaprzestaniu przyjmowania pokarmu, zatrzymaniu trawienia i produkcji produktów przemiany materii. Pozwala to narządom na eliminację nagromadzonych toksyn bez wprowadzania nowych. Podczas choroby wątroba wykorzystuje wszystkie swoje zasoby do neutralizacji toksyn chorobotwórczych, o czym świadczy gorączka. Jeśli wątroba musi również trawić pokarm, jej możliwości zostają przekroczone, co przedłuża chorobę i potencjalnie prowadzi do powikłań. Odpoczynek chemiczny poprzez post daje wątrobie, nerkom i innym narządom możliwość oczyszczenia się z nagromadzonych toksyn.

Chociaż odpoczynek fizyczny jest pomocny, nie rozwiązuje on sedna problemu toksyczności chemicznej. Człowiek może leżeć w łóżku i nadal zatruwać się pokarmem, którego jego organizm nie jest w stanie prawidłowo przetworzyć podczas choroby. Zwierzęta instynktownie odmawiają jedzenia podczas choroby, w ten sposób naturalnie osiągając odpoczynek chemiczny. Jelita eliminują toksyny w ciągu 24 godzin po poście, krew w ciągu trzech dni, a wątroba w ciągu pięciu dni. To wewnętrzne oczyszczenie jest niemożliwe, dopóki pokarm nadal dostaje się do organizmu. Hipokrates to rozumiał i uczynił post swoim podstawowym sposobem leczenia, uznając, że chemia choroby wymaga roztworów chemicznych.

27. W jaki sposób kryzys zdrowotny dr. Bielera doprowadził do jego rewolucyjnego podejścia do medycyny?

Jako przepracowany młody lekarz po I wojnie światowej, Bieler cierpiał na ciężką astmę, problemy z nerkami i otyłość, ważąc 105 kilogramów (221 funtów). Wypróbował wszystkie tradycyjne metody leczenia – leki, stymulanty, różne terapie – ale nic nie pomagało, a jego stan się pogarszał. Ten osobisty kryzys zmusił go do zakwestionowania wszystkiego, czego dowiedział się o chorobie i leczeniu. Spotkanie z lekarzem specjalizującym się w patologii chemicznej uświadomiło mu, że problemów z odżywianiem nie da się rozwiązać farmakologicznie.

W ciągu pięciu minut rozmowy Bieler zrozumiał, że cierpi na nadmierną stymulację, spowodowaną zarówno nieodpowiednim odżywianiem, jak i szkodliwymi lekami. Wyeliminował wszystkie leki i błędy dietetyczne, jego waga spadła do zdrowych 70 kilogramów, a dolegliwości zniknęły na zawsze. Ta przemiana, osiągnięta wyłącznie dzięki diecie, wydawała się lekarzowi ortodoksyjnemu magiczna. To doświadczenie zapoczątkowało jego pięćdziesięcioletnie badania nad żywieniem jako medycyną, które pozwoliły mu z powodzeniem leczyć tysiące pacjentów bez leków i dowiodły, że prawidłowe odżywianie może zdziałać to, czego medycyna nie była w stanie.

28. Jaką rolę odgrywają stymulanty, takie jak kawa, w długoterminowym uszkadzaniu układu hormonalnego?

Kawa i inne stymulanty wytwarzają fałszywą energię, stymulując gruczoły dokrewne, zwłaszcza nadnercza, co powoduje, że produkują one więcej hormonów niż normalnie. Początkowo młodzi ludzie z silnymi nerkami potrafią wydalić toksyczne kwasy zawarte w kawie. Jednak wraz z wiekiem, gdy nerki zaczynają się pogarszać, kwasy te gromadzą się w organizmie kropla po kropli. Z powodu tych toksycznych substancji ludzie czują się zmęczeni i przygnębieni, więc piją więcej kawy, aby chwilowo poczuć ulgę, tworząc błędne koło pobudzenia i wyczerpania.

Ten schemat stymulowania zmęczonych gruczołów fałszywą energią ostatecznie prowadzi do ich uszkodzenia. Nadnercza stają się wyczerpane i nie są już w stanie utrzymać prawidłowej funkcji oksydacyjnej i odpornościowej. Tarczyca staje się nieregularna, oscylując między nadczynnością a niedoczynnością. Przeciążona przysadka mózgowa traci zdolność koordynacji. Bieler porównuje to do ciągłego stymulowania zmęczonych koni: mogą one biegać przez jakiś czas, ale w końcu padają. Poczucie dobrego samopoczucia zapewniane przez stymulanty maskuje prawdę o postępującym niszczeniu gruczołów. Gdy gruczoły te zawodzą, powrót do zdrowia jest trudny, jeśli nie niemożliwy, co prowadzi do przewlekłego zmęczenia, dysfunkcji układu odpornościowego i przedwczesnego starzenia się.

29. Dlaczego dr Bieler uważa, że ​​przyczyną większości chorób wieku dziecięcego jest złe odżywianie, a nie zarazki?

Choroby wieku dziecięcego objawiają się typowymi objawami – gorączką, złym samopoczuciem, śluzem, wysypką i wymiotami – które wskazują na obecność toksyn we krwi w wyniku zatrucia pokarmowego. Zatrucie pokarmowe wynika z nieprawidłowego trawienia białek (prowadzącego do gnicia), skrobi i cukrów (prowadzącego do fermentacji) lub tłuszczów (prowadzącego do produkcji toksycznych kwasów tłuszczowych). Konkretna choroba zależy od dominujących toksyn i drogi ich eliminacji z organizmu. Toksemia skrobiowa powoduje zaburzenia śluzowe; toksemia białkowa wywołuje schorzenia od zapalenia migdałków po gorączkę reumatyczną; a toksemia tłuszczowa powoduje choroby skóry.

Drobnoustroje są obecne, ale jedynie jako padlinożercy, żywiący się toksycznymi odpadami i uszkodzonymi komórkami – bez tego toksycznego środowiska nie mogłyby się rozwijać. Dziecko, u którego rozwinęła się choroba, ma już toksyczne środowisko, w którym drobnoustroje mogą się rozmnażać. Osoby odżywiające się w sposób zrównoważony utrzymują czyste środowisko wewnętrzne, w którym organizmy chorobotwórcze nie mogą się rozwijać. Bieler zauważa, że ​​niemowlęta karmione butelką mają cuchnący stolec, wskazujący na proces gnilny, podczas gdy niemowlęta karmione piersią mają słodki zapach stolca, co dowodzi, jak odżywianie tworzy lub zapobiega warunkom chorobowym. Choroby wieku dziecięcego to próby organizmu eliminacji toksyczności odziedziczonych i nabytych poprzez różne kanały doraźne.

30. Jak dr Bieler wyjaśnia, w jaki sposób organizm utrzymuje równowagę wodną i czym jest woda metaboliczna?

Organizm utrzymuje takie samo, lekko słone stężenie wody, jakie występowało w pradawnych morzach, gdzie narodziło się życie. Wodę pobiera się poprzez picie i spożywanie pokarmów bogatych w wodę, podczas gdy nerki regulują jej stężenie, filtrując 150-180 litrów krwi dziennie, ale produkując tylko 1-2 litry moczu. Wchłaniają one potrzebną wodę i minerały, a następnie usuwają ich nadmiar. Ta precyzyjna regulacja utrzymuje nasze wewnętrzne morze na stabilnym poziomie, pomimo wahań w spożyciu.

Woda metaboliczna powstaje, gdy organizm utlenia tłuszcze, cukry i skrobie, tworząc wodę jako produkt końcowy wraz z dwutlenkiem węgla. Ta wewnętrznie generowana woda może być wchłaniana i wykorzystywana przez organizm. Samiec foki demonstruje to w sposób dramatyczny: przez miesiące spędzone na terenach lęgowych nie je ani nie pije, ale nadal produkuje mocz. Przeżywa wyłącznie dzięki wodzie metabolicznej, która powstaje w wyniku utleniania rezerw tłuszczu. Zwierzęta pustynne, takie jak antylopy i szczuroskoczki, pozyskują całą wodę z roślin i wody metabolicznej. Niektóre zwierzęta nie produkują moczu przez miesiące w porze suchej, ale wchłaniają go ponownie, aby utrzymać równowagę wodną.