Na początku byłem bardzo skupiony na mówieniu wszystkim wokół mnie, że niebo się wali. Ciągle musiałam znosić nieporozumienia, ataki i brzydotę.

Ale to mnie nie powstrzymało.

Na początku moją motywacją i celem było pomaganie ludziom. Chciałem pomóc każdemu, kto chciał słuchać, ale szybko odkryłem, że nikt nie chciał słuchać. Dlaczego chciałem pomóc? No cóż, jeśli ktoś nie jest świadomy, że za kolejnym drzewem na ścieżce czeka niedźwiedź, a Ty wiesz o niedźwiedziu, to chcesz go ostrzec. „Za drzewem, obok którego przechodzisz, kryje się niedźwiedź!” Robisz to, bo myślisz, że jeśli nie będą wiedzieć, że tam jest niedźwiedź, istnieje duża szansa, że ​​niedźwiedź wyskoczy i je zje, pisze Todd Gayen .

Pierwszą reakcją, jaką spotkałem, gdy ostrzegałem ludzi przed kłamstwami na temat Covida, a potem na temat szczepionki, było: „Zamknij się, zaprzeczający nauce teoretyk spiskowy!”. (Lub gorzej.) Zignorowałem to od większości ludzi i ruszyłem dalej, zakładając, że po prostu nie wiedzą tego, co ja wiem. Ale to nigdy się nie skończyło, nikt nigdy nie słuchał i większość nadal uważa, że ​​nie było niedźwiedzia, o którym cały ten szalony idiota nam opowiadał.

Kiedy większość moich bliskich i bliskich przyjaciół otrzymała sześć dawek przypominających, w zasadzie zrezygnowałem z ostrożności w sprawie szczepień. Wobec tych ludzi jestem nawet niezwykle cichy. Jeśli zaprosisz do domu niedźwiedzia, który nadal jest zdecydowany cię zjeść, nie ma sensu cię przed tym ostrzegać. Ci ludzie albo tam byli, albo dostali placebo, albo cierpienie, na które się kwalifikują, jest tak odległe w przyszłości, że korelacja ze szczepionką już dawno zniknęła. Dlatego nic im nie mówię. Po prostu się martwię.

F

ranSoto / Pixabay

Ale to nie powstrzymało mnie całkowicie od obsesji na punkcie Kurczaka Małego. Krzyczałam ciągle, że niebo się wali, ale tym razem z innego powodu. Wierzyłem, że im więcej ludzi będzie wiedziało o tych wszystkich kłamstwach i korupcji, tym większe jest prawdopodobieństwo, że to się skończy. To była wtedy mantra: „Obudźcie się wszyscy! Jedynym sposobem na powstrzymanie naszej śmierci jest nie poddawanie się! Oprzeć się! Bądź częścią ruchu oporu, a tym samym częścią większości, która ratuje nas przed tym horrorem!”

Większość rządzi, a przynajmniej tak mi się wydawało. Im więcej, tym lepiej w walce z tym horrorem.

Więc utknąłem na tym. Bardzo długi. Nadal uważam, że istnieje dobry powód, aby nadal skupiać się na ratowaniu naszych dzieci. Ale jeśli powodem jest obudzenie wszystkich śpiących owiec, abyśmy mieli większą liczbę Wappies, to myślę, że znowu marnujemy czas.

Prawdziwy?

Tak, naprawdę. Dlaczego? Cóż, jeśli się nad tym zastanowić, ta próba obudzenia mas zombie jest bezcelowa. To zombie. A zombie już dawno przekroczyły punkt, z którego nie ma odwrotu. Nie odwrócą się. Nigdy w życiu (ha ha).

Smutne, ale prawdziwe. Oczywiście zawsze istnieją wartości odstające. Zawsze będzie znikoma liczba owiec, które same zobaczą światło. Być może jest więcej takich „udanych do uratowania” typów, niż mi się wydaje, ale muszę powiedzieć, że po wszystkich moich wysiłkach w tej dziedzinie nie przemieniłem jeszcze ani jednej owcy. Podczas mojej straży ani jedna owca nie stała się Wappie. Nie mogę nawet powiedzieć, że widziałem kiedykolwiek prawdziwą owcę zmieniającą się w prawdziwego Wappie z powodu czyjegoś działania. Widziałem klientów terapii, którzy zaszczepili się i żałowali tego, a nawet takich, którzy nigdy tego nie chcieli, ale zostali zmuszeni do zaszczepienia się, aby zachować pracę, i żałowali, że nie stawiali większego oporu. Ale te typy nigdy nie były naprawdę hardcorowymi owcami. W ich żyłach zawsze płynęła odrobina krwi Wappie. I kto wie, jeśli na falach radiowych pojawi się kolejna wymyślona choroba, wrócą do linii owiec. Myślę, że wiele „odwróconych owiec” tak zrobi.

Ostatecznie odwracanie owiec jest stratą czasu i energii. Czas i energia, które można przeznaczyć na czynności, które tak naprawdę nie są marnowane.

Ostatnio widziałem typowy owczy komentarz pod postem, który umieściłem na FB – post z przemówienia RFK Jr. o naszym obecnym zaangażowaniu w wojnę duchową. W komentarzu potępiono samą ideę „wojny duchowej” i właściwie wyśmiewano każdego – każdego „szalonego” – który sugerowałby coś tak dziwnego. Normalnie kiedyś (w zeszłym tygodniu) wygłosiłbym ostry komentarz na temat tego, jak ten komentator powinien się obudzić i stawić czoła muzyce, nie mówiąc już o zmierzeniu się z prawdą. Zamiast tego powiedziałem po prostu: „Albo to zrozumiesz, albo nie. I może będzie dla ciebie najlepiej, jeśli tego nie zrobisz.

To spora odmiana od mojego zwykłego „obudź się, zombie!” tyrada. Zacząłem wierzyć, że jeśli jakimś cudem uda nam się tu zapoczątkować nowy świat, zrobimy to sami. Nie sądzę, że owce do nas dołączą. Tak, zawsze możemy trzymać ramiona otwarte dla tych, którzy pozostali, a którym zdarzy się odzyskać rozsądek. Ale nie możemy tracić więcej czasu na próby wyperswadowania im tego. Nigdy nie próbuj uczyć świni śpiewać, jest to dla niej denerwujące i strata czasu. Nic nie jest dziś bardziej prawdziwe niż to stwierdzenie.

Co więc robimy zamiast tego? Cóż, głoś dalej w swojej parafii. Wszyscy musimy stale słyszeć, że nasze szeregi się nie kurczą. Należy nas zachęcać do utrzymywania silnego frontu, wspierać nas ludzie o podobnych poglądach i tworzyć wspólnotę. Organizuj spotkania towarzyskie, spotkania towarzyskie, lunche, pikniki, spotkania towarzyskie, tańce, imprezy w stodole i wszystko, co przyjdzie Ci do głowy, aby utrzymać silną społeczność. Nie wykluczaj owiec, ale nie próbuj im sprzedawać tego, czego nie chcą. Zawsze musimy wiedzieć, że możemy zaprosić ich do naszej owczarni, niczym powracający syn marnotrawny, nawet jeśli nie pomogli nam w najbardziej intensywnym czasie. Nadal są naszymi braćmi i siostrami i nigdy nie powinniśmy ustawać w wysiłkach, by ich kochać.

Chodzi o to, że owcom należy zapewnić własną przestrzeń, w której będą mogły zrzucić owce. Muszą sami dojść do przenikliwości. Możesz im pomóc, opiekować się nimi i kochać je. Ale nie możesz zmusić ich, aby zobaczyli Prawdę. Gdy przestaną być owcami, będą mogły śpiewać razem z nami. Możemy ich wtedy nauczyć śpiewać i nie będziemy ich drażnić, a nauczymy ich, że nie będziemy marnować czasu.