© Marc Nozell / Flickr / ( CC BY 2.0 DEED )

W XIX i na początku XX wieku świat zachodni doświadczył nagłego wybuchu otwartego okultyzmu wśród ultrabogatych. Rozwój „teozofii” był w pełnym rozkwicie i stał się czymś w rodzaju trendu w modzie, który ostatecznie utorował drogę temu, co później nazwano spirytyzmem „nowej ery”. Główną siłą napędową ruchu teozoficznego była niewielka grupa nieznanych naukowców, na której czele stała kobieta o imieniu HP Blavatsky. Grupa miała obsesję na punkcie wierzeń ezoterycznych, gnostycyzmu, a nawet satanizmu, pisze Brandon Smith .

Bławatska była współzałożycielką Towarzystwa Teozoficznego w Nowym Jorku w 1875 roku i twierdziła, że ​​ma psychiczne połączenie z istotami zwanymi „Mahatmami” lub „Mistrzami”. Twierdziła, że ​​te istoty pomogły jej napisać podstawowe księgi teozofii, w tym Doktrynę tajemną.

Wspominam o teozofii i Bławatskiej, ponieważ ruch, który pomogła zapoczątkować, był przede wszystkim elitarny – szerzenie się okultyzmu na początku XX wieku było szczególnie skierowane przeciwko klasom wyższym i spowodowało, że wielu przywódców politycznych i finansowych zaangażowało się w mało znane organizacje o tajnych mandatach. Takie grupy istniały w przeszłości, od różokrzyżowców i masonów po alchemików średniowiecza, którzy ukrywali swoje okultystyczne przekonania w zaszyfrowanych tekstach. Ale nigdy wcześniej nie ujawnili tak publicznie swoich wysiłków.

Trzeba przyznać, że pierwsi teozofowie byli w większości apolityczni (przynajmniej na zewnątrz) i sprzeciwiali się politycznej ingerencji w życie ludzi. Podejrzewam jednak, że było to spowodowane tym, że ówczesne rządy zachodnie obracały się wokół wartości chrześcijańskich i konserwatywnych. W miarę oddalania się polityków od chrześcijaństwa wzrosło zainteresowanie teozofów kontrolowaniem rządu, a ruch stawał się w praktyce coraz bardziej socjalistyczny.

Niezmiennie te systemy duchowe kręciły się wokół pogańskich bóstw z przeszłości, często pochodzenia babilońskiego lub starożytnego Egiptu. To powiedziawszy, w teozofii znajduje się wiele wzmianek o konkretnej postaci – Lucyferze, zwanym także „Nosicielem Światła, Aniołem Światła, Prometeuszem (symbolicznie), Smokiem, Gwiazdą Poranną i Szatanem”. Współcześni lucyferyści będą konsekwentnie zaprzeczać, że imię „Lucyfer” ma cokolwiek wspólnego z biblijną postacią Szatana, ale jest to kłamstwo. Sam Bławatska w „Tajemnej doktrynie” traktuje te dwie postacie jako synonimy. Jak sama przyznaje w swojej książce:

„A teraz udowodniono, że Szatan, czyli Czerwony Ognisty Smok, „Władca Fosforu” i Lucyfer, czyli „Nosiciel Światła”, są w nas: to jest nasz Duch…

Bławatska, cytując hermetyczne teksty Tajemnej Doktryny, również powtarza mantrę:

„To Szatan jest bogiem naszej planety i jedynym bogiem…”

Lucyferyści i okultyści będą również argumentować, że chrześcijańska Biblia wspomina imię „Lucyfer” tylko raz i że te dwie postacie nie są ze sobą powiązane. To kolejne kłamstwo przez pominięcie. Tak naprawdę Biblia kilkakrotnie wspomina o „nosicielu światła”, „aniole światłości” i „smoku” w odniesieniu do Szatana, a wszystkimi tymi imionami elity posługują się do opisania postaci, którą nazywają Lucyferem.

Jak stwierdzono w Liście do Koryntian 11:14 – „I nic dziwnego, gdyż sam szatan podszywa się pod anioła światłości…”.

Innymi słowy, kiedy elitarna grupa wymienia terminy takie jak „nosiciel światła” lub Lucyfer, w rzeczywistości ma na myśli Szatana. Nie jest to tylko kwestia archetypowej dyskusji, jest to w rzeczywistości część ich religii. Ale w naszych czasach niektórzy ludzie mogą powiedzieć „kogo to obchodzi?”. To wszystko mityczne Hoodoo i fantazja, prawda?

  Co nas czeka? Branża spożywcza bije na alarm – głód od 2023 roku 

Chciałbym odpowiedzieć pytaniem: Czy sądzi Pan, że głęboko zakorzenione przekonania religijne osób mających władzę finansową i polityczną mają wpływ na sposób, w jaki podejmują decyzje? Czy ich przekonania nie pomogłyby wyjaśnić, dlaczego robią to, co robią? Jeśli chcesz wiedzieć, dlaczego globaliści angażują się w bardzo realną wojnę przeciwko umysłom mas, nie możesz przeoczyć ich motywacji religijnych. To, co niektórym wydaje się fantazją, dla globalistów jest BARDZO realne.

Na przykład wielu wie, że w budynku Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku znajduje się biblioteka okultystyczna. Ale niewielu wie, że została zbudowana przez grupę o nazwie Lucifer Publishing Company (później zmienioną na Lucis Trust). Lucis Trust nieustannie cytuje pisma HP Blavatsky jako inspirację dla swojej organizacji. Do dziś ONZ zrzesza się w Lucis Trust. Serce globalizmu kręci się wokół ideałów lucyferycznych.

Nie ma znaczenia, co ty lub ja myślimy o tych sprawach. Nie ma znaczenia, czy uznasz takie koncepcje za metaforyczne, symboliczne czy wyimaginowane. ONI wierzą, dlatego musimy zbadać, co te przekonania oznaczają.

Przed rokiem 1800 okultyści praktykujący lucyferyzm byli spalani na stosie, jeśli zostali odkryci. Zaczynam myśleć, że może to zawsze był właściwy sposób postępowania z takimi ludźmi. Aby jednak zrozumieć dlaczego, musimy przyjrzeć się postępowi religii i temu, dlaczego nieuchronnie prowadzi on do relatywizmu moralnego i samozagłady społecznej.

Dla teozofów Lucyfer/Szatan jest swego rodzaju postacią bohatera. Kiedy twierdzą, że Lucyfer „nie jest Szatanem”, mają na myśli, że ich wersja Szatana różni się od wersji przypisywanej chrześcijaństwu. Innymi słowy, wyobraźcie sobie, że grupa ludzi przyjęła słynną złą postać, taką jak Józef Stalin, a następnie wymyśliła dla niego zupełnie inną historię, w której jest on niezrozumianym filantropem, a nie ludobójczym maniakiem. Tym właśnie jest lucyferianizm.

W czasopiśmie teozoficznym „Lucyfer” opublikowanym w latach osiemdziesiątych XIX wieku Bławatska i jej grupa spędzają kilka stron, oddzielając termin Lucyfer od Diabła, broniąc jednocześnie mitologii diabła i przedstawiając go jako postać oczernianą przez kulturę chrześcijańską.

Na przykład w ich wersji Księgi Rodzaju wąż był „dobrą postacią”, która przyniosła Adamowi i Ewie owoc wiedzy. Ewa jest szanowana jako fundamentalna postać teozofii i feminizmu (ruchu, który pomogli założyć teozofowie), ponieważ bez Ewy wąż nigdy nie byłby w stanie nakłonić Adama do zjedzenia owocu.

Owoc jako reprezentacja gnozy (wiedzy) jest kluczem do lucyferianizmu i kultu globalistycznego. Jak argumentowało wielu ateistów, których spotkałem w przeszłości, czy wiedza nie jest dobrą rzeczą? A jeśli Bóg karze ludzkość za konsumpcję wiedzy, czy nie czyni go to złoczyńcą? Argument ten ignoruje zasadniczy temat – wiedza sama w sobie nie jest ani dobra, ani zła, ale zło kwitnie, gdy ludzie czczą wiedzę kosztem wszystkiego innego. Stosowanie wiedzy bez mądrości i dyscypliny moralnej jest niebezpieczne.

  Wywiad z Thierrym Baudetem: „To fantastyczne, że Putin istnieje” (wideo)

Jak dr. Ian Malcolm błyskotliwie stwierdza w filmie Park Jurajski:

„Tak, tak, ale wasi naukowcy byli tak zajęci tym, czy uda im się to zrobić, czy nie, że nie zastanawiali się, czy powinni to zrobić”.

Lucyferianie otwarcie przyznają, że celem ich ideologii jest dążenie do wiedzy, aż ludzie staną się bogami. To zauroczenie byciem bogiem prowadzi do wielkiego zła; jest to złudzenie zatruwające umysł i zachęcające do moralnie względnych zachowań, nie mówiąc już o wszechobecnym pragnieniu władzy. Pomyśl przez chwilę o aspekcie technologicznym. Pomyśl o wielu globalistycznych programach mających na celu rozwój sztucznej inteligencji i osiągnięcie tego, co nazywają „transhumanizmem”. Jest to rodzaj kultu wiedzy, który ma przerażające konsekwencje na przyszłość.

Integracja technologii z państwem inwigilacyjnym w celu rządzenia społeczeństwem jest wystarczająco zła, ale co się stanie, gdy ludzie zaczną integrować technologię ze swoją własną biologią? Czy ostatecznie usunie to wszelkie pozory tego, co nazywamy „duszą”? W końcu maszyny nie czują ani nie zastanawiają się nad swoimi działaniami. Co się stanie, gdy ludzie wypaczą się, by stać się bardziej podobnymi do maszyn? Czy transhumanizm stanie się ruchem, który tłumi wszelką miłość i empatię, odbiera kompas moralny i zamienia nas w demoniczny umysł roju pozbawiony indywidualnych myśli?

Globaliści twierdzą, że nie ma czegoś takiego jak dusza, indywidualna tożsamość i kompas moralny. Z ich punktu widzenia przyjęcie technologii jako ścieżki do boskości nie stanowi żadnego niebezpieczeństwa, ponieważ nic nie byłoby stracone; i tutaj widzimy prawdziwą naturę lucyferianizmu w działaniu. Idealną reprezentacją tego nowotworu jest rzecznik Światowego Forum Ekonomicznego Yavul Harari – człowiek, który wypowiada na głos cichą część i regularnie promuje mroczne zasady lucyferianizmu.

Aby zrozumieć, czym jest lucyferyzm, musisz postrzegać go jako antyboga; wojna z naturą lub wojna z naturalnym stanem ludzkości przebranym za „oświecenie”. Dlatego globaliści starają się wprowadzić skrajnie przeciwny pogląd na każdą naturalną predyspozycję. Pogląd, że człowiek jest czystą kartą, którego trzyma się Yuval Harari, jest taką fałszywą narracją. Jest to filozofia, która została obalona w wyniku niekończących się badań psychologicznych i antropologicznych.

Od Carla Junga, przez Josepha Campbella, po Stevena Pinkera i wielu innych, wszystkie dowody naukowe sugerują, że ludzie mają wrodzone cechy psychologiczne i cechy od urodzenia. Niektóre z nich są specyficzne dla danej osoby, inne to uniwersalne archetypy i idee podzielane przez większość ludzi (takie jak sumienie i kompas moralny). Gdybyśmy nie mieli tych wbudowanych cech, ludzkość wyginęłaby tysiące lat temu. Wciąż nie wiemy skąd dokładnie pochodzą, wiemy jedynie, że bez nich nie jesteśmy już ludźmi.

  Przyszłe cyfrowe dokumenty podróży z funkcją rozpoznawania twarzy są testowane w „krajach WEF” w Kanadzie i Holandii

Istnieje jednak pewien odsetek ludzi (1% lub mniej), którzy nie mają tych wrodzonych cech charakteru. Są powszechnie znani jako psychopaci i socjopaci, a ich zachowanie jest bardzo podobne do globalistów. Od dawna mam teorię, że klika globalistów jest w rzeczywistości kultem wyżej funkcjonujących psychopatów.

Ich brak empatii i sumienia, ich pragnienie boskości i wszechmocy, ich dążenie do posiadania wszechstronnej kontroli nad populacją, do wiedzy o nas przez cały czas, do posiadania całkowitej kontroli nad środowiskiem i społeczeństwem, narcystyczny obraz samego siebie najwyższy władca czczony przez masy i złudzenie, że będą w stanie czytać w myślach i przewidywać przyszłość. Są to fantazje psychopatyczne i są gotowi je realizować wszelkimi niezbędnymi środkami.

Ale nawet psychopaci czasami potrzebują fundamentalistycznych ram, aby utrzymać organizację i wzbudzić oddanie w grupie. To całkowicie logiczne, że wybraliby lucyferianizm jako swoją religię.

Ich filozofia hedonizmu „rób, co chcesz” przyjmuje ideę wolności i usuwa wszelką odpowiedzialność – jest to raczej zdegenerowany pogląd na wolność niż pogląd oparty na zasadach. Myślą, że wolność jest przeznaczona tylko dla ludzi takich jak oni; ludzie, którzy są gotowi zbezcześcić wszystko na swojej drodze i zakłócić naturalny porządek.

Jako psychopaci są pozbawieni naturalnych, wrodzonych cech i są bardziej robotami niż ludźmi. Nic więc dziwnego, że ludzie tacy jak Harai twierdzą, że nie ma duszy, nie ma wolności (dla ciebie) i że maszyny są zdolne do tej samej kreatywności co ludzie. Pusta osoba bez duszy i kreatywności będzie zakładać, że wszyscy inni ludzie są puści. Osoba niemoralna będzie również zmuszona udowodnić, że wszyscy inni są tak samo niemoralni jak on. Inaczej będzie musiał udowodnić, że jest lepszy od wszystkich, ponieważ zaakceptował swą niemoralność.

Czy elity naprawdę wierzą w prawdziwego „diabła” z kopytami, rogami i widłami? Nie wiem. Ale liczy się filozoficzna motywacja ich kultu. Ich celem jest przekonanie większości społeczeństwa, że ​​nie ma dobra ani zła. Wszystko jest puste. Wszystko zależy od wymagań chwili i wymagań społeczeństwa. Oczywiście, że chcą kontrolować społeczeństwo, więc wtedy wszystko byłoby naprawdę zgodne z ICH żądaniami.

Jeśli chcesz zobaczyć coś naprawdę demonicznego, wyobraź sobie świat, w którym cała wrodzona prawda zostaje porzucona na rzecz subiektywnej percepcji. Świat, który zaspokaja preferencje psychopatów, bez imperatywu etycznego. Świata, w którym cel zawsze uświęca środki. To jest droga lucyferiańska i droga globalistyczna. I niezależnie od tego, jak bardzo temu zaprzeczają, rzeczywistość ich przekonań jest widoczna w owocach ich pracy. Gdziekolwiek pójdą, następuje zniszczenie, chaos i śmierć.