DODAJ FILM MP-4 LUB WPROST Z Y.T F.B lub inny
EDYTUJ SWÓJ FILM LUB USUŃ
ZOBACZ WSZYSTKIE SWOJE FILMY
OGŁOSZENIA DROBNE BEZPŁATNE – GIEŁDA M-forum av live – KUP ! SPRZEDAJ

M-forum A.V Live.

WESPRZYJ DOWOLNĄ KWOTĄ ROZWÓJ JEDYNEJ W POLSCE NIEZALEŻNEJ STRONY INFORMACYJNEJ przycisk wpłać darowiznę poniżej :-)

miejsce-na-reklame.

KILKA WAŻNYCH FILMOW, KTÓRE PUBLIKUJĘ NA BIEŻĄCO – 666 Patent Microsoft (LEKTOR PL) Bez aplikacji zdrowotnej nie będzie pracy, ubezpieczeń, podróży.. {Autor Gabi}

The following two tabs change content below.
miejsce-na-reklame.

Gabi

Witam, nazywam się Gabriela Nowak, pracuję jako asystentka  zarządzania i obsługi Klienta w Kancelarii Prawnej,  niedawno w kwietniu 2019 r zostałam Przewodnicząca Komisji Skrutacyjnej w Radzie Miasta - gdzie czynnie reprezentuję interesy mieszkańców, którzy mi zaufali i mnie wybrali ! STOP CENZURZE   UWAŻASZ, ŻE CENZURA - ŁAMIE TWOJE PRAWA RP ?  WESPRZYJ MNIE - W TYM CO ROBIĘ - ♛  z dopiskiem - DAROWIZNA  ! Nest Bank Polska 75187010452078115029220001  Nest Bank zagranica IBAN PL75187010452078115029220001  Kod SWIFT Nest Bank: NESBPLPW   Dziękuję, $$$ Pozdrawiam i zapraszam do komentowania !   ♡♡♡ ZOBACZ TAKŻE POMAGAM ♡♡♡  https://miziaforum.com/2020/06/14/szanowni-panstwo-celem-zrzutki-jest-pomoc-dla-waclawa/

Bez aplikacji zdrowotnej nie będzie pracy, ubezpieczeń, podróży, szkoły, kina – niczego nie będzie.

BBC News twierdzi, że paszporty szczepionkowe i cyfrowe tatuaże finansowane przez Billa Gatesa będą niezbędną częścią podróży

Państwowy nadawca BBC News twierdzi, że paszporty szczepionkowe i cyfrowe tatuaże finansowane przez Billa Gatesa będą niezbędną częścią podróży po świecie po COVID.

banner-wizytowka-1580899038

W artykule „Will Travel Be Safer By 2022?” BBC wyjaśnia w jaki sposób COVID-19 na stałe zmieni sposób, w jaki ludzie podróżują, a mianowicie, że będą musieli przedstawić swoje dane dotyczące szczepień za pomocą „cyfrowego tatuażu” wspieranego przez fundację Billa i Melindy Gates.

„Podróżni będą dawać celnikom wizę wjazdową i kartę szczepień. Może to być papierowa karta – lub mały tatuaż na ich ramieniu, niewidoczny gołym okiem, ale czytelny dla skanera na podczerwień.” podało BBC w zeszłym tygodniu.

„Ta technologia już istnieje i została wypróbowana na zwierzętach i ludzkiej skórze” powiedziała badaczka Ana Jaklenec z Massachusetts Institute of Technology. Ta metoda wykorzystuje plastry z mikroigłami, które mogą dostarczyć zarówno szczepionkę, jak i niewidoczny atrament pod skórę osoby, przechowując zapis szczepień ”.

Badaczka stwierdziła, że „zapis podskórny” w formie tatuażu byłby możliwy do odczytania przez skaner lub telefon.

„Mikroigły nie pozostawiają blizn i są mniej inwazyjne niż zwykłe igły – to jak zakładanie plastra” – powiedziała Jaklenec. Dodała, że ​​zapis podskórny można odczytać za pomocą prostego skanera. „Można to zrobić nawet za pomocą zmodyfikowanego telefonu”.

„Wspierana przez Fundację Billa i Melindy Gates, technologia miała pomóc w krajach rozwijających się, gdzie dokumenty papierowe lub elektroniczne nie zawsze są wiarygodne. Celem jest niedługo wypróbowanie tego na ludziach ze szczepionką przeciw odrze, ale technologia może się przydać w przypadku innych dowodów szczepień – na przykład w punkcie imigracyjnym ”.

W dalszej części artykułu opisano wiele bolesnych procedur, z którymi będą się borykać podróżujący, w tym kontrole temperatury w podczerwieni, „kąpiele UV” dla telefonów oraz odkażanie środkami chemicznymi bagażu i odzieży.

Zaprezentowano w Irlandii aplikację na smartfona, bez której ludzie będą praktycznie wyłączeni z życia? Takie aplikacje – paszporty zdrowotne będą już zaraz na całym świecie. Super nie ?!

„Z cienia” – Hollywood, CIA, pedofilia, satanizm, kontrola umysłów

Nathan Rothschild autorem Protokołów mędrców Syjonu

Wielka tajemnica rozwiązana – kto napisał słynne Protokoły mędrców Syjonu. Faktycznie napisano je w 1840, 70 lat przed wydaniem ich w Europie!

„Kto napisał Protokoły?” ta stara zagadka została rozwiązana tą wnikliwą analizą historyczną. Ten e-book liczy 87 stron i obejmuje oryginalny przekład Protokołów Victora E Marsdena. Dlatego po odkryciu tajnej historii ich pochodzenia opublikowany jest też oryginalny przekład z 1921, który odkrywa całą tajemnicę…

¤§¤=======¤§¤=======¤§¤¤§¤=======¤§¤=======¤§¤

Protokoły mędrców Syjonu [PMS] podyktował w jidysz i po angielsku Nathan Mayer Rothschilda  Mosesowi Montefiore w 1840. Żyd i miliarder, Nathan Mayer Rothschild, zmarł w 1837 – bardzo poetycko z powodu gangreny odbytu, więc jak mógł napisać słynne PMS, demoniczne plany żydowskich finansistów dla oszukania ludzkości i zniewolenia świata?

Większość historyków rozpoczyna i kończy swoje poszukiwania źródła PMS w 1901 i 1920. Te daty pokazują pierwsze ich wydanie w Rosji, a później w Londynie. Ale faktycznie zostały podyktowane i napisane w 1840. Przed tą datą znane były tylko wśród żydowskich bankierów, żydowskich finansistów i rabinów jako tajna „Ustna tradycja” / Oral Tradition, której używali przez wieki żeby zdradzić, oszukać ludzkość i uczyć swoich obrzezanych synów czynić tak samo. Protokoły były szeroko dyskutowanym tematem pośród żydowskich finansistów, dobrze pamiętanym i zawsze praktykowanym, a nigdy nie spisanym. PMS są starannie wymyślonym zapisem żydowskich planów z długiej tradycji nauczanej od ojca do syna i dzielonej pośród żydowskich finansistów. Wszystkie wydarzenia historyczne o których Żydzi mówią „Oj, co za zbieg okoliczności!”, łatwiej rozumie się kiedy wie się o istnieniu PMS jako Ustnej Tradycji na długo, długo zanim zapisano je atramentem na papierze w 1840.

Czytelnicy którzy jeszcze nie czytali PMS, macie braki w edukacji, nie czytaliście jednego z klasyków wszechczasów, w którym zapisane są w brutalnych szczegółach żydowskie metody zniszczenia wszystkich narodów i zniewolenia ludzkości pod władzą najbogatszych Żydów. Angielski przekład Victora E. Marsdena z rosyjskiego oryginału z 1920 został zdeponowany w British Museum 10 sierpnia 1906.

Każdy kto przeczyta PMS zobaczy, że są dokładnym opisem machinacji żydowskich bankierów i finansistów dzisiaj, oni codziennie uprawiają kradzież, terroryzm, wojnę i zdradę na narodach świata. Ci z was którzy nie czytali PMS, prawdopodobnie zostaliście oszukani przez żydowskie media wrzeszczące zgodnie „To kłamstwo! To podróbka!!”  Praktycznie wszystko co w nich zaplanowano i przewidziano już się spełniło i te nikczemne żydowskie spiski dalej działają dzisiaj! Ale nie wiedziałbyś o tym bez ich przeczytania. Są tak aktualne dzisiaj jak wtedy kiedy je odkryto w 1905; i są bestsellerem na drugim miejscu po Biblii.

 

Nathan Rotschild i Moses Montefiore, żydowscy oszuści

Oficjalna wiedza na temat PMS mówi, że w 1905 rosyjski ortodoksa o nazwisku Serge Nilus przetłumaczył PMS z francuskiego na rosyjski. Jasne jest z oświadczenia Nilusa, że on uważał je za część biblijnego planu anty-Chrystusowego; czyli planu dzięki któremu Żydzi utworzą królestwo szatana na ziemi i będą rządzić ludzkością z bezwzględną i bezlitosną złośliwością. Nie może być żadnych wątpliwości, że autor PMS był potworem. A kiedy dowiesz się więcej o nim, w pełni się z tym zgodzisz.

Ale żeby dowiedzieć się kto naprawdę napisał 24 rozdziały PMS, najpierw musisz poznać głównych graczy, takich jak Moses Montefiore, Adolphe Crémieux i Nathan Rothschild, jak i ich poglądy.

Nathan Mayer Rothschild był żydowskim bankierem, który w 1815 okradł Wielką Brytanię z przemysłu i bogactwa finansowego. Tak się wzbogacił na systemie pożyczek rządowych i malwersacji na giełdzie w zmowie ze swoimi 4 braćmi w Europie, że rodzina Rothschildów stała się najbogatszą rodziną na świecie. Głupi europejscy królowie, a nawet chrześcijański kler, przychodzili błagając Rothschildów o pożyczki, kiedy odsetki od pożyczek wysysano ze zwykłych ludzi w formie podatków Nathan Rothschild stał się najbogatszym Żydem na świecie. Jego pieniądze pożyczano bogatym, a zdzierano z biednych.

Kim był Moses Montefiore? W 1884, żydowski dziennikarz, Lucien Wolf, napisał pochlebną biografię Mosesa Montefiore (1784-1885) zarówno żeby ucałować jego bogatą d…, i celebrować 100 urodziny tego starego żydowskiego wampira. W późniejszych latach Żyd Lucien Wolf opublikował swoje kłamstwa w należących do Żydów europejskich i amerykańskich dziennikach próbując wykazać, że PMS były oszustwem. Ale jak zobaczysz, jedynymi oszustami są, jak zwykle, sami Żydzi.

Moses Haim Montefiore był z czwartego pokolenia włoskim Żydem ur. w 1784 w Anglii (choć jego masońska biografia twierdzi, że urodził się w Livorno, Włochy). Jego rodzina przeniosła się do Anglii z Amsterdamu, [1] głównego centrum europejskich finansów i miejsca pierwszej giełdy i banku akcyjnego na świecie, oba kontrolowane, oczywiście, przez Żydów. Amsterdam był schronieniem i wylęgarnią…żydowskich żmij, które w 1492 wyrzucono z Hiszpanii. Przenieśli się do miasta przynosząc ze sobą łupy jakie wyciągnęli od hiszpańskich muzułmanów i chrześcijan, którzy byli szczęśliwi widząc zdradzieckich Żydów wypędzanych z ich kraju z okrzykami „Boże błogosław Króla Ferdynanda i Królową Izabellę”.

Matka Mosesa Montefiore była córką Abraham Mocatta, bogatego bankiera. Mocattas byli płn.-afrykańskimi Żydami, którzy przybyli do Hiszpanii za muzułmańskimi armiami Tarika i Musa. [2] Zawarli sojusz ze zdradzieckimi Żydami z Hiszpanii pomagając arabskim i murzyńskim muzułmanom mordować i zniewalać białych hiszpańskich chrześcijan. Później, po wypędzeniu z Hiszpanii w 1492, część rodziny Mocattas przeniosła się do Wenecji, inna do Amsterdamu [3], wciąż utrzymywali kontakty z powodów biznesowych. Oba te miasta były ośrodkami międzynarodowego handlu. Mocattas z Amsterdamu poszli za Wilhelmem Orańskim do Anglii i stali się brokerami kruszców dla Banku Anglii i East India Company. [4] Żaden z nich nie był przysłowiowym „biednym Żydem”.

Rodzina Mocatta przekazała Mosesowi osobiste finanse i wiedzę o oszustwach bankowych i giełdowych, dzięki tej wiedzy bogactwa Imperium Brytyjskiego wpadały w ręce Żydów. W marcu 1774 (2 lata przed amerykańską rewolucją), kiedy powszechne były pogłoski o francuskiej inwazji, Abraham Mocatta należał do tych „patriotycznych” londyńskich kupców, którzy czekali na Króla Jerzego II ze swoją najszczerszą „żydowską lojalnością”, i wyrażali swoje „największe starania o wsparcie kredytu publicznego”. To oznacza, że byli gotowi do pobierania odsetek od udzielonych brytyjskiemu rządowi pożyczek. Byli tak patriotyczni jak mogły być żydowskie sępy! [5]  Koszt Króla Jerzego przechodziłby na podatników w Imperium Brytyjskim. Wyższe podatki od herbaty by zapłacić Żydom i oburzyć amerykańskich patriotów,  i oni zorganizowali sobie Tea Party w Bostonie by celebrować!

[Nazwa „TEA Party” ma związek z tzw. herbatką bostońską – wydarzeniem, które miało miejsce w 1773. Koloniści wyrzucili wówczas do morza cały transport herbaty, który przybył z Anglii. Ich działanie było spowodowane protestem wobec podatków wprowadzanych przez Koronę Brytyjską, przy jednoczesnym braku reprezentacji amerykańskich kolonii w Parlamencie Brytyjskim (tzw. No Taxation without Representation[5]).]

https://en.wikipedia.org/wiki/Boston_Tea_Party

Żydzi zawsze popierają najpotężniejszych despotów i bezwzględnych tyranów, którzy, w zamian za łapówki i pożyczki, chronią Żydów przed gniewem ich ofiar, zwykłych ludzi. W związku z tym, europejscy królowie i książęta mieli zwyczaj nadawania królewskich tytułów spiskującym żydowskim lichwiarzom z wdzięczności za to, że ich korony mocniej spoczywają na głowach z pożyczkami złota na wsparcie ich rządów. Za samą korzyść udzielania pożyczek, które nie kosztowały ich nic poza czerpaniem z nich ogromnych zysków, niektórzy z tych nienasyconych, o haczykowatych niosach lichwiarzy, dostawali „szlachectwo” tak samo jak założenie purpurowej welwetowej wstążki na szyję świni czyni świnię bardziej „dostojną”. Tym sposobem żarłoczni Żydzi mogli kupić sobie członkostwo w królewskich dobrach i arystokratyczne funkcje społeczne jako z szacunkiem nazywani “Sir” Montefiore czy “Baron” Rothschild. Ale nadawanie wampirom królewskich tytułów nie uczyniło ich bardziej uległymi; a pozwoliło im jedynie przyjmować królewskie postury, seplenić po angielsku z jidysz akcentem w  arystokratycznej aurze i wymagać uchylania z szacunkiem kapeluszy od zwykłych ludzi, z których wysysali krew i pot, pieniądze i pracę w formie wysokich podatków.

Moses Montefiore regularnie chodził do synagogi. Pośród bogatych Żydów których Montefiore często spotykał w starej hiszpańskiej i portugalskiej synagodze w Bevis Marks, byli dwaj  Bernals, Abraham Ricardo, ojciec oszukańczego „ekonomisty” Davida Ricardo; Ephraim, Baron d’Aguilar, przodek gen. d’Aguilara, i teść adm. Keitha Stewarda; Mordecai Rodrigues Lopez, dziadek Sir Masseya Lopesa; Naphtali Basevi, teść Isaaca Disraeli; jak i potomkowie wielu innych starożytnych sefardyjskich rodzin handlujących niewolnikami; przemytnicy i monopoliści i hurtownicy jak np. Abrabanels, Mendez da Costas, Villa-Reals, Alvarez, Lindos, Lousadas, Francos, Salvadors, Samudas, Nunes, Ozorios, Seixas, Fonsecas, Supinos, da Silvas, Garcias, de Castros i Ximenes. [6] Wszystke te pasożytnicze rodziny o świdrującym wzroku i haczykowatych nosach nazywały teraz siebie Anglikami! I mogli to wykazać swoimi paszportami!

Londyn roił się od bogatych sefardyjskich Żydów. Wszyscy ich przodkowie zostali wykopani z Hiszpanii i Portugalii, wszyscy chodzili do tych samych synagog i bardzo dobrze się znali. Jak wszyscy biznesmeni, rozmawiali o biznesie i strategiach biznesowych na spotkaniach towarzyskich i w synagodze. Ponieważ wszyscy byli pobożnymi oszustami i złodziejami wyznającymi nauki Babilońskiego Talmudu, dyskutowali o najlepszych sposobach okradania znienawidzonej i gardzonej ludzkości, od której wyciągali olbrzymie dochody.

Pewne techniki biznesowe używane do okradania ludzkości były powszechną wiedzą pośród Żydów z wysokiej światowej finansjery, techniki o których tylko mówiono i nigdy nie dzielono się z ‚mniejszymi’ Żydami, którzy byli majsterkowiczami, krawcami i handlarzami tabaki. Nawet dzisiaj każdy kto ma duże pieniądze może powiedzieć Tobie, że jesteś na zupełnie innym szczeblu społecznym, wysokie finanse nie zadają się ze sklepikarzami, bo źródła wielkiego bogactwa muszą być dobrze chronione – inaczej małe świnki podgryzałyby zyski. Są pewne tajemnice handlowe w międzynarodowym biznesie, którymi nie dzieli się z lokalnymi handlarzami – a tym bardziej z nie-żydowskimi klientami!

Moses Montefiore nie tylko bogacił się na wysokich finansach w XVIII-wiecznej Anglii ale będąc pobożnym, oszalałym na punkcie seksu Żydem ze świętym obrzezanym penisem, jego żona urodziła mu 17 dzieci, 9 synów i 8 córek. [7] „Idźcie i się rozmnażajcie” było radą starożytnych żydowskich bankierów żeby mieli tylu synów i córek żeby zamieszkali w przejętych domach i zajęli się zbankrutowanymi biznesami, które ich ojcowie przejmowali od nie-Żydów.

Między Mosesem Montefiore i Disraeli, tzw. “Earlem” of Beaconsfield, też było drobne pokrewieństwo. Matka “Earla”, urodzona Sarah Basevi, była bratową wujka “Sir” Mosesa Montefiore, Mosesa Mocatta. W ten sposób wszyscy ci powiązani małżeństwami i spiskujący Żydzi grubo otaczali i blisko trzymali się jak pijawki politycznych liderów Wielkiej Brytanii. To było (i jest) standardową procedurą operacyjną Żydów od babilońskich czasów – udzielanie królom porad i pożyczek, jednocześnie wysysając podatki z obywateli – wszystko częścią starożytnego sumeryjskiego szwindlu i systemu podatkowego praktykowanych przez Żydów do dnia dzisiejszego.

Na dowód tego, drogi Czytelniku, zapytaj się czy twój kraj ma tzw. „dług publiczny”. Jeśli tak, to płacisz Żydom odsetki od sumeryjskiego szwindlu, mimo że jest on przebrany i nabożnie ukryty jako „dług”, który jest „publiczny” i rząd płaci twoje pieniądze z podatków Żydom”, którzy później wykorzystują je do zdradzania, ubożenia, wywłaszczania i niszczenia ciebie. To w ten sposób działa zmowa nowoczesnej bankowości i judaizmu.

Brat Mosesa Montefiore, Joseph, ożenił się z Henriettą Rothschild, a ich córka kazirodczo poślubiła drugiego syna Nathana Rothschilda, Anthony’ego, w 1840. Żydzi zawierają związki małżeńskie kazirodczo żeby zachować pieniądze w rodzinie w przypadku rozwodu. Moses Montefiore wszedł wtedy w biznes rodzinny Mocatta i Goldsmid, „Brokerzy kruszców, diamentów i pereł, Grigsby’s Coffee House, Near Bank”. [8] Tak więc bogata rodzina Montefiore była podwójnie wżeniona w Rothschildów jak i wszystkich innych bogatych Żydów z Londynu i Europy. Jak międzynarodowa sieć rybacka, sektor finansowy Europy był spleciony jednym wielkim spiskującym plemieniem żydowskich handlarzy ryb – a rybami były narody chrześcijańskie Europy.

Moses Montefiore dołączył też do Giełdy. Licencję maklera giełdowego kupili  mu wujowie za 1.200 funtów. Był jednym z 12 żydowskich maklerów w City, „City of London”, prywatnej korporacji biznesowej, o zgodę na jej odwiedzenie muszą ubiegać się nawet koronowane głowy. Jego brat Abraham Montefiore, który zdobył fortunę na handlu jedwabiem także został maklerem, bo chciał zarobić jeszcze więcej pieniędzy na oszustwach giełdowych. W tym samym roku Żyd David Ricardo, przyszły kłamliwy ekonomista, też wszedł na giełdę. [9]

Oczywiście, bogaty Moses Montefiore był bardzo, bardzo dobrze powiązany przez małżeństwo z niewiarygodnie bogatym Nathanem Mayerem Rothschildem, oni byli też najlepszymi przyjaciółmi! W 1812, kiedy Rothschild miał 35 lat, a Montefiore 28, ojcu Rothschilda, Meyerowi Amschel, francuska arystokracja powierzyła złoto na przechowanie w czasie finansowanych terrorów Francuskiej Rewolucji. Meyer Amschel przeszmuglował złoto do syna, który zainwestował je na brytyjskiej giełdzie. Tak więc jak każdy bankier, Rothschildowie rozpoczęli swoje imperium przez wykorzystanie pieniędzy innych ludzi.

Kiedy Napoleon wypędził Elektora Williama I z Hesse-Cassel, jego majątku, ten zdeponował 600.000 funtów u Meyera Amschela Rothschilda, który natychmiast przeszmuglował je do swego syna, Nathana, w Londynie. Nabożnie unikając praw każdego kraju, Żydzi zawsze byli ekspertami od szmuglowania złota czy szmuglowania dokumentów wojskowego wywiadu żeby zdradzić ich kraj wrogowi. Jeśli to przynosiło zyski Żydom i szkodziło Ludzkości, to wtedy byli oni „dobrymi Żydami”, „pobożnymi Żydami” robiącymi to  co robią „niewinni Żydzi”, zarabiając duże pieniądze, jednocześnie demonicznie szkodząc tak jak możliwe nie-Żydom wokół nich.

Nathan Rothschild kupił z upustem weksle Księcia Wellingtonu, i później sprzedał rządowi złoto by je spieniężyć. Następnie, jako płatnik sił alianckich, przyjął zlecenie na przemyt złota do Wellingtona w Hiszpanii. Zorganizował tajną pocztę i używał gołębi pocztowych do latania z Dover na kontynent. Był takim specem w szmuglowaniu, że w 1809 brytyjski rząd przekazał przez Rothschilda całe złoto potrzebne Wellingtonowi do walki z Napoleonem. Kiedy w 1810 rynek pieniężny nie miał uznanego szefa z powodu śmierci  Abrahama Goldsmida, Rothschild został arbitrem Giełdy. [10] Tak więc nie był jedynie inwestorem na Giełdzie, a faktycznie jednym z najważniejszych urzędników, którzy bardzo dobrze znali każdy aspekt Londyńskiej Giełdy.. Rothschild wykorzystał swoją znajomość prawa i międzynarodowych manipulacji finansowych, jak i nielegalne biznesy takie jak szmuglowanie, szpiegostwo, łapówkarstwo i wynajmowanie szpiegów. Wszyscy bankierzy są przestępcami, a Rothschildowie byli mistrzami przestępstwa. Moses Montefiore był najlepszym przyjacielem, szwagrem i prywatnym maklerem Nathana Rotschilda.

Do tego szeregu bogatych szwindlerów giełdowych i bankierów, dodać należy Levy Barenta Cohena. Cohen był angielskim Żydem, bogatym londyńskim kupcem i poważnym człowiekiem w synagodze, w czasie gdy Montefiore emigrował do Anglii, a stary Meyer Rothschild handlował monetami i wymieniał walutę we frankfurckim getcie. [11]

Zrozum, że Żydzi nie zawierają związków małżeńskich z miłości, a dla pieniędzy i władzy jakie przynoszą im związki biznesowe. Dlatego małżeństwa często się organizuje przez pośrednika. Nathan Rothschild ożenił się z jedną z córek bogatego Levi Barenta Cohena [12], a  Moses Montefiore z drugą córką. [13] Tak więc Montefiori był nie tylko spokrewniony z rodziną Rothschildów przez małżeństwa swego brata Josepha, a teraz był szwagrem przez małżeństwo Nathana Rothschilda. Ich „nowe” pieniądze połączyły się ze „starymi pieniędzmi” Cohena. Później brat Mosesa, Abraham Montefiore, wziął za drugą żonę Henriettę, siostrę  Rothschilda. Ich córka Louisa poślubiła w 1840 drugiego syna Rothschilda, Anthony’ego. [14]

Tak więc przez kazirodztwo i wzajemne powiązania pieniężne, rodziny Rothschildów i Montefiore zostały zespawane w jeden klan bankowy, obejmujący całą Europę, a zwłaszcza zatapiający swoje zęby w Wielką Brytanię. Ci dwaj Żydzi byli tak dobrymi przyjaciółmi, że Moses Montefiore kupił dom sąsiadujący z zajmowanym przez Nathana Rothschilda w New Court, St. Swithin’s Lane. Tym sposobem stali się też najbliższymi sąsiadami!

Rozwinęła się serdeczna przyjaźń między tymi 2 żydowskimi aferzystami kiedy Montefiore blisko związał się z Rothschildem i jego wszystkimi biznesami. Od tego czasu jego kariera biznesowa jest nierozerwalnie z Nathanem Rothschildem, dla którego działał jako makler. [15] Nawet po jego przejściu na emeryturę, kiedy Montefiore przeprowadził się do nowego domu przy Grosvenor Gate, Nathan Rothschild też kupił dom przy Piccadilly, i tym sposobem dwaj szwagrowie zawsze byli sąsiadami! [16] Obaj nie tylko byli żydowskimi aferzystami, ale i 33-go stopnia masonami, zdolnymi do kierowania uległą i posłuszną siłą roboczą tego tajnego bractwa podporządkowanych wywrotowców dla dobra Żydów. Sir Moses Montefiore był aktywnym masonem, inicjowanym w Loży Moira w 1812. Jego szwagier, Nathan Meyer Rothschild, przeszedł inicjację 10 lat wcześniej w Loży Emulation. [17] A zatem obaj byli zanurzeni w międzynarodowej masońskiej sztuce szpiegowskiej kiedy miało miejsce ich wielkie finansowe oszustwo pod Waterloo.

Dzięki swojemu bogactwu i wpływowej sieci bogatych Żydów, Rothschild mógł zapewnić dobre dostawy dużych pożyczek dla brytyjskiego rządowi i zapewnić siebie ogromne zyski. Np. w 1813 miał kontrakt pożyczkowy na kwotę 12.000.000 funtów dla brytyjskiego rządu. [18] Oczywiście wszystkie te żydowskie kreatury biznesowe miały dobrą wiedzę o każdym aspekcie finansów i polityki.

Czas wojny napoleońskiej stwarzał wiele możliwości zdobywania bogactwa. I tak jak w dzisiejszych czasach, dla większości spekulantów akcjami szansą były gwarancje zysków dla „wtajemniczonych handlarzy” żydowskich finansistów. Szpiedzy i agenci Rothschilda dostarczali mu najnowsze informacje wywiadowcze, i w jego kantorze więcej wiedziano o ruchach armii i planach mężów stanu niż przy samej Downing Street. O obu – ucieczce Napoleona z Elby i rezultacie bitwy pod Waterloo wiedział 2 dni przed kimkolwiek w Anglii. I tę wiedzę wykorzystał do wyłudzenia całego fundamentu przemysłowego od Brytyjczyków i umieszczenia go rękach swojej rodziny i innych Żydów, w tym swojego szwagra i najlepszego przyjaciela, Mosesa Montefiore. [19]

Montefiore opowiadał jak obudził go o 5:00 Rothschild z wiadomością, że Napoleon uciekł z Elby i wrócił do Francji. Rothschild, jako czołowy urzędnik giełdy, wiedział dokładnie, które akcje dadzą mu kontrolę nad brytyjską gospodarką. Wysłał Montefiore na Giełdę z instrukcjami jakie zorganizować sprzedaże, kiedy Nathan Rothschild, stojąc na swoim miejscu na Giełdzie, sprzedawał i sprzedawał jakby w panice by oszukać angielskich akcjonariuszy do taniej sprzedaży akcji. Kiedy ci dwaj Żydzi ze swoim gangiem tajnych kupujących przez 2 dni zmanipulowali rynek, dopiero wtedy Rothschild pokazał swoją „żydowską lojalność” i spokojnie podszedł do Ministerstwa by przekazać informacje [20], że Napoleon poniósł klęskę. W ten sposób Nathan Rothschild wsadził do swojej kieszeni bazę przemysłową i finansową Wielkiej Brytanii nie będąc powieszonym za tak wielką kradzież i zdradę.

Społeczeństwo utrzymuje te pijawki się od kilku tysięcy lat w narodach, aż do dziś, gdy bankierzy i finansiści tacy jak George Soros i Michael Milken, oszukują cały świat nie ponosząc za to kary. Mogą trzymać swoje łupy (albo ich większość), dzięki żydowskim prawnikom i przekupywanym urzędnikom rządowym, którzy czynią taką wielką kradzież „perfekcyjnie legalną”.

Kiedy Napoleon poniósł klęskę, Rothschildowie, grając na obu stronach, wynegocjowali pożyczki dla rządu francuskiego  by zapłacić 700.000.000 franków odszkodowania wojennego. Nawet od rządów przegranych w wojnie, bankierzy nie mogą stracić swoich pożyczek, bo spłata wszystkich pożyczek opiera się na opodatkowaniu narodu. Tak więc w starożytnym „żydowskim błogosławieństwie” sumeryjskiego oszustwa, rządy nakładają na ludzi podatek by zapłacić Żydom. Naród patriotycznie płaci podatki, nigdy nie podejrzewając, że to Żydzi dostają ich pieniądze, a nie ich własny rząd. Rothschildowie i Montefiore zbili ogromne fortuny na giełdzie [21] i przez manipulowanie rządowymi pożyczkami. Od 1815 Wielka Brytania stała się krową dojną i żelazną pięścią perfidnych Żydów ale oni nie mogli kontrolować kraju sami; potrzebowali więcej Żydów.

Moses Montefiore, żydowski wampir  

W 1823, w wieku 39 lat, Montefiore był wystarczająco bogaty by oddać nieruchomość – 13 domów przy Cock Court, Jewy Street, synagodze jako mieszkania dla biednych Żydów. [22] Ci „biedni Żydzi” byli celowo „imigrowani” do Wielkiej Brytanii by przejmować różne koncerny przemysłowe i biznesy, które żydowscy bankierzy wyszwindlowali od Brytyjczyków. Żydzi nie chcieli zatrudniać Brytyjczyków w przejętych angielskich biznesach, bo zamiast tego można było imigrować do kraju wielu francuskich, holenderskich i niemieckich Żydów. Skoro ci obcy Żydzi nie mieli jeszcze pracy, i nie znali dobrze angielskiego, uważano ich za „biednych Żydów” potrzebujących darmowych kwater, które zakupiono za pieniądze, które Montefiore wyssał od Brytyjczyków.

Tymczasem wywłaszczeni brytyjscy robotnicy mieszkali na ulicach. Wysiedlili ich aferzyści giełdowi pracujący dla żydowskich bankierów, a żydowscy finansiści dawali tłumom obcych żydowskich imigrantów pierwszeństwo pracy nad Brytyjczykami – nie jako robotnikom fizycznym, bo Żydzi gardzą pracą fizyczną – ale jako kierownikom i majstrom, nadzorujących angielskich robotników i szefów każdego Anglika.

To w tamtych czasach wymyślono nowoczesne angielskie słowo „guy„. Mówiące jidysz nowo przybyłe do Wielkiej Brytanii pasożyty biegały po stoczniach szukając biednych brytyjskich robotników wołając: „Hej, wy Goje! Chcecie robotę?”.

Dla mówiących po angielsku ludzi to brzmiało jak „Hej, wy guys, Chcecie robotę?” „Guy” nie pochodził od nazwy liny na żaglowcu, jak twierdzą współczesne redagowane przez Żydów słowniki. „Guy” nie jest tym co myśleli brytyjscy w stoczni, kiedy Żydzi do nich wołali. A jaka jest żydowska definicja „Goja”? Marny owad albo głupie bydło!

Ponieważ żydowscy lekarze robili co mogli żeby skrócić życie nie-Żydów i ratować życie Żydów, eksperci ubezpieczeniowi zauważyli, że Żydzi cieszyli się dłuższym życiem niż nie-Żydzi. Powodem tego było to, że ich bogactwo umożliwiało im lepsze odżywianie i nie stresowali się problemami finansowymi, eksmisją czy głodem, jakie dotykały całą ludzkość pracującą płacącą wysokie podatki dochodowe i przejęciami przez żydowskie systemy pieniężne. Oni nie mogli pozwolić sobie na żydowskich lekarzy kiedy byli chorzy, a biedni nie-Żydzi nie mieli opieki lekarskiej, albo dostawali różnego rodzaju trucizny od żydowskiego lekarza do którego udali się po pomoc. W kategoriach ekonomicznych żydowskiego ubezpieczyciela, żydowskie życie uważano za 50% bardziej wartościowe niż wszystkich innych ludzi na planecie. [23] Uważali się za „dzieci Boże” osądzające ludzkość, faktycznie znaczyło to iż byli bardziej wartościowi dla żydowskiej firmy ubezpieczeniowej, bo według żydowskiego systemu medycznego i finansowego, nie-Żydzi umierali częściej i wcześniej niż bogaci i długo żyjący Żydzi. Żydzi dłużej opłacali ubezpieczenie, czyniąc swoje życie cenniejszym dla firm ubezpieczeniowych niż życie nie-Żydów.

Montefiore został rabinem i najważniejszym Żydem w synagogach angielskich, niemieckich, hiszpańskich i portugalskich w Londynie. Uznawano go za Księcia Żydów. Kiedy Żydzi celebrowali mord swoich wrogów w święto Purim, on rozdawał prezenty małym żydowskim gremlinom w hiszpańskiej i portugalskiej synagodze, dary składające się z nowo wybitych srebrnych monet, „których brzęk wywoływał dreszczyk emocji w szkole” u małych kikes [amer. slang: Żydki] noszących pejsy. [24] Oprócz tego, że był szwagrem i maklerem Nathana Rothschilda, najbogatszego bankiera na świecie, Montefiore był dyrektorem „Beth Hamedrash”,  talmudycznego kolegium założonego w 1734. [25] W 1835, ten talmudyczny Żyd zorganizował wszystkich Żydów w Anglii w jeden gang polityczny. [26]

Montefiore zasiadał w oryginalnym zarządzie Wschodniej Kolei Co przy jej założeniu i finansował pożyczkę 20.000.000 funtów na założenie i działalność Ruchu Emancypacji Niewolników. [27] Ta emancypacja była dla niewolników w koloniach Imperium, kiedy rząd brytyjski płacił właścicielom niewolników za ich wyzwolenie. Tym sposobem brytyjscy podatnicy zapłacili za niewolników i Żydzi (którzy mieli monopol na niewolnictwo między Afryką, Europą i Amerykami) dostawali drugi zysk. Pierwszy zysk był od Żydów sprzedających niewolników-Murzynów brytyjskim właścicielom plantacji, i drugi z odsetek od pożyczki dla rządu brytyjskiego na wykup niewolników pieniędzmi pożyczonymi od Żydów. Warto zauważyć, że ten system płacący plantatorom za wyzwalanie należących do nich niewolników działał bezbłędnie, aż do 1833.

30 lat później Kongres USA, zmuszony przez publiczne oburzenie wywołane przez żydowskie media wydawnicze – gazety, czasopisma i pirackie kopie Chaty Wuja Toma / Uncle Tom’s Cabin – ogłosił wyzwolenie wszystkich niewolników w stanach południowych bez odszkodowania, tym samym grożąc bankructwem południowych plantatorów i wywołując wojnę domową.

Przez największy zbieg okoliczności, Rothschildowie z Anglii zaproponowali swoją „żydowską lojalność” i finanse południowi, a Rothschildowie z Francji zaproponowali swoją „żydowską lojalność” i finanse północy. Żydzi faktycznie są „błogosławieństwem” dla narodów wywołując wojny, i z miłości ich spiskujących serc, finansując obie strony, jednocześnie trzymając się daleko od walk. Kiedy ludzkość ginie w wywoływanych przez Żydów wojnach, Żydzi unikają służby wojskowej i „idą i rozmnażają się” – mnożą jeszcze więcej gremlinów i pomnażają swoje zyski. Więcej żywych Żydów i więcej martwych Gojów! Oy Gevalt! To musi być jakiś rodzaj świętego błogosławieństwa dla niewinnych Żydów!

Żydzi którzy zainfekowali XVII-wieczną Europę byli nie tylko najbogatszego rodzaju karczownikami pieniędzy, a karczownikami pieniędzy nienawidzącymi całą ludzkość – to obejmuje ciebie, drogi Czytelniku. Te demoniczne pasożyty wiedziały, że ich bogactwo pochodzi z krwi, potu i pracy ludzkości, byli z tego dumni głosząc o tym w synagogach.

„Powiedział Samuel: w diasporze, skoro Żydzi polegają na ludzkości jako źródle utrzymania, zabrania się prowadzenia interesów z bałwochwalcami [chrześcijanie i inne religie] dopuszcza się tego jedynie w dni świąteczne”. [Talmud babiloński, Abodah Zarah, 11b-12a]

Benjamin Franklin tak opisał Żydów:

„… oni są wampirami, a wampiry nie żyją z wampirów. Nie mogą żyć tylko między sobą. Muszą żyć na chrześcijanach i innych ludach nie z ich rasy”. [28]

Ich sukces w każdej formie legalnych i nielegalnych interesów dał Żydom kolejny powód do wyśmiewania się i patrzenia na zubożałych białych ludzi w Europie z pogardą, że są tak głupi by ufać słowu Żydów, jak bydło, które ufa pastuchowi, który je karmi i tuczy w drodze na rzeź. Takie głupie bydło!

Żydzi chcieli by Europejczycy bardziej cierpieli i więcej płacili Żydom, wszystko jako żydowska zemsta za przodków Europejczyków, którzy „nie zrobili wystarczająco” by zadowolić nieograniczoną chciwość świętych Żydów! Każdy inny naród który uwierzyłby w takie upiorne pomysły można by określić socjopatami i psychopatycznymi kryminalistami. Ale nie ich, skoro oni nazwali się Dziećmi Bożymi! „Święty Naród” (dopóki wierzysz słowu Żydów i pomijasz ich czyny) który zawsze nabożnie przestrzegał nakazy Starego Testamentu by zniszczyć całą ludzkość, dzieci ludzkości jak i ich niemowlęta:

„Wytrać ich potomstwo z ziemi, usuń ich plemię spośród synów ludzkich!” (Ps 21:10)

To głosili Żydzi na całym świecie w połowie XVII wieku. Wszyscy żenili się między sobą; wszyscy byli partnerami w międzynarodowych biznesach; wszyscy spiskujący w biznesach nastawionych na wyciąganie największych możliwie zysków z ludzkości, obliczonych na „wywłaszczanie i niszczenie” ludzkości. A wszystko to kiedy głośno jęczeli i wylewali krokodyle łzy o tym jak byli rzekomo „biedni i ciemiężeni”. Ale oni wszyscy byli (i są dzisiaj) demonicznymi pasożytami, którzy wskazują swoimi oskarżającymi szponami na swoje ofiary.

Żydzi zawsze uważali, że nie-Żydowska rasa to bydło i ofiary czyli goyim.

Ale czy ogólną zasadą jest, że kiedy Pismo Żydów używa słowo „bydło” to sugeruje pogardę? [„Bydło” obejmuje osoby nie mające zalet, jak zwierzęta.] [Talmud babiloński, Chullin 5b, Note 10]

Według demonicznych rabinów, „zaleta” to bycie Żydem. Ci którzy nie są Żydami nie mają zalet, i dlatego są zwierzętami, bydłem do dojenia i wyrzynania przez świętych Żydów. Musisz pamiętać to kiedy czytasz Protokoły. Tak myślą Żydzi, tak myślą nawet kiedy się do ciebie uśmiechają.

Montefiore poza tym, że był spokrewniony z Rothschildami,był szwagrem Davida Solomonsa. Isaac Lyon Goldsmid i Francis Goldsmid też byli spokrewnieni. [29] Tak więc wszyscy czołowi żydowscy bankierzy w Anglii i w całej Europie byli pożenieni jako jeden spiskujący klan złodziei, podczas rodzinnych bankietów dyskutowali o biznesie i najlepszych sposobach wysysania bogactwa z ludzkości, zdecydowani na oszukiwanie ludzkości i doprowadzenie jej do nędzy i śmierci. We wszystkich ich dyskusjach między sobą, ich „tradycyjne” żydowskie metody biznesowe stały się dobrze praktykowane, komentowane i udoskonalane przez nich wszystkich, choć nigdy nie dyskutowane kiedy nie-Żydzi albo niższego szczebla Żydzi mogli ich usłyszeć. W końcu Protokoły były tajemnicą!

Protokoły nigdy nie były napisanym dokumentem o kryminalnych technikach finansowych i politycznych, a zawsze dobrze wymyślonym systemem operacyjnym do prywatnych dyskusji i nauki między rabinami, żydowskimi bankierami i żydowskimi finansistami, rodzajem „ustnego prawa” o żydowskiej bankowości i finansach – znanym, analizowanym, dyskutowanym, wykładanym, ulepszanym w czasie, nauczanym ich synów, ale nigdy nie spisanym.

Właśnie dlatego, kiedy zostały spisane w 1840, Protokoły były już kompletnym i gęsto zapakowanym systemem operacyjnym, który był udoskonalany przez wiele stuleci przez tych spokrewnionych i z kazirodztwa urodzonych Żydów. Z Nathanem Mayerem Rothschildem, najbogatszym Żydem na świecie i szefem bankowego klanu Rothschildów w Europie jako najlepszym przyjacielem i partnerem biznesowym, Moses Montefiore spędził wiele wieczorów przy kominku dyskutując z nim sposoby i środki osiągnięcia wszelkich korzyści nad ludzkością, z której wszyscy Żydzi zdobyli bogactwo. Ci dwaj spiskujący Żydzi dzielili się wszelkimi tajemnicami imperium finansowego i politycznego rodziny Rothschild, jak i tajemnicami wszystkich żydowskich bankierów Europy.

Ale do tego zdyscyplinowanego świata najlepszych win i potraw, wspaniałych pałaców, służby i woźniców w liberiach, które ci bogaci żydowscy złodzieje Europy zdobywali dzięki tajnym informacjom i wielkiej kradzieży, dotarły złe wieści z Bliskiego Wschodu. Jedna z najmroczniejszych zbrodni dla judaizmu, ludzkość zobaczyła jej prawdziwą demoniczną twarz.

Wyjaśniona „afera w Damaszku” i Protokoły spisane w 1840

Najpierw w 1840 na wyspie Rodos, w przeddzień Purim, zaginął mały chrześcijański grecki chłopiec. Widziano go wchodzącego do budynku w dzielnicy żydowskiej. Później nigdy go nie widziano. Yusuf Pasha, gubernator wyspy, przyjął zeznania świadków i wysłał je do Konstantynopola po dalsze instrukcje w postępowaniu. W międzyczasie, wiedząc co dzieje się z dziećmi, które znikają przed żydowskimi świętami, z namowy greckiego kleru i europejskich konsulów, zablokowano żydowską dzielnicę i aresztowano czołowych Żydów ale austriacki konsul poparł Żydów, bo skorumpowana przez Żydów Austria chciała pożyczki od Rothschildów.

„Hrabia” Camondo był żydowskim bankierem rządu osmańskiego i miał wielki wpływ na sułtanów  Abd-al-Majida i Abd-al-Aziza, jak i na wielkich wezyrów i ministrów. Dzięki wysiłkom tego żydowskiego bankiera, „hrabia” Zamondo, jak i Adolpha Crémieux i Moses Montefiore (powołując się na Żydowską encyklopedię), od sułtana uzyskano firman [edykt na Bliskim  Wschodzie] ogłaszający, że wszelkie oskarżenia o mord rytualny są nieważne”. Wielokrotnie w historii Żydzi przekupywali wysokich urzędników by uchwalali prawa czyniące żydowskie zbrodnie „legalnymi”, albo, jak w tym przypadku uchwalano prawo aby oskarżenia przeciwko Żydom były nieskuteczne.

Teraz Żydzi sprawili, że tzw. „zbrodnie nienawiści” uczyniono prawami, żeby cokolwiek powiedziano przeciwko tym zbrodniarzom było „nienawistne”, i dlatego „nielegalne” i podlegało grzywnom i karze więzienia.

Gdyby Żydzi nie podchodzili do siebie tak poważnie, byliby postrzegani za śmiesznych klaunów. Ale śmianie się z Żydów przywiązujących pudełeczko (filakterium) do głowy i zakładających na siebie szmatki wokół obrzezanych penisów żeby dotyk ręką nie wywoływał natychmiastowej masturbacji kiedy siusiają.

Nie może być ani cienia wątpliwości, postępowanie w tej sprawie zaginionego chłopca zatrzymano siłą żydowskiego pieniądze, pomimo prób greckiego kleru i europejskich konsulów. Tak więc pieniądz kupuje żydowską władzę nad królami, sułtanami, wezyrami, księciami i prezydentami każdego kraju, który nie wsadza do więzienia czy nie dokonuje egzekucji na ich przekupionych i zdradzieckich politykach, nie konfiskuje majątku i nie skazuje Żydów dostarczających łapówki. I skąd „święci” Żydzi mają wszystkie pieniądze? Z oszustwa. Mały chrześcijański chłopiec który znika jest łatwo zapomniany, zwłaszcza kiedy żydowskie media, jako część spisku, nic nie piszą, wkrótce zostaje zapomniany.

Ale w okupowanym przez Egipt Damaszku, przed tym samym świętem 5 lutego 1840, zniknął ktoś kto nie był małym chłopcem i nie mógł być łatwo zapomniany. Kapucyn o nazwisku Thomas de Calangiano wraz z pomocnikiem, Ibrahimem, zaginęli bez śladu. [30] Był to początek tego co nazwano „Aferą Damaszkową”. Wniesiono oskarżenie przeciwko Żydom o mord rytualny. Po raz kolejny ujawniono ich starą tradycję mordowania nie-Żydów i spuszczania ich krwi do celów rytualnych, ich „mumbo-jumbo medycynę” sprawowaną przez rabina.

Żydowski apologeta Lucian Wolf, szyderczo narzekał, że „Żaden chrześcijanin nigdy nie zaginął w czasie Wielkanocy, bo natychmiast rozległby się krzyk, że jego zamordowali Żydzi”. [31] A jeszcze dlaczego tak jest, że chrześcijańskie dzieci zawsze i regularnie znikają w okolicy żydowskich świąt, nawet teraz? Żydowskie święto Passover żąda zarżnięcia niewinnego, ofiarnego baranka, i jego krwi. A Purim jest żydowskim świętem upamiętniającym mordowanie ich wrogów, jedzenie ich uszu, rąbanie ich na kawałki, spożywanie ich ciała, i bicie ich bezlitośnie, wszystko przy śmiejących się i tańczących radośnie Żydach. Dlatego dla tych wypełnionych nienawiścią Żydów chcących zabijać nie-Żyda, Purim oferuje liczne świąteczne atrakcje.

Friar Thomas i jego pomocnik byli dobrze znani w całym Damaszku, gdzie wykonywał zawód lekarza, i jako taki odwiedzał wszystkie klasy ludności: muzułmanów, katolików, Ormian i Żydów. [32] Ponieważ szerzył tak dużo dobrej woli,  leczenia i chrześcijańskiej miłości pośród tych wszystkich ludzi, jedynymi którzy chcieli go zabić byli Żydzi, którzy nienawidzili go za szerzenie chrześcijańskiej miłości i miłosierdzia pośród muzułmanów i chrześcijan z taką dobrocią i radością. Z darmowego leczenia korzystali wszyscy biedni ludzie, poza pełnymi nienawiści Żydami, którzy odmawiali leczenia przez chrześcijanina, nawet za darmo!

To kiedyś przydarzyło się Benowi Dama, synowi siostry rabina Ishmael, którego ukąsił wąż, i Jakub, uczeń Jezusa, przyszedł by go wyleczyć, ale rabin Ishmael mu nie pozwolił; i Ben Dama powiedział: „Mój bracie rabinie Ishmael, pozwól żebym był wyleczony przez niego: nawet posłużę się cytatem z Tory, że mam się mu pozwolić”, ale nie udało mu się dokończyć tej wypowiedzi, kiedy jego dusza odeszła i zmarł. Wtedy rabin Ishmael wykrzyknął: Szczęśliwy jesteś Ben Dama, bo byłeś czysty w ciele i twoja dusza również zostawiła cię w czystości; ani nie przekroczyłeś słów swoich kolegów, którzy mówili: „Kto przebije płot, ukąsi go wąż”. (Ten incydent pokazuje, że w przypadku skrajnego zagrożenia zabrania się skorzystania z pomocy chrześcijanina.) [Babylonian Talmud, Abodah Zarah 27b]

Pełni nienawiści do wszystkich chrześcijan rabini zakazali Żydom ratowania ich samych przez chrześcijańskiego lekarza. Faktycznie woleli cierpieć i umierać niż być wyleczonymi przez chrześcijanina! To jest jakaś psychopatyczna nienawiść takich „niewinnych” Żydów! Dlatego pytam: skoro Żydzi nienawidzą chrześcijan z taką zaciekłą odrazą która ich zabija, to jakie inne sprawy o relacjach międzyludzkich powinien pamiętać chrześcijanin, kiedy Żyd źle postąpił wobec niego bez widocznego wtedy powodu?

Kiedy przypomnisz sobie ze swojego życia, drogi Czytelniku, możesz zdziwić się iż pamiętasz małe znaki zapytania w swoim umyśle, jakie powstały kiedy ubliżali ci i atakowali cię Żydzi których znałeś czy z którymi pracowałeś. Kiedy masz do czynienia z Żydami, masz do czynienia z najbardziej nienawistnymi, mściwymi ludźmi na ziemi, których Bóg jest Bogiem Zemsty, Nienawiści i Złośliwości wobec całej ludzkości. Tę opinię można łatwo udowodnić czytając księgo Mojżesza, Pięcioksiąg. Żydzi modlą się do złego boga, który nienawidzi całą ludzkość, i który nakazuje Żydom zniszczyć całą ludzkość.

„Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się wrogo do ciebie. Mój anioł poprzedzi cię i zaprowadzi do Amoryty, Chittyty, Peryzzyty, Kananejczyka, Chiwwity, Jebusyty, a Ja ich wytracę. „(Ks.Wyj 23:22-23)

Ale oni są bezsilni by to zrobić bez waszych pieniędzy, dlatego pracują jak demony by je dostać.

Z powodu mordu ks. Thomasa, diaboliczne tajemnice Żydów jeszcze raz były w nagłówkach. „Zniewaga krwi” nie była już zniewagą! Wszystkie narody na ziemi, każdy kraj, wypędzał Żydów czy ich zabijał gdyby tę ich praktykę powszechnie rozumiano. Jak można było pozwolić aby ludzkość dała się zniewolić i sycić ich naszą krwią, trudem i skarbem? Ich starożytny kult mordu i ludobójstwa znowu dyskutowano na świecie z uwagi na mord ks. Thomasa i zniknięcie jego pomocnika.

Jak mogli Żydzi sprawić by ludzie uwierzyli, że są „niewinnymi Żydami”, skoro ten mord pokazano jako część żydowskiej tradycji? Dzięki wynalezieniu parowca i telegrafu, wiadomość przeleciała błyskawicznie przez świat, za późno by ją stłumić, czy zagrozić pisarzom i wydawcom, albo ich przekupić. To była niebezpieczna sytuacja dla Żydów w Europie i Ameryce, którzy rabowali bogactwa tych narodów, udając „niewinnych miłośników Boga”, i tak bardzo „ciemiężonych”.

Ta sprawa mordu wstrząsnęła Europą z powodu agitacji wywołanej przez Żydów, którzy byli właścicielami mediów, i którzy nie pozostawili kamienia na kamieniu, by fałszywie przedstawiać i oczerniać osoby odpowiedzialne za postawienie morderców przed sądem. Znowu Żydzi nie chcieli dyskutować o winie czy niewinności pozwanych, o sobie samych, bo „święci” Żydzi nigdy nie są winni niczego. Oni tylko chcieli odwrócić oskarżenia i skierować je na  oskarżających, których szkalowano w drukarniach jako „antysemitów”, „fanatyków” i „nienawistników”. Całe to oskarżanie oskarżających zawsze dokonuje się bez żadnej wzmianki o żydowskich sprawcach zbrodni. Jest tak dlatego, oczywiście, że oskarżenie Świętego Bożego o coś złego, oznacza, że oskarżający jest złym kryminalistą! Oy Gevalt! Niech więc oskarżający palec odwróci się by wskazać na siebie, by błagał Żyda o przebaczenie!

Achille Laurent, członek Societé Orientale, opracował pełne szczegóły o procesie sprawców, jakie przekazano wtedy w arabskich gazetach i opublikował wszystkie fakty o sprawie, co wydano we Francji w 2 tomach w 1846.

Żydzi przygotowywali się do święta Purim na 15 lutego 1840. Po południu 5 lutego wysłano Kapucyna, ks. Thomasa, do chorego dziecka. Ksiądz był wspaniałym lekarzem, był szanowany i kochany jako święty. W drodze do domu po wizycie dziecka, jego przyjaciel, bogaty Żyd Davud Arari, zaprosił go do swego domu. Ks. Thomas przyjął zaproszenie. Kiedy wszedł, Żydzi natychmiast go zaatakowali, zakneblowali i związali. Następnie przeciągnęli go do tajnego pokoju, i wysłali po żydowskiego golibrodę Solimana. Księdza położono na stole z głową nad miedzianą misą. Balwierz złapał starego księdza za brodę (trzymał za głowę Davud Arari żydowski „przyjaciel” księdza) i poderżnął mu gardło. Krew zebrano do miedzianej miski i wypełniono nią przygotowane butelki.

Zaraz potem pomocnik księdza, Ibrahim Amara pojawił się w żydowskim getcie. Żydowscy bracia Arari, stojący przed budynkiem, powiedzieli do niego: „Chodź, twój mistrz jest u nas”.  Ibrahim Amara został zarżnięty takim samym sposobem jak ks.Thomas.

Następnego dnia dowiedziano się o zaginięciu księdza i wszczęto poszukiwania. Balwierz Soliman został podejrzanym, gdyż u niego znaleziono należące do księdza papiery. Śledztwo prowadzili francuski konsul, Ratti-Menton, któremu posługiwał ksiądz, oraz Sheriff Pascha. Soliman złożył pełne zeznanie i został skazany. Ślady krwi i kawałki ciała księdza i ciało jego pomocnika znaleziono w ścieku. Po tym wszyscy Żydzi biorący udział w mordzie zostali aresztowani, 3 z nich przyznało się do zbrodni w szczegółach. Po wnikliwym śledztwie 3 Żydów którzy się przyznali ułaskawiono. Jeden rabin i 9 innych, którzy uczestniczyli w mordzie zostali skazani na śmierć.

James Rothschild, super-bogaty francuskojęzyczny Żyd z Paryża napisał w jidysz i Judendeutch do swego brata, Salomona Rothschilda, the super-bogatego niemieckojęzycznego Żyda we Frankfurcie: ” W takiej sytuacji” – poinformował go 17 kwietnia 1840 – „jedynym sposobem jaki nam został jest wszechpotężna metoda wezwania gazet do pomocy, i dlatego dzisiaj szczegółowy zapis oparty na raportach austriackiego konsula w Damaszku, przesłaliśmy do Journal des Débats i innych gazet, i postaraliśmy się by ten zapis pojawił się tak samo szczegółowo w Allgemeine Zeitung w Augsburgu”. Tym sposobem widzimy, że w 1840, Żydzi uważali gazety za wszechpotężne instrumenty ich manipulowania opinią publiczną – standardowa nauka w Protokołach.

Decyzja zaangażowania prasy była po części odpowiedzią na szerokie poparcie dla teorii mordu rytualnego we francuskich gazetach jak Quotidienne i Univers. Zdecydowany by się temu przeciwstawić tak skutecznie jak możliwe, James Rothschild zwrócił się do Adolphe Crémieux, wice-przewodniczącego Konsystorza Francuskich Żydów od 1834, którego zdolności eksperta sądowego były tak celebrowane jak dziennikarskie. Następnego dnia w Gazette des Tribunaux i Journal des Débats opublikowano długi list Crémieux na ten temat. Zamiast potępienia przez żydostwo tego dzikiego mordu, i zażądania wnikliwego śledztwa i sprawiedliwej kary,  postąpiono wręcz odwrotnie. Żydostwo dołączyło do swoich rasowych towarzyszy i udzieliło im całkowitego poparcia. Zorganizowano zbiórkę i zebrano 2 mln franków.

To był dopiero początek zaangażowania Rothschildów w kampanię zwolnienia Żydów w Damaszku. To doprowadziło do pomysłu szeroko rozgłaszanej wyprawy Crémieux i “Sir” Mosesa Montefiore do Aleksandrii, której cel był jasny: oczyścić nazwiska więźniów i zagwarantować ich zwolnienie. Rothschildowie przekazali istotną kwotę na pokrycie kosztów wyprawy, jak i działania jako obrońcy tych Żydów w Damaszku. [33]

Tymczasem w Wiedniu Salomon Rothschild przekonał Metternicha do wywierania presji na Watykan by ogłosił, że ks. Tommaso żył i ukrywał się w klasztorze (tak nie było). W Neapolu Carl Rothschild załadował statek Montefiore towarami, przekazał mu podpowiedzi negocjacyjne, a później pomógł mu w bezowocnych wysiłkach przekonania Kościoła Katolickiego do usunięcia napisu o mordzie na grobowcu ks. Tommaso. Na grobowcu, po arabsku i włosku był wygrawerowany napis: „Tu spoczywają szczątki ks. Thomasa z Sardynii, Kapucyna misjonarza, zabitego przez Żydów, 5 lutego 1840”.

Później w Paryżu, Anselm Rothschild otrzymywał regularne wiadomości od Laurina, o szczegółach postępu w negocjacjach Montefiore w Aleksandrii. Tym sposobem najbogatsi Żydzi na świecie pracowali zgodnie dla wspólnego celu, Żydzi z Damaszku są niewinni [34]

W czasach afery damasceńskiej, londyńscy Rothschildowie stali się maklerami złotych monet dla Banku Anglii i wraz z ich innymi światowymi interesami finansowymi nie chcieli angażować się w to co zasadniczo było imprezą PR. Dlatego delegowali Mosesa Montefiore jako reprezentanta ich interesów w tej próbie zwolnienia uwięzionych Żydów, i stwierdzenia, że byli niewinni „znieważenia krwi” i mordu ks. Thomasa.

21 kwietnia 1840, Sir Moses Montefiore zwołał spotkanie w swojej rezydencji przy Park Lane do omówienia wiadomości ze Wschodu. Uczestniczyło w nim wielu wybitnych Żydów, poza członkami Rady Deputowanych; jego krewni Mr. Isaac Lyon Goldsmid i David Salomons, oraz A.A. Goldsmid, dr Loewe i dr Barnard Van Oven. Adolphe Isaac Crémieux, wtedy wiceprzewodniczący Consistoire Central, i wzięty adwokat, uczestniczył w imieniu francuskich Żydów. Obaj – Montefiore i Crémieux byli masonami 33 stopnia, więc poza tym, że byli Żydami, byli też braćmi i współtowarzyszami w masońskich działaniach wywrotowych we wszystkich krajach. Co ważne, Adolphe Crémieux (1796-1880) był wielkim mistrzem Wielkiego Wschodu i szkockiego rytu Loży Mizraim w Paryżu, a jednym z jego przyjaciół we francuskim rządzie był Louis Napoleon. Dlatego dobrze rozumiał żydowskie finanse i politykę międzynarodową. Ci bogaci i wpływowi Żydzi zwracali się do brytyjskiego rządu, francuskiego i austriackiego i otrzymywali pomoc od tych przekupnych i oszukanych bytów politycznych. [35]

15 czerwca ci bogaci Żydzi zgodzili się wysłać misję do Mehemeta Ali w Damaszku w celu rozwiązania sprawy. [36] W synagogach w Londynie, Hamburgu, Leghorn, Nowym Jorku, Filadelfii, St. Thomas i Jamajki zebrano pieniądze na wyjazd. Adolphe Crémieux został wyznaczony przez francuskich Żydów na towarzysza Montefiore do Damaszku. [37] Memorandum podpisało 210 członków parlamentu wraz z kupcami i bankierami popierającymi Żydów. [38] Przez francuskiego króla, Louisa Philippe i austriackiego księcia a Metternicha, wywarto presję na Mehemeta Ali, by powstrzymał się od torturowania Żydów bez względu na to czy zasłużyli na to czy nie.

15 lipca zorganizowano misję do Damaszku, z Sir Mosesem Montefiore jako liderem. Różne synagogi przysłały fundusze na podróż z Londynu, Hamburga, Leghorn, Nowego Jorku, Filadelfii, St. Thomas i Jamajki. Była to podróż, którą promowało światowe żydostwo, więc musiała mieć wielkie fanfary i dobrą prasę. Z Londynu wyjechali 7.07.1840,  Moses Montefiore and Mrs. Montefiore, Adolphe Crémieux, M. Munk, Mr. Alderman Wire, dr Loewe i dr Madden. Dla zapewnienia bezpiecznej podróży, miał przy sobie rekomendację od Królowej Wiktorii. Była to potężna grupa malkontenckich Żydów popieranych przez całe żydowskie bogactwo i siłę polityczną Europy i Ameryki – naprawdę bogata i potężna grupa i niewątpliwie pełna poczucia własnej ważności!

Podróżowali przez Francję do Marsylii, statkiem do Malty docierając tam 27 lipca, do Aleksandrii dotarli 4 sierpnia. Zwolnienie więźniów uzyskali 6 września. W dzienniku Mrs. Montefiore opowiada ich podróż przez Palestynę niemal podobną do królewskiej. Jako przyjaciela Mehemeta Ali, Sir Mosesa władze przyjęły z wyróżnieniem, jako życzliwego i bogatego Żyda, chcącego widzieć prosperującą Palestynę. Tłumy Żydów – młodych i starych, bogatych i biednych – tańczył wokół niego, wykrzykiwał, klaskał w dłonie, trąbił na kozich rogach i śpiewał pieśni pochwalne dla tego bogatego angielskiego Żyda przynoszącego im pieniądze które zdobył od Brytyjczyków. [39]

Wkrótce potem Crémieux wrócił do Francji. Był też szefem Alliance Israelite Universelle, z politycznymi sukcesami i siecią szkół na terenie Wschodu od Bagdadu do Salonik. [40] W ten sposób przez całe 2 miesiące, Adolphe Crémieux – brat Żyd, 33 stopnia mason i znany dziennikarz – był w bliskim towarzystwie Montefiore, dzielił z nim w drodze jadalnie hotelowe i prywatne salony, jadalnie na parowcach i prywatne palarnie. W tych 2 miesiącach, bogaty, potężny i słynny “Sir” Moses Montefiore – otoczony przez wszystkich tych bogatych i potężnych Żydów – miał honorowe miejsce, z którego raczył ich ogromną wiedzą zdobytą w zmowie ze swoim najlepszym przyjacielem, Nathanem Rothschildem, o żydowskich finansach i jak „potęga portfela” mogła poruszać rządy i zmieniać bieg historycznych wydarzeń na korzyść wybranego przez Boga narodu świata.

Sam niezwykle bogaty, i jako najlepszy przyjaciel i szwagier najbogatszego Żyda na świecie, to w czasie tych 2 miesięcy kiedy Montefiore wykładał tym Żydom o władzy, bogactwie, wpływie, talmudycznej filozofii i politycznych celach międzynarodowego żydostwa i finansach. Z zachwytem popijając po obiedzie wino i toastami za swoje sukcesy, przechwalał się i prowadził wykłady dla swojego małego towarzystwa żydowskich przyjaciół o żydowskich planach, które nawet wtedy były realizowane w celu zniszczenia i zniewolenia ludzkości przez Żydów.

Adolphe Crémieux, prawnik i dziennikarz, dokładnie słuchał wykładów Montefiore robiąc szybkie notatki, a później w zaciszu własnych pokoi i kabin na statku przepisywał po francusku wszystko co Montefiore miał do powiedzenia. Jako Żyd i mason, perfekcyjnie rozumiał wszystko co słyszał.

W ten sposób Protokoły mędrców Syjonu zostały podyktowane ustami Mosesa Montefiore (szwagra i najlepszego przyjaciela i finansowego partnera biznesowego Nathana Rothschilda) chętnym uszom Adolphe Crémieux. Były to plany omówione między Nathanem Rothschildem i  Mosesem Montefiore kiedy byli partnerami biznesowymi, przyjaciółmi i krewnymi poprzez małżeństwa z każdym żydowskim bankierem w Europie.

Ten przedział czasowy nie uwzględnia dodatkowych 2 miesięcy i 2 tygodni między 21 kwietnia 1840 kiedy Crémieux pierwszy raz wyjechał do Londynu w imieniu francuskich Żydów, i 7 lipca kiedy opuścił Londyn. W tym czasie miał bezpośredni kontakt z Montefiore w jego londyńskiej rezydencji, niewątpliwie jako gość na super przyjęciach i spotkaniach planistycznych. Więc miał mnóstwo czasu i okazji by poznawać świat żydowskich bankierów – świat korupcji, zdrady, finansów i oszustwa ludzkości. Było to zainteresowanie zawodowe zarówno jako dziennikarza i polityka, i jako Żyda i masona.

Po 6 września, Adolphe Crémieux – ten przedstawiciel wszystkich Żydów Francji, ten znany dziennikarz, który umiał szybko pisać i zapamiętać wszystko co widział i słyszał, ten 33-go stopnia masoński brat Mosesa Montifiore – wrócił do Europy. [41]

Światowa żydowska prasa świętowała wielki triumf uwolnienia i „niewinność” damasceńskich Żydów. Oni nie byli niewinni bo tak wykazano, a byli niewinni bo tak zadeklarował Pasha.[42] Oczywiście, za 2 mln franków zebranych przez Żydów od światowego żydostwa, Mehemed Ali pozwolił sobie być przekupnym żeby wydać następujący nakaz: „Z uwagi na sugestie dżentelmenów Mosesa Montefiore i Crémieux, którzy przybyli do nas jako delegaci całego europejskiego żydostwa, uznaliśmy że chcą uwolnienia Żydów, których aresztowano z powodu zniknięcia ks. Thomasa… Skoro nie byłoby mądre odmówić ich prośbie, z uwagi na ich dużą populację, nakazujemy wypuścić żydowskich więźniów”.

Montefiore przekonał też Sułtana Turcji do wydania edyktu zakazującego szerzenia pogłosek o mordach rytualnych. Teraz, kiedy znajdowano martwe dzieci pozbawione krwi, zbrodnię trzeba było urzędowo wyciszyć, a nie rozwiązać. W 1863, przy poparciu brytyjskiego rządu, Sir” Moses Montefiore poprosił Sułtana Maroka, Muhammada IV, o zapewnienie bezpieczeństwa marokańskim Żydom. Jego wysiłki odniosły sukces. Jeszcze raz Żydzi mogli praktykować swoją zbrodniczość wobec ludzkości pod ochroną skorumpowanych królów. Zawsze rządy które skorumpowali Żydzi, chronią Żydów. Bez skorumpowanych rządów chroniących ich wtedy, wiele stuleci temu, ludzkość podniosłaby się i rozprawiła z nimi.

Jeszcze raz zbrodniczość Żydów ochroniło „prawo”, które było niczym więcej niż królem deklarującym, że zakazuje się oskarżać czy dręczyć Żydów za ich zbrodnie. Chrześcijanie wiedzieli, że Żydzi przekupili Turków złotem Rothschilda. [43] Nie wiedzieli tego,. Że złoto było też złotem Montefiori, i złoto mogli dostarczyć w każdej ilości wszyscy spokrewnieni kazirodztwem żydowscy bankierzy Europy. Było to całe złoto jakie dostali za darmo dzięki ich starożytnemu sumeryjskiemu szwindlowi pożyczania pieniędzy na procent, wraz z zyskami od ich monopolistycznych karteli handlowych.

Po przekupieniu Mehemeta Ali i ogłoszeniu, że Żydzi są niewinni, Montefiore pomógł Żydom w Jerozolimie i Palestynie, oraz w Smyrnie. Posługując się pieniędzmi które zdefraudował od Anglików, wybudował szkoły, drukarnie, fabryki tekstylne w Palestynie i hospicjum tylko dla Żydów w Bejrucie. Pomógł Żydom w całym Imperium Osmańskim. Żydom w Maroku, Trypolisie, Tunisie i Persji też pomogło bogactwo, które Rothschild-Montefiore razem wyssali od Francuzów, Niemców, Włochów i Brytyjczyków. [44]

Jak podziemny trujący grzyb, grzybnia żydowskich pieniędzy wysysała bogactwo z Anglii, i przenosiła je na Bliski Wschód. Mając takie bogactwo, Żydzi w tych krajach mogli osiągać korzyści, powiększać swoje biznesy, i jeszcze skuteczniej wywłaszczać muzułmańskie narody, 10% wszystkich zysków przekazywane było do współpracujących rabinów.

Po powrocie do Francji ze spisanymi raportami i dziennikami z podróży w bagażu, Adolphe Crémieux, jako tajny Żyd i tajny mason, na pewno nigdy nie zamierzał dzielić cię z nikim  tymi największymi tajemnicami o żydowskich finansach. Ale jako dziennikarz i przywódca Żydów we Francji miał spisać interesujące rzeczy dotyczące tej historycznej i szeroko nagłośnionej żydowskiej podróży do Damaszku. W tym przypadku, jako mason 33 stopnia z Loży j Wielkiego Wschodu w Paryżu, bezpiecznie zdeponował te Protokoły w archiwach loży, gdzie nikt nie będzie mógł ich przeczytać. Adolphe Crémieux zmarł w 1880.

Protokoły Mędrców Syjonu / PMS odkryte

W 1884, kobieta o nazwisku Justine Glinka, wykonywała prace wywiadowcze dla rosyjskiego rządu we Francji. Przeszukując różne linie tajnych informacji, od członka Loży Mizraim, Żyda Josepha Schorsta (alias Shapiro), usłyszała o Protokołach. Schorst powiedział jej o dokumentach złożonych w archiwum masońskiej Loży Mizraim w Paryżu, że są bardzo ważne dla Rosji. Obiecał jej 2.500 franków za zdobycie Protokołów. Mając dostęp do tych tajnych teczek, Schorst ukradł Protokoły i sprzedał je Miss Glince, która natychmiast wysłała je do St. Petersburga. Tak więc w 1884 Protokoły zostały skradzione z masońskiej Loży Mizraim w Paryżu, i sprzedane agentce carskiego rządu.

Jako Żyd, Joseph Schorst poczuł się zdradzony, tak brutalnie wykorzystany przez zdradzieckich bogatych Żydów, którzy w PMS napisali: „antysemityzm jest nam niezbędny do zarządzania naszymi mniejszymi braćmi”. Jako biedny Żyd Joseph Schorst sprzeciwiał się super-bogatym żydowskim bankierom, którzy napisali w PMS, żeby zdobyć całe złoto na świecie w ich chciwe ręce i „poświęcili wielu z naszych ludzi”. Poświęcanie braci Żydów na śmierć zwracając jednocześnie ich obłudne oczy do nieba, i twierdzenie, że „Każda ofiara po naszej stronie warta jest w oczach Boga 1.000 Gojów”, to było jakby żydowscy finansiści służyli Bogu mordowaniem braci Żydów dla zysku! Jako mason, sprzeciwiał się deklaracji w Protokołach o masonach, „którzy wiedzą zbyt wiele”, będą „karani śmiercią” i „zabijani” przez wyższego stopnia masońskich Żydów, którzy kontrolowali masonerię i finanse. Niezależnie od powodu, wiedząc iż mógłby trochę zarobić, ukradł je z archiwów i sprzedał Justine Glince, agentce wywiadu rosyjskiego rządu.

 

Według dokumentów francuskiej policji, Schorst został zamordowany w Egipcie wkrótce po zakończeniu tej transakcji. Mord informatorów jest zasadniczy dla judaizmu i masonerii, a bezlitosny w stosunku do zdrajcy PMS.

 

Miss Glinka zatrzymała kopię Protokołów, i kiedy wróciła do domu w regionie Orel w Rosji przekazała je urzędnikowi rządowemu o nazwisku Alexis Sukhotin, który z kolei przekazał je dwóm przyjaciołom, Philip Stepanov i Sergius A. Nilus. To było w 1897. Zdając sobie sprawę  z ich znaczenia, Stepanov od razu wydrukował je do prywatnego obiegu pośród swoich bliskich przyjaciół. Pierwszy raz Nilus opublikował je w 1901 w książce którą zatytułował Wielki w małym /The Great Within the Small. Dodrukował je jeszcze raz w 1905.

Poniższe twierdzenie napisał Nilus w Epilogu do wydania PMS z 1905: „Według testamentu Montefiore, Syjon nie żałuje ani pieniędzy ani innych środków żeby zrealizować swoje cele. W naszych czasach wszystkie rządy całego świata są świadomie czy nieświadomie podległe nakazom tego wielkiego super-rządu Syjonu, ponieważ wszystkie obligacje i papiery wartościowe są w jego rękach; bo wszystkie kraje są zadłużone przez Żydów na sumy których nigdy nie będą mogły spłacić. Wszelkie sprawy – przemysłu, handlu i dyplomacji – są w rękach Syjonu. To dzięki pożyczkom kapitałowym zniewolone zostały wszystkie narody. Trzymając edukację na czysto materialistycznych liniach, Żydzi nałożyli na Gojów ciężkie łańcuchy, którymi zaprzęgli ich do ich ‚super-rządu’. Koniec wolności narodowej jest bliski, dlatego wolność osobista zbliża się ku zamknięciu, bo prawdziwa wolność nie może istnieć gdzie Syjon wykorzystuje swoje złoto do rządzenia masami i dominowania najbardziej szanowaną i oświeconą klasą społeczeństwa”.

Wyjaśniając skąd dostał oryginalne kopie Protokołów, Nilus najwyraźniej próbował chronić swoich rodaków, którzy pomogli mu je dostać. Kiedyś napisał: „Te Protokoły były potajemnie wyciągnięte z całej książki pełnej Protokołów. Wszystko to dostałem od mojego korespondenta z tajnych magazynów Głównej Kancelarii Syjonu. Ta Kancelaria znajduje się teraz na francuskim, terytorium”. To oznacza masońską Lożę Mizraim w Paryżu.

Rosyjskie wydanie PMS zostało zarejestrowane w Muzeum Brytyjskim 10 sierpnia 1906 i wywołały wtedy małą kontrowersję. Nilus opłakiwał to, że PMS, jako plan potęgi żydowskiej, wywołały tak małe zainteresowanie przed rewolucją w Rosji w 1905, którą zorganizowali Żydzi. Ale po rewolucji bolszewickiej 1917Protokoły wywołały duże zainteresowanie w całej Europie i w USA, gdyż poprzez komunizm Żydzi wprowadzali całą bezwzględność i rzeź promowane przez PMS. Poprzez fasadę komunizmu, Żydzi narzucili na zdradzone narody Rosji wszelkie demoniczne zło, z którego cieszą się Talmud babiloński i PMS.

 

Fakt, że Protokoły leżały w stanie uśpienia w teczkach gabinetów masońskiej Loży Wielkiego Wschodu w 1840, i odkryto je tam w 1884, jest bardzo ważne. W końcu były one tajnym prawem ustnym bankierów Rothschilda i Montefiore i ich braci żydowskich finansistów na świecie, spisanym po raz pierwszy. Były one ekstraktem talmudycznych technik używanych przez Żydów przeciwko ludzkości przez 18 stuleci. Zostały spisane na papierze atramentem i umieszczone w teczce w gabinecie dla bezpieczeństwa, i nie miały żadnego wpływu na światowe żydostwo, ani na to co Żydzi nadal robili faktycznie praktykując metody Protokołów dla własnej korzyści i do niszczenia ludzkości.

Choć PMS leżały ukrywane w archiwach, światowe żydostwo pracowało jak demony stosując metody których potajemnie uczyli ich rabini i bogaci Żydzi. Choć PMS leżały uśpione w archiwach loży masońskiej, wojny dalej zabijały miliony nie-Żydów wzbogacając Żydów; banki regularnie upadały zabierając ze sobą depozyty pieniężne nie-Żydów; giełdy szybowały w górę żeby wzbogacać Żydów; bogactwo jakie Żydzi wyciągnęli od ludzkości wykorzystywano do finansowania każdego ruchu politycznego i społecznego destrukcyjnego dla ludzkości; Żydzi prosperowali kiedy ludzkość wywłaszczano, zubożano, zniewalano do długu, a potem mordowano – wszystkie te negatywne wydarzenia i dużo więcej wydarzało się na całym świecie wszędzie gdzie zezwalano Żydom mieszkać. Ale powód tych historycznych wydarzeń był tajemnicą dla ludzkości, podczas gdy każdy Żyd skomlał i lamentował z niekończącą się obłudą – „Antysemita! Fanatyk! To tylko twoja wina. Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Obserwacja, że biadolący płacz Żydów to faktycznie miauczenie potwora musiało czekać przez 75 lat kiedy ustną tradycję z PMS faktycznie praktykowano na ludzkości, nawet kiedy spisane Protokoły były ukrywane w gabinetach w paryskiej masońskiej Loży Wielkiego Wschodu.

 

Przez cały ten czas ludzkość nie wierzyła temu czego uczył Jezus, a wierzyła kłamiącym Żydom, którzy wszyscy skomleli i płakali w każdym kraju gdzie pozwolono im mieszkać, tradycyjny żydowski teatr uliczny, z teatralnym szlochem „Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

 

Protokoły leżały ukryte przez 75 lat kiedy straszne wydarzenia tych dekad rozdzierały zachodnią cywilizację i zabijały miliony Europejczyków i Amerykanów; cały czas Żydzi stawali się coraz bogatsi, byli zwalniani ze służby wojskowej kiedy Goyim walczyli i ginęli. Pod zasłoną dymną i pretekstem, że byli „uchodźcami” uciekającymi przed wojną i „prześladowaniem”, niewinni Żydzi przenosili się z niebezpiecznej areny walki do opuszczonych biznesów, fabryk i porzuconych gospodarstw pozostawionych przez nie-Żydów poległych w wojnach.

Ludzkość obudziła się po tym kiedy Żydzi złapali za włosy Rosję w 1917 i dokonali ludobójstwa poprzez tortury, głód, obozy pracy, plutony egzekucyjne i szubienice – na 65 mln rosyjskich chrześcijan.  Nawet kiedy rosyjscy Żydzi wyrzynali chrześcijan, międzynarodowi Żydzi z europejskich i amerykańskich mediów informacyjnych ukrywali i cenzurowali raporty o tych zbrodniach. Wszystko o czym Amerykanie i Europejczycy słyszeli o tych przerażających okrucieństwach w żydowskich mediach to były pozytywne opowieści o „heroicznych bolszewickich siłach” i „sprawiedliwych rosyjskich rewolucjonistach”, a nigdy o historiach jak Żydzi wyrzynali chrześcijan z carskiej Rosji i grabili cały kraj. Jak zwykle, żałosny płaczem „Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!” miauczeli i szlochali zarówno żydowscy komuniści rosyjscy i ci, którzy faktycznie finansowali rewolucję bolszewicką – żydowscy kapitaliści z Wall Street!

Kiedy w Rosji doszło do rewolucji bolszewickiej w 1917, nagle Protokoły mędrców Syjonu zaczęły mieć sens. W PMS ludzie zaczęli dostrzegać, że za zasłoną dymną miauczących i skomlących Żydzi stali się pokrwawionymi Potworami Babilonu.

Kiedy Żydzi przejęli Rosję poprzez rewolucję bolszewicką w 1917, natychmiast uchwalili prawa, które karały śmiercią antysemityzm i posiadanie broni, później zamęczyli na śmierć i wymordowali 40.000 chrześcijańskich mnichów i księży. Z chrześcijańskich kościołów Żydzi zrobili magazyny i stajnie, a potem brutalnie zamęczyli i zagłodzili na śmierć,  dokonali ludobójstwa na 65 mln Rosjan i Ukraińców. Żydzi to zrobili – rosyjscy Żydzi finansowani przez Żydów z Wall Street! Żydzi perfekcyjnie stosowali metody nauczane w Talmudzie babilońskim, i wyjaśnione w Protokołach. Samego Nilusa aresztowali żydowscy bolszewicy i zamęczyli na śmierć.

Podobnie do wymyślonych przez Żydów „praw zbrodni nienawiści” we współczesnej Ameryce i Europie, za dyktatury Żydów, pierwszym prawem zadekretowanym przez Lenina (otoczonego setkami swoich żydowskich kamratów) było ogłoszenie kary śmierci za antysemityzm. Później nakazano rejestrację wszelkiej broni pod apelami do patriotyzmu wszystkich „lojalnych i patriotycznych Rosjan, którzy chcieli bronić Ojczyzny”. (Zobacz kto jest za rejestracją broni i ograniczeniami w USA. Oy! Co za zbieg okoliczności!) Ale to było tylko kolejne żydowskie oszustwo prosto z Protokołu #5:

„Teraz ważniejsze jest rozbrajanie narodów niż wysyłanie ich na wojnę”.

Kiedy już zarejestrowano broń, żydowscy bolszewicy wiedzieli kto ją posiadał, i poprzez naloty tajnej policji, waląc do drzwi o 4:00 rano, wszelką broń i amunicję konfiskowano, a ich właścicieli stawiano pod ścianą i rozstrzeliwano! Posiadanie nawet jednego naboju zasługiwało na karę śmierci w kontrolowanej przez Żydów Rosji! Jeszcze raz Żydzi pokazali, że kiedy naród jest rozbrojony, panuje wszelkiego rodzaju tyrania , bo tyrani mogą chodzić kiedy miażdżą naród.

Po komunistycznej rewolucji w 1917, nastąpiło ogromne zainteresowanie PMS, ludzie z Zachodu chcieli więcej wiedzieć o mieszkających pośród nas Żydach. Czy tym Żydom, którzy zajmowali się okradaniem nas poprzez szwindle bankowe i oszustwa finansowe, można ufać, czy byli też mordercami i zdrajcami, tylko czekającymi na swój czas? Jezus nazwał Żydów kłamcami, oszustami, obłudnikami, mordercami i dziećmi diabła. Ale Żydzi uważają się za dzieci Boga. A zatem, „Czy Jezus był kłamcą, czy kłamcami byli Żydzi?” Żydzi w Rosji profanowali kościoły, palili Nowy Testament, torturowali na śmierć i mordowali chrześcijańskich księży.

„Zniszczycie doszczętnie wszystkie miejsca, gdzie narody które wywłaszczycie służyły swoim bogom: na górach wysokich, na wzgórzach i pod każdym drzewem zielonym. Wywrócicie ołtarze, połamiecie ich stele i szery, ogniem podpalicie posągi ich bogów i wymażecie ich imię z tego miejsca”. (Pwt 12:2-3)

Przy tym nowym i alarmującym zainteresowaniu narodów świata w prawdziwość Protokołów,  przy tym zwiększonym przyglądaniu się żydowskim metodom i moralności, światowe żydostwo natychmiast wskoczyło w Podstawowy Żydowski Plan A: zorganizowany pokaz niewinności i oburzenia. Wykorzystując swoje standardowe alibi, że byli niewinnymi Żydami, i cała ludzkość była antysemicka i fanatyczna wobec takich świętych Dzieci Boga, których jedynym interesem na tym świecie było zniewolenie was i przejęcie całych waszych pieniędzy – cały czas wznosząc obłudne oczy ku niebu z dobrze wyćwiczonymi łzami lamentacji – Żydzi zapiszczeli głośno i zgodnie. Ale Podstawowy Żydowski Plan A zawiódł.

W wolnych i demokratycznych krajach nie było nic co mogliby robić Żydzi jak tylko narzekać. W Rosji żydowscy bolszewicy konfiskowali i niszczyli każdy egzemplarz PMS, i torturowali na śmierć lub rozstrzeliwali każdego u którego go znaleźli. Mimo że takie metody były metodami promowanymi w PMS, żydowscy komuniści twierdzili iż tylko chronili niewinnych Żydów przed straszydłem znanym jako „antysemityzm”. To było brutalne traktowanie, bo Rosjanin który posiadał książkę, o której Żydzi mówili iż była tylko podróbką! Ale Żydzi nie mogli stłumić PMS na Zachodzie, gdyż dziennikarz, Victor E. Marsden, który był specjalnym korespondentem w Rosji i dobrze znał rosyjski, przetłumaczył je z rosyjskiego. Ten przekład opublikowano na całym świecie. Skoro Żydzi nie mogli ich stłumić w wolnym świecie, otruli Marsdena. Poza tym, że był tłumaczem, był świadkiem żydowskiego przejęcia Rosji. Później uruchomili Plan B – Żydowski Prawnik. W końcu pytam was, jeśli nie możecie zaufać żydowskiemu prawnikowi iż mówi prawdę, to komu możecie zaufać?

Okłamywanie jest żydowskie i perfekcyjnie koszerne

Plan B – Żydowski Prawnik, był całkowitym zaprzeczeniem prawdziwości Protokołów. „To kłamstwo! To podróbka! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!” Stada Żydów napadały na biblioteki i ośrodki badawcze w poszukiwaniu czegokolwiek, co mogliby wykorzystać do zdyskredytowania PMS. Nie odważyli się debatować nad treścią PMS, bo nie chcieli by nie-Żydzi dyskutowali o faktycznych szczegółach, co oznaczałoby najpierw ich przeczytanie; i nie chcieli by ktoś je czytał. Nie chcieli debatować treści PMS, bo straciliby na wszelkiej uczciwej debacie, nawet kiedy przeciętny obywatel który mógł porównać treść PMS z tym co widział na własne oczy co działo się na świecie. Dlatego Żydzi próbowali je w całości zdyskredytować, twierdząc, że były podróbką, i dlatego niczym co faktycznie ktoś chciałby przeczytać. „Nie! Po co tracić czas? To fałszywki” – to był pomysł jaki Żydzi chcieli insynuować opinii publicznej poprzez swój monopol medialny. „Nie czytajcie ich!”

Protokół – co to jest? Wyraz „protokół” oznacza szkic dokumentu lub podsumowanie spotkań. A zatem, PMS to sedno dyskusji odbywającej się w najbliższym kręgu czołowych Żydów świata skondensowane w zwięzłą formę. Plan B – Żydowski Prawnik był ich strategią żeby zdyskredytować prawdziwość dokumentu, jednocześnie unikając wszelkiej dyskusji o ich treści. Jest to tak jakby żydowski prawnik przegrywający proces i nie mogący go wygrać w oparciu o fakty; więc zamiast bronić klienta atakuje wiarygodność i uczciwość swojego przeciwnika, oczekując oszkalowania jego charakteru tak bardzo, że fakty w procesie wydają się nieważne dla ławników. Kiedy kłamiący rabini i okradający żydowscy bankierzy zgodzili się na tę strategię, rozkazy poleciały do swoich synagog i bibliotek na całym świecie i zaczęli systematyczny atak na prawdziwość PMS , ten atak Żydów wystąpił przy wykorzystaniu jednej z faktycznych metod znajdujących się w Protokołach! Protokół #14

Nigdy, nigdy, nie chcieli spierać się o prawdziwej treści PMS, gdyż szkoda dla nich samych byłaby zbyt wielka do naprawienia. Dyskusja na temat treści nie tylko doprowadziłaby do wstydliwych rewelacji na temat ich machlojek politycznych i finansowych, ale także wysunęłaby na pierwszy plan badanie demonicznych nauk judaizmu. Gdyby treść okazała się prawdziwa, to pokazałoby Żydów jako kłamców, oszustów i zdrajców. Skoro wszystkie „dowody” były tak przekonujące co do treści PMS, dyskutowanie o ich treści oznaczałoby ich zagładę. Zostałyby odkryte wszystkie starożytne szwindle i kryminalne oszustwa jakie dały Żydom taką zyskowną przewagę nad całą ludzkością. Wszystkich tych niepożądanych badań można było łatwo uniknąć atakując całe PMS jako podróbkę. W ten sposób można by uniknąć głębszego publicznego zbadania judaizmu i prawdziwych wierzeń Żydów. Oni mogli obwiniać 1.000 różnych osób o sfałszowanie Protokołów, ale żaden z tych kozłów ofiarnych nie byłby Żydem.

Nigdy nie dociera do Żydów żeby być uczciwym czy dobrym, w końcu to oni są narodem kryminalistów i oszustów, którzy całe swoje religijne oszustwo opierają – Biblii hebrajskiej – i upiększają je oszustwem nauczanym przez demonicznych rabinów w Talmudzie babilońskim. Dlatego, jak wszyscy kryminaliści, Żydzi nie chcą być oskarżeni i ukarani za swoje zbrodnie; oni chcą być bezkarni.

Co było jeszcze bardziej przerażające dla Żydów niż ludzkość nie wierząca w ich kłamstwa, to że bez względu na to jakie opowiadali narodowi kłamstwa, naród dalej wierzył w to co mieli do powiedzenia o Protokołach tacy jego przywódcy jak Henry Ford i Nesta Webster:

„Jedyną opinią jaką chcę powiedzieć na temat PMS, jest to, że pasują one do tego co się dzieje. Mają 16 lat, i do tej pory zgadzały się z sytuacją na świecie. One również teraz się zgadzają”. – Henry Ford, 1921

„Osobiście bardziej niż kiedykolwiek jestem skłonna wierzyć, że PMS są prawdziwe. Bez nich nie widzę jak można by wyjaśnić rzeczy mające miejsce dzisiaj. Bardziej niż kiedykolwiek uważam, że Żydzi są przyczyną wszystkich naszych problemów”. –  Nesta Webster, 1934 [Nesta Webster, w liście z 4.05. 1934 do Arthura Goadby, opublikowanym w „Poświadczam / I Testify”, Robert E. Edmondson, s. 129]

I teraz, niemal 100 lat później, współcześni czytelnicy mogą łatwo zobaczyć, że protokoły dokładnie opisują nie tylko lata ok. 1917, ale i obecny zamęt na świecie, jak i kto za nim stoi. Dlatego żeby zdyskredytować PMS na zawsze, Żydzi twierdzili, że były fałszywką i nie warto ich czytać.

Główny problem z tą taktyką jest taki, że podróbka musi mieć jakiś oryginalny dokument na którym fałszerz oparł swoją pracę. Żydzi na pewno nie chcieli wyprodukować żadnych oryginalnych żydowskich dokumentów, gdyż to byłoby jeszcze bardziej potępiające. Ich sztuczka polegała na twierdzeniu, że PMS zostały sfałszowane i splagiatowane z niepowiązanych dokumentów przez antysemitów, którzy mieli złośliwą nienawiść do niewinnych Żydów i chcieli wyrządzić im krzywdę. W swoich własnych badaniach bibliotecznych Żydzi znaleźli dzieła wielu ludzi i ich pisma, które pasowałyby do ich celów. Ale przed omówieniem tych rzekomych „fałszerstw” najlepiej byłoby zadać trzy pytania. (1) Co to jest fałszywka? (2) Kim są ci Żydzi, którzy oskarżali innych ludzi o sfałszowanie ważnych dokumentów? I (3) Czy można udowodnić podróbkę posługując się legendarną i „znakomitą” żydowską „wiedzą”? Tzn. czy Żydzi kłamią iż mają dowód, czy naprawdę muszą mieć dowód?

Pierwsze, fałszerstwo to „sporządzenie, modyfikacja lub powielenie dokumentu, podpisu lub pieniędzy z zamiarem oszustwa”. Przedmiot również uważa się za sfałszowany, jeśli twierdzi się, że został wykonany przez kogoś, kto go nie zrobił”.

Ok., tyle o definicjach. Wiemy czym jest fałszywka. Więc teraz, kim są Żydzi, którzy oskarżali innych o sfałszowanie ważnych dokumentów? Badanie Starego Testamentu, Talmudu babilońskiego i dowody współczesnej archeologii odpowiadają na to pytanie…

Ten skrzeczący teatr uliczny Żydów trwał przez ponad 3.000 lat, kiedy Żydzi plagiatowali i kradli dzieła literackie innych ludów, i na powstałych pismach umieszczali swoje nazwy. I każdą pracę nie-Żydów mówiącą Prawdę o Historii Żydzi rozrywali i palili, zostawiając jedynie żydowskie kłamstwa jako drogowskazy dla ludzkości.

Ale po kilku tysiącach lat kradzieży i fałszowania, po wydaniu PMS, ci mistrzowie złodzieje i fałszerze znaleźli się w niewygodnej pozycji usiłowania wykazać, że ktoś inny sfałszował im przypisywaną księgę!

Z niewątpliwą pewnością, każdy kto przeczytał PMS wiedział, że były prawdziwe. Dlatego to stało się nowym celem rabinów, żydowskich finansistów i żydowskich polityków, żeby zmienić tę pewność na wątpliwość. Ale nawet kiedy wrzeszczeli starożytnym skrzekiem Żydów, to obłudnie praktykowali te taktyki Protokołów, które jednocześnie kwestionowali. W końcu, dlaczego nie? Im głośniej skrzeczeli, tym bardziej ludzie zamykali oczy. W Protokole #8 czytamy:

„Musimy zapewnić sobie wszelkie środki, których przeciwnicy mogliby użyć przeciwko nam. Będziemy musieli w subtelnościach i kruczkach słownika prawnego wyszukać usprawiedliwienia w tych wypadkach, kiedy będziemy uważali za odpowiednie powziąć decyzje, mogące wydać się zbyt śmiałymi lub niesprawiedliwymi, bowiem jest rzeczą ważną ujęcie decyzji tych w takie wyrażenia, które by miały pozór wyższych przepisów moralnych.

Rząd nasz winien otoczyć się wszelkimi siłami cywilizacji, wśród których będzie musiał działać, to też otoczy się publicystami, prawnikami, praktycznymi administratorami, dyplomatami i wreszcie ludźmi, przygotowanymi przez wychowanie i wykształcenie w naszych szkołach.”

Przez swoich gęgających pisarzy, badaczy, prawników i publicystów używających każdego odcienia ekspresji i przekręcających każdy zawiły punkt, przedstawili jednolity front, wszyscy rycząc tym samym odwiecznym wrzaskiem: „To kłamstwo! To fałszywka! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

To prowadzi nas do zapytania o żydowskie metody mówienia „prawdy” – tzn. „prawdy” mówionej przez Żydów. Zapytaj się: czy podróbkę można wykazać mówiąc kłamstwa o posiadaniu dowodu, albo czy faktycznie musisz mieć dowód? To jest dużo gorsze dzisiaj, ale nawet w XIX i na początku XX wieku, Żydzi posiadali bardzo dużą część firm medialnych. Telegraf, telefon, radio i agencje informacyjne, gazety i czasopisma były w znacznej części w rękach kłamiących Żydów. A jeśli nie posiadali jakiegoś wydawnictwa, to mogli kontrolować groźbami o spłacenie pożyczek, albo spiskując by zbojkotować dochód z reklam, tak jak to robią dzisiaj. Protokół # 7

 

I tak jak jest dzisiaj, kiedy Żydzi mówią kłamstwa, jak możesz dowiedzieć się o tym, skoro wszystkie należące do Żydów źródła informacyjne też mówią te same kłamstwa? W ten sposób Żydzi usiłowali „wykazać”, że PMS były fałszywką. Nie mieli żadnego dowodu. Oni po prostu kłamali o tym dzięki ich monopolowi medialnemu. A kiedy ich kłamstwa głoszono wszędzie we wszystkich żydowskich mediach na świecie, to ludzie uwierzyli im, bo gazety drukują prawdę. Czy tak nie jest?

Już zidentyfikowałem autora PMS. Poniżej ślad ich kłamstw, które w rzeczywistości są kolejnym dowodem na to, że PMS są dokumentami prawdziwymi. Gdyby były fałszywe, to dlaczego Żydzi używaliby tych samych zbrodniczych metod z PMS jako ich „dowód” na to, że były fałszywkami? W każdym ze swoich zaprzeczeń pozostawili żydowskie odciski palców i żydowskie kopyta na tym co twierdzili nie było żydowskie.

Żydowscy badacze spadli jak sępy na europejskie biblioteki, poszukując czegoś, czegokolwiek, żeby sprowadzić ludzkość na błędne tory, jak najdalej od poznania prawdy o PMS.

Znaleźli coś co mogliby wykorzystać w mętnej książce wydanej we Francji w 1864. Ta książka zatytułowana była Rozmowa w piekle między… /Dialogue in Hell between Machiavelli and Montesquieu, napisana przez francuskiego prawnika Maurice’a Joly, który miał 43 lata kiedy ją wydał. Prosto mówiąc, książka Joly była dyskusją o machiavellowskich zasadach stosowanych w metodach politycznych we Francji w latach 1860. Był to po prostu wyimaginowany dialog między dwoma wielkimi filozofami politycznymi, którzy mieli bardzo różne i przeciwstawne poglądy na temat tego, czym jest rząd i jak powinien rządzić.

Maurice Joly spędził 10 lat pracując jako sekretarz członka Zgromadzenia Ustawodawczego we francuskim Ministerstwie Stanu. Z uwagi na to miał dobrą wiedzę o machinacjach zarówno francuskich polityków jak i Napoleona III (Ludwik Bonoparte). Kiedy opublikował swoją książkę, żeby uniknąć francuskich cenzorów politycznych, wydał ją anonimowo w Belgii, i przeszmuglował ją do Francji. Ale jego autorstwo odkryto 25.04.1865, i Joly’ego skazano na 15 miesięcy więzienia za „podżeganie do nienawiści i pogardy wobec rządu”.

W ten sposób książka którą Żydzi postanowili wykorzystać by zdyskredytować prawdziwość PMS, była książką napisaną przez eksperta od francuskiej polityki. W tej książce, która przysporzyła mu takich kłopotów, Maurice Joly opisał machinacje Ludwika Bonapartego i jego rządu. Ale czego Joly nie wiedział, to że machiavelliańskie kombinacje jakie widział u swojego imperatora, były lekcjami jakie potajemnie pobierał Bonaparte od bardzo tajemniczego żydowskiego doradcy, który wcześniej był ministrem sprawiedliwości, Adolphe Isaac Crémieux (1796-1880). Crémieux był tym samym Żydem, który przepisał PMS w 1840!

Tak więc jakiekolwiek podobieństwo książki Joly’ego z PMS nie jest dlatego, że PMS zostały splagiatowane w książce Joly’ego, a że książka Joly’ego zaczerpnęła niektóre pomysły z obserwacji rządu Ludwika Bonapartego za radą faktycznego transkrybenta PMS! Niektórych z tajemnic PMS Bonapartego uczył się od Crémieux, który poznał je prosto od samych Królów Spisku –  Nathana Rothschilda i Mosesa Montefiore.

Żydzi sami ugryźli się w język twierdząc, że PMS były podobne do książki Joly’ego. Istnieje tu bardzo małe podobieństwo, ale wszystko co można powiedzieć to, że ono istnieje, bo PMS istniały na długo zanim Joly napisał swoją książkę. I jego obserwacje francuskiego rządu za Ludwika Bonapartego były takie, że rządowi doradzał Adolph Crémieux!!!

Zdaniem Edith Starr Miller, autorki Teokracji okultystycznej / Occult Theocracy, „rasowe działania żydowskie Crémieux ilustruje rola jaką odegrał w Aferze Damasceńskiej z Mosesem Montefiore, żydowskim bankierem z Anglii, kiedy żydostwu udało się, choć nieprzekonująco, uciszyć oskarżenie o mord rytualny popełniony na katolickim ks. Thomasie w Damaszku w 1840.

Miał on znaczący udział w utworzeniu i rozwoju Alliance Israélite Universelle. Oficjalnie założona w 1860, ta międzynarodowa unia rozproszonego żydostwa, jak wiemy, istniała od wieków, ale po Aferze Damasceńskiej żydowscy liderzy wiedzieli, że zdobyli wystarczającą siłę by pokazać całemu światu, że choć prawa obywatelskie jakie przyznano im w różnych krajach, prawdziwa lojalność każdego z nich była z uwagi na ich żydowską „narodowość” i ogromne fortuny jakie ukradli ludzkości.

„Masońskich działań Adolphe Crémieux było wiele i były potężne. Został członkiem rządu tymczasowego i był mianowany na ministra sprawiedliwości. Mocno opowiadał się za kandydaturą przyjaciela, Ludwika Napoleona, na stanowisko prezydenta Republiki Francuskiej. Crémieux oczekiwał, że zostanie dyrektorem naczelnym Ludwika Napoleona i odegra taką samą rolę jak Disraeli w Anglii, czyli będzie rządził krajem zza kulis. Obaj – Disraeli i Crémieux mieli takie samo wsparcie finansowe, a mianowicie bogactwo Rothschildów i Montefiore, którzy w Londynie byli przyjaciółmi Disraeli, a w Paryżu przyjaciółmi Crémieux.

„W tym jak i we wszystkich swoich działaniach, Crémieux jedynie był posłuszny naukom Talmudu, i próbował zniszczyć każdą religię oprócz judaizmu. Jego ulubionym powiedzeniem było, że: „powinien być tylko jeden kult – i ten kult powinien być żydowski”. Na walnym zgromadzeniu Alliance Israélite Universelle, 31.05.1864, Crémieux powiedział: ‘Alliance nie ogranicza się do naszego kultu, wyraża swój apel do wszystkich kultów i chce przeniknąć do wszystkich religii, tak jak przeniknął do wszystkich krajów. Starajmy się odważnie doprowadzić do zjednoczenia wszystkich kultów pod jedną flagą Unii i Postępu. Takie jest hasło ludzkości’”. To jest też jedną z podstawowych nauk masonerii.

Ale kiedy Żyd mówi o „ludzkości”, to mówi tylko o braciach Żydach, gdyż jest to podstawową żydowską zasadą, że jedynie Żydzi są ludźmi i Dziećmi Boga; co czyni całą ludzkość niższą niż Żydzi, tylko „Gojami” albo „nie-żydowskimi insektami i bydłem”. Dlatego wyedukowany w swojej żydowskiej „podwójnej mowie”, Crémieux opowiedział się w swoim przemówieniu o  podległości wszystkich religii wobec judaizmu. Jego działalność jest jednym z najwyraźniejszych przykładów żydowskiego internacjonalizmu i żydowskich wysiłków realizacji ich mesjańskiego ideału, tj. zniszczeniu ludzkości, żeby Żydzi byli najwyższymi despotami ludzkości.

The Alliance Israélite Universelle była żydowską organizacją opierającą swoją zdradę na masońskim rycie Mizraim i uniwersalnej masonerii, dotowana przez międzynarodowe żydowskie finanse. Jej celem było doprowadzenie do końca chrześcijańskiej cywilizacji, zniszczenie nacjonalizmu i śmierć krajów na ruinie których chciwi Żydzi chcieli wynieść żydowskiego króla-mesjasza jako rządcę świata. Inaczej mówiąc, Alliance Israélite Universelle Adolphe’a Crémieux promowała wszystko zawarte w PMS.

Jak sugeruje jej tytuł, książka Joly’ego była wyimaginowaną rozmową między Machiavellim  i Montesquieu. A kim byli ci dwaj ludzie?

Każdy polityk w dzisiejszym świecie czytał dzieła Niccolo Machiavelli (1469-1527 AD). W rzeczywistości żaden polityk nie mógłby nie przeczytać Machiavellego, gdyż jego kariera polityczna i samo życie nie przetrwałyby zostając ofiarą tych bezwzględnych polityków, którzy czytali książki Machiavellego. Takie jest znaczenie Niccolo Machiavelli dla nowoczesnych polityków, którzy uważają go za ojca nowoczesnej teorii politycznej, która jest w istocie taka: „Bądź tak zły jak konieczne, by zdobyć i zachować władzę polityczną”. Dlatego wszyscy dzisiejsi politycy są takimi bezlitosnymi, kłamiącymi dupkami. I większość z nich nie jest nawet Żydami!

Największym źródłem reputacji Machiavellego jest, oczywiście, jego książka: Książę /The Prince (1532). Głównym tematem tej niewielkiej książki jest to, że można użyć wszelkich środków dla zdobycia i zachowania władzy politycznej – cel uświęca środki – i że nawet najgorsze i najbardziej zdradzieckie czyny władcy są uzasadnione złem,  obwiniaj ofiary, obwiniaj naród za zło rządzącego i tę winę wykorzystaj jako wymówkę za to, że jesteś jeszcze gorszy. Książę jest tak wypełniona diabelskimi intrygami, podziwem dla zabójstw politycznych, zdrady, oszustwa i brudnych zbrodni każdego rodzaju – wszystko dla dobra władzy politycznej – że potępił ją Papież Klemens VIII jako dzieło diabła. Każdy polityk dzisiaj praktykuje filozofię Machiavellego, nazywając ją „poprawnością polityczną” żeby ukryć przed narodem swoje zdradzieckie diabelstwo.

Pod cenzurą papieską, a także tym, że w tamtym czasie prasy drukarskie nie były jeszcze zbyt popularne, książki Machiavellego pozostawały mało znane przez 250 lat. Pierwsze wielkie wydanie jego dzieł odbyło się w 1782. Od tego czasu jego sława jako założyciela politologii ciągle wzrastała, kiedy chaos, wojny i polityczne metody dyktatury i ludobójstwa poprawiły swoją skuteczność.

Do czasu kiedy Maurice Joly napisał Rozmowy w piekleKsiążę Machiavellego i inne jego dzieła krążyły po Europie przez ok. 80 lat, a jego metody doceniali i stosowali rządzący monarchowie i książęta. Dlatego Rozmowy w piekle Maurice’a Joly jako główną postać wykorzystały nauczyciela królów i najsłynniejszych nowoczesnych politologów.

Kim był Montesquieu? Kiedy Machiavellego uważano za diaboliczną stronę polityki, Montesquieu można uważać za reprezentującego jej życzliwą i humanitarną stronę. Charles-Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu (1689-1755 AD), był francuskim komentatorem i myślicielem politycznym okresu Oświecenia. W 1776 prace Montesquieu były najczęściej cytowanymi pracami o rządzie i polityce w kolonialnej Ameryce Brytyjskiej, cytowanymi dużo częściej przez amerykańskich założycieli niż jakiekolwiek inne źródło z wyjątkiem Biblii. Montesquieu uczył, że rząd powinien istnieć dla dobra narodu. Po amerykańskiej rewolucji, prace Montesquieu miały dalej bardzo duży wpływ na wielu amerykańskich założycieli, przede wszystkim na Jamesa Madisona z Wirginii, „Ojca Konstytucji USA”.

Można zauważyć, że Rozmowy Maurice’a Joly połączyły jego doświadczenie jako prawnika, profesjonalnego obserwatora politycznego i sekretarza francuskiego zgromadzenia ogólnego. Jako kontrapunkt wykorzystał w swojej książce pisma i filozofie Machiavellego, twórcy współczesnej politologii, i Montesquieu, twórcy podstawowych, humanitarnych podstaw filozoficznych wczesnego rządu USA. Jego książka jest dialogiem między tymi dwoma myślicielami politycznymi, jak wyobrażał sobie spotykających się w zaświatach. Książka Joly to dialog między dwoma znanymi myślicielami politycznymi, którzy dyskutowali o sprawach państwowych. Oczywiście każdy przyjmuje za podstawę własne poglądy polityczne. Tak więc dialog jest dyskusją pomiędzy dwoma skrajnościami rządu, jedną życzliwą, a drugą szatańsko zaprojektowaną.

Co więcej, Żydzi znaleźli serię książek napisanych przez Hermanna Goedsche w 1868, które według nich były podobne do Rozmów Joly’ego. Twierdzili, że Goedsche posłużył się Rozmowami jako materiałem źródłowym, i że ten kto sfałszował PMS, skopiował treść z książek Goedsche. To był tzw. „dowód” Żydów na to, że PMS były podróbką, „dowodem” opartym jedynie na mglistym podobieństwie jednej książki do drugiej. Za tą zasłoną dymną stali Żydzi z mediów udowadniający jak jedno mgliste pojęcie i jedna mglista idea były „solidnym dowodem” iż mieli rację. Żydzi pokazują, że są podstępnymi kłamcami, nawet gdy przed sądami powołują się na swoją przysłowiową „wyższą moralność”.

Żydzi celowo wykreowali dalsze zamieszanie twierdząc, że PMS były dziełem rosyjskiego tajnego policjanta o nazwisku Golovinski. Ale ich twierdzenie, że oficer policji carskiego rządu napisał je opierając się na książce Joly’ego, ma 3 poważne wady.

Pierwsza, w książce Joly’ego mniej niż 5% można ledwie zidentyfikować z treścią PMS, i ten 5% jest takie samo jak w „Księciu” Machiavellego.

Druga jest w tym co Żydzi uważają dotyczy charakteru fałszywek. Fałszerze próbują przepchnąć fałszywkę czyniąc ją tak przekonującą jak tylko możliwe, by nie odkryto oszustwa. Dzisiaj łatwo jest znaleźć egzemplarz 150-letniej książki Joly’ego online. Wtedy łatwo zobaczysz, że nie jest w ogóle podobna do PMS jak uważają Żydzi. Ale w 1921 i później podczas procesu w Bernie książka była rzadka. Tak więc wszelkich kłamstw Żydów nie dało się łatwo obalić – a opowiadali mnóstwo kłamstw! Dziś jest o wiele łatwiej to wykazać niż w roku 1921.

I trzecia – żydowska opinia, że Rosjanin napisał PMS jest taka: żaden policjant pracujący dla cara nie miałby możliwości takiego zrozumienia wydarzeń na świecie i zawiłych oszustw finansowych jak te starannie opisane w PMS.

Faktycznie był taki Żyd mieszkający wtedy w Paryżu, który znał wszystkich najbogatszych Żydów w Europie po imieniu, a który znał też Maurice Joly. Tym Żydem był Adolphe Isaac Crémieux (1796-1880), Wielki Mistrz masońskiego Wielkiego Wschodu i szkockiego rytu Loży Mizraim w Paryżu. Crémieux transkrybował PMS w 1840, ponad 20 lat wcześniej niż Joly napisał książkę. Tak więc wszyscy badacze wskazujący na tę książkę jako oryginał, nie zaglądają głęboko w historię. Oczywiście Żydzi nie chcą by ktoś głęboko zaglądał w historię, a tylko akceptował kłamstwa jakie opowiadają o wydarzeniach historycznych.

Tak więc w 1864, kiedy po raz pierwszy wydano książkę Joly’ego, zdradzieccy europejscy Żydzi już dokonali wielu udanych i bardzo dochodowych oszustw i szwindli. Byli ekspertami od biznesu i manipulacji cen giełdowych. Poprzez sprzedaż obligacji kontrolowali rządy. Ich operacje były na całym świecie, kontrolowali brytyjskie, francuskie, niemieckie i amerykańskie finanse, jak i finanse Kościoła Katolickiego.

Dzięki tym wszystkim wyszwindlowanym pieniądzom mogli manipulować rządami i przekupywać urzędników rządowych do wykonywania ich woli. To byli Żydzi w 1864, wyrafinowany gang międzynarodowych spokrewnionych bankierów i spiskowców politycznych ale narody świata nie rozumiały tego, że pojedynczym biznesmenom nie powinno się zezwalać ma kontrolę rządów dla prywatnych zysków – fakty których nadal nie rozumie się dzisiaj!

Maurice Joly był zwykłym neofitą, i w jego książce nie ma nawet skomplikowanych oszustw pokazanych w PMS. Jego książka nie wykazuje zrozumienia dla pieniędzy ani skutków długu państwowego dla lichwiarzy. Idee Joly’ego, jak i Machiavelliego twierdzą, że spłacanie długu państwowego z pożyczonych pieniędzy odbywa się poprzez oszustwo i żonglowanie książkami. Nie rozumiał nieodłącznego oszustwa związanego z obligacjami rządowymi, ani oszustw wiązanych z matematyką biznesową. Ale tych wad nie ma w ogóle w gładkich kalkulacjach i schematach znajdujących się w PMS. Książka Joly’ego i PMS to dwie książki o zupełnie innej jakości.

Ale chwileczkę. Żydzi twierdzili, że mogli wykazać, że PMS były podróbką. Ok., narody świata chciały zobaczyć ten dowód. Jaki on był? To jest trudne dla Żydów, bo dowód to coś co pokazujesz ludziom, coś co można trzymać w rękach, zobaczyć na własne oczy i samemu przeanalizować. Ale czy Żydzi pokazali taki dowód? Nie, nie pokazali. Zamiast prawdziwego dowodu pokazali obietnicę różnych Żydów, którzy twierdzili, że znaleźli dowód na to, że PMS są fałszywką. Moment! Powiedz to jeszcze raz. Zamiast prawdziwego dowodu, jaki mówili iż mieli, Żydzi pokazali tytuły jakichś mało znanych książek, których nikt nie mógł wtedy znaleźć. Skoro nikt nie mógł ich znaleźć, to Żydzi byli szczęśliwi opowiadać wam własnymi słowami co było w tej książce. Jak mógłbyś wątpić w słowa Żydów, skoro nie mogłeś mieć w rękach książek,w których, według Żydów, był ten „dowód”? Nie miałeś żadnego wyboru, jak albo wierzyć „słowu Żydów”, albo przyznać, że nie mogłeś obalić słowa Żydów, tak więc kłamstwa Żydów dalej triumfowały nad twoim brakiem danych.

Jak możesz nie wierzyć Dzieciom Boga? Wstydź się! Jesteś fanatykiem i nienawistnikiem „niewinnych Żydów”. I kiedy niewinni Żydzi z wrzaskiem atakują cię, wskazują na ciebie i plują ci w twarz, i wrzeszczący rabin ze wściekłości drze swoją koszulę, zapominasz wszystko o swoich pierwotnych pytaniach.

Światowe gazety, wszystkie kontrolowane i/lub należące do tych Dzieci Boga, wszystkie ogłosiły „znalezienie dowodu” nie pokazując go. Skoro ludzie mieli jedynie ogłoszenie o znalezieniu a nie faktycznym znalezieniu, to oni musieli przyjąć ogłoszenie o odkryciu jako jedyny dowód, że odkrycie faktycznie znaleziono. Przez to jeszcze raz Żydzi wykonywali plany w PMS, by „udowodnić”, że PMS były fałszywkami. Protokół #5:

Wszystkie żydowskie gazety i czasopisma na świecie informowały, że taki dowód znaleziono. Dlatego musi być prawdą to, że PMS są podróbką, skoro Żydzi wszyscy pisali to samo kłamstwo, twierdząc, że był solidny dowód, tak? Ludzkość musiała polegać na Żydach by powiedzieli im co zawierały te książki jako „dowód”, i jak zwykle, Żydzi o tym kłamali.

Dobrym tu przykładem jest Żyd o nazwisku Lucien Wolf – i jest on często cytowanym przykładem – tego jak Żydzi kłamali o ich tzw. „dowodzie”. W kilku artykułach na eksponowanych miejscach w większych należących do Żydów angielskich gazetach w 1921, Wolf kłamiący najpierw zaprzeczył, by Żydzi mieli cokolwiek wspólnego z rewolucją bolszewicką, wtedy pustoszącą Rosję, i dobrze udokumentowaną jako żydowska rewolucja.

W ten sposób potwierdzając się jako kłamca twierdząc, że Żydzi nie odpowiadali za bolszewizm, dalej ogłasza, że PMS są fałszywką.  A jak to robi? Posługuje się jednym akapitem z książki Goedsche’a i jednym akapitem z jeszcze trudniejszej do znalezienia broszury rosyjskiego Księcia Pobiadonojesewa i porównuje te 2 akapity z PMS. Zgadzają się? Czy są identyczne żeby wykazać plagiat? W ogóle nie! One tylko mętnie podobne są do siebie. One nie są plagiatami, a jedynie są niejasno podobne. Więc ogłasza, że znalazł „dowód”!

Może widzisz podobieństwo w ideach, ale ideom nie da się przyznać praw autorskich; mogą je mieć tylko słowa. Kiedy masz oryginalne dokumenty do porównania, widzisz, że porównanie Wolfa faktycznie dowodzi, że PMS nie są plagiatem prac Joly’ego i Goedsche, ani nikogo innego. Praca powstała pod jakimś wpływem nie jest plagiatem. To jest fakt znany już w czasach Arystotelesa: wszelka literatura opiera się na wszystkim co napisano wcześniej, czy przez oryginalne pisanie, kopiowanie, plagiat, podobieństwo, metaforę, wpływ literacki itd. Dlatego wierzenie, że PMS nie są prawdziwe tylko dlatego, że są podobne do wcześniejszych prac, to zaprzeczanie całej literatury jako prawdziwej, skoro cała literatura jest napisana pod wpływem wcześniej istniejących prac.

Wszystko czego potrzebowano to jeden Żyd ogłaszający, że znalazł „dowód”, i że to był sygnał dla reszty kłamiących żydów na świecie,  by krakali, kwiczeli i reklamowali w ich monopolu medialnym, rzekome „odkrycie”. Na świecie setki Żydów pisały długie artykuły do żydowskich dzienników i czasopism wychwalające „wielkie odkrycie”, że PMS są podróbką opartą na „porównaniu jednego z drugim”. Tak, „słowo Żydów” było prawdą! Dokonano tego porównania! Ale czego nie powiedzieli to że żadne z porównań nie zgadzało się z wyjątkiem 2 niejasno podobnych akapitów porównanych ze sobą, co niczego nie udowodniło.

Żydom mogły się udać ich kłamstwa w latach 1920 i 1930 tylko dlatego, że wszyscy opowiadali te same kłamstwa, i ponieważ oni wiedzieli, że oryginalne dokumenty były niemal niemożliwe do znalezienia dla przeciętnego człowieka.

Nawet gdyby jakiś badacz faktycznie mógł porównać oryginalne dokumenty z PMS, to jak mógł on ogłosić światu odkrycie, skoro do Żydów należały wydawnictwa, i nigdy nie opublikowałyby jego wyników?  Jeszcze raz, praktykowali schematy PMS, nawet jeśli potępili je jako fałszywkę.Protokół #12:

Ale dzięki internetowi, każdy może odszukać czego Żydzi nie chcą byś czytał. „Możesz czytać te książki w podanych poniżej linkach”. Oj! Ale Google to firma należąca do Żydów, i ona cenzoruje nie podobające się Żydom informacje. Dlatego nawet nowoczesna żydowska firma Google pokazuje, że Żydzi realizują PMS, i że PMS są prawdziwe.

Niemniej jednak, 15 lat po opublikowaniu kłamstwa Luciana Wolfa, że znalazł „dowód”, i jego bracia Żydzi ogłosili wielkimi nagłówkami jego „odkrycie”, ludzkość dalej nie była przekonana.  Na świecie zbyt dużo się działo identycznie według planu z PMS. Gdyby były podróbką, to przynajmniej jedna czy 2 rzeczy nie doszłyby do realizacji, albo bardziej prawdopodobne, gdyby były fałszywe, że większość z tego co opisywały by się nie wydarzyło. Ale nawet przy zamieszeniach wywołanych przez kwiczących żydów, ludzkość mogła zobaczyć, że każda rzecz omawiana w PMS była prawdziwym wydarzeniem. Nawet współczesne  wydarzenia też zgadzają się z PMS. Tak więc, jak mogły nie być prawdziwe?

Henry Ford znał głębię intelektualną i ekspertyzę finansową autora PMS. Po uważnej lekturze i wnikliwej analizie, Henry Ford – sam biznesmen wysokiego szczebla, zaznajomiony z najbardziej wyrafinowanymi zdolnościami ekonomicznymi i finansowymi kadry kierowniczej najwyższego szczebla – konkluduje na podstawie lektury PMS, że: „Żyd który uporządkował te Protokoły był pierwszej klasy finansistą, ekonomistą i filozofem”. [45] To trafnie opisuje Nathana Rothschilda i Mosesa Montefiore!

Oczywiście, Plan B – Żydowski Prawnik nie przekonał ludzkości by uwierzyła kłamiącym Żydom, więc rabini zażądali „Planu C – Żydowski Prawnik”. Żydowscy pisarze i kłamstwa żydowskich mediów nie okazały się skuteczne. Dlatego rabini – te potwory z Babilonu, od których wyroku nie ma żadnej apelacji, bo twierdzą, że są głosem Boga – rabini postanowili, że gdyby nie wystarczyły fałszywe dowody by oszukać Gojów (insekty i głupie bydło), to ludzkość będzie trzeba oszukać wykorzystując ulubioną żydowską metodę perswazji – opresję, bankructwo, sądy i wszystko reklamowane przez kłamstwa żydowskich mediów. Rabini chcieli postawić przed sądem same PMS, i tam „udowodnić”, że były fałszywką.

Orzeczenie sądowe dałoby Żydom władzę państwa do ochrony ich przed oskarżeniami. Dzięki mocy orzeczenia sądowego, Żydzi wiedzieli, że mogli wykorzystać taki precedens jako narzędzie prawne do pozywania i więzienia każdego kto PMS uważał za prawdziwe. (Teraz Żydzi posługują się tą samą sztuczką z prawami negowania rozmiaru holokaustu, które nielegalnym czynią brak wiary w kłamstwa Żydów!) Wszelkich dyskusji o treści PMS można by uniknąć, gdyby całe to dzieło skutecznie ocenzurowano prawnym zakazem. Przez tysiące lat Żydzi cieszyli się ochroną królów, książąt i prezydentów, bo dzięki ich protekcji prawnej i towarzyszącej jej uprawnieniami policji do jej egzekwowania, mogli „legalnie” pustoszyć i oszukiwać ludzkość. Policja chroniła Żydów przed gniewem narodu, żeby mogli bezpiecznie okradać, zdradzać i oszukiwać, podczas gdy oni dawali swoje „żydowskie błogosławieństwo” i tanie pożyczki skorumpowanym przez nich królom i rządom.

Ale żeby policja mogła aresztowała kogoś wskazanego palcami Żydów, musiało być prawo czy orzeczenie sądowe wymagane przez policję do jego egzekwowania. Nawet gdyby oskarżający palec Żydów nie wygrał w sądzie, sam fakt, że mogli wplątać swoich przeciwników w policję i prawo, oraz zagrozić im ogromnymi opłatami prawnymi, dawało im starożytną broń znaną jako „strach przed Żydami”.

„Nikt przed wami się nie ostoi, strach przed wami i przerażenie będzie siał Pan [ang. Jahwe], Bóg wasz, po całej ziemi, po której będziecie chodzić, jak wam zapowiedział”. (Powt 11:25)

Nawet grożąc procesem sądowym, mogli doprowadzić oponentów do tego, że czuli „strach przez Żydami” – albo zamknięcia się, zanim wypowie się jedno negatywne słowo o „świętych, wybrańcach Boga” ze strachu  o oskarżenie przez Żydów o „zbrodnię nienawiści”. Śmieszne prawo, absurdalne prawo, żydowskie prawo, a jednak prawo – i to jest cały problem. Tworząc skorumpowane prawa, Żydzi legalnie korumpują społeczeństwo sprowadzone do mętnego poziomu Żydów. Oni są diabłami. Czytaj PMS i zrozum to.

Jak każdy gang, ci hebrajscy bandyci zawsze posługiwali się terroryzmem by wedrzeć się do każdej kultury, która zniesie ich wrogość. To jest powodem takiego duchowego i kryminalnego zła jako „zemsty” i „zapłaty”, która jest tak celebrowana wśród nie tylko Żydów ze Starego Tstamentu, ale i współczesnych. „Odwet” za prawdziwe i wyimaginowane zniewagi wobec potężnego majestatu tych podłych oszustów, dał im narzędzia do wywoływania „strachu przed Żydami” wśród ludzkości. To były niektóre z powodów nazwania ich przez Jezusa „dziećmi diabła”.

Im wolno polować na starych nazistowskich żołnierzy, 70 lat po II wojnie światowej, wwożonych na wózkach inwalidzkich przed żydowskiego sędziego na „proces”. Niewystarczająca adoracja Żydów! Ale dzięki ogromnemu bogactwu jakie starożytne sumeryjskie oszustwo dało żydowskim bankierom i lichwiarzom, oni mogą kupić sobie ochronę od skorumpowanych królów i polityków. Taka ochrona wiąże ręce nie-Żydom by odpłacić Żydom zemstą, pogromami i odwetem na jakie bardzo zasługują.

Największymi kryminalistami w judaizmie zawsze byli rabini, którzy dostają 10% (dziesięciny) z łupów jakie wszyscy żydowscy bankierzy, finansiści, biznesmeni i żydowscy gangsterzy kradną i szwindlują od nie-Żydów. I dlatego, żeby ukryć prawdę o PMS i dalej wprowadzać w błąd ludzkość by nie poznała obłudy Żydów, rabini zamiast tego nalegali na „Plan C –Żydowskiego Prawnika”. Przedstawiono zwykłą wymówkę: „żeby chronić dobre imię Żydów”. Mimo że Żydzi nigdy nie mieli „dobrego imienia” na przestrzeni wszystkich stuleci, i u wszystkich narodów pośród których zezwolono im mieszkać, taka była wymówka rabina. Żądali odpowiedniego orzeczenia sądowego.

Zanim wzdrygniesz się z oburzenia, że sugerowałbym by „święci” i „niewinni” rabini angażowali się w przemyślany plan opowiadania kłamstw nie-Żydom na świecie, zastanów się czego rabini uczą Żydów o byciu „uczciwym jako Żyd”. To da ci wgląd w cały judaizm, nie tylko kłamstwa jakie popełniali swoimi atakami na prawdziwość PMS.

Ci herosi Żydów, ci rabini, którzy napisali ten tekst w Talmudzie babilońskim, ułatwią wam zrozumieć rabinów i współczesnych Żydów. Przeczytajcie go starannie i przemyślcie. To jest judaizm w pigułce:

„Pewnego dnia w bramie siedzieli mędrcy, kiedy obok nich przechodzili dwaj młodzieńcy; jeden nakrył głowę [z szacunku do rabinów], a drugi odkrył głowę. O tym drugim rabin Eliezer powiedział, że jest bękartem. Rabin Joshua powiedział, że jest synem niddah (dziecko poczęte w czasie menstruacji kobiety). Rabin Akiba powiedział, że jest zarówno bękartem jak i synem niddah. Powiedzieli: „Co cię skłoniło do zaprzeczenia opinii kolegów?” Odpowiedział: „Ja wam to udowodnię”. Poszedł do matki młodzieńca i znalazł ją siedzącą na targowisku, sprzedawała fasolę. Powiedział do niej: „Moja córko, jeśli odpowiesz mi na moje pytanie, zaprowadzę cię do przyszłego świata” (życie wieczne). Odpowiedziała mu: „Przysięgnij mi”. Rabin Akiba, „ślubując ustami, a unieważniając ją w sercu”, powiedział: „Jaki jest status twojego syna?” Odpowiedziała: „Kiedy weszłam do komnaty dla nowożeńców, byłam w niddah (menstruacja), i mój małżonek trzymał się z dala ode mnie, ale mój świadek odbył ze mną stosunek, i urodził się ten syn”. W rezultacie dziecko było zarówno bękartem, jak i synem niddah. Ogłoszono…”Błogosławiony Bóg Izraela, który ujawnił tajemnicę rabinowi Akiba…” „[Babylonian Talmud, Kallah 51a]

W pigułce, żeby wyjaśnić tych żydowskich wariatów, widzimy (1) jak złośliwi są rabini wobec każdego kto nie okazuje im szacunku, który według nich się im należy.

„Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą. [ang: Nie oni!] Wszystkie swe uczynki spełniają w tym celu, żeby się ludziom pokazać. Rozszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle u płaszczów.  Lubią zaszczytne miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach. Chcą, by ich pozdrawiano na rynkach i żeby ludzie nazywali ich Rabbi [mistrz]”. (Mat 23:4-7)

„Nakrywając głowę” Żyd zakłada małą czapkę lub kapelusz jako żydowski znak szacunku dla tych kłamiących diabłów, rabinów. Jeśli Żyd nie ma kapelusza, to oczekuje się iż położy dłoń płasko na głowie jako nakrycie głowy. To jest żydowski zwyczaj uczony przez rabinów. Dlatego za nie okazanie szacunku, rabin Eliezar nazwał go bękartem. Żeby wzmocnić klątwę, rabin Joshua nazwał go synem niddah, kobiety menstruującej, co jest główną zbrodnią dla rabinów niuchających damskie krocza. Rabin Akiba przeklął go jako bękarta jak i niddah..

Rabin Akiba obiecał żydówce, że mówił prawdę. Ale nawet kiedy obietnica wychodziła z jego ust, unieważnił ją w sercu i umyśle. Tak więc „słowo Żydów’ to nic więcej niż puste powietrze na kłamiących żydowskich ustach. To pochodzi prosto z „najświętszej” księgi Żydów, Talmudu babilońskiego.

Tak więc sami widzicie, że Żydzi są kłamcami, dokładnie jak nauczał Jezus. Kłamstwo jest wbudowane w judaizm i jest jego fundamentem. Z rabinami i żydowskimi prawnikami takimi jak oni, jak może jakieś społeczeństwo oczekiwać by Sprawiedliwość, Prawda i Uczciwość były światłami przewodnimi dla ludzkości? Faktycznie, nawet kiedy jeden Żyd „zdobędzie warownie” (Rdz 22:17) społeczeństwa, to skutkiem tego będą tylko kłamstwa, oszustwo i wszelkiego rodzaju diabelstwo. Dlatego, jeśli ludzkość spodziewa się czegoś lepszego niż zaplanowana przez Żydów niewola jaką mają dla nas, to wszystkich Żydów musimy wypędzić ze wszelkich stanowisk wpływu i władzy.

PMS pokazują jak pracują w kierunku waszego zniszczenia. Nie powinno się też pomijać tego, że PMS nie są wytworem tylko żydowskim, ale i masońskim.

Proces berneński: skorumpowany sędzia i kłamiące żydowskie media informacyjne

To miało miejsce w Bernie, Szwajcaria. „Żydowski Prawnik – Plan C” zakładał znalezienie żyjącej osoby, którą Żydzi mogliby zastraszyć i prześladować, a następnie postawić przed sądem. Ale musieli być ostrożni. Przede wszystkim nie chcieli żadnej dyskusji o treści PMS. Wszystko czego chcieli to orzeczenie winy w sądzie prawa. Zarówno fakty jak i prawda o sprawie w ogóle nie były ważne. Ważne było orzeczenie winy. Dzięki temu orzeczeniu mogli ogłosić światu wyrok (ale nie prawdę), i w ten sposób zakończyć dyskusję o treści PMS.  Obłudnie wykorzystując te same techniki z PMS, nie miało znaczenia w jaki sposób uzyskano pożądany werdykt, bo cele (zgodnie z naukami w PMS) uświęcały środki.

Celem Żydów było zdobycie wyroku winy, zaś ich metody osiągnięcia tego celu nie były metodami „niewinnych ofiar nikczemnych oszczerstw”, jak twierdzili. Ich metody wykorzystywały każde oszustwo, nieuczciwość i przestępczość jakie każdy kryminalista i jego nieuczciwy adwokat mogli sobie wyobrazić. Prawdę mówiąc, żeby udowodnić swoją niewinność autorstwa PMS, Żydzi się nimi posłużyli.

Protokół #5:

W tym przypadku, żeby Żydzi kontrolowali opinię publiczną, wrzeszczące stada Żydów pisały opowieści o różnych teoriach i wymieniając nazwiska różnych pisarzy historycznych i ich prace i niezliczone teorie o pochodzeniu PMS, wszystkie skłaniające się ku podaniu ludziom tak wielu konfliktujących rzeczy do myślenia, żeby nikt nie mógł rozwiązać puzzli. Bez względu na to kto, jak twierdzili, był autorem PMS – Nilus, Glinka, Sukhotin, Stepanov, Goedsche, Pobyadonoeseff, Katchkowsky, Joly czy ktokolwiek inny z oskarżanych fałszerzy – ani jeden nie mógł być Żydem. Każdy oprócz Żyda! Wskazuj w miliony kierunków, ale nigdy nie wskazuj na Żyda! Tymczasem Żydzi dalej postępowali zgodnie z PMS by „udowodnić”, że nigdy nie stosowali rad PMS.

 

Rabini i bankierzy postanowili, że ich potrzeby zaspokoi pokazowy proces, sąd kapturowy. Dzięki niemu mogli obiecywać prawdę całemu światu poprzez świętość sali sądowej, jednocześnie wymyślając kłamstwa, które legalizował nieuczciwy sędzia.

Dla zapewnienia żeby taki proces pokazowy osiągnął pożądany skutek, Berno, Szwajcaria, oferowało najlepsze miejsce. Szwajcaria miała międzynarodową reputację uczciwości i sprawiedliwości, i zawsze była krajem neutralnym w międzynarodowych sporach. Neutralność była dobra, bo to oznaczało, że nie będzie żadnej stronniczości w decyzji, jak miała uwierzyć ludzkość. Dlatego Szwajcaria była idealnym miejscem dla decyzji sądowej, którą zaakceptuje ludzkość jako ważną i sprawiedliwą. Ponadto, Szwajcaria była miejscem w którym odbył się Pierwszy Kongres Syjonistyczny. Dlatego miała symboliczne znaczenie dla światowego żydostwa, jako miejsce pokazania ich siły, „uczciwości”, „cnoty” i „Boskiej świętości”, pokazania światu co mogli zrobić jako zorganizowani, niewinni Żydzi, promujący swoją „wyższą moralność”.

Szwajcaria w 1935 była na tyle odizolowana, że jedynie bogaci Żydzi mogli pozwolić sobie podróżować tam by zatriumfować, więc była mniejsza szansa, żeby zewnętrzni obserwatorzy odkryli ich oszustwo. Tak więc, aby usłyszeć wiadomość o procesie, ludzie na świecie musieliby polegać na uczciwym i szczerym „słowie Żydów”, wyrażanym ekskluzywnie przez żydowskich dziennikarzy i drukowanym w należących do Żydów gazetach. Oczywiście! Proces w cnotliwym europejskim kraju, Szwajcarii, opisywany przez tych żydowskich obrońców wolności prasy i prawdy w dziennikarstwie! Co mogłoby być sprawiedliwsze niż to?

Choć Żydzi posłużyli się berneńskim systemem prawnym by „udowodnić”, że PMS były fałszywką, co ci chytrzy kikes zachowywali jako swoją szczególną tajemnicę było to, że posłużyli się tymi PMS które potępiali, jako metodą obrony! Wybrali Berno nie tylko z powodu jego reputacji o neutralnej uczciwości, ale też nieuczciwości skorumpowanego sędziego. Patrz – Protokół #15:

To nie był proces i wyrok z przysięgłymi. Sędzia którego wybrali był jednym z nich, sędzia Meyer. „Meyer” to zarówno niemieckie jak i żydowskie nazwisko. Dlatego nie wiemy czy był Żydem czy nie, czy był członkiem masonerii czy nie. Ale naprawdę był znanym komunistą. Komunizm kontrolował Rosję przez wcześniejsze 18 lat, i posiadanie kopii PMS było wyrokiem śmierci w tej żydowsko-komunistycznej dyktaturze. A zatem sędzia Meyer nie miał predyspozycji do uznania żadnej ważności PMS. Skoro komunizm był jedną z żydowskich fikcji politycznych, on na pewno był przyjacielem Żydów i oskarżyciela. To nie był dobry znak dla obrony, bo jak mówi Protokół #15:

Z ich własnym sędzią dla zapewnienia zwycięstwa, następnym wymogiem było znalezienie ofiary do postawienia jej przed sądem. Mając rozkaz nowojorskiego Kahału znalezienia odpowiedniej ofiary, berneńscy Żydzi znaleźli dwie odpowiednie ofiary. Nieważne było to, że byli to dwaj mali i nieważni ludzie sprzedający broszury na ulicy. W rzeczywistości biedne ofiary są preferowaną zdobyczą Żydów nawet w nowoczesnych czasach, bo biednych ludzi nie stać na kosztowne procesy. Nic nie było ważne oprócz uznania ich za winnych i ogłoszenia światu decyzji sędziego. Celem było zatrzymanie sprzedaży PMS i ogłoszenia ich fałszywką w sądzie prawa, neutralnym sądzie prawa, uczciwym sądzie prawa, szwajcarskim sądzie prawa, wydanego przez komunistycznego sędziego o nazwisku Meyer.

W Szwajcarii nie było żadnego prawa zakazującego sprzedaż PMS. W końcu była to broszura posiadająca taką samą ochronę prawną jak każdy inny traktat polityczny. Wiedzieli o tym żydowscy prawnicy, dlatego przekręcili prawo żeby ściągnąć ich ofiary przed ich komunistycznego sędziego Meyera. Cztery ofiary to członkowie szwajcarskich patriotycznych i anty-żydowskich ruchów, którzy sprzedawali kopie PMS ich braciom Szwajcarom. I nie było żadnego prawa tego zabraniającego.

Żeby wciągnąć swoje ofiary do Sali sędziego Meyera, United Jewish Communities of Switzerland i Żydowska Synagoga w Bernie fałszywie oskarżyły czterech szwajcarskich patriotów o sprzedaż literatury łamiącej Art. 14 Prawa Kantonu Berneńskiego zakazującego sprzedaży materiałów mogących podżegać do przestępstwa, prowadzić do niemoralności, szokować poczucie przyzwoitości czy w jakikolwiek sposób prowokować do deprawacji. Inaczej mówiąc, oskarżono ich o sprzedaż nieprzyzwoitej i niemoralnej literatury. Prostytucja, literatura pornograficzna, handel białymi niewolnikami to wszystkie żydowskie monopole, więc kto inny mógłby lepiej znać nieprzyzwoitą i niemoralną literaturę niż Żydzi? Żydzi nie mogli zaciągnąć ich do sądu za sprzedaż PMS, ale twierdząc, że PMS były literaturą niemoralną i nieprzyzwoitą, komunistyczny sędzia Meyer był szczęśliwy z postawienia ich przed sądem.

Jeszcze raz, nawet kiedy Żydzi potępiali PMS jako fałszywkę, jednocześnie co do joty trzymali się planu PMSProtokół #9

W czerwcu 1933 rozpoczął się słynny proces berneński. Sylvio Schnella z trzema przyjaciółmi  sprowadzono przed sędziego Meyera i oskarżono o dystrybucję obscenicznej literatury. Ale Żydów nie interesowało uznanie PMS za obsceniczną literaturę, ich interesowało orzeczenie podróbki. Teraz kiedy żydowscy prawnicy mieli swoje ofiary w sądzie, po różnych zmianach, sędzia Meyer zezwolił skarżącym rozszerzyć sprawę z prostego policyjnego postępowania sądowego na sprawę historii i prawdziwości PMS.

Kiedy zdali sobie sprawę z prawdziwego charakteru sądu kapturowego zorganizowanego przeciwko nim, oskarżeni postarali się o odroczenie by umożliwić im przedstawienie materiału do obrony. Poparcia oskarżonym udzieliły różne organizacje patriotyczne. Ale to nie miał być prosty proces za dystrybucję obscenicznej literatury, miał być inkwizycją dzięki której Żydzi zamierzali zdobyć wyrok skazujący, który zmyli i oszuka ludzi całego świata. To nie była prosta zemsta lokalnych szwajcarskich Żydów, to była pułapka, spiskiem najważniejszych europejskich Żydów.

29 i 30 października 1934, sąd przesłuchał 16 żydowskich świadków, którzy potwierdzili, że PMS były fałszywką. Głównymi pośród tych świadków byli dr. Chaim Weizmann,  przewodniczący Światowej Organizacji Syjonistycznej i Światowej Agencji Żydowskiej, i dr. Ehrenpries, główny rabin Szwecji. Międzynarodowe żydostwo ostrzyło pazury. Częścią tzw. „dowodów” przeciwko oskarżonym było obalenie zarzutu, że PMS pochodziły z protokołów z pierwszego Kongresu Syjonistów w 1897. Ale sprawę pochodzenia PMS też poruszono. Z niewinnego oskarżenia o sprzedaż obscenicznej literatury, zwykłego przestępstwa, proces został rozszerzony na proces samych PMS. Z pośród tych 16 Żydów, co najmniej 10 z nich jawnymi kłamstwami popełnili krzywoprzysięstwo.

Aby zapewnić uczciwość w sądach szwajcarskich we wszystkich postępowaniach oraz by wszystkie decyzje i zeznania były dostępne do weryfikacji faktów, prawo szwajcarskie wymaga, by wszystkie dowody były składane i podpisywane przez świadków. Zatem świadek musi nie tylko złożyć zeznanie ustne, ale musi podpisać protokół swojego zeznania. Jeśli którekolwiek z ich zeznań zostanie później zakwestionowane w sądzie, istnieje pisemny protokół podpisany przez nich jako dowód ich zeznań – lub jako dowód ich krzywoprzysięstwa.

W celu uniknięcia tej procedury i wbrew sprawdzonym procedurom szwajcarskiego systemu prawnego, sędzia Meyer pozwolił Żydom zatrudnić własnych prywatnych sekretarzy do spisywania protokołów. Po zakończeniu procesu, skoro byli to  prywatni sekretarze, zabrali ze sobą protokoły, nie zostawiając notatek w archiwach sądowych! Dlatego oskarżający Żydzi w sądzie sędziego Meyera mogli mówić wszelkie kłamstwa jakie chcieli, ale ich zeznań nie wpisano do oficjalnych dokumentów, i nie mieli nic do podpisania jako gwarancji ich prawdomówności. Inaczej mówiąc, mogli kłamać bez dowodów na ich kłamstwa w dokumentach. Jedynym dokumentem były niepodpisane notatki ich własnego prawnika.

Sędzia Meyer zadekretował, że zostaną wyznaczeni trzej biegli do złożenia sprawozdań co do prawdziwości wszystkich dokumentów. Jeden, M. Loosli, został mianowany przez sąd, prof. Baumgarten nominowany przez Żydów, i płk Fleischauer przez oskarżonych. Tak więc 2 Żydów ustawiono przeciwko 1 Europejczykowi w głosowaniu nad prawdziwością czy nie dokumentu.

Przeciwko kłamstwom 16 Żydów, w listopadzie 1934 oskarżeni nominowali 40 świadków, których chcieli wezwać. Ale 26.09.1935 sędzia Meyer poinformował ich eksperta, płk Fleischauera, że wykluczy wszelkie wnioski o wezwanie większej liczby świadków. Inaczej mówiąc, po złożeniu zeznań przez 16 Żydów, oskarżonym nie zezwolono by świadkowie wypowiadali się w ich obronie, ani pokazali jakiekolwiek dowody. Jedynie płk Fleischauer mógł wypowiadać się za oskarżonych.

Jako część tej żydowskiej sztuczki, 25 lutego, londyński żydowski Daily Post w korespondencji ze Szwajcarii stwierdził, że sędzia Meyer zdecydował nie przesłuchiwać więcej świadków. Własne notatki sędziego Meyera nie były sporządzone do 27 lutego, i nie przekazano obronie do 26 marca; a jeszcze korespondent żydowskiej gazety miał wcześniejszą informację by wysłać telegram 24 lutego, 3 dni przed decyzją sędziego Meyera, i pełny miesiąc przed powiadomieniem obrony! Oy Gevalt! Kolejny żydowski cud!

15 kwietnia, dr. Ruef, obrońca, wystąpił o pozwolenie na wniesienie pozwu o krzywoprzysięstwo przeciwko 10 z 16 żydowskich świadków. W maju sędzia Meyer odrzucił ten wniosek. Uznał, że ci świadkowie „tylko wyrazili swoją osobistą opinię i osąd”. Oskarżeni zaprotestowali, ale na próżno, że to były wyrazy ich osobistych opinii, a faktycznie kłamstwa żydowskich  świadków, których zakwestionowali. Ale – niespodzianka! niespodzianka! – skoro ich zeznań ani nie spisano, ani nie podpisano, nie było żadnego zapisu prawnego o żydowskich „dowodach”, którymi można by się posłużyć w oskarżeniu o krzywoprzysięstwo! Żydzi skłamali i to im się udało, bo ich prywatni sekretarze wyszli z sądu z odpisami ich zeznań w kieszeniach! Ale wydając tę decyzję, komunistyczny sędzia Meyer uznał za ważne zeznania Żydów. Trudno uwierzyć, żeby sędzia Meyer nie był też Żydem poza tym, że był komunistą.

W końcu po wysłuchaniu argumentu 3 mianowanych przez sąd ekspertów, dwóch Żydów przeciwko jednemu patriocie, sędzia Meyer ogłosił swoją decyzję. Była taka, że 3 oskarżeni zostali uniewinnieni, a czwarty ukarany 20SF za dystrybucję literatury wbrew Art. 14 Prawa Kantonu Berneńskiego w odniesieniu do literatury nieprzyzwoitej i niemoralnej. W ten sposób uzyskano wyrok winy. Temu oskarżonemu nakazano też opłacić 10.000SF kosztów sądowych. Innego oskarżonego ukarano kosztami sądowym 50 SF i 18.000 SF za sprzedaż broszury, która faktycznie nie zawierała PMS. Wysokie koszty sądowe miały głównie pokryć koszty sprowadzenia żydowskich świadków z zagranicy do złożenia zeznań. To była żydowska talmudyczna „sprawiedliwość” w najlepszej wersji; krzywoprzysięstwo swoich i fałszywe oskarżenie ofiar – a później zmuszenie ich do opłacenia kosztów podróży!

Co do prawdziwości PMS, sędzia Meyer powiedział: „Oskarżeni nie byli w stanie wykazać,  że PMS są prawdziwym dokumentem”. Co do pochodzenia PMS, sędzia Meyer powiedział: „Protokoły są podróbką; sfałszował je gen. Katchkowsky”. To była opinia prof. Baumgartena,  żydowskiego eksperta, mimo że oskarżeni udowodnili, że jego zeznania były fałszywe.

Taki był dokładnie plan rabinów. Sąd kapturowy, łamiąc wszelkie zasady prawoznawstwa, sądzony przez żydowskiego komunistę-sędziego, ogłosił światu swoją decyzję 14.05.1935. Jeszcze raz wydarzył się cud pośród świętych i niewinnych Żydów. Choć decyzję sądu ogłoszono tego dnia, żydowski Daily Post, w komentarzu o sprawie 28 kwietnia, ponad 2 tygodnie przed ogłoszeniem decyzji przez sąd, napisał: „Znacznie bardziej chodzi o zwrócenie uwagi na zarzuty niż na ich obalenie. Sprawa jest już załatwiona. … Najważniejsze jest teraz to, by obalenie rozgłoszono tak szeroko, jak to tylko możliwe. Ta sprawa jest dowodem na to co można zrobić przy dobrej żydowskiej organizacji”. Był to też przykład jak kłamiący Żydzi mogli działać nielegalnie, i nadal uważać się za „niewinnych Żydów”. Oni zażądali uznania PMS za fałszywkę, kiedy oni sami potajemnie realizowali przedstawiony w nich plan!

Zawiadomienie z 2-tygodniowym wyprzedzeniem, które Jewish Daily Post przekazał światowym dziennikom, czasopismom i stacjom radiowym, aby przygotować je na nadchodzące ogłoszenie, skłoniło ich do wyprodukowania następującego po nim medialnego ataku. Zawiadomienie z wyprzedzeniem zostało przekazane z pełną świadomością władzy, jaką miał ich żydowski monopol medialny, faktycznie postępując zgodnie z planem PMS. Protokół #12 mówi:

„Literatura i dziennikarstwo są to dwa najwyższe czynniki wychowawcze, dlatego też rząd nasz będzie właścicielem większości dzienników. Zneutralizuje to wpływ szkodliwy prasy prywatnej, a zarazem stworzy nam olbrzymi wpływ na opinie publiczną… Dzienniki nasze będą przedstawiały, kierunki najrozmaitsze; arystokratyczny, republikański, rewolucyjny, a nawet anarchistyczny, lecz tylko dopóty, rzecz prosta, dopóki żyć będzie konstytucja.  Jak bożek indyjski Wisznu, będą one posiadały sto rąk, z których każda będzie wyczuwała puls jakiegoś kierunku myśli społecznej.  Każdy puls zacznie bić w sposób przyspieszony, wówczas ręce te zwrócą opinię w kierunku celów naszych, bowiem osobnik podniecony traci rozsądek i łatwo poddaje się nakazom.  Głupcy, którzy będą myśleli, że powtarzają zdanie dziennika reprezentującego ich obóz, powtarzać będą nasze myśli lub te, które będą dla nas pożądane.  Wyobrażając sobie, że kroczą za organem partii swojej, będą szli za sztandarem który my im wywiesimy”.

Tak więc zaalarmowane z wyprzedzeniem o zbliżającym się werdykcie winy 14.05.1935, światowe media informacyjne równocześnie publikowały, z wielkimi fanfarami, że szwajcarskie sądy (te uczciwe i nieprzekupne szwajcarskie sądy), po długim procesie, uznały PMS za fałszywkę! Wszędzie było głoszone w nagłówkach!  Stacje radiowe trąbiły wynik!

Co więcej, honorowe miejsce dawano wyrokowi sędziego Meyera, że PMS są „śmieszną bzdurą”, i że zostały potępione jako obelga wobec moralności publicznej. Nawet w odległej Nowej Zelandii liczne ówczesne gazety publikowały obszerne artykuły o, jak określiły „historycznej podróbce”, i podobnie na falach radiowych wygłaszano przemówienia głośno uznające PMS za bezpodstawne.

Zwycięstwo! Niewinni Żydzi osiągnęli w końcu zwycięstwo! Ponieważ Żydzi byli właścicielami (i są nimi nadal) wszystkich głównych mediów i agencji informacyjnych jak Associated Press i Reuters, wszystkie ogłoszenia i nagłówki miały oszukać ludzkość, wszystkie bryzgały te same nagłówki jednocześnie, takie jak ten w New York Evening Post z 14.05.1935:

„Cieszymy się z informacji, że 14.05.1935, Sąd Berneńskiego Kantonu jawnie potępił tzw. PMS jako fałszywkę, oczywisty plagiat, niemoralny i wyraźnie przygotowany w celu wywołania powszechnej nagonce przeciwko Żydom”.

Jaka byłaby twoja reakcja po przeczytaniu gigantycznych nagłówków z takim ogłoszeniem dzisiaj? Czy te nagłówki nie są „dowodem” na to, że PMS były fałszywką, skoro prawdziwy sąd prawa postawił PMS przed sądem i wykazał iż takie są? Co więcej, gazeta publikuje prawdę, tak? Sąd prawa jest sprawiedliwy i bezstronny i zainteresowany prawdą i tylko prawdą, czy to nie jest prawdą? Tak, to jest prawda – z wyjątkiem kiedy prawnicy, sędziowie, reporterzy sądowi i felietoniści z gazet wszyscy są kłamiącymi Żydami spiskującymi razem.

Jak poprawnie napisał Jewish Daily Post: „Ta sprawa jest dowodem na to co można zrobić przy dobrej żydowskiej organizacji”. Międzynarodowi Żydzi zorganizowali oszukańczy pokazowy proces, który złamał wszelkie prawa przeciwko fałszywemu aresztowaniu, fałszywemu oskarżeniu, wykorzystaniu prawa do prywatnej zemsty, krzywoprzysięstwa, przekupstwa, korupcji urzędników publicznych, szkalowania, fałszowania dowodów i niszczenia akt sądowych, pośród ich najbardziej oczywistych przestępstw. Dokonali tego wyczynu zaprzeczenia prawdziwości PMS, jednocześnie realizując dokładnie zawarte w nich plany.

A zatem Żydzi okłamali całą ludzkość przez swój  monopol medialny, i ludzkość przyjęła, że gazety, czasopisma i radio mówiły prawdę. Żydzi dali światu „słowo Żydów”, i ludzkość przyjęła te kłamstwa diabła.

Proces berneński unieważniony, a Żydzi dalej kłamią

Oczywiście, oskarżeni i ich zwolennicy wyrazili wielkie niezadowolenie co do prowadzenia procesu. Natychmiast złożyli wniosek o apelację. Najważniejsze – stwierdzili, że sędzia Meyer, jako marksistowski socjalista z przywilejami nadanymi żydostwu, nie był odpowiednim sędzią w takiej sprawie. Sędzia Meyer nie przesłuchał ani jednego świadka obrony; nie zachował dokumentów sądowych z procesu; i wymienili szczegółowo inne nieprawidłowości w tzw. „procesie”. Sprzeciwili się odmowie przesłuchania ich świadków by obalić zeznania powoda, a także blokowaniu ich pozwu o krzywoprzysięstwo, te 2 decyzje całkowicie uniemożliwiły jakiekolwiek przedstawienie dowodów dla ich strony. Nie wykazano iż PMS były fałszywką, jak uważali Żydzi. Jedyną fałszywką była fałszywka sprawiedliwości na procesie berneńskim, wyprodukowana i kierowana tylko przez „niewinnych” Żydów przynoszących ludzkości „wyższą moralność”.

W końcu Sąd Apelacyjny zupełnie uniewinnił oskarżonych. Orzekł, że rzekomi „eksperci” Żydów, C. A. Loosi i prof.A.Baumgarten, mianowani przez sędziego Meyera, nie tylko byli stronniczy co do kwestii żydowskiej, a więcej, prawdziwość PMS nie miała wpływu na sprawę, ponieważ mają one charakter polityczny i nie należą do kategorii literatury obscenicznej.

Sąd Apelacyjny potępił też „uprzedzenia i rażące nieprawidłowości” popełnione na procesie. Ani jednemu z 40 świadków obrony nie pozwolono zeznawać, zaś wysłuchano wszystkich 16 świadków z żydowskiej społeczności, którzy doprowadzili do procesu. Postępowanie toczyło się zatem wyłącznie na podstawie zeznań oskarżających Żydów. Co więcej, mimo że szwajcarskie prawo wymaga, by w przypadku każdego procesu urzędnik sądowy sporządzał protokoły z posiedzeń, sędzia nie spełnił tego wymogu, a zezwolił żydowskim oskarżającym mianować 2 prywatnych sekretarzy do rejestrowania oficjalnych przesłuchań ich własnych świadków. Skoro nie zachowano legalnych protokołów z posiedzeń, to cała procedura i sam wyrok były nieważne.

Sąd Apelacyjny orzekł, że PMS nie stanowią niemoralnej literatury w tym sensie, żeby dystrybucja ich podlegała karze. Wyrok w niższym sądzie unieważniono. Dwaj oskarżeni zostali całkowicie uniewinnieni z wszelkich nieprawidłowych zachowań co do publikowania i rozpowszechniania PMS. Sąd Apelacyjny uniewinnił 1.11.1937 głównego oskarżonego, Sylvio Schnella, i przepisał całkowy koszt sądowy 30.000 SF na rachunek państwa oraz anulował wyrok. Tak więc szwajcarscy podatnicy musieli płacić za wykorzystanie przez Żydów szwajcarskich sądów do dokonania międzynarodowego oszustwa.

Między wyrokiem skazującym i uniewinniającym upłynęło 2.5 roku. Przez 2.5 roku żydowski światowy monopol medialny wypuszczał ciągły strumień wiadomości i reportaży radiowych o tym jak sąd „wykazał”, że PMS są podróbką. Piejący Żydzi mieli 2.5 roku na pranie mózgu narodów świata fałszywymi skutkami ich zepsucia procesu sądowego. Przez 2.5 roku światowe żydostwo zastraszało narody świata.

Ale kiedy proces berneński obalono jako parodię sprawiedliwości, to czy Żydzi piali o tym? Absolutnie nie! Czy ogłosili orzeczenie Sądu Apelacyjnego? Nie! Całe żydostwo zachowywało głuche MILCZENIE! Nie słyszałeś o wyroku uniewinniającym wtedy, i nie słyszysz o nim dzisiaj. Teraz wszystko co słyszycie to w dalszym ciągu kłamstwa Żydów, że PMS uznano za podróbkę w szwajcarskim sądzie. Kiedy skorumpowana decyzja była korzystna dla Żydów, to była wiadomość odpowiednia by usłyszał o niej cały świat, temat specjalnych artykułów i programów radiowych i okrzyków zwycięskiej radości. Kiedy decyzję obalono i unieważniono, to przestało to być w ogóle wiadomością. Dlatego Żydzi o niej nie poinformowali, psując w ten sposób „prawdę w dziennikarstwie” i milczeniem utrwalają swoje kłamstwo.

Dusząc Prawdę, Żydzi podtrzymują swoje kłamstwa dzięki brakowi sprzeciwu, dokładnie jak uczą PMS! Nawet teraz każda wzmianka o PMS wiąże się z frazą „Oh, ale w sądzie wykazano, że są podróbką!” Nawet teraz słyszysz to kłamstwo w mediach, mediach które ludzkość pozwoliła Żydom kontrolować! Żaden Żyd nie powinien posiadać żadnych mediów, skoro nie ma w nich Prawdy.

Te faktyczne techniki PMS Żydzi praktykują do dnia dzisiejszego, manipulując wiadomościami i wydarzeniami światowymi przez monopol medialny. Ukrywanie prawdy kiedy nie daje im korzyści i mówienie kłamstw kiedy to dla nich korzystne. Żydzi są mistrzami manipulatorami ludzkiego umysłu, posługują się PMS i wrzeszczą iż są fałszywką!

Teraz, w XXI wieku, Żydzi wyłudzili bogactwo całych Stanów Zjednoczonych i Europy przez swoje oszustwa bankowe. Ukradli domy milionów ludzi przez swoje oszustwa pożyczkowe. Zniszczyli zdrowie i oszczędności całego narodu swoimi wyłudzeniami medycznymi. Dokonali ludobójstwa na białej rasie. Szerzyli swoje zboczenia homo, prostytucji i rozpusty po świecie. Dla własnych korzyści wciągali narody w wojny. I stali się najbogatszymi ludźmi na ziemi z kieszeniami wypełnionymi bogactwem ludzkości, każdy grosz wyłudzony lub skradziony – i wszystko ociekające krwią ludzkości. Ale ponieważ posiadają tez media i mogą drukować i emitować wszystkie kłamstwa dla nich korzystne, to ludzkość nie może słyszeć prawdy, tylko słyszy kłamstwa Żydów. Jak świat może osiągnąć oświecone wyżyny cywilizacji, kiedy Żydzi wciągają go na zawsze w najczarniejsze piekło oszustwa i zdrady?

Czytaj PMS i sam zobaczysz niektóre z machinerii niszczącej wszystko co cenisz i jest ci drogie. Posłuchaj, posłuchaj uważnie i za każdym żydowskim bankierem i żydowskim ekonomistą oszukującym naród, za każdym finansistą który oszukuje kraj w zamian za zysk, za każdym żydowskim politykiem który zdradza naród który przysiągł bronić, za każdym Żydem, który wsadza swą twarz wTV czy staje do wyborów jako twój burmistrz, za każdym żydem, który wślizguje się na drogę do przywództwa lokalnego klubu brydżowego, za wszystkimi tymi zdrajcami, zawsze usłyszysz starożytny pisk i skrzek perfidnych Żydów. „Fanatyk! Masz uprzedzenia! Jesteśmy niewinnymi Żydaaami!”

Żydzi wykorzystali każdą nielegalną taktykę, każdą wymówkę, każdą łapówkę, każde kłamstwo i oszustwo, by „udowodnić” swoją niewinność. Czy to wygląda jakby Żydzi byli niewinni, czy faktycznie są międzynarodowym gangiem kryminalistów, ukrywających się za religią, promując każde zło? Jak Żydzi mogą być niewinni skoro wszystko co robią jest zbrodniczym oszustwem?

„Niech naród amerykański wreszcie zrozumie, że nie dotyka nas naturalna degeneracja, a wykalkulowana działalność wywrotowa, a będzie bezpieczny. Wyjaśnienie jest lekarstwem”. – Henry Ford, Moje życie i praca / My Life and Work

Żydzi uważają się za naród ludzi kierujących się prawem; ale o czym „przypadkowo zapominają” to by powiedzieć wam, że są narodem kłamców, oszustów, hipokrytów, morderców, złych rabinów i demonicznych prawników piszących te prawa. Czy możesz oczekiwać spokojnego świata i sprawiedliwego rządu kiedy przewodzą mu demoniczni kryminaliści? „Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone”. (Mat 7:19)  Każdy z nich będzie się palił w wiecznych płomieniach.I choć to może być satysfakcjonujący pomysł, problem jest taki, że Żydzi chcą wciągnąć całą ludzkość ze sobą do piekła. Co zamierzasz z tym zrobić? Możesz zacząć dzielić się i rozpowszechniać tę broszurę z tymi, którzy jeszcze nie przeczytali Protokołów Mędrców Syjonu.

Źródła:

Sir Moses Montefiore: A Centennial Biography / Biografia stulecia, Lucien Wolf, John Murray Publishers, Albemarle Street, Londyn 1884

The House of Rothschild, 1798-1998 / Dom Rotszylda, t. 1 & 2, Niall Ferguson, Viking Penguin Books, 1998

¤§¤=======¤§¤=======¤§¤¤§¤=======¤§¤=======¤§¤

Czytaj na moim chomiku: Prawda o Protokołach Mędrców Syjonu

HPIWeb_Talbet and Mobile.png

Połączenie najbardziej zaawansowanych i sprawdzonych rozwiązań testowych z bezpiecznymi technologiami cyfrowymi w celu zapewnienia mobilnego systemu Health Passport.

Wcześniejsze

Masz teraz natychmiastowy dostęp do swojego osobistego statusu COVID-19, który możesz wyświetlać lub skanować w razie potrzeby.

Wcześniejsze

System został zbudowany specjalnie pod kątem zgodności ze wszystkimi typami oficjalnych testów COVID-19. Obejmuje to wymazy, badania krwi i szybkie testy diagnostyczne.

Testy na COVID-19

Health Passport Ireland został opracowany do współpracy ze wszystkimi oficjalnymi testami COVID-19. Obejmuje to testy rządowe, wymazy, PCR i testy przeciwciał.

Ludzie i firmy mają teraz natychmiastowy dostęp do najnowszych osiągnięć w technologii testowania, zapewniając najwyższy poziom walidacji klinicznej.

Wcześniejsze

Po wykonaniu testu ludzie mają natychmiastowy dostęp do swojego osobistego statusu COVID-19 za pośrednictwem konta Health Passport Ireland, które można bezpiecznie przeskanować w razie potrzeby.

Twoja prywatność

Prywatność i ochrona danych są podstawą Health Passport Ireland. Istnieje wiele etapów bezpieczeństwa, w tym wiele etapów weryfikacji i użytkowania określonego urządzenia. Paszport zdrowia w Irlandii:

Wcześniejsze

Nie używa plików cookie.

Nie używa Bluetooth.

Nie przechowuje Twojej historii.

Nie śledzi Twojej lokalizacji.

Nie wysyła informacji do osób trzecich.

Nie wykorzystuje danych do żadnych działań związanych z profilowaniem.

Wcześniejsze

Platforma gromadzi absolutną minimalną ilość danych w celu wykonania tej ważnej usługi publicznej.

healthpassportireland.ie/

miejsce-na-reklame.

Wyraź swoją opinię ! TO WAŻNE !!

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: