INSTRUKCJA FILMOWA JAK ODBLOKOWAĆ DOSTĘP PREMIUM

PRZESUŃ STRONĘ W DÓŁ ABY ZOBACZYĆ

 WYBRANĄ TREŚĆ

Stream odblokowany w środę o 20.00

Stream zablokowany - "premium" w każdą niedzielę poniedziałek wtorek i czwartek o 21.00

POLITYKA STRONY M-FORUM !!! - WSZYSTKIE ZAMIESZCZANE MATERIAŁY ORAZ PREZENTOWANE I PROPAGOWANE - Poglądy i opinie zawarte w artykułach mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji. !!!! REDAKCJA M-FORUM AV LIVE MA NA CELU PUBLIKOWANIE WSZYSTKICH INFORMACJI KTÓRE SĄ CENZUROWANE BEZ WZGLĘDU NA ZABARWIENIA POLITYCZNE , RELIGIJNE I OBYCZAJOWE - ZA KOMENTARZE I WYPOWIEDZI CZYTELNIKÓW I WIDZÓW NIE BIERZE ODPOWIEDZIALNOŚCI , Z WYJĄTKIEM TREŚCI O CHARAKTERZE PRZESTĘPCZYM KTÓRE BĘDĄ USUWANE BEZ OSTRZEŻEŃ

M-forum A.V Live.

TO. PORTAL NA KTÓRYM CODZIENNIE ZNAJDZIESZ PONAD 100 INFORMACJI INFO NIUS W TYM MATERIAŁY CENZUROWANE LUB ZABRONIONE NA INNYCH PORTALACH POPRAWNYCH POLITYCZNIE. W sprawach dotyczacych reklamy banerowej lub video, oraz zasad dzierżawy strumienia stream bez limitu umieszczanego na dowolnej stronie internetowej , proszę przesunąć stronę w dół lewa strona sekcja ADMIN KONTAKT

Generał SS Berger o ukraińskim faszystowskim Banderze: „Niezwykle cenny”

Postaw mi kawę na buycoffee.to
5/5 - (2 votes)

WESPRZYJ DOWOLNĄ KWOTĄ NASZĄ

DZIAŁALNOŚĆ 

Ta forma wsparcia adresowana jest do autorów wpisów - artykułów , filmów i tłumaczeń i osób pomagających w sprawach technicznych ,

ciekawostka :-) mamy ponad 30 000 subskrybentów i ponad 100 000 osób zarejestrowanych  a trzeba żebrać o kilka groszy dla tych dzięki którym są treści na stronie .......... 

Generał SS Berger o ukraińskim faszystowskim Banderze: „Niezwykle cenny”

Berliner Zeitung

Wyświetlanie obrazów w aplikacji pozwala zaoszczędzić do 80% danych.AP/Efrem Lukatsky Torchlight procesja w Kijowie w styczniu 2022 r. dla antysemity i nazistowskiego kolaboranta Stepana Bandery. Ukraińscy nacjonaliści czczą go za walkę o niepodległą Ukrainę.

Dział propagandy na Kremlu prawdopodobnie uzna ambasadora Ukrainy w Niemczech za dobrego człowieka w tej chwili – w końcu Andrij Melnyk oferuje odpowiedni materiał, aby wesprzeć rosyjską legendę o koniecznym denazyfikacji Ukrainy.

Przez lata Melnyk wielokrotnie okazywał podziw ukraińskiemu faszyście i nacjonalistycznemu przywódcy Stepanowi Banderze (1909–1959), sprawdzonemu antysemicie, nienawidzącym Polaków i nazistowskim kolaborantowi. W wywiadzie wideo z dziennikarzem Tilo Jungiem Melnyk zaprzeczył odpowiedzialności Bandery za żydowskie pogromy i czystki etniczne przeciwko Polsce.

Setki tysięcy ludzi zginęło w działaniach dowodzonych przez bandę i zmotywowanych bojowników radykalnego skrzydła Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN-B). Byli również zaangażowani w masakrę w Babyn Yar we wrześniu 1941 roku.

Jak mieszkał Bandera w Sachsenhausen

Melnyk wspomniał w odkrywczym wywiadzie, że jego bohater został wysłany do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, centralnego obozu koncentracyjnego stolicy Rzeszy w Oranienburgu. „Spojrzał na to”. Czy Bandera siedział przez lata jako więzień w obozie koncentracyjnym, odizolowany od swoich żołnierzy? Bandera torturowaną ofiarą nazistowskiego reżimu? Prawdziwy?

Pracownicy pomnika nie są świadomi wizyty poświęconej więźniowi Banderze. „Byłoby niezwykłe, gdyby ambasador nie ogłosił swojej wizyty”, mówi Günter Morsch, dyrektor pomnika i muzeum w Sachsenhausen w latach 1993-2018. Potwierdza to również Horst Seferens, który jest odpowiedzialny za public relations. Obaj chcieliby podzielić się z Andrijem Melnykiem swoją wiedzą o specjalnym więźniu i pokazać mu, jak Stepan Bandera mieszkał w Sachsenhausen. Teraz pokazują to Berliner Zeitung.

Wyświetlanie obrazów w aplikacji pozwala zaoszczędzić do 80% danych.Federalna Służba Bezpieczeństwa Rosji/Sachsenhausen MemorialKarl-Otto Koch, komendant obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, w 1937 roku z psem przed wejściem do budynku celi.

Za 2,70-metrową ścianą z szarych pustaków z koroną z drutu kolczastego i własnym wejściem na obrzeżach właściwego obozu leżał tak zwany budynek celi, więzienie domowe gestapo, kamienny budynek w kształcie litery T zbudowany w 1936 r., Wytyczony od 30 000 „normalnych” więźniów obozu.

Zachowały się jedynie fundamenty skrzydła B budynku celi, w którym mieścił się Bandera, a także skrzydła C, w którym zasiadali tacy sławni jak pastor Martin Niemöller, premier Francji Paul Reynard, zabójca Hitlera Georg Elser czy syn Stalina Jakow Dżugaszwili. W skrzydle A o zatrzymanych informuje wystawa.

Bandera proklamowała własne państwo ukraińskie tydzień po inwazji niemieckiej. W tym celu on i jego ludzie współpracowali z Wehrmachtem. Teraz wykorzystał rzekomą przychylność chwili, aby spełnić swoje marzenie o etnicznie jednorodnej, zorganizowanej faszystowsko Ukrainie: „Ukrainie dla Ukraińców”. Nazistowskie Niemcy realizowały jednak inne plany w nowym kolonialnym obszarze Wschodu. Bandera został najpierw wysłany do Berlina, gdzie mógł swobodnie przemieszczać się przez pewien czas, aż został aresztowany pod koniec 1941 roku.

Günter Morsch liczy komórki na skrzydle B, dopóki nie określi lokalizacji: „Komórki 72 i 73 zostały połączone przez wyburzenie ścian, aby dać Banderze większą przestrzeń, około 15 metrów kwadratowych. Wiemy to z czynników rachunkowych”, mówi Morsch. Ten asystent opisał również wyposażenie: meble, dywan, zdjęcia na ścianie. Bandera nosił własne ubrania, otrzymywał specjalne racje żywnościowe, odwiedzała go żona, która mieszkała w Charlottenburgu i przynosiła paczki żywnościowe. Prowadził również informacje do i z powrotem – być może także rozkazy.

Wyświetlanie obrazów w aplikacji pozwala zaoszczędzić do 80% danych.Berliner Zeitung/Maritta TkalecZałogi skrzydła B budynku celi w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen, w miejscu cel 72 i 73, które zostały połączone dla Stepana Bandery. Leżały one na prawo i lewo od ściany fundamentowej oznaczonej kamieniem. W tle skrzydło A, przed nim trzy stanowiska tortur.

A Bandera nie był sam: „Z nim byli jego podwładni w sile sześciu ludzi”, powiedział esesman Kurt Eccarius, szef budynku celi i nadzorca na służbie, kiedy sowiecki podpułkownik Nowikow przesłuchiwał go 22 sierpnia 1946 r. Według Eccariusza „osoby te były przetrzymywane w specjalnych warunkach przetrzymywania na rozkaz głównego kierownictwa gestapo, w przeciwieństwie do innych zatrzymanych. Ponadto niejaki Schultze przybył z gestapo Berlin do swojej celi”.

Bandera kilkakrotnie też wyjeżdżał do Berlina (według Morscha z zieloną Minną prawdopodobnie do siedziby gestapo). Nie wiedział, co Bandera ma wspólnego z gestapo, powiedział Eccarius, ale wiedział o Gestapo-Schultze: „W 1944 roku Bandera został zwolniony z więzienia ze wszystkimi swoimi podwładnymi i przydzielony do kierowania ukraińską organizacją podziemną przeciwko Armii Czerwonej i reżimowi komunistycznemu w państwie radzieckim”. Protokół, przetłumaczony na język niemiecki przez tłumacza, jest podpisany przez Eccariusa i, podobnie jak dziesiątki innych, znajduje się w archiwum pomnika.

Po zwolnieniu z obozu koncentracyjnego bezpośrednio do SS

W rzeczywistości, zgodnie z „raportem o zmianie” przekazanym jako oryginał w archiwum rosyjskiej służby wywiadu krajowego FSB w Moskwie, Bandera został zwolniony z Sachsenhausen 29 września 1944 r.; „więzienny administrator pieniędzy i papierów wartościowych” również zostawił swoją notatkę. Niezwykły proces. Inni celebryci zostali ostatecznie przeniesieni do innych obozów koncentracyjnych lub straceni.

A co Bandera zrobił w wolności? Poprosił Gottloba Bergera, SS-Obergruppenführera i szefa SS-Hauptamt, o wywiad. W tym czasie Berger pracował nad zbudowaniem armii składającej się z nieniemieckich kolaborantów nazistowskich do walki z nacierającymi aliantami, zwłaszcza z Armią Czerwoną. Nazwana na cześć swojego pierwszego dowódcy, byłego radzieckiego generała, Armia Własowa początkowo osiągnęła siłę wojska 40 000 ludzi, która została podwojona pod koniec wojny.

„Nienawidzi zarówno Rosjan, jak i Niemców”

SS Grande przyjął Ukraińca 5 listopada 1944 r. i następnego dnia przesłał protokół rozmowy Heinrichowi Himmlerowi. Pod postrzępionym pozdrowieniem „Reichsführer!” Berger zanotował gotowość Bandery do współpracy w armii Własowa. Mówi (tutaj w skrócie): Bandera nie chce współpracować z rosyjskim Własowem, bo straciłby wtedy zwolenników na Ukrainie. Berger podsumował: „Współpraca między Banderą a Własowem przyjdzie tylko zewnętrznie i tylko tak długo, jak długo będziemy nią dowodzić”.

Wyświetlanie obrazów w aplikacji pozwala zaoszczędzić do 80% danych.Maritta TkalecGottlob Berger, szefowa SS Hauptamt, nagrała rozmowę ze Stiepanem Banderą 5 listopada 1944 r. i wysłała ją do Heinricha Himmlera. Oto pierwsza z trzech stron.

Ku wahaniu Bandery Berger odpowiedział, że powinien sobie wyobrazić, że „Niemcy wejdą w jakiś rodzaj pokoju z Rosją”. Ta możliwość „wyraźnie przestraszyła Banderę”; był „całkowicie przekonany” o zwycięstwie Anglii i Ameryki. Bandera zakładał, według relacji Bergera, że ma tak wielu zwolenników, że Stalin nie mógł ich powalić. Stalin zostawił Ukrainę w spokoju po wojnie i „najpierw rzucił się na inne narody”. Komentarz Bergera: „On ma na myśli nas”.

Berger wezwał Banderę, aby zdał sobie sprawę, że był to „najwyższy i ostatni raz, aby aktywnie się zaangażować”. Że Stalin nie byłby w stanie „poradzić sobie z narodem ukraińskim” po „prawdziwym zwycięstwie”, prawdopodobnie sam nie wierzy”. Na końcu protokołu Berger przedstawia swoje „ogólne wrażenie” o Banderze: „Niezwykle cenne dla nas w tej chwili, później niebezpieczne. Nienawidzi zarówno Rosjan, jak i Niemców”.

Rozmieszczenie przeciwko Armii Czerwonej

Berger zasugerował Himmlerowi, aby i tak użył Bandery i aktywował swój ruch. Mogłoby to znacznie zagrozić rosyjskiej „podaży”. W ten sposób zdefiniował zadanie ukraińskich nazistowskich sił pomocniczych: sabotowanie zaopatrzenia Armii Czerwonej, która jesienią 1944 r. szybko się w kierunku nazistowskich Niemiec.

11 kwietnia 1945 r., tuż przed wyzwoleniem obozu koncentracyjnego Buchenwald, stacjonujące w pobliżu wojska Własowa ostrzelały obóz, a następnie pomaszerowały na południe, by ostatecznie zmienić stronę – na praskich powstańców przeciwko okupacji niemieckiej.

Protokoły przesłuchań Eccariusa i protokół Bergera można obejrzeć w archiwach Miejsca Pamięci Sachsenhausen. Andrij Melnyk najwyraźniej ich nie zna. Günter Morsch kilkakrotnie próbował rozpowszechnić Protokół Bergera ukraińskiej opinii publicznej: kiedy ukraiński dziennikarz telewizyjny nakręcił film o Sachsenhausen, trzymał dokument w kamerze. Został wycięty.

Grupy weteranów chcą pomnika Bandery

Kiedy prezydent Ukrainy Petro Poroszenko odwiedził pomnik 20 maja 2017 r., Günter Morsch poprowadził go i wyjaśnił strukturę obozu z wieży A nad wejściem do obozu koncentracyjnego, Poroszenko zapytał o Banderę. Morsch wskazał na budynek celi, ale prezydent nie chciał iść. Zamiast tego złożył wieniec pod tablicą pamiątkową ukraińskich ofiar obozu koncentracyjnego Sachsenhausen i padł na kolana.

Günter Morsch dzieli się swoją historią z tą ważną tablicą: zaczyna się w 1990 roku, kiedy grupy Ukraińców, głównie z Kanady i Monachium, wezwały dyrektora pomnika do wzniesienia pomnika na cześć Stepana Bandery. Pod koniec wojny wielu bojowników OUN wyemigrowało do Kanady, zwłaszcza zwolennicy wewnętrznego rywala Bandery Andrija Melnyka. Zasiadał także w Sachsenhausen. Ojciec ambasadora Melnyka uwielbiał tego człowieka tak bardzo, że nadał synowi jego imię. Natomiast w Monachium weterani banderowskiego skrzydła zebrali się po 1945 roku. Ich bohater mieszkał tam, dopóki rosyjski zabójca nie zamordował go w 1959 roku.

„Kiedy banderowcy zrozumieli, że mamy trudności z takim pomnikiem, zaproponowali Ołeha Olschychycza, ukraińskiego pisarza, który zmarł w Sachsenhausen. Delegacja rady ukraińskiego parlamentu prowadziła kampanię na rzecz uhonorowania Olszycza– mówi Morsch. Ale był także zamieszany w mordowanie Żydów. Na podstawie opinii naukowej międzynarodowa rada doradcza i komisja odrzuciły nagrodę.

Tablica honorowa dla wszystkich ukraińskich ofiar obozu koncentracyjnego

Jednak kierownictwo miejsca pamięci poczuło się zmuszone do naprawienia faktycznego niedociągnięcia: w 2004 r. odsłonięto tablicę honorową dla wszystkich ukraińskich ofiar obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, w obecności przedstawicieli ambasady, Uniwersytetu Kijowskiego i Żydów. Ambasador Andrej Melnyk twierdzi natomiast, że Ukraińcy są ignorowani w Sachsenhausen. To stwierdzenie Melnyka jest również ewidentnie fałszywe.

Günter Morsch chciałby wyjaśnić jedną rzecz: celebryci, którzy siedzieli w Sachsenhausen, byli również więźniami. Słyszeli krzyki torturowanych w budynku celi i wokół niego – i nie wiedzieli, co następnego dnia mogą im zrobić niemieccy obozy koncentracyjne, esesmani czy gestapowcy.

%d bloggers like this: