medycznym „faktem”, który większość ludzi w krajach zachodnich uznaje dziś za „prawdziwy”, jest to, że palenie papierosów powoduje raka płuc i że tytoń jest substancją toksyczną.

 

Ale czy to prawda? Czy możemy ufać naszemu rządowi, jeśli chodzi o porady zdrowotne? Czy kiedykolwiek w przeszłości okłamywali nas na temat zdrowia lub choroby? pisze Brian Shilhavy .

Najpierw pomyśl o tym logicznie. Ludzie palą tytoń od setek, jeśli nie tysięcy lat.

„Eksperci” rządu USA odkryli, że papierosy powodują raka i są szkodliwe dla zdrowia, aż do 1964 r., kiedy to Naczelny Lekarz wydał ostrzeżenie stwierdzające, że papierosy są szkodliwe dla zdrowia.

Czy rzeczywiście istniały jakieś dowody lub wiarygodna nauka na poparcie tego, czy też za tym ostrzeżeniem kryły się inne interesy?

Na szczęście istnieje wystarczająco dużo dowodów i badań, aby wykazać inaczej, że tytoń nie powoduje raka i że jako naturalna roślina ma właściwości lecznicze, które kiedyś wydawały się znane.

Na wstępie chciałbym zaznaczyć, że nie palę papierosów i nigdy ich nie paliłem (nigdy mi się to nie podobało, nawet w czasach liceum i większość moich znajomych je paliło) oraz że nie mam żadnych powiązań ekonomicznych z firmą przemysł tytoniowy.

Nie zalecam również nikomu rozpoczynania lub rzucania palenia tytoniu.

Jak tytoń, niegdyś zalecany przez lekarzy i palony przez setki lat, został w latach sześćdziesiątych XX wieku opatrzony etykietą „substancji toksycznej”, która może powodować raka? / Źródło zdjęcia: Healthimpactnews.com

Jest to indywidualny wybór i moim jedynym interesem jest publikowanie prawdy i podanie powodów, dla których nierozsądne jest ufanie naszemu obecnemu systemowi medycznemu i agencjom rządowym alfabetu, które go chronią, zamiast chronić zdrowie amerykańskiego społeczeństwa poprzez publikowanie prawdy.
Jeśli tytoń rzeczywiście ma właściwości terapeutyczne, takie jak łagodzenie schorzeń neurologicznych , takich jak choroba Parkinsona, wówczas Wielka Farmacja miałaby dużą motywację do ukrywania tych informacji na rzecz swoich opatentowanych leków farmaceutycznych.

Co więcej, rak zawsze był największym źródłem pieniędzy w przemyśle farmaceutycznym i istnieje wystarczająco dużo dowodów na to, że nowotwór jest nowoczesną chorobą wywoływaną przez produkty farmaceutyczne, zwłaszcza ostatnio jako znany efekt uboczny eksperymentalnych zastrzyków na Covid , dlatego też potrzebują alternatywnych produktów, aby winę za stale rosnącą liczbę zachorowań na raka, która generuje miliardy dolarów dla Wielkiej Farmacji, podczas gdy w dalszym ciągu rozpowszechniają kłamstwo, że nie ma lekarstw na raka, podczas gdy w rzeczywistości jest ich wiele, ale wszystkie są zakazane przez FDA. Zobacz:  Niezatwierdzone, ale skuteczne leki przeciwnowotworowe .

Na szczęście inni opublikowali już wiele informacji na temat tytoniu i wojny rządu USA z nim.

Książka, którą przeczytałem w ramach przygotowań do tego artykułu, to „In Defense of Smokers” autorstwa Lauren A. Colby, pierwotnie opublikowana w 1996 roku.

Pełną wersję .pdf można znaleźć na Archive.org lub obejrzeć ją online tutaj .
Lauren Colby jest prawnikiem i chcę zacytować fragment Rozdziału 2: Ciężar dowodu .

Istnieje internetowa grupa dyskusyjna poświęcona paleniu (alt.smokers). Niedawno uczestnik zadzwonił do Biura ds. Zdrowia i Palenia, próbując dowiedzieć się, w jaki sposób rząd doszedł do szacunków mówiących o 450 000 zgonów rocznie z powodu palenia.
Po wielokrotnych rozmowach z różnymi osobami w rządzie okazało się, że nikt tak naprawdę nie wiedział, w jaki sposób ustalono te liczby. Pewien biurokrata stwierdził, że według niego obliczenia pochodzą z książki Davida Lilienfelda „Podstawy współczesnej epidemiologii”.

To nieprawda. Tę i inne interesujące manipulacje statystyczne omówię później.

Zanim jednak opuszczę ten temat, niedawny (19.04.95) list do redaktora gazety San Jose w Kalifornii, Mercury News , rzuca pewne światło na metody stosowane przez lobby antynikotynowe w celu zgłaszania generowania fałszywych raportów zgonów „związanych z paleniem”.

Autorka listu, Mary Ellen Haley, poinformowała, że ​​bliska jej osoba zmarła na gruczolakoraka. Od pierwszej wizyty zmarłego u lekarza do dnia jego śmierci minęło zaledwie 17 dni. Pisarka listu otrzymała informacje do aktu zgonu, który zaniosła do lekarza prowadzącego w celu uzupełnienia.

Na akcie zgonu znajdowała się linijka, w której lekarz miał wpisać bezpośrednią przyczynę zgonu, a następnie trzy linijki „w wyniku”.

Lekarz wpisał „palenie papierosów” w rubryce „w wyniku”.

Autor listu zadał lekarzowi pytanie: czy na pewno guz powstał na skutek palenia papierosów?

Lekarz powiedział, że nie jest pewien, ale Amerykańskie Towarzystwo ds. Walki z Rakiem ma wytyczne i że jeśli ktoś umrze z powodu pewnych chorób i pali, lekarz ma wpisać „w wyniku” jako „palenie”. .

W tym przypadku pani Haley przekonała lekarza, aby pominął zwykłe „z powodu palenia papierosów”, ale było to wyraźnie rzadkie zjawisko.

Gotowość lekarzy do ślepego podążania za „wytycznymi” Towarzystwa Onkologicznego generuje ciągły strumień aktów zgonu potwierdzających oficjalne stanowisko, że palenie powoduje wszystko, od chorób serca po raka macicy; jednak nie ma ani śladu dowodu naukowego potwierdzającego którykolwiek z certyfikatów; opierają się one na niczym więcej, jak na oficjalnych instrukcjach uznawania palenia za przyczynę śmierci!

Gdzie jeszcze w ostatnim czasie widzieliśmy tego rodzaju metodologię? Zobacz:  Coroczne oszustwo polegające na śmierci przez grypę nieświadomie ujawnione i zastąpione oszustwem polegającym na śmierci w wyniku grypy .

Oto artykuł z 2017 roku opublikowany przez A. Bridgesa na stronie Sott.net, który podkreśla wiele dowodów i badań wykazujących, że tytoń nie powoduje raka, a nawet ma wartość terapeutyczną.

Kompleksowy przegląd wielu korzyści zdrowotnych wynikających z palenia tytoniu

przez A. Bruggen
Sott.net

Czy palenie na pewno jest szkodliwe dla zdrowia? Ludzie często są bombardowani ostrzeżeniami o negatywnych skutkach palenia, a władze odpowiedzialne za opiekę zdrowotną przekonują ich do rzucenia palenia. Obecnie osiągnięto nawet punkt, w którym palącym palaczom odmawia się dostępu do opieki zdrowotnej, argumentując, że „palenie opóźni proces zdrowienia i może pogorszyć wcześniejszy stan danej osoby”.

Według Światowej Organizacji Zdrowia:

„Epidemia tytoniu to jedno z największych zagrożeń dla zdrowia publicznego, przed jakim kiedykolwiek stanął świat, powodując śmierć około 6 milionów ludzi rocznie. Ponad 5 milionów z tych zgonów jest skutkiem bezpośredniego używania tytoniu, a ponad 600 000 jest skutkiem narażenia osób niepalących na bierny dym tytoniowy”.

Ale jak w przypadku każdego twierdzenia uznanych autorytetów ds. zdrowia, mądrze jest zadać sobie pytanie, czy którekolwiek z nich jest rzeczywiście prawdziwe. Pamiętaj, że te same autorytety zalecają dietę niskotłuszczową i wysokowęglowodanową (a widzieliśmy, jak szkodliwa jest ona dla zdrowia populacji).

To także ci sami ludzie, którzy zalecają leczenie chorób przewlekłych syntetycznymi lekami farmaceutycznymi lub całkowite usunięcie całych narządów (znowu zdecydowanie nie jest to podejście skuteczne). Każdy, kto uważnie się temu przyjrzy, zauważy, że władzom najwyraźniej nie zależy na zdrowiu ludzi, ponieważ bardziej skupiają się na marżach zysku. Zatem w tym kontekście racjonalne badanie wymaga od nas zbadania, czy tytoń jest naprawdę „aż tak zły”.

Alternatywna perspektywa

Nie będę analizował wszystkich opublikowanych badań dotyczących związku między paleniem a rakiem płuc. Jest tak wiele informacji na ten temat, że musiałbym napisać całą książkę, aby omówić wszystkie szczegóły.

Na szczęście temat ten został już szczegółowo omówiony w kilku książkach, więc dla tych, którzy chcą dogłębnie zgłębić dowody, odsyłam do Zasłon dymnych: The Truth About Tobacco Richarda White’a, In Defense of Smokers autorstwa Lauren A. Colby i The Strach przed paleniem zdemaskowany przez doktora. Williama T. Whitby’ego.

Zamiast tego omówię pokrótce niektóre kluczowe kwestie związane z teorią „palenie powoduje raka płuc”, a następnie przejdę do bardziej dogłębnego i obiektywnego badania rzeczywistego wpływu tytoniu na organizm ludzki.

Zacznijmy od pytania: czy tytoń rzeczywiście powoduje raka, czy tylko jest z nim kojarzony? Kampanie antynikotynowe chcą, abyś uwierzył, że palenie powoduje raka i że przekonanie to jest akceptowane przez wszystkie dyscypliny naukowe. Co ciekawe, tak nie jest. W rzeczywistości było kilka wybitnych osobistości nauki, które otwarcie potępiały, kwestionowały i sprzeciwiały się tej teorii.

Oto kilka cytatów z książki Whitby’ego The Smoking Scare Debunked 1 :

„ Nie wykazano, aby jakikolwiek składnik dymu papierosowego powodował raka płuc u ludzi. Nikomu nie udało się wywołać raka płuc u zwierząt laboratoryjnych poprzez palenie. „ – profesor Schrauzer, prezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Chemików Bio-Nieorganicznych

„ To fantazyjna ekstrapolacja – a nie dane oparte na faktach. Najbardziej niepokoi nas nienaukowy sposób przeprowadzenia badania. Komisja najpierw zgodziła się, że palenie powoduje raka płuc, a następnie postanowiła udowodnić to statystycznie”. (Rekord Kongresu USA.) – Profesor MB Rosenblatt, New York Medical College

„ Przekonanie, że palenie powoduje raka płuc, nie jest już powszechnie popierane przez naukowców . Palenie nie jest już uważane za przyczynę chorób serca, z wyjątkiem kilku fanatyków”. – Profesor Sheldon Sommers, Nowojorska Akademia Medycyny i Nauki

„ Naturalny eksperyment (który odnosi się do wzrostu zachorowalności na raka płuc, gdy ludzie nie mogli już palić) przekonująco pokazuje, że tę hipotezę należy odrzucić. ” – dr. B. Dijkstra, Uniwersytet w Pretorii

„ Jako naukowiec nie znajduję przekonujących dowodów na to, że palenie papierosów powoduje raka płuc. ” –Dr. Ronald Okun, dyrektor patologii klinicznej, Los Angeles

„ Po latach intensywnych badań nie stwierdzono, aby jakakolwiek substancja zawarta w paleniu papierosów stanowiła zagrożenie dla zdrowia. ” – Profesor Charles H. Hine, Uniwersytet Kalifornijski

Dwa główne badania leżące u podstaw mitu o nowotworze związanym z paleniem to badanie Doll and Hill (1956, zwane także badaniem brytyjskich lekarzy) i badanie Whitehall (1967, badanie współczynników umieralności wśród brytyjskich urzędników służby cywilnej).

Krótko podsumowując swoje ustalenia: Doll i Hill odkryli nieco zwiększone ryzyko raka płuc u palaczy w porównaniu z osobami niepalącymi. Wyniki tego konkretnego badania zostały szeroko nagłośnione i były jednym z głównych motorów całej „kampanii antynikotynowej”, która miała miejsce wkrótce potem.

Doll i Hill nie wspomnieli jednak publicznie, że ich wyniki wykazały, że palacze, którzy wdychali dym, byli narażeni na znacznie mniejsze ryzyko niż palacze, którzy się nie wdychali. 2

Prawdopodobnie pominięto ten szczegół, ponieważ nie potwierdzał teorii, którą próbowali udowodnić.

Następnie wyniki badania Whitehall były następujące: u osób, które rzuciły palenie, nie zaobserwowano żadnej poprawy w zakresie średniej długości życia; nie zaobserwowano również zmian w liczbie zgonów z powodu chorób serca, raka płuc lub innych przyczyn.

Jedynym wyjątkiem był fakt, że niektóre typy nowotworów występowały ponad dwukrotnie częściej u osób, które rzuciły palenie .

Jednak te niewygodne fakty zostały ukryte pod dużą ilością technicznego żargonu, który utrudnia czytanie raportu. Wydaje się, że już wtedy istniał program demonizowania palenia, więc interpretacja danych została wypaczona w taki sposób, że winę ponosiło palenie tytoniu.

Wiele innych badań wykazało związek między paleniem a rakiem płuc. Problem w tym, że często rolę odgrywa stronniczość badacza. Badacze chcący potwierdzić pierwotną hipotezę prawdopodobnie nieświadomie błędnie zinterpretują dane.

Ponieważ badania są finansowane, może pojawić się także presja „odgórna”, aby przedstawić społeczeństwu określone wnioski, nawet jeśli wyniki okażą się odmienne. Zwykle wydaje się, że tak jest w przypadku badań nad tytoniem. Wnioski autora badania często w niewielkim lub żadnym stopniu przypominają rzeczywiste ustalenia.

Zamiast podawać dane do wiadomości publicznej w surowej formie, raporty mogą być z wyprzedzeniem zniekształcane i manipulowane, aby zasugerować związek przyczynowy. Musisz zrozumieć, że istnieje duża różnica pomiędzy (1) identyfikowaniem korelacji między dwoma czynnikami a (2) identyfikowaniem przyczyny czegoś. Ustalenie korelacji i skojarzeń jest dość łatwe.

Na przykład istnieje znacząca korelacja między koszykarzami a wzrostem. Czy to oznacza, że ​​koszykówka sprawia, że ​​ludzie rosną wyżsi?

Oczywiście, że nie. Import meksykańskiej cytryny jest również odwrotnie proporcjonalny do liczby ofiar śmiertelnych wypadków drogowych w USA. Czy to oznacza, że ​​import cytryn zapobiegnie ofiarom śmiertelnym na drogach?

Nie, oczywiście, że nie. Sugerowanie czegoś innego byłoby niedorzeczne.

Dlatego korelacja nigdy nie może oznaczać związku przyczynowego. Niestety zasada ta nie dotyczy tytoniu. Prawda jest taka, że ​​żadne badanie nie wykazało niezbicie, że palenie jest bezpośrednią przyczyną raka płuc, chorób serca, rozedmy płuc lub innych chorób, z którymi jest rutynowo powiązane.

Stronniczni naukowcy o osobistych celach podchodzą do tego tematu od lat, mając żywotny interes w określonych wynikach, a mianowicie, że palenie powoduje raka i inne choroby przewlekłe.

Istnieje również mnóstwo dowodów sugerujących, że te same osoby celowo błędnie zinterpretowały dane, aby realizować swoje osobiste cele i aspiracje. Od tego czasu te zniekształcone interpretacje danych zostały szeroko nagłośnione przez media i gigantów zdrowia publicznego.

Zatem pomimo rosnącej liczby badań sugerujących coś przeciwnego, powszechne przekonanie, że palenie powoduje raka, przeniknęło niemal wszystkich.

Jest zatem prawdopodobne, że większość środowiska naukowego również opiera się na tym błędnym założeniu, co oznacza, że ​​jakość badań naukowych w tym obszarze niewątpliwie była i będzie wypaczona.
Niemniej jednak w ciągu ostatnich 30 lat opublikowano fascynujące badania na temat tytoniu i palenia. Nic dziwnego, że dane te nie zostały szeroko udostępnione i większość ludzi nie jest świadoma wyników. Dlatego poniżej krótko podsumuję kilka odpowiednich badań.

Po pierwsze, ostatnie badanie wykazało, że osoby stosujące dietę bogatą w produkty o wysokim IG (indeksie glikemicznym) (takie jak chleb, makaron i ryż) były prawie o 50% bardziej narażone na rozwój raka płuc. Wyniki te wykazały, że u osób niepalących ryzyko zachorowania na raka jest dwukrotnie wyższe w porównaniu z palaczami.

Samo to odkrycie można zinterpretować jako anomalię, ale w miarę przeglądania dowodów zaczynamy dostrzegać, jak pasuje to do szerszego obrazu. Badania pokazują, że palenie tytoniu może faktycznie działać jako środek ochronny przed patogenami zewnętrznymi.

W innym badaniu  oceniano rakotwórcze działanie radonu po wdychaniu przez psy radioaktywnego pyłu rudy uranu. Paradoksalnie, u żadnego z psów narażonych na działanie tytoniu nie rozwinął się nowotwór , w przeciwieństwie do częstych zgonów u innych psów podczas podobnych eksperymentów .

Autor stwierdził, że „wydaje się, że narażenie na dym papierosowy ma łagodzący wpływ na nowotwory wywołane radonem”.

Podobnie eksperyment  na napromieniowanych szczurach wykazał, że u osób, które paliły papierosy i które otrzymały promieniowanie, występował znacznie mniejszy stan zapalny w płucach niż u osób, które nie paliły.

Pod wieloma względami grupa paląca przypominała nienapromieniowaną grupę kontrolną. Według autora „to badanie eksperymentalne dodatkowo potwierdziło hamujący wpływ palenia na zapalenie płuc wywołane promieniowaniem”.

Jedna z analiz przeprowadzonych na ludziach wykazała, że ​​ryzyko zachorowania na raka płuc w wyniku narażenia na azbest „w sześciu [badanych] badaniach znacznie wzrosło wśród osób niepalących”.

Inne badanie sugeruje, że ryzyko zachorowania na raka płuc w wyniku narażenia na azbest jest około trzy razy wyższe u osób niepalących niż u palaczy.

Stwierdzono również, że po napromienianiu raka piersi u palaczy występuje „znacznie zmniejszona reakcja zapalna, tj. zmniejszona liczba komórek tucznych i limfocytów, w porównaniu zarówno z grupą kontrolną niepalącą, jak i pacjentkami”.

Czy te wyniki to tylko zbieg okoliczności, czy też palenie stanowiło barierę ochronną przed uszkodzeniami spowodowanymi promieniowaniem i azbestem?

Badania sugerują, że palenie może również chronić przed innymi rodzajami zanieczyszczeń środowiska, takimi jak spaliny. Niedawne badanie górników wykazało silny związek między narażeniem na spaliny silnika Diesla a rakiem płuc.

Wyniki wykazały, że ryzyko śmierci z powodu raka płuc u górników, którzy byli mocno narażeni, było trzykrotnie wyższe w porównaniu z górnikami o niskim narażeniu. W przypadku osób niepalących ryzyko było siedmiokrotnie wyższe.

Rozwikłanie mitu o raku płuc

Według Światowej Organizacji Zdrowia „palenie tytoniu jest głównym czynnikiem ryzyka raka, powodując… około 70% wszystkich zgonów z powodu raka płuc na świecie”. Jednakże analiza statystyk ukazuje nieco inny obraz i staje się jasne, że stwierdzenie to po prostu nie jest prawdziwe.

Powyżej znajdują się statystyki Światowego Forum Ekonomicznego ze zbiorczymi danymi dotyczącymi krajów, które palą najwięcej papierosów na mieszkańca. Jeśli palenie jest przyczyną 70% wszystkich przypadków raka płuc na świecie, rozsądne byłoby, gdyby statystyki dotyczące raka płuc były zgodne z wynikami podanymi w poniższej tabeli. Na przykład Chiny, Rosja, USA, Indonezja i Japonia powinny teoretycznie mieć najwyższy wskaźnik zachorowań na raka płuc, ponieważ to tam najwięcej pali. Ale tak nie jest.

Co ciekawe, powyższe statystyki dotyczące raka płuc, sporządzone przez Światowy Fundusz Badań nad Rakiem, obejmują tylko jeden z krajów, o których mówi się, że ma najwyższy wskaźnik palenia, a są to Stany Zjednoczone. Gdyby palenie było główną przyczyną raka płuc, znalazłoby to odzwierciedlenie w grupach populacji, w których palenie występuje najczęściej. Ponieważ tak nie jest, możemy śmiało założyć, że palenie nie może być główną przyczyną raka płuc. © Nauka o paleniu

Kłamstwo czarnych płuc

© Nauka o paleniu

 

 

 

 

 

 

 

Czarne płuca nie są spowodowane dymem tytoniowym. Innym powszechnym błędnym przekonaniem dotyczącym palenia tytoniu jest to, że sam dym może powodować czernienie tkanki płuc. Jednak ten wyczyn jest fizycznie niemożliwy. Tkanka płuc może zmienić kolor na czarny tylko wtedy, gdy jest nowotworowa lub martwicza lub jeśli wdychana jest duża ilość węgla pierwiastkowego przez dłuższy czas.

Gdzie można znaleźć węgiel pierwiastkowy? W kopalniach węgla, nie w papierosach. I zgadnij co? Chirurdzy nie są w stanie odróżnić płuc palaczy i osób niepalących .

Oto kilka relacji z pierwszej ręki specjalistów w dziedzinie medycyny: 10

„ Palenie nie odbarwia płuc ”. –Dr. Duane Carr, profesor chirurgii na Uniwersytecie Tennessee.

„ Zbadałem tysiące płuc, zarówno brutto, jak i mikroskopowo. Z badania płuc nie mogę stwierdzić, czy poprzedni gospodarz palił, czy nie. „ –Dr. Victor Buhler, patolog w szpitalu St. Joseph w Kansas City

„ . ..nie jest możliwe rozróżnienie, brutto, mikroskopowo lub w jakikolwiek inny znany mi sposób, pomiędzy płucami palacza i osoby niepalącej. Czernienie płuc jest spowodowane cząsteczkami węgla, a tytoń do palenia nie wprowadza cząstek węgla do płuc. „ –Dr. Sheldon Sommers, patolog i dyrektor laboratoriów w szpitalu Lenox Hill w Nowym Jorku

Na koniec przytoczę cytat z Zasłony dymnej Richarda White’a :

„Pomysł, że palenie zaczernia płuca, sięga 1948 roku. Ernst Wynder, wówczas student pierwszego roku medycyny w St Louis, był świadkiem sekcji zwłok mężczyzny, który zmarł na raka płuc i zauważył, że płuca były czarne. Ustalił, że nie było widocznego narażenia na zanieczyszczenia powietrza, ale zmarły palił dwie paczki papierosów dziennie przez trzydzieści lat. Następnie Wynder spędził swoją karierę próbując „udowodnić”, że papierosy powodują raka, choć musiał przyznać, że zebrane przez niego dane były nieprawidłowe (Wynder opublikował później książki przedstawiające slajdy czarnych, rakotwórczych płuc, co doprowadziło ludzi do założenia, że ​​palenie jest Jednak później przyznał, że się mylił .

Właściwości zdrowotne tytoniu

© DreamstimeCząsteczka nikotyny

Nikotyna jest jednym z głównych składników tytoniu i wykazuje szeroką gamę właściwości leczniczych. Dlatego jest obecnie przedmiotem nowych, fascynujących badań naukowych. Jednakże, aby naprawdę docenić korzyści płynące ze stosowania nikotyny, musimy najpierw zbadać jej podstawowe mechanizmy działania.

Nikotyna jest prototypowym agonistą podtypu nikotynowego receptorów acetylocholiny. Zasadniczo oznacza to, że nikotyna jest kompatybilna z receptorami acetylocholiny w organizmie i ma zdolność wiązania się z nimi.
Działanie to odpowiada za inicjowanie kaskady reakcji chemicznych, choć jego głównym efektem jest pobudzenie uwalniania szerokiej gamy neuroprzekaźników, m.in. dopaminy, serotoniny, noradrenaliny i przede wszystkim acetylocholiny.

dr. Gabriela Segura 12 mówi: „Acetylocholina to neuroprzekaźnik odpowiedzialny za uczenie się i pamięć. Działa również uspokajająco i relaksująco, jest także ważnym czynnikiem regulującym układ odpornościowy. Acetylocholina działa również jako ważny hamulec w stanach zapalnych w organizmie, a stany zapalne są powiązane ze wszystkimi znanymi chorobami.

Kiedy nikotyna wiąże się z α7 nAChR (receptorami acetylocholiny związanymi z odpornością), aktywuje układ znany jako „cholinergiczny szlak przeciwzapalny”, który jest odpowiedzialny za zmniejszenie stanu zapalnego w organizmie. Dlatego nikotyna jest w rzeczywistości cząsteczką przeciwzapalną.

W artykule 13 „Nikotyna, cząsteczka przeciwzapalna” szczegółowo omówiono ten temat i wyjaśniono, że „Stymulacja nikotyną odgrywa kluczową rolę w hamowaniu produkcji cytokin prozapalnych, może znacząco zmniejszyć reakcje zapalne i autoimmunologiczne w ośrodkowym układzie nerwowym i spowalnia i może dodatkowo zmniejszyć zapalenie układu nerwowego.

Myszy leczone nikotyną, którym wstrzyknięto śmiertelne dawki wirusa grypy A, również wykazały dłuższe przeżycie w porównaniu z grupami kontrolnymi”. Autor podsumowuje:

„Te wyniki in vitro i in vivo dodatkowo potwierdziły przeciwzapalne działanie nikotyny. Nasze badanie dostarczyło pierwszego dowodu na to, że przeciwzapalne działanie nikotyny zawartej w dymie papierosowym może być głównym czynnikiem przyczyniającym się do łagodzenia ciężkości choroby wywołanej zakażeniem wirusem grypy A zarówno pdmH1N1, jak i H9N2 , a takie działanie przeciwzapalne zachodzi poprzez szlak sygnałowy α7 nAChR. ”

Biorąc pod uwagę korzystny wpływ acetylocholiny na mózg i układ nerwowy, przyjrzyjmy się, jak palenie wpływa na funkcjonowanie mózgu.

Powszechnie znanym faktem wśród psychologów poznawczych i neuronaukowców jest to, że nikotyna znacząco poprawia funkcjonowanie poznawcze. W 2010 r. rząd Stanów Zjednoczonych opublikował metaanalizę  14 (przeprowadzoną przez Narodowy Instytut ds. Nadużywania Narkotyków), w której dokonano przeglądu całej literatury na temat wpływu nikotyny na mózg.

Z ogółem 256 do badań wybrano 48 najwyższej jakości standardowych badań testów komputerowych. W tych testach połowa uczestników otrzymywała nikotynę, a druga połowa placebo. Wyniki pokazały, że osoby otrzymujące nikotynę radziły sobie lepiej w niemal każdym teście, niezależnie od tego, czy paliły papierosy, czy nie, a szczególnie w obszarach pamięci, szybkości, precyzji, skupienia i uwagi.

Badanie wykazało również, że osoby zażywające nikotynę radziły sobie znacznie lepiej w innych obszarach, takich jak pamięć długoterminowa, pamięć semantyczna, arytmetyka i złożone obliczenia oraz zdolności motoryczne.

Nikotyna jest niewątpliwie bardzo korzystna dla funkcji poznawczych, ale kiedy porównamy ją z faktycznym paleniem tytoniu, zobaczymy, że izolowana nikotyna po prostu nie jest tak skuteczna. Badanie 15 przeprowadzone przez Warburtona i wsp. wykazało, co następuje:

„Nikotyna [bezdymna] powoduje poprawę sprawności umysłowej, jakościowo podobną do tej powodowanej przez palenie, chociaż nasze ustalenia dotyczące czujności i szybkiego przetwarzania informacji wskazują, że poprawa jest ilościowo mniejsza niż ta spowodowana paleniem”.

Inne badanie 16 opublikowane w 2014 r. wykazało, że wzrost liczby receptorów nikotynowych (wywołany paleniem) był powiązany z niższym poziomem wycofania społecznego i lepszymi funkcjami poznawczymi.

W rzeczywistości istnieje mnóstwo informacji na temat korzystnego fizjologicznego działania nikotyny, które można zebrać wyłącznie na podstawie danych naukowych, ale żadna z nich nie dociera do ogółu społeczeństwa.

Nie powinno to jednak być zaskoczeniem dla tych, którzy rozumieją, jak często media głównego nurtu i Wielka Farmacja skutecznie zniekształcają lub ukrywają informacje, które nie są zgodne z oficjalną narracją, którą starają się przekazać.

Wreszcie badacz David. M. Warburton z Wydziału Psychologii Uniwersytetu w Reading stwierdził, że: 17

1. Nikotyna poprawia uwagę w szerokim zakresie zadań u zdrowych ochotników.

2. Nikotyna poprawia pamięć natychmiastową i długoterminową u zdrowych ochotników.

3. Nikotyna poprawia koncentrację u pacjentów z chorobą Alzheimera.

4. Podczas gdy niektóre efekty nikotyny w zakresie pamięci mogą wynikać z lepszej uwagi, inne wydają się być wynikiem lepszej konsolidacji, co wykazano w dawkowaniu po próbie.

Przyjrzyjmy się teraz innym potencjalnie terapeutycznym i korzystnym aspektom rośliny tytoniu…

Hamowanie monoaminooksydazy

Monoaminooksydazy (MAO) to enzymy w organizmie odpowiedzialne za rozkład biogennych neuroprzekaźników aminowych, takich jak noradrenalina (norepinefryna), serotonina i dopamina. Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) to substancje chemiczne hamujące działanie tych enzymów, zwiększając dostępność i ilość amin biogennych.

Z tego powodu leki zawierające IMAO zostały opracowane przez firmy farmaceutyczne pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku i sprzedawane jako leki przeciwdepresyjne. Co ciekawe, wykazano jednak, że dym tytoniowy zawiera nieznaną właściwość naturalnie występujących IMAO.

Dowodzą tego liczne badania18 wykazujące , że palacze mają znacznie niższy poziom obu typów MAO (A i B), co zasadniczo oznacza, że ​​palenie działa jak naturalny lek przeciwdepresyjny, bez strasznych skutków ubocznych, jakie ma wiele syntetycznych leków farmaceutycznych.

Innym interesującym faktem jest to, że kilkakrotnie wykazano, że lek „Deprenyl”, będący IMAO20, znacząco wydłuża żywotność różnych gatunków ssaków w laboratoriach. Warto o tym pamiętać, bo wrócimy do tego później.

Glutation: „główny przeciwutleniacz”

Jako przeciwutleniacz, glutation chroni praktycznie każdą komórkę w organizmie, neutralizując uszkodzenia spowodowane przez reaktywne formy tlenu (wolne rodniki), metale ciężkie i nadtlenki/nadtlenki lipidów. Jest głównym składnikiem naturalnych systemów obronnych organizmu i jest niezbędny do realizacji różnych procesów komórkowych, w tym różnicowania i proliferacji komórek.

Tym, co czyni glutation tak wyjątkowym, jest to, że w przeciwieństwie do innych przeciwutleniaczy jest wewnątrzkomórkowy i ma zdolność utrzymywania innych przeciwutleniaczy w ich zredukowanej (aktywnej) formie, aby zmaksymalizować działanie przeciwutleniające. Odgrywa kluczową rolę w procesach detoksykacji, dlatego większość zapasów glutationu w organizmie znajduje się w wątrobie.

Ma także znaczący wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego, a niedobór glutationu powiązano z nowotworami, chorobami starzenia, mukowiscydozą, chorobami układu krążenia, chorobami zapalnymi, chorobami układu odpornościowego, chorobami metabolicznymi i chorobami neurodegeneracyjnymi. 21

Społeczność zajmująca się zdrowiem alternatywnym uznaje tę cząsteczkę za „matkę wszystkich przeciwutleniaczy” i nie bez powodu. Co ciekawe, płuca palaczy zawierają o 80% więcej glutationu niż płuca osób niepalących. 22

Wyższe stężenia glutationu w płucach zapewniają zwiększoną ochronę przed obcymi substancjami i patogenami. Odkrycia te sugerują, że palenie tytoniu może mieć działanie ochronne na tkankę płuc poprzez zwiększenie poziomu glutationu, ale w tym konkretnym badaniu nie uwzględniono mechanizmu stojącego za tym wzrostem. Jednakże w innym eksperymencie23 próbowano bezpośrednio zmierzyć reakcję glutationu na dym tytoniowy i oto co odkryli:

„Narażenie na CS [dym papierosowy] początkowo zmniejszyło poziom ELF GSH [glutationu] o 50% , ale w ciągu 2 godzin poziom GSH wzrósł do około 3-krotności poziomu podstawowego i osiągnął szczyt po 16 godzinach z 6-krotnym wzrostem, a przy nadmiernym powtarzaniu ekspozycji utrzymywały się na 3-krotnym wzroście przez okres do 2 miesięcy.

Ekspozycja na CS wywołuje silną odpowiedź adaptacyjną GSH w płucach i ogólnoustrojowo. Czynniki zakłócające odpowiedź adaptacyjną GSH mogą przyczyniać się do patofizjologii POChP.

Po pierwsze, teoretyzują, że wywołana paleniem „reakcja adaptacyjna na glutation” jest mechanizmem, który w tym przypadku radykalnie zwiększa regulację systemów glutationu.

Oznacza to również, że tytoń ma działanie ochronne na płuca. Po drugie, proponują, że czynniki zakłócające ten mechanizm mogą przyczyniać się do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Twierdzenie to jest sprzeczne z głównymi źródłami informacji na temat zdrowia, które podają, że palenie jest główną przyczyną POChP.

Jeśli jednak palenie wyraźnie zwiększa „reakcję adaptacyjną na glutation”, a POChP jest spowodowana niedostateczną „reakcją adaptacyjną na glutation”, to w jaki sposób palenie może być podstawową przyczyną POChP? W rzeczywistości rozsądniejszy jest wniosek, że palenie może faktycznie zapobiegać POChP poprzez mechanizm regulacji GSH.

Katalaza i dysmutaza ponadtlenkowa

Katalaza jest enzymem przeciwutleniającym, który chroni komórki przed szkodliwym działaniem nadtlenku wodoru poprzez katalizowanie jego przemiany w tlen i wodę.
Jest zatem ważną częścią układu odpornościowego organizmu i procesu detoksykacji. Dysmutaza ponadtlenkowa (SOD) jest również ważnym enzymem przeciwutleniającym, który neutralizuje ponadtlenek, produkt uboczny metabolizmu tlenu.

Razem są to dwa z najbardziej niezwykłych przeciwutleniaczy występujących w organizmie, które odgrywają kluczową rolę w ochronie komórek przed uszkodzeniami oksydacyjnymi/peroksydacyjnymi i są ściśle powiązane z długowiecznością.

Podobnie jak glutation, katalaza i SOD również wydają się być kontrolowane przez rodzaj antyoksydacyjnej „reakcji adaptacyjnej”. Niedawne badanie 24 wykazało, że „poziom enzymu dysmutazy ponadtlenkowej we krwi i ślinie był znacznie wyższy u palaczy niż u osób niepalących i w grupie kontrolnej”.

Co więcej, w oddzielnym eksperymencie 25 odkryto również, że chomiki narażone na dym tytoniowy miały mniej więcej dwukrotnie wyższy poziom katalazy i dysmutazy ponadtlenkowej niż chomiki nienarażone na dym.

Wzrost poziomu glutationu, katalazy i dysmutazy ponadtlenkowej może częściowo wyjaśniać skuteczność dymu tytoniowego w zapobieganiu rakowi płuc u osób wdychających promieniowanie, spaliny i azbest. Taki wzrost aktywności przeciwutleniającej może być kluczowym czynnikiem chroniącym tkankę płuc i oczyszczającym organizm ze wszystkich nieprzyjemnych toksyn wdychanych przez drogi oddechowe.

Hormeza

Powszechną krytyką ze strony osób niepalących jest to, że dym tytoniowy zawiera tlenek węgla, który jest uważany za trujący i dlatego palenie jest złe.

Stanowisko to opiera się jednak na błędnym założeniu, że każda dawka tlenku węgla jest szkodliwa . Nie ulega wątpliwości, że duża dawka tlenku węgla może być śmiertelna.

Jednak ci przeciwnicy palenia prawdopodobnie nie zdają sobie sprawy, że tlenek węgla ma tak naprawdę działanie hormonobójcze . Proces hormezy charakteryzuje się wprowadzeniem do organizmu toksyny w małej dawce, która pobudza organizm do korzystnej reakcji. Z drugiej strony ta sama trucizna ma szkodliwy wpływ w dużych dawkach.

Hormeza to jeden z najskuteczniejszych sposobów przystosowania się organizmu do zewnętrznych czynników stresogennych na poziomie komórkowym poprzez wzmocnienie szlaków detoksykacji i jest niezawodnym sposobem ochrony przed chorobami. Inne popularne środki hormonalne obejmują kurkuminę i związki polifenolowe zawarte w zielonej herbacie. Mówi się nawet, że aktywność fizyczna ma działanie hormonalne!

Na szczęście dla palaczy istnieje obecnie coraz więcej dowodów na to, że tlenek węgla ma silne działanie hormonalne i potencjalne korzyści terapeutyczne. Naukowcy z Katedry Gastroenterologii Molekularnej i Hepatologii Uniwersytetu w Kioto w Japonii mówią: 26

Najnowsze, coraz liczniejsze dowody sugerują, że tlenek węgla (CO) może działać jako endogenna gazowa cząsteczka obronna, redukująca stan zapalny i uszkodzenie tkanek w różnych modelach uszkodzeń narządów, w tym zapalenia jelit .

…Silne działanie terapeutyczne CO wykazano w modelach eksperymentalnych kilku schorzeń, w tym uszkodzenia płuc, uszkodzenia serca, wątroby i nerek IR, a także zapalenia, w tym zapalenia stawów, co potwierdza wyłaniający się paradygmat, że CO w niskich stężeniach działa jak cząsteczka sygnalizacyjna, która wywiera znaczące działanie cytoprotekcyjne i przeciwzapalne.

Teraz pamiętajcie, że organizm ludzki stale produkuje i przetwarza CO2, a zatrucie CO może nastąpić tylko wtedy, gdy organizm zostanie przeciążony wyjątkowo dużą ilością.

Dym papierosowy zawiera tak małe ilości CO, że praktycznie niemożliwe jest palenie w ilości powodującej zatrucie .

Mając to na uwadze, można bezpiecznie założyć, że dopóki dana osoba nie przykłada głowy przed rurę wydechową samochodu, ryzyko zatrucia tlenkiem węgla w wyniku palenia tytoniu jest raczej nikłe. Wręcz przeciwnie, ilość tlenku węgla wdychanego z papierosów może nawet mieć wpływ na gospodarkę hormonalną.

Tytoń zapewnia ochronę?

Według konwencjonalnych dogmatów medycznych tytoń jest największym wrogiem ludzkości. Jednakże dowody sugerują, że dym tytoniowy ma szeroką gamę właściwości leczniczych, które są korzystne dla zdrowia ludzkiego i długowieczności. Ponadto przeprowadzono kilka badań, które wykazały ochronne działanie tytoniu przeciwko licznym patogenom i chorobom przewlekłym.

Po pierwsze, badanie 27 dotyczące zdrowia układu oddechowego pracowników zajmujących się aluminium na plantacjach konopi indyjskich wykazało, że „palacze w grupie uprawiającej konopie indyjskie mieli mniejszą częstość występowania objawów ze strony układu oddechowego niż osoby nigdy nie palące lub byli palacze”. Biorąc pod uwagę to, co już widzieliśmy, wyniki te nie są zaskakujące. Ponadto wydaje się, że palenie chroni przed kilkoma innymi pozornie niezwiązanymi ze sobą problemami zdrowotnymi.

Na przykład dobrze udokumentowano, że palenie znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów (OA) 28 i zapewnia pewien stopień ochrony przed nią. Palacze wykazują znaczną ochronę w czterech miejscach powszechnych u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (kolano, kręgosłup, dłoń i stopa) 29 .

Palenie również wykazuje ujemną korelację z chorobą zwyrodnieniową dużych stawów i wykazano, że zmniejsza ryzyko choroby zwyrodnieniowej stawów u osób otyłych. 30 Eksperci wysunęli teorię, że może to wynikać z korzystnego wpływu nikotyny na utrzymanie, wzrost i naprawę kości.

Ponadto według lekarza L. Gullahorna „spośród ponad 400 substancji znajdujących się w dymie papierosowym nikotyna jest jednym z najbardziej aktywnych fizjologicznie składników. Niedawno opublikowane badanie in vitro pokazuje, że nikotyna jest silnym stymulatorem syntetycznej aktywności komórek kostnych. 31

Po drugie, w środowisku naukowym dobrze wiadomo, że ryzyko chorób neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera i Parkinsona, jest znacznie niższe u palaczy; do tego stopnia, że ​​firmy farmaceutyczne aktywnie opracowują obecnie metody leczenia wykorzystujące nikotynę (i jej produkty uboczne) w nowych metodach leczenia neurologicznego.

Thacker i in. 32 przeanalizowali dane dotyczące historii palenia od 79 977 kobiet i 63 348 mężczyzn i odkryli, że w porównaniu do osób niepalących, byli palacze mieli o 22% mniejsze ryzyko zachorowania na chorobę Parkinsona, podczas gdy obecni palacze mieli aż o 73% mniejsze ryzyko.

Gorel i wsp . 33 również opisali odwrotną zależność pomiędzy paleniem tytoniu a chorobą Parkinsona. Ale interesującą rzeczą w tym badaniu było to, że odwrotna zależność gwałtownie wzrosła u osób, które dużo paliły. Wyniki te sugerują, że im więcej dana osoba pali, tym mniejsze jest ryzyko zachorowania na tę chorobę. Autorzy doszli do wniosku:

„Jest mało prawdopodobne, aby odwrotna zależność dawka-odpowiedź między PD a paleniem i zaprzestaniem palenia wynikała z uprzedzeń lub zamieszania, co omówiono, dostarczając pośredniego dowodu na to, że palenie chroni biologicznie ”.

W innym badaniu 34 również stwierdzono: „Podajemy, że nikotyna zapewnia neuroprotekcję neuronom dopaminowym”.

Podobne wyniki uzyskano także w badaniach nad chorobą Alzheimera. Wykazano silną odwrotną zależność pomiędzy palaczami a osobami chorymi na chorobę Alzheimera, 35 i zdaniem autora:

„Ryzyko choroby Alzheimera zmniejszało się wraz ze wzrostem dziennej liczby papierosów wypalanych przed wystąpieniem choroby”.

Biorąc pod uwagę te wyniki, palenie tytoniu wydaje się skutecznym środkiem zapobiegawczym. Naukowcy nadal nie są pewni, w jaki sposób dochodzi do tej ochrony i leczenia, chociaż większość wydaje się pewna, że ​​ma to związek z nikotyną.

Nikotynę stosowano także w skutecznym leczeniu osób cierpiących na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi i zespół Tourette’a.

Ponadto kotynina jest substancją obecnie badaną pod kątem możliwych korzyści terapeutycznych. Jest to jeden z metabolitów nikotyny, który, jak wykazano, poprawia uczenie się i pamięć, a także ma zdolność ochrony komórek mózgowych przed uszkodzeniami powodowanymi przez obie choroby.

Innym dobrze udokumentowanym faktem jest to, że wskaźnik palenia wśród schizofreników jest na ogół znacznie wyższy niż wśród przeciętnej populacji. Niektóre badania 36 pokazują, że około 90% z nich pali.

Co jednak dziwne, wykazano37, że u schizofreników ryzyko zachorowania na raka płuc i inne formy raka jest o 30–60% mniejsze.

Co zatem te liczby sugerują na temat palenia jako głównej przyczyny raka? Zostawiam to Tobie.

Wysunięto teorię, że tak wysoki wskaźnik palenia może wynikać ze stymulującego wpływu nikotyny na funkcje poznawcze, co może pomóc schizofrenikom w filtrowaniu nieistotnych zewnętrznych informacji sensorycznych. Badanie 38 przeprowadzone na Uniwersytecie Yale wykazało, że:

„…kiedy pacjenci chorzy na schizofrenię rzucili palenie, ich uwaga i pamięć krótkotrwała były bardziej upośledzone, ale kiedy ponownie zaczęli palić, ich funkcje poznawcze poprawiły się”.

Dowody pochodzące ze Szwecji również wykazały39, że im więcej papierosów mężczyźni wypalili w młodszym wieku, tym mniejsze ryzyko zachorowania na schizofrenię w późniejszym życiu. Doszli do wniosku, że palenie może działać jako neuroprotekcyjny środek zapobiegawczy przeciwko rozwojowi schizofrenii.

Zachodnia medycyna znana jest z pompowania pacjentom pełnych niebezpiecznych i nieskutecznych leków na korzyść wielkich firm farmaceutycznych. System nie tylko nie zapewnia wystarczającego wsparcia osobom z problemami psychicznymi; Jeszcze bardziej przerażające jest to, że wiele instytucji odmawia pacjentom prawa do palenia, mimo że jest to jeden z najskuteczniejszych sposobów samoleczenia.

Wykazano, że oprócz zaburzeń neurologicznych palenie konsekwentnie zmniejsza ryzyko rozwoju wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, czyli choroby zapalnej jelit. Według Lashnera i wsp. 40 „u osób niepalących ryzyko wystąpienia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest około trzy razy większe”.

Z jednego przeglądu 41 wynika, że ​​u obecnych palaczy ryzyko jest o około 42% niższe; jednakże w przypadku byłych palaczy ryzyko jest zwiększone w porównaniu z osobami niepalącymi. Dowody te ponownie wydają się wskazywać, że palenie może chronić i że osoby, które rzuciły palenie, w rzeczywistości narażają się na większe ryzyko.

Ponadto wydaje się, że palacze cierpiący na wrzodziejące zapalenie jelita grubego wykazują łagodniejsze objawy niż osoby niepalące. 41

Co ciekawe, palenie nie wydaje się korzystne dla wielu osób, u których zdiagnozowano chorobę Leśniowskiego-Crohna, inną chorobę zapalną jelit. Statystycznie zarówno mężczyźni, jak i kobiety są o wiele bardziej narażeni na ryzyko rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna w przypadku palenia, a jedno badanie 42 sugeruje nawet trzykrotnie większe ryzyko u palących kobiet.

Ta pozorna anomalia jest nielogiczna, gdy rozważamy te dane osobno.

Istnieje jednak coraz więcej dowodów na możliwe podłoże genetyczne tej choroby. Istnieją również dowody na to, że czynniki genetyczne mogą odgrywać rolę w paleniu tytoniu i używaniu nikotyny – ludzie mogą dosłownie być genetycznie predysponowani do palenia lub nie.

Podobne wzorce genetyczne we krwi stwierdzono u palaczy i osób niepalących. Stwierdzono również, że niektóre geny 43 są bardziej aktywne u palaczy, podczas gdy inne są mniej aktywne w porównaniu z genami osób niepalących.

Naukowcy  44 wysuwają teorię, że geny odpowiedzialne za produkcję i metabolizm neuroprzekaźników, regulację receptorów komórkowych i metabolizm nikotyny mogą odgrywać ważną rolę w określaniu, czy dana osoba jest skłonna palić, czy nie.

Najbardziej przekonujące wydaje mi się tutaj to, że dowody wskazują na biologiczną różnicę między palaczami i osobami niepalącymi .

Być może może to pomóc w wyjaśnieniu, dlaczego niektórzy ludzie w naturalny sposób pociągają do palenia w wieku kilkunastu lat, podczas gdy inni nie mają najmniejszej ochoty palić przez całe życie.

Może to również wyjaśniać, dlaczego niektórzy palacze mogą żyć bardzo długo i nie zachorować na raka płuc, podczas gdy ktoś inny może palić kilka lat i nie czerpać żadnych korzyści z jego ochronnych właściwości.

Biorąc pod uwagę genetykę, paradoks choroby Leśniowskiego-Crohna/wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie wydaje się taki dziwny. Być może genetyka danej osoby zgodna z paleniem działa również jako czynnik ochronny przed innymi stanami patologicznymi?

Nauka nie odpowiedziała jeszcze na te pytania.

Palenie i funkcja mitochondriów

© Wikipedia Mitochondria

Aby zrozumieć, jak palenie tytoniu może wpływać na funkcjonowanie mitochondriów, musimy przyjrzeć się ich działaniu.

Mitochondria znajdują się w komórce i są znane jako „elektrownie” odpowiedzialne za wytwarzanie energii w celu zaspokojenia potrzeb metabolicznych organizmu. Funkcja mitochondriów polega na pobieraniu elektronów ze środowiska i wykorzystywaniu ich do wytworzenia adenozynotrifosforanu (ATP), rzekomego „źródła energii” organizmu (Gilbert Ling nie zgodziłby się z tym).

W procesie zwanym oddychaniem komórkowym elektrony ze strawionego pożywienia są przesyłane wzdłuż błony mitochondrialnej za pomocą określonych cząsteczek (poprzez transport łańcuchem elektronów), dzięki czemu mitochondria mogą wytwarzać ATP. Dominująca teoria dotycząca ATP głosi, że jest on wykorzystywany jako paliwo w większości procesów zachodzących w organizmie.

Ta teoria również jest wątpliwa. Przyjmuje się, że ATP jest absolutnie niezbędny do życia człowieka. Niedawne prace badaczy takich jak Doug Wallace i innych wskazują, że dysfunkcja mitochondriów może leżeć u podstaw większości współczesnych chorób.

Oznacza to, że utrzymanie prawidłowego funkcjonowania mitochondriów jest niezwykle istotne.

Jednym z kluczowych graczy w produkcji ATP jest cząsteczka redoks, dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy (NAD). NAD występuje we wszystkich żywych komórkach i występuje w dwóch postaciach: NADH i NAD+.

Obie formy są niezbędne do prawidłowego transferu energii komórkowej, a niewystarczające ilości mogą skutkować dysfunkcją mitochondriów. Funkcją NADH jest transport elektronów do mitochondriów w celu ułatwienia syntezy ATP.

Gdy NADH oddał te elektrony, staje się NAD+.

Wykazano, że NAD+ reguluje tempo naprawy DNA, odporność na stres i apoptozę komórek. Ponadto NAD+ przywraca integralność tkanek, indukuje homeostazę i zwiększa żywotność komórek46 .

Komórka postrzega poziom NAD+ jako miarę produkcji energii w mitochondriach i tempa metabolizmu. Dlatego ilość przekształconego NAD+ odgrywa ważną rolę w regulacji szybkości syntezy ATP i metabolizmu komórkowego. 47

Niski poziom NAD+ zmniejsza produkcję energii w mitochondriach, zmniejsza liczbę mitochondriów w komórce 48 i znacząco wspomaga procesy starzenia się mięśni. 49 Co ciekawe, NAD+ może również zmieniać ekspresję genów poprzez „wyłączanie” genów związanych z procesami zwyrodnieniowymi. 50

SIRT1 (sirtuina) jest białkiem zależnym od NAD, kodowanym przez gen SIRT1, które nie może funkcjonować bez NAD+ . Zatem gdy spada poziom NAD+, spada również poziom SIRT1 i odwrotnie. SIRT1 wydaje się być jednym z kluczowych enzymów kontrolujących ekspresję epigenetyczną, metabolizm i długość życia.

Badania wykazały, że SIRT1 hamuje sygnalizację na szlaku MTOR, zwiększa wrażliwość na leptynę 51 , zwiększa wrażliwość na hormon T3, a także zwiększa wrażliwość skóry na witaminę D. 53 SIRT1 hamuje również/wyłącza geny związane ze stanem zapalnym 54 , regulacją poziomu cukru we krwi i gromadzeniem/magazynowaniem tkanki tłuszczowej. 55

Jak to się ma do palenia tytoniu?

Badanie 56 przeprowadzone przez Cancer Research w 2012 roku wykazało:

Aktywność SIRT1 była najbardziej konsekwentnie i znacząco zwiększona u palaczy w porównaniu do osób niepalących we wszystkich 4 zestawach danych. Podczas gdy aktywność SIRT1 była skorelowana ze paleniem tytoniu, aktywacja szlaku SIRT1 nie była istotnie skorelowana z latami palenia (p > 0,05; Spearman).

Dlatego niezależnie od skumulowanego narażenia aktywność SIRT1 u palaczy stale wzrasta. Ten wzrost aktywności SIRT1 może służyć jako efekt ochronny przed stresem oksydacyjnym i uszkodzeniami DNA spowodowanymi paleniem.

Biorąc pod uwagę, że SIRT1 może działać tylko w obecności NAD+, odkrycia te sugerują, że poziom NAD+ musi być podwyższony również u palaczy. Podwyższony poziom NAD+ sugeruje wydajniejszą funkcję mitochondriów. W przypadku niektórych osób (które mogą być genetycznie zgodne) palenie tytoniu nie obciąża organizmu.

Odkrycie to może dostarczyć cennego wglądu w to, dlaczego wielu palaczy ostatecznie żyje długo i bez chorób.

Może ci ludzie nie żyją tak długo pomimo nałogu palenia, ale żyją tak długo, ponieważ palą .

Poniżej kilka praktycznych przykładów.

Kontynuuj czytanie artykułu wraz ze wszystkimi odniesieniami na Sott.net