Malcolm X został zamordowany w Nowym Jorku 21 lutego 1965 roku. Tuż przed morderstwem dyrektor generalny Islamskiego Centrum w Genewie wysłał mu serię dziewięciu pytań dotyczących jego życia, wiary i nadziei na przyszłość. Malcolm udzielił „wnikliwych i szczerych odpowiedzi pisemnych”, a jego odpowiedź na ostatnie zadane pytanie została spisana na maszynie rankiem 21 lutego 1965 roku, na kilka godzin przed jego śmiercią.

„O ile mi wiadomo, jest to ostatni dokument napisany przez Malcolma X”; pisze wykładowca Ali Hammoud, doktorant na Western Sydney University, gdzie jego „zainteresowania badawcze skupiają się głównie wokół historii intelektualnej islamu” i według Alego Malcom X odwiedził Gazę w 1964 r. i podróż ta miała zainspirować jego pisemną pracę na temat syjonizmu i także pokazał swój pogląd, że syjonizm był zagrożeniem nie tylko dla Palestyny, ale dla szerszego Trzeciego Świata.”

Malcolm x

Według oficjalnej strony internetowej Malcolm X urodził się jako Malcolm Little 19 maja 1925 roku w Omaha w Nebrasce. Morderstwo jego ojca w 1931 r., a następnie pogorszenie stanu zdrowia psychicznego matki, skłoniły Malcolma i jego rodzeństwo do umieszczenia w pieczy zastępczej, co później doprowadziło do włączenia się w półświatek przestępczy Bostonu i ugruntowania się w stylu życia „czarnej mekki” Nowego Jorku. Harlem w Yorku. Ostatecznie został aresztowany i skazany pod zarzutem włamania, skazany na 10 lat więzienia, ale zwolniony warunkowo po siedmiu latach wykorzystanych na dalszą edukację. ( źródło )

Malcolma X zaintrygowała organizacja religijna „Naród Islamu (NOI)”, gdzie jej przywódca Elijah Muhammad nauczył go, że białe społeczeństwo aktywnie działa na rzecz powstrzymania Afroamerykanów przed usamodzielnieniem się i osiągnięciem sukcesu politycznego, gospodarczego i społecznego.

Po zwolnieniu warunkowym w 1952 r. Malcolm porzucił subanem „Little”, uznając je za imię niewolnika i zamiast tego zdecydował się używać swojego nowego nazwiska „X” do oznaczenia utraconego imienia plemiennego, a dzięki swojej inteligencji elokwentny Malcolm X został mianowany ministrem i rzecznikiem krajowym ds. NOI i wykorzystywała felietony, radio i telewizję do przekazywania wiadomości NOI w całych Stanach Zjednoczonych. ( źródło )

Malcolm X miał znaleźć się w otoczeniu tłumów i kontrowersji. W czasach, gdy napięcia rasowe stawały się coraz większe, stał się magnesem medialnym, a w 1959 roku wystąpił także w tygodniowym programie telewizyjnym zatytułowanym The Hate That Hate Produced . Do tej pory przyciągnął także uwagę rządu. Następnie agenci FBI przeniknęli do organizacji (jeden działał nawet jako ochroniarz Malcolma) i potajemnie umieścili podsłuchy, podsłuchy, kamery i inny sprzęt monitorujący w celu monitorowania działań grupy. ( źródło )

Pielgrzymka do Mekki w Arabii Saudyjskiej odmieniła jego życie, ponieważ po raz pierwszy Malcolm podzielił się swoimi przemyśleniami i przekonaniami z różnymi kulturami i stwierdził, że reakcja była w przeważającej mierze pozytywna. Po powrocie powiedział, że spotkał „blondwłosych mężczyzn o niebieskich oczach, których mógłbym nazwać braćmi”. Wrócił do Stanów Zjednoczonych z nowym spojrzeniem na integrację i nową nadzieją na przyszłość. Tym razem, gdy Malcolm przemawiał, zamiast po prostu głosić Afroamerykanom, miał przesłanie dla wszystkich ras.

Tajni informatorzy FBI pracujący w NOI ostrzegali urzędników, że Malcolm został wyznaczony do zabójstwa, a według jego biografii jednemu z tajnych funkcjonariuszy nakazano nawet pomóc podłożyć bombę w samochodzie Malcolma. Ze względu na wielokrotne zamachy na jego życie rzadko podróżował gdziekolwiek bez ochroniarzy. ( źródło )

14 lutego 1965 roku dom, w którym Malcolm, żona Betty i ich cztery córki mieszkali w East Elmhurst w stanie Nowy Jork, został zbombardowany bombą zapalającą. Na szczęście rodzinie udało się uniknąć obrażeń fizycznych. Tym razem, ale zaledwie tydzień później, próby zabicia go przez wrogów zakończyły się sukcesem, gdy 21 lutego 1965 roku na przyjęciu w sali balowej Audubon na Manhattanie trzech uzbrojonych mężczyzn wbiegło na Malcolma, strzelając do niego 15 razy w bliski zasięg.

Po przybyciu do nowojorskiego szpitala Columbia Presbyterian Hospital stwierdzono zgon H. Zamordowany w wieku zaledwie 39 lat. ( źródło )

Według Ali Hammouda ani autobiografia Malcoma X, ani cenione biografie o nim napisane nie wspominają, że jego ostatnie słowa pisane były na temat syjonizmu. Poniżej znajduje się jego artykuł na ten temat.

Ostatnie napisane słowa Malcolma X dotyczyły syjonizmu. Oto, co powiedział.

przez Alego Hammouda

Dla Malcolma X syjonizm był nierozerwalnie związany z szerszym europejskim kolonializmem. W mało znanym fragmencie napisanym tuż przed zamachem dał jasno do zrozumienia, że ​​postrzega syjonizm nie tylko jako zagrożenie dla Palestyny, ale dla całego Trzeciego Świata.

Trwające ludobójstwo w Gazie, w połączeniu z niedawną rocznicą męczeństwa Malcolma X, wzbudziło zainteresowanie tym, co słynny działacz myślał i pisał o Palestynie. Jednak czytelnik  Autobiografii Malcolma X  niewiele się dowie; w rzeczywistości nie ma wzmianki o podróży Malcolma do Gazy w 1964 r. ani o jego zjadliwym artykule zatytułowanym „ Logika syjonistyczna ”.

Nawet uznane biografie Malcolma X, takie jak The Dead Are Powstają Lesa Payne’a  i A Life of Reinvention  Manninga Marable’a  , albo ignorują, albo pomijają szczegóły wizyty Malcolma i jego pism na temat Palestyny. Marable posuwa się nawet do twierdzenia, że ​​pogląd Malcolma na Palestynę był jedynie politycznym oportunizmem; chwyt mający na celu zdobycie poparcia egipskiego prezydenta Jamala Abdula Nassera. To odrzucenie i zaniedbanie tej kluczowej części życia Malcolma przytępia zarówno jego rozwijającą się internacjonalistyczną perspektywę, jak i postrzegane przez niego zagrożenie ze strony syjonizmu nie tylko dla Palestyny, ale dla całego Trzeciego Świata.

5 września 1964 roku Malcolm X udał się do Gazy – znajdującej się wówczas pod kontrolą Egiptu – gdzie spędził dwa dni. Odwiedził obóz dla uchodźców Khan Younis i lokalny szpital, a także spotkał się z miejscowymi i luminarzami. Spośród tych interakcji w Gazie być może najbardziej wpływowe było jego niezaplanowane spotkanie ze znanym palestyńskim poetą Harunem Hashimem Rashidem. Malcolm był wyraźnie poruszony strasznymi doświadczeniami tego ostatniego i opowieścią o kryzysie sueskim prawie dziesięć lat wcześniej, podczas którego IDF zamordowały setki Palestyńczyków. Co więcej, notatki z pamiętnika Malcolma wskazują na jego podziw dla poezji Rashida, który pospiesznie zapisał jeden ze swoich wierszy zatytułowany „Musimy wrócić”:

Musimy wrócić
Żadne granice nie powinny istnieć
Żadne przeszkody nie mogą nas zatrzymać
Wołajcie uchodźcy: „Wrócimy”
Powiedz górom: „Wrócimy”
Powiedz alejce: „Wrócimy” Wracamy
do naszej młodości 

Palestyna wzywa nas do uzbrojenia się. Jesteśmy uzbrojeni i będziemy walczyć 

Musimy wrócić

Po spotkaniu z Rashidem Malcolm spotkał się z przywódcami religijnymi i odmówił zbiorową modlitwę nocną. W swoim dzienniku zanotował, że „duch Allaha był silny” w Gazie.

Wizyta w Gazie zainspirowała najsłynniejszy tekst Malcolma na temat syjonizmu. Opublikowana w  The Egyptian Gazette  17 września 1964 r. „Logika syjonistyczna” stanowiła zjadliwą krytykę syjonizmu i ukazała pogląd Malcolma, że ​​stanowi on nie tylko zagrożenie dla Palestyny, ale dla szerszego Trzeciego Świata. W swoim eseju pisze:

„Izraelscy syjoniści są przekonani, że skutecznie zamaskowali swój nowy rodzaj kolonializmu. Ich kolonializm wydaje się być bardziej „życzliwy”, bardziej „filantropijny”; jest to system, w ramach którego sprawują władzę po prostu namawiając swoje potencjalne ofiary do przyjęcia przyjaznych ofert „pomocy” ekonomicznej i innych kuszących prezentów, którymi dyndają przed nowo niepodległe narody afrykańskie, których gospodarki doświadczają wielkich trudności… W ten sposób władza i wpływy syjonistycznego Izraela w wielu nowo „niepodległych” krajach afrykańskich szybko stały się jeszcze bardziej niewzruszone niż wpływy europejskich kolonizatorów z XVIII wieku… i to nowy rodzaj kolonializmu syjonistycznego różni się jedynie formą i metodą, ale nigdy motywem czy celem.”

Malcolm nakreśla tutaj podobieństwa do europejskiego kolonializmu i zniszczeń, jakie spowodował w Trzecim Świecie w poprzednich stuleciach. Dla Malcolma syjonizm jest nierozerwalnie związany z szerszym europejskim kolonializmem; najnowsza wersja zaprojektowana, aby podbić Trzeci Świat. Aby stawić czoła temu szerszemu przedsięwzięciu kolonialnemu, Malcolm błaga przywódców i ludzi Trzeciego Świata, aby zjednoczyli się i odrzucili fałszywe propozycje potęg kolonialnych.

To, co napisałem powyżej, odbiło się w pewnym stopniu szerokim echem w opinii publicznej, ale w dodatku do  The Dead Are Powstania znajduje się kluczowy dokument  , któremu nie poświęcono jeszcze tyle uwagi, na ile zasługuje. Dyrektor Generalny Centrum Islamskiego w Genewie wysłał Malcolmowi X dziewięć pytań dotyczących jego życia, wiary i nadziei na przyszłość, na które Malcolm napisał przenikliwe i szczere odpowiedzi. Odpowiedź na ostatnie pytanie została napisana na maszynie rankiem 21 lutego 1965 roku. O ile mi wiadomo, jest to ostateczny dokument napisany przez Malcolma X i świadczący o jego rozwijającej się perspektywie internacjonalistycznej i zagrożeniu ze strony syjonizmu – nie tylko do Palestyny, ale do całego Trzeciego Świata. Jest on reprodukowany tutaj poniżej:

Pytanie: Wydaje się, że większość twojej uwagi i niepokoju przykuła Afryka. Dlaczego? A teraz, kiedy odwiedziłeś już prawie każdą jego część, jak myślisz, gdzie właściwie stoi islam? I co, Twoim zdaniem, można zrobić, aby ocalić go zarówno przed bezmyślnością wielu, a raczej większości tych, których uważa się za mistrzów tej sprawy, jak i przed złośliwym, zaradnym sojuszem syjonizmu, ateizmu i fanatyzmu religijnego przeciwko islamowi ?

Odpowiedź: Uważam Afrykę za moją Ojczyznę. Interesuje mnie przede wszystkim całkowite uwolnienie się od zewnętrznych wpływów politycznych i gospodarczych, które je zdominowały i wyzyskiwały. Afryka ze względu na swoje strategiczne położenie stoi przed prawdziwym kryzysem. Sępy kolonialne nie mają zamiaru poddać się bez walki. Ich główną bronią nadal jest „dziel i rządź”. W Afryce Wschodniej wśród Afrykanów pielęgnuje się [sic!] silne nastroje antyazjatyckie. W Afryce Zachodniej panuje silne nastawienie antyarabskie. Tam, gdzie są Arabowie lub Azjaci, panuje silne nastawienie antymuzułmańskie. Te działania wojenne nie są inicjowane przez wyżej wymienione osoby, które są w to zaangażowane. W tym momencie nie mają żadnych korzyści z walki między sobą. Największe korzyści odnoszą byli władcy kolonialni, którzy obecnie zastąpili znienawidzony kolonializm i imperializm syjonizmem. Syjoniści wyprzedzili wszystkie inne grupy interesu w obecnej walce o naszą Matkę Kontynent. Stosują tak życzliwe, filantropijne podejście, że ich ofiarom dość trudno jest przejrzeć ich plany. Syjonizm jest nawet bardziej niebezpieczny niż komunizm, ponieważ stał się bardziej akceptowalny, a przez to bardziej destrukcyjnie skuteczny.

Ponieważ wizerunek arabski jest niemal nierozerwalnie związany z obrazem islamu, na świecie arabskim ciąży wieloraka odpowiedzialność, której musi sprostać. Ponieważ islam jest religią Braterstwa i Jedności, ci, którzy przewodzą w wyjaśnianiu tej religii, mają obowiązek dawać najwyższy przykład Braterstwa i Jedności. Konieczne jest, aby Kair i Mekka (Najwyższa Rada do Spraw Islamskich i Światowa Liga Muzułmańska) zorganizowały religijną konferencję na „szczycie” i wykazały większy stopień troski i odpowiedzialności za obecną sytuację świata muzułmańskiego, w przeciwnym razie powstaną inne siły w obecnym pokoleniu młodych, myślących przyszłościowo muzułmanów, a „centra władzy” zostaną odebrane z rąk tych, w których obecnie się znajdują, i umieszczone gdzie indziej. BÓG MOŻE ŁATWO TO ZROBIĆ.

Kilka godzin po napisaniu tej odpowiedzi Malcolm X został zamordowany w sali balowej Audobon w Nowym Jorku. Miał 39 lat.

Poniżej możesz przeczytać esej Zionis Logic autorstwa Malcolma X.

Logika syjonistyczna

PRZEZ MALCOLMA X

Armie syjonistyczne, które obecnie okupują Palestynę, twierdzą, że ich starożytni żydowscy prorocy przepowiedzieli, że w „dniach ostatecznych tego świata” ich własny Bóg wzbudzi im „mesjasza”, który poprowadzi ich do ziemi obiecanej, a oni założą własne „boski” rząd na tej nowo zdobytej ziemi, ten „boski” rząd umożliwi im „rządzenie wszystkimi innymi narodami laską żelazną”.

Jeśli izraelscy syjoniści wierzą, że ich obecna okupacja arabskiej Palestyny ​​jest wypełnieniem przepowiedni ich żydowskich proroków, to także religijnie wierzą, że Izrael musi wypełnić swoją „boską” misję rządzenia wszystkimi innymi narodami rózgą żelazną, co oznacza tylko inną formę żelaznych rządów, nawet mocniej zakorzenioną, niż ta, którą obowiązywały dawne europejskie mocarstwa kolonialne.

Ci izraelscy syjoniści religijnie wierzą, że ich żydowski Bóg wybrał ich, aby zastąpili przestarzały europejski kolonializm nową formą kolonializmu, tak dobrze zamaskowaną, że umożliwi im to oszukanie mas afrykańskich, aby dobrowolnie poddały się ich „boskiemu” autorytetowi i przewodnictwu, bez masy afrykańskie są świadome, że nadal są skolonizowane.

Kamuflaż

Izraelscy syjoniści są przekonani, że skutecznie zamaskowali swój nowy rodzaj kolonializmu. Ich kolonializm wydaje się być bardziej „życzliwy”, bardziej „filantropijny”; jest to system, w ramach którego sprawują władzę po prostu namawiając swoje potencjalne ofiary do przyjęcia przyjaznych ofert „pomocy” ekonomicznej i innych kuszących prezentów, którymi dyndają przed nowo niepodległe narody afrykańskie, których gospodarki przeżywają ogromne trudności. W XIX wieku, kiedy masy tutaj w Afryce były w większości niepiśmienne, europejskim imperialistom łatwo było rządzić nimi „siłą i strachem”, ale w obecnej erze oświecenia masy afrykańskie budzą się i nie da się ich powstrzymać obecnie kontrolowane za pomocą przestarzałych metod XIX wieku.

Dlatego imperialiści zostali zmuszeni do opracowania nowych metod. Ponieważ nie mogą już zmuszać ani straszyć mas do uległości, muszą opracować nowoczesne metody, które umożliwią im manewrowanie masami afrykańskimi do dobrowolnego poddania się.

Nowoczesną bronią neoimperializmu XX wieku jest „dolaryzm”. Syjoniści opanowali naukę o dolaryzmie: możliwość przychodzenia udawać przyjaciela i dobroczyńcę, niosąc prezenty i wszelkie inne formy pomocy gospodarczej oraz oferty pomocy technicznej. Zatem władza i wpływy syjonistycznego Izraela w wielu nowo „niepodległych” krajach afrykańskich szybko stały się jeszcze bardziej niewzruszone niż wpływy europejskich kolonializmów z XVIII wieku… a ten nowy rodzaj kolonializmu syjonistycznego różni się jedynie formą i metodami, ale nigdy bez motywu lub celu.

Pod koniec XIX wieku, kiedy europejscy imperialiści mądrze przewidzieli, że budzące się masy Afryki nie poddadzą się ich starej metodzie rządzenia siłą i strachem, ci wiecznie spiskujący imperialiści musieli stworzyć „nową broń” i znaleźć sposób na „nową bazę” dla tej broni.

Dolaryzm

Bronią numer jeden imperializmu XX wieku jest dolar syjonistyczny, a jedną z głównych podstaw tej broni jest syjonistyczny Izrael. Zawsze intrygujący europejscy imperialiści mądrze umieścili Izrael tam, gdzie mógł on geograficznie podzielić świat arabski, infiltrować i siać ziarno niezgody wśród afrykańskich przywódców, a także dzielić Afrykanów przeciwko Azjatom.

Okupacja arabskiej Palestyny ​​przez syjonistyczny Izrael zmusiła świat arabski do marnowania miliardów cennych dolarów na zbrojenie, uniemożliwiając tym nowo niepodległym narodom arabskim skoncentrowanie się na wzmacnianiu gospodarek swoich krajów i podnoszeniu poziomu życia swoich obywateli.

A utrzymujący się niski poziom życia w świecie arabskim został umiejętnie wykorzystany przez syjonistycznych propagandystów, aby pokazać Afrykanom, że arabscy ​​przywódcy nie mają intelektualnych ani technicznych kwalifikacji, aby podnieść poziom życia swojego narodu… odwrócić się od Arabów i zwrócić się do Izraelczyków o nauczycieli i pomoc techniczną.

„ Oni okaleczają skrzydło ptaka, a potem potępiają go za to, że nie lata tak szybko jak oni”.

Imperialiści zawsze starają się dobrze wyglądać, ale dzieje się tak tylko dlatego, że konkurują z okaleczonymi gospodarczo, nowo niepodległymi krajami, których gospodarki są w rzeczywistości okaleczone przez spisek syjonistyczno-kapitalistyczny. Nie mogą przeciwstawić się uczciwej konkurencji, dlatego boją się wezwania Gamala Abdula Nassera do jedności afrykańsko-arabskiej w ramach socjalizmu.

Mesjasz?

Jeśli „religijne” twierdzenie syjonistów, że ich mesjasz miał ich poprowadzić do ziemi obiecanej, a obecna okupacja arabskiej Palestyny ​​przez Izrael jest spełnieniem tej przepowiedni: gdzie jest ich mesjasz, o którym według ich proroków otrzyma władzę? zasługa za to, że ich tam poprowadził? To [mediator ONZ] Ralph Bunche „negocjował” z syjonistami posiadanie okupowanej Palestyny! Czy Ralph Bunche jest mesjaszem syjonizmu? Jeśli Ralph Bunche nie jest ich mesjaszem i ich mesjasz jeszcze nie nadszedł, to co oni robią w Palestynie przed swoim mesjaszem?

Czy syjoniści mieli prawne lub moralne prawo najechać arabską Palestynę, wykorzenić jej arabskich obywateli z domów i przejąć dla siebie całą arabską własność tylko w oparciu o „religijne” twierdzenie, że ich przodkowie żyli tam tysiące lat temu? Zaledwie tysiąc lat temu Maurowie żyli w Hiszpanii. Czy dałoby to dzisiejszym Maurom prawne i moralne prawo do inwazji na Półwysep Iberyjski, wypędzenia jego hiszpańskich obywateli, a następnie do utworzenia nowego narodu marokańskiego… tam, gdzie była Hiszpania, tak jak europejscy syjoniści zrobili to z naszymi arabskimi braćmi i siostry w Palestynie?

Krótko mówiąc, argument syjonistów uzasadniający obecną okupację arabskiej Palestyny ​​przez Izrael nie ma żadnej inteligentnej ani prawnej podstawy w historii… nawet w ich własnej religii. Gdzie jest ich Mesjasz?

———————————————————————-