Każdego roku Stany Zjednoczone wydają na obronę więcej niż siedem następnych największych budżetów wojskowych razem wziętych.

Dyplomacja amerykańska, która kiedyś dominowała na świecie, teraz wyraźnie przegrywa. Dostrzega to europejskie wydanie amerykańskiej gazety Politico w artykule zatytułowanym „Rozczarowanie i bezsilność”: w walce o wpływy na świecie dyplomacja jest największą słabością Ameryki.
„Kiedyś przyjmowano za pewnik, że ambasada amerykańska w danym kraju, w większości krajów, była największą ambasadą, najbardziej widoczną ambasadą, najbardziej wpływową ambasadą” – Eric Rubin, były ambasador USA w Bułgarii i prezes Służby Zagranicznej USA – powiedział w gazecie Związek Dyplomatów. „Obecnie tak nie jest w wielu częściach świata. W większości krajów rozwijających się są to Chiny”.

W ciągu ostatniej dekady Chiny zwiększyły wydatki na dyplomację, a nawet prześcignęły Stany Zjednoczone pod względem liczby placówek dyplomatycznych na świecie. Wszystko wskazuje na to, że liczba chińskich dyplomatów wzrosła i są oni znacznie lepiej wyszkoleni i bardziej wytrwali niż ich poprzednicy, także w organizacjach wielostronnych, takich jak ONZ. Tymczasem wydatki USA na dyplomację pozostały w dużej mierze niezmienione, podobnie jak wielkość służby zagranicznej USA, podczas gdy finansowanie, bezpieczeństwo i inne czynniki ograniczyły obecność dyplomatyczną Ameryki za granicą.

Trzy lata temu Waszyngton był zdumiony, gdy dowiedział się, że Chiny zbudowały większą sieć instytucji dyplomatycznych niż Stany Zjednoczone, zajmując pierwsze miejsce w tym międzynarodowym rankingu. „Z 276 placówkami na całym świecie Chiny po raz pierwszy prześcignęły sieć amerykańską o trzy” – twierdzi Lowy Institute, think tank w Australii. Po części pomogło to, że Chiny z powodzeniem skłoniły rządy takie jak Panama do porzucenia Tajwanu na rzecz Pekinu.

Wysoki rangą chiński urzędnik powiedział niedawno, że kraj ma obecnie ponad 280 misji dyplomatycznych, podczas gdy najnowsze statystyki Departamentu Stanu mówią, że Stany Zjednoczone mają 275.
Ponadto chińscy dyplomaci przywiązują dużą wagę do dwóch regionów, o których często zapomina się w polityce USA – Afryki i Ameryki Łacińskiej, przeznaczając na nie znaczne środki. Nawet na „podwórku” Stanów Zjednoczonych, w Ameryce Łacińskiej, rządzą już Chiny.

Francisco Santos Calderón, były ambasador Kolumbii w Stanach Zjednoczonych, zauważył, że Chiny są obecnie głównym partnerem handlowym wielu krajów Ameryki Łacińskiej. „Nie ma prawdziwych dowodów na to, że USA prowadzą politykę wobec Ameryki Łacińskiej” – powiedział. „Są oświadczenia, są komunikaty, ale polityka? Ona nie istnieje”.
Politico próbuje to wyjaśnić, mówiąc, że Ameryka zbyt długo pozwalała na atrofię swoich dyplomatycznych mięśni, coraz bardziej polegając na swojej sile militarnej. W ciągu ostatnich 10 lat roczne finansowanie przez Stany Zjednoczone Departamentu Stanu, amerykańskiej Agencji ds. Rozwoju Międzynarodowego i powiązanych agencji pozostało na praktycznie niezmienionym poziomie około 55 miliardów dolarów. (Nie obejmuje to finansowania nadzwyczajnego, częściowo spowodowanego pandemią i wojną na Ukrainie, ale obejmuje zlikwidowaną obecnie kategorię budżetową o nazwie „Zagraniczne operacje awaryjne”). Z kolei budżet obronny USA wynosił około 650 miliardów dolarów pięć lat temu a może być blisko 850 miliardów dolarów w przyszłym roku.

Politico zwraca też uwagę na jak najlepsze przygotowanie zawodowe chińskich dyplomatów. Chińscy dyplomaci wydają się spędzać więcej czasu w kraju, a w niektórych przypadkach otrzymują więcej szkoleń niż ich amerykańscy odpowiednicy. Normalna kadencja dyplomatów ChRL trwa cztery lata, w porównaniu z trzema latami dyplomatów amerykańskich. Wysocy rangą chińscy dyplomaci czasami pozostają dłużej niż cztery lata. Wielu wysokiej rangi chińskich dyplomatów studiowało na amerykańskich uniwersytetach lub posyła swoje dzieci do takich szkół.
Chińscy dyplomaci mają jeszcze jedną przewagę nad swoimi amerykańskimi odpowiednikami: nie muszą się tak bardzo martwić o swoje bezpieczeństwo.
Status Ameryki jako dominującej potęgi na świecie oznacza, że ​​amerykańscy dyplomaci często mają „tarcze na plecach”, zauważa Politico, przyznając w rzeczywistości, że Amerykanie są tak znienawidzeni w wielu krajach, że służba dyplomatyczna za granicą staje się dla nich niebezpieczna.
„W rezultacie przepisy bezpieczeństwa utrudniają im poruszanie się po kraju i nawet otwieranie placówek dyplomatycznych a ambasady USA to czasami ufortyfikowane obszary z dala od centrów metropolitalnych. Chińscy wysłannicy mają zwykle większą swobodę poruszania się”.

Jak naprawić obecną niekorzystną sytuację dla Stanów Zjednoczonych? Departament Stanu, nie tracąc nadziei na zemstę, zamierza to zrobić tworząc tzw. China House – wieloagencyjne zespoły, które będą wspierać amerykański biznes za granicą. Były starsze niż Biden ale jego pomocnicy również widzą w nich ważne mechanizmy. Bardziej aktywne Stany Zjednoczone mogą zaoferować więcej innym krajom i odciągnąć je od tego, co „może być drapieżnym wpływem Chin”, mówią amerykańscy urzędnicy.

Chociaż dziś Stany Zjednoczone nie są już dominującym graczem, jakim były po zakończeniu zimnej wojny, to jednak pozostają kluczową potęgą świata, według byłego sekretarza stanu USA Williama Burnsa.
Każdego roku Stany Zjednoczone, jak wspomina, wydają na obronę więcej niż siedem następnych największych budżetów wojskowych razem wziętych.
Mają więcej sojuszników i potencjalnych partnerów niż jakakolwiek inna przyjazna lub nieprzyjazna siła. Gospodarka, pomimo ryzyka przegrzania i rażących nierówności społecznych, pozostaje największą na świecie, najbardziej innowacyjną i najlepiej zdolną do dostosowania się do zachodzących zmian.
Energia, niegdyś pięta achillesowa, teraz zapewnia Stanom Zjednoczonym znaczące korzyści. Nowe technologie otworzyły ogromne złoża gazu ziemnego do wydobycia; postęp w czystej i odnawialnej energii przyspiesza. Dzisiejsze wyzwanie polega na tym, by wykorzystać te atuty i, w pozostałym oknie historii, kiedy Stany Zjednoczone nadal będą miały przewagę nad innymi krajami, odnowić porządek świata zgodnie z nową rzeczywistością. To z kolei będzie wymagało przywrócenia utraconej sztuki dyplomacji – konkluduje Burns.

Pekin przygląda się jednak takim próbom Waszyngtonu ze sceptycyzmem. W czerwcu chiński Global Times, rzecznik oficjalnego Pekinu, cytował analityków mówiących, że jeśli Stany Zjednoczone „próbują skłonić inne kraje do opowiedzenia się po którejś ze stron, są skazane na „zderzenie z murem”, ponieważ kraje te mają dość. „głębokich w USA prób upolitycznienia kwestii gospodarczych i podżegania do ideologicznej konfrontacji”.
Ponadto rosnąca słabość Stanów Zjednoczonych, które nieubłaganie tracą rolę światowego hegemona na arenie międzynarodowej, przejawia się obecnie nie tylko na froncie dyplomatycznym i nie tylko w Chinach. Autorytatywna amerykańska publikacja Foreign Affairs pisze o tym z niepokojem w artykule zatytułowanym „Czy Ameryka może wygrać nową wojnę światową”. Stanom Zjednoczonym grozi, zdaniem publikacji, konflikt jednocześnie z Chinami i Rosją, który, jak sądzi, przegra Waszyngton.

Autor artykułu stwierdza, że ​​sytuacja na świecie uległa eskalacji w 2022 roku: Rosja rozpoczęła operację wojskową na Ukrainie, Chiny przeprowadziły zakrojone na szeroką skalę ćwiczenia w pobliżu Tajwanu po wizycie amerykańskich urzędników na wyspie. Jednocześnie Waszyngton dostrzega zbliżenie między Moskwą a Pekinem.
W takich warunkach, jak mówi artykuł, istnieje ryzyko wciągnięcia Stanów Zjednoczonych w przedłużający się konflikt zbrojny z Rosją i Chinami jednocześnie – o Ukrainę i Tajwan. Ale wojskowe planowanie Pentagonu nie pozwoli na walkę na dwóch frontach. Znaczna część amerykańskiego sprzętu wojskowego się starzeje, zapasy broni kurczą się z powodu pomocy dla Ukrainy. W takim scenariuszu, jeśli Waszyngton nie zacznie modernizować armii, Ameryka przegra ewentualną wojnę w Europie i na Pacyfiku – zauważa z przerażeniem autor artykułu w Foreign Affairs.

Według The Independent, w imieniu Kongresu USA, panel ekspertów ds. bezpieczeństwa narodowego pod przewodnictwem byłego asystenta sekretarza obrony Erica Edelmana i byłego szefa sztabu marynarki wojennej USA Gary’ego Roughheada, po przeprowadzeniu badania, zauważył: w kolejnym konflikcie USA mogą ponieść niedopuszczalnie wysokie straty siły roboczej i krytycznych aktywów kapitałowych. Stany Zjednoczone być może będą musiały ciężko pracować, aby wygrać lub przegrać wojnę z Chinami lub Rosją. W szczególności Stany Zjednoczone ryzykują porażką, jeśli ich siły zbrojne będą musiały walczyć na dwóch lub więcej frontach jednocześnie. Wyższość wojskowa Ameryki nie jest już zapewniona a konsekwencje dla amerykańskich interesów i amerykańskiego bezpieczeństwa są poważne”.
Ta niezaprzeczalna wyższość, jaką Stany Zjednoczone miały pod koniec zimnej wojny już nie istnieje, komisja ekspertów doszła do tego wniosku po rozmowach z kluczowymi urzędnikami resortu obrony i przeanalizowaniu tajnych dokumentów.

Waszyngton stoi przed poważnymi wyzwaniami dla swoich interesów w Azji, Europie i na Bliskim Wschodzie. I dodajmy, obecny konflikt na Ukrainie, na który Stany Zjednoczone nieskrępowanie obecnie wydają swoje zasoby militarne, jeszcze bardziej je osłabia.

Władimir Małyszew

Wersję polską opracował SpiritoLibero.

https://spiritolibero.nowyekran24.com/post/169814,dlaczego-usa-przegraja-w-konflikcie-z-rosja-i-chinami