DODAJ FILM MP-4 LUB WPROST Z Y.T F.B lub inny
EDYTUJ SWÓJ FILM LUB USUŃ
ZOBACZ WSZYSTKIE SWOJE FILMY

M-forum A.V Live.

WESPRZYJ DOWOLNĄ KWOTĄ ROZWÓJ JEDYNEJ W POLSCE NIEZALEŻNEJ STRONY INFORMACYJNEJ przycisk Przekaż darowiznę poniżej :-)

miejsce-na-reklame.

Full text of „Prawo Żydowskie O Gojach Andrzej Niemojewski Warszawa 1918”

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
al sieANDRZEJ NIEM0JEWSK1. 


PRAWO ŻYDOWSKIE 
O GOJACH. 

/ 



H*/ $ iC ti m d- ih h 


£f , m " /f/fi 



nakładem autora, skład główny w admini. 
STRAĆ jf „MY &u NIEPODLEGŁEJ'’ UNLCZA 35 m. Ł 

WARSZAWA. 

MIS, 


Cena 60 fen. 









































77025 




* +^±2.0lU_45o 

Żydzi talmudyczni stanowią zamknięte w sobie 
społeczeństwo i rządzą się między sobą swoim pra¬ 
wem. Prawo to w stosunku do obcych, czyli go¬ 
jów, jest bardzo surowe. Ponieważ żydzi tulmu- 
dyczni żyją wśród nas, przeto powinniśmy poznać 
to i di względem nas tak surowe prawo. Zasada 
łacińska brzmi: Ignorantia juris setnper nocet, nie¬ 
znajomość prawa zawsze szkodzi. Tedy zaznajomić 
rodaków, bodaj w zarysie, z prawem żydowskim jest 
obowiązkiem pisarza" polskiego. Przepisy poniżej 
umieszczone są prawem (halacha) w ścisłym zna¬ 
czeniu tego słowa a nie mniemaniami zawartemi 
w piśmiennictwie żydowskim i dlatego przedstawia¬ 
ją dla nas laką wagę. Wykaz, który tu podaję, nie 
jest bynajmniej pełny, ale zawiera rzeczy najważniej¬ 
sze i z pewnością przyda się naszym prawnikom, 
moralistom, nauczycielom, politykom, kupcom i rol¬ 
nikom. 


L TAJNOŚĆ PRAWA ŻYDOWSKIEGO. 

Nie wolno goja uczyć zakonu, albowiem powie¬ 
dziano (Psalm CXLV1J, 20): Nie uczynił tak żadne¬ 
mu gojowi i praw nie poznali (Chagiga 13 a). 




























2 — 


U. JĘZYK NIEZROZUMIAŁY. 

Żyd wziął w zastaw jakiś przedmiot od nie* 
żyda, ten prosi go o zwrot i chce stawić innego 
żyda jako poręczyciela, ;j żyd-wierzyciel godzi się 
na to, tedy nleźyd sprowadza żyda-poręczycieUi, to 
ten może do żyda-wierzy cielą powiedzieć po hebraj¬ 
skie ostrzegam cię, abyś mnie jako poręczyciela nie 
przyjmował, a w obecności nleźyda: jestem porę¬ 
czycielem (Choszen Hamiszpat §131 art. 6). 

Ul. OKREŚLENIE GOJA. 

Uczą: Rabbi Szymon bon Jochaj powiedział: 
Groby gojów nie zanieczyszczają, albowiem powie¬ 
dziano (EzcchjcL XXXIV, 31): „Wy jesteście mojenii 
owcami, owcami mego pastwiska; ludźmi jesteście 41 ; 
wy się nazywacie ludźmi, ale narody świata nie nazy¬ 
wają się ludźmi, lecz zwierzętami (Baba Mecja 114 b). 

IV, MAJĘTNOŚCI GOJA. 

Majętności gojów są jako pustynia, kto je za¬ 
jął, niech je zdobywa (Baba Batra 54 b). 

V. LICHWA. 

Nie dasz lichwy bratu swojemu, lichwy od pie¬ 
niędzy, lichwy od żywności, lichwy od jakiejkol¬ 
wiek rzeczy, którą się na lichwę oddaje. Obcemu 
możesz lichwę dawać, ale bratu swemu nie dawaj 
lichwy, aby błogosławił cię Jehowa, Bóg twój, we 
wszelkim przedsięwzięciu rąk twoich, na ziemi, do 
której wchodzisz, abyś ją posiadł (Debarim XXIII, 
20 - 21 ). 


VI, OSZUSTWO, 
ł) Goja wolno podejść. 

Nie żyda wolno podejść, albowiem w Piśmie 
powiedziano, że nikt niema brata swego oszukiwać 
(Levit XXV, 1.4), Ale jeżeli goj oszukał żyda, to 
musi wedle naszych (żydowskich) praw odszkodo¬ 
wać mu to (Choszen Hamiszpat § 227 art. 26), 

interpretacja. Szemud powiedział: to, co sit; 
(goj na swą niekorzyść) omylił, jest dozwolone. Tak 
Szenui el nabył razu pewnego od goja naczynie złoti 
zr branżowe za cztery znzy (zuz — moneta srebrna) 
i prócz tegn oszuka! go (przy liczeniu) o jednego zu- 
za Rabin Kaftan kupił razu pewnego od goja Sto 
dwadzieścia beczek za sto i prócz tego oszukał go 
(przy Liczeniu) o jednego zuz a; powiedział do niego: 
polegam zupełnie na tobie (Raba Kam ma 113 b), 

2) Pomoc w oszustwie. 

Jeżeli nieżyd załatwia jakiś interes z żydem, 
a podejdzie drugi żyd i pomoże mu oszukać goja 
na miarze, ilości lub wadze, to tamten żyd rnusi 
się podzielić zyskiem w ten sposób osiągniętym 
z owym żydem (Choszen Hamiszpat $ 183 art. 7). 

31 Nie wolno powiedzieć gojowi, że kupił u żyda za drogo. 

Jeżeli ktoś sprzedał coś nieżyciowi, a żyd mu 
powie, że kupił za drogo, to jest zdrajcą i musi szko¬ 
dę stąd powstała nagrodzić (Choszen Hamiszpat 
§ 386), 

41 Myknie gojów. 

Żyd powinien gojowi drogę zwiększać; jeśli 
ten zapyta: „dokąd idziesz?" ukazuje mu cel daleki, 
jak to uczynił Jakób, gdy mówił do Ezawa (Gen. 












— 4 — 

XXXIII, 14): „idę do pana mojego do Seir", a Jłi- 
kób szedł do Sukkot (Tosefla, Aboda Zara III, 4). 

5) Żyd może udawać, że nie jest żydem. 

Wprawdzie żadnemu żydowi niewolno powie¬ 
dzieć, że żydem nie jest, ale" może wyrażać się dwu¬ 
znacznie, iżby nicżyd myślał, że żyd nie jest ży¬ 
dem, gdy żyd równocześnie myśli sobie eo innego 
(Jore Des § 157 art 2). 

ti] Oszukańcze zwracanie [liny li. 

Ktoś idzie drogą z pieniędzmi W ręce i widzi, 
że naprzeciwko niego dąży rozbójnik; tedy mówi 
do towarzysza: „weź te pieniądze, zwracam ci dług“: 
jeżeli ten "przyjął, to tamten nic mu nie jest winien, 
jeżeli nie przyjął, to jest mu winien (Tosefta, Baba 
Kamma X, 31). 

VII. WYŁUDZANIE. 

Nie jest skalaniem Imienia (Bożego), gdy na- 
przykład (żyd) powie do spadkobiercy: dałem ojcu 
twemu, a on umarł, byle goj nie zmiarkował, że 
łże (Baha Kamma i 13 b Tosefot}. 

VIII. PODSTĘPNE BANKRUCTWO. 

I) Żyd zadłużony może uciekać. 

Jeżeli żyd jakiś, zadłużywszy sśq u nieżyda, 
chce uciekać, a inny żyd go zdradził, to popełnił 
rzecz bardzo niedobrą i musi tamtemu zwrócić 
wszystkie koszty, które mu z tego tytułu ponad 
dług urosną (Choszen Ha mi szpat § 388). 


5 


'i) Źyd lito możo udzielać informacji władzy ij oj liwskiej 
o staniu majątkowym innego żyda. 

Jeżeli żyd poinformował władzę gejowską, że 
inny żyd ma dużo pieniędzy, skutkiem czego po¬ 
niesie stratę, to musi mu ją odszkodować (Choszen 
Hamiszpat § 388). 

3) Donosiciela żydowskiego wolno zamordować. 

Można donosiciela żydowskiego zabić, wszę¬ 
dzie, nawet obecnie. Wolno go zabić, nim do¬ 
niesie. Skoro tylko powiedział, że chce komuś szko¬ 
dzić na życiu łub majętności, choćby szkoda była 
mała, sam na siebie wydal wyrok śmierci. Trzeba 
go jednak przestrzec i powiedzieć: nie wyjawiaj. 
Gdyby jednak odparł czelnie: nie, jednak wyjawię, 
należy go zabić, a kto pierwszy to uczyni, ten 
większą będzie miał zasługę (Choszen Hamiszpat 
i 388 art, 10). 

4) Zdrajcę można sprzątnąć podstępnie. 

Jeżeli nic ulega wątpliwości, że ktoś trzykro¬ 
tnie zdradził żydów, lub stał się przyczyną, żc ich 
pieniądze przeszły do nieźydów, starać się należy 
u sposób i radę mądrą, aby go sprzątnąć (Choszen 
Hamiszpat $ 388 art. 15). 

□) Koszty sprzątnięcia zdrajcy żydowskiego. 

Na koszty, które poniosła gmina celem usunię¬ 
cia zdrajcy, musi łożyć każdy (Choszen Hamiszpat 
$ 163 art. 1). 






6 


IX. ZATAJENIE. 

I) Nid wolno dla chwały bożej płacić gojowi należności, 
o której zapomniał. 

Jeżeli żyd od gojn przez posłańca żyda wziął 
na kredyt ubranie i w terminie daje temu posłań¬ 
cowi pieniądze, by gojowi zapłacić należność, lecz 
ów posłaniec zmiarkował, że goj całkiem o tym za¬ 
pomniał, to posłaniec musi zwrócić żydowi pienią¬ 
dze i nie może mówić, że je zatrzyma, bo może 
goj sobie przypomni, a także nie może mówić, że 
chce goja zapłacić dla chwały bożej (Ghoszen Ha- 
miszpat § J83 art. 8). 

■ 

2) Można spadkobiercom riiużyda długu, o którym nie 
wiedzą, nie oddawać. 

Jeżeli nieżyd, któremu żyd był dłużny, umarł, 
żyd płacić nie potrzebuje (Choszen Hainiszpai § 283 
art. 1). 

3) Kiedy oddawać rzecz znalezioną. 

W takim mieście (w którym żyją żydzi i goje) 
traliri się rzecz znaleziona; jeśli większość stanowią 
goje, to nie trzeba ogłaszać, a jeśli większość sta¬ 
nowią żydzi, to trzeba ogłaszać (Misz na, Machszi- 
rin li, 8). 

4j Zguby gejowskiej bezwarunkowo niewoliło oddawać, 
chyba że chodzi o poprawą ujiinjE żydów. 

Rzecz, którą zgubił nieżyd, znalazca nietylko 
może zatrzymać, ale jest nawet zakazano oddawać* 
albowiem Pismo mówi: ..zgubiona rzecz twego bra¬ 
ta 1 ' (Deuter, XXI!, 1); ale jeśli znalazca dlatego od¬ 


7 


da nieżydowi, aby przez to imię boże uczcić, a sła¬ 
wiono Izraela, iż ufają Bogu, jest chwalebne, gdy¬ 
by zaś imię boże miało być znieważone, iż nieżyd 
myślałby, że nie zgubił, ale jakiś żyd go okradł, "to 
trzeba oddać, w każdym razie trzeba rzeczy nieży- 
da przed złodziejami starać się zabezpieczyć, jak 
żyda, aby z niemi żyć w zgodzie (Choszen Hami- 
szpat $ 266 arl, 1). 

X. ZŁODZIEJSTWO. 

1) Guja wolno okraść, byle nie zmiarkował. 

Nieżyda wolno bezpośrednio okraść t. }. oszu¬ 
kać go w rachunku i t p., byle tego nie zmiarko¬ 
wał, gdyż imię boże mogłoby być znieważone (Cho- 
szen Hs) ni szpat § 348). 

21 Dwór goja dworem żyda. 

Na dwór goja patrzy się jak na zagrodę Ula 
bydła, wolno (w szabas) przenosić z domu do dwo¬ 
ru i y dworu do domu; lecz jeżeli w owym dworze 
mieszka jeden żyd, to on sprawia, iż przenosić rze¬ 
czy niewolno, albowiem dwór uważa się jakby zn 
jego własność (Tosefta, Embin VIII, 1). 

3f Powtórne, ściągania długów zapłaconych. 

.Jeżeli żyd najął żyda, aby dla niego pracował 
z tym, że wszystko, co znajdzie, będzie do niego 
należało, i jeżeli ten żyd zainkasuje powtórnie dług 
swego pana u nieżyda, który to dług już był za¬ 
płacony, to pieniądze należą do posłańca, gdyż są 
jako coś znalezionego (Choszen Hamiszpat $ 176 
art. 12). 











8 


4) Korzystanie z omyłek nie żyd a. 

Jeżeli żyd odbiera pieniądze od nieiyda przez 
żyda-posłańca, a nieżyd się omylił i dał za dużo, 
to zwyżka należy do żyda-posłańca, chyba, że tego 
nic zauważył, bo w takim razie należy do tego, 
który go wysłał (Choszen Haimszpat § 183 art. 7). 

5) Dzielenie się kradzieżą i rabunkiem. 

Jeżeli jeden spólnik żydowski coś ukradł lub 
zrabował, to musi się z drugim spójnikiem podzie¬ 
lić. Szkodę ponosi sam. Ale jeżeli szkoda przy¬ 
szła dopiero po podziale, to ponoszą ją obaj. Tak 
samo rzecz się ma, jeżeli jeden ze spólników kupił 
rzeczy kradzione (Choszen Hamiszpat § 176 art. 12), 

XI. PASERSTWO, 

Jeżeli jeden żyd wynajmuje u drugiego żyda 
mieszkanie i przyjdzie kulawy jeleń albo nadleci 
miody gołąb, obaj mają do niego prawo, ale jeżeli 
jeden z nich kupi coś u złodzieja, rzecz prosta, ta¬ 
nio, to należy tylko do niego (Choszen Hamiszpat 
§ 260 art. 4). 

XIJ. RABUNEK. 

Jeżeli się zrobiło strzępki (cyeyt) z wełny ra¬ 
bowanej, to nie są do użycia, albowiem napisano: 
„mają sobie zrobić", to znaczy: z własnego Glossa: 
Stosuje się to jednak tylko do tego wypadku, je¬ 
żeli się samemu zrabowało nitki, ale jeżeli się zra¬ 
bowało wełnę i z niej zrobiło nitki, to owe strzępki 
są do użycia. Wszelako zakazano z góry brać się 
do robienia strzępków z takiej wełny (Grach Chajim 
$ I J art. 6), 


tł 


XIII. P ODMAWIANIE. 

jeżeli żyd podmówił żyda do kradzieży, nie 
odpowiada, albowiem polecenie uczynienia czegoś 
zakazanego niema znaczenia. 2yd może się uspra¬ 
wiedliwić, iż wcale nic przypuszczał, aby tamten wy¬ 
konał takie zlecenie (Choszen Hamiszpal § 348). 

XIV. HANDEL WYSTĘPNY. 

I) Kami cl zyniłumi jajami. 

Jeżeli ktoś sprzedaje jaja, a były zgnile, to 
sprzedaż jest nieważna; ale teraz panuje inny zwy¬ 
czaj, a zwyczaj znosi prawu (Choszen Hamiszpat 
$ 232 art, 19) 

2) Handel zepsutym mięsem. 

Jeżeli jeden ze spólników na własną rękę han¬ 
dlował zdechłym łub nieczystym bydłem, to zyskiem 
ni ust się dzłełie z drugim spólnikięm, ale stratę po¬ 
nosi sam (Choszen Hamiszpat § 176 art, 12), 

XV. PRZEKUPSTWO. 

Jeżeli dwóch żydów ma niedobry dług i trze¬ 
ba z tego powodu sięgnąć do przekupstwa, a je¬ 
den a nich nie chce nie na to przekupstwo dać, to 
drugi może dokonać, przekupstwa na rzecz swojej 
części, a bliźni nie może nic przeciwko temu mieć 
(Choszen Hamiszpat $ 176 art. 28). 

XVI, MALWERSACJE CELNE. 

Jeżeli żyd nie dzierżawi da, tylko cło pobiera 
jako urzędnik, to wedle niektórych rabinów nie po- 











1CJ 


u-imeri przeszkadzać tym żydoin, którzy chcą cło 
pat J § C, 369) rba ^ SK bardZ0 boi ( Choszen Hamiiz- 

XVn. PALSZ0WAN1E PIENIĘDZY. 

Jeżeli żyd jakiś fałszuje monety w mieście 
w którym rząd to zakazał, i należy się obawiać, że 
może to wszystkich żydów narazić na nicpizyjemno- 
sci to należy owego żyda przestrzec. Przestrzega 
» Ą dopiero wtedy, gdy żyd na io 

me zwraca uwagi, można go wydać władzy i złożyć 
zapewnieąfe, że to tylko ten jeden żyd tym sie tri 
dnii, ale mm nie (Choszen Hamiszpai $ 388). 

XVii|. TRUCIE INWENTARZA. 

Uezij, że jeżeli ktoś cudzemu bydłu poda tru- 
cim, jest wolny wobec sądu Judzkiego i sadzony 
Mzie tylko sądem nieba (Baba Kamma 471?)/ ' 

XiX. CHAZAKA. 

w ^ 1T . la . w swe J eksploatacji nieżyda, to 

w niektórych miejscowościach zabrania sie innym 

frwL r °w C ■ "l^csy i szkodzić bliźniemu 
(Choszen Hannszpat § Lob arL 5). 

XX. ZDRADA DOZWOLONA. 

Jeżeli ktoś najął robotnika do ratowania, to 
wszystko co uratuje, należy do pracodawcy; ale je* 
zełt robotnik podczas roboty powie, że ratuje tylko 
dla siebie, lo od tej chwili przestaje być najmitą, 
a wszystko, co uratował, należy wyłącznie do niego 
(Choszen Hamiszpat § 181 art 3) g 




— 1 ! — 

XXL morderstwo j zabójstwo. 

Ii Żyd może zabić goja bezkarnie. 

Jeżeli (żyd) chciał zabić bydlę, a zabił czło- 
wieka, nieżydop a zabił żyd% dziecko przedwcze- 

i Z3t i^?. one| a rt za bił dziecko zdolne do życia, jest 
wolny (Miszna, Sanhedryn, IX, 2). 

2) ty ił może zabić goja bezkarnie, a goj żyda r fe moża. 
J^cli goj zabił goja lub żyda, to odpowiada, 

Aboda' Zara m fT *" "* (Tosrfta ’ 

-i) Sąd ii ad zabójcą goja pozostawia się nieba 
Kto zabił goja, wolny jest od sądu ludzkiego 
*' i>ąo nad mm pozostawia się niebu (Mechilta Mi¬ 
sz patm cło ExQdusu XXI, 14)? 

4) Sprzątanie niedowiarków żydowskich. 
Niedowiarków (apikorsim—epikurejczyków) Jz- 
™ e,a - ^ ch mianowicie* co odpadli do kultu nieży- 
dow, co grzeszą przez zuchwałość, także tych któ¬ 
rzy spożywają mięso padliny i ubierają się niecnie 
jako ze są to prawdziwi epikurejczycy, także tych,’ 
którzy me uznają lory i Proroków, wszystkich tych 
Irzeba zabijać, kto ma władzę zabić ich. niech za- 
bija jawnie, mieczem, jeśli nie, to niechaj sięga do 
podstępów, aż zginą. Jeżeli riaprzykład widzi, że 
j^den a nich wpadł do studni, w' której znajduje 
drabina ; llsecl1 wyciągnie ją szybko i powie: mu- 
S7 f .synowi pomóc zejść z dachu, ale zaraz ci ją 
odniosę (Choszen Hamiszpat '§ 425 art 5) 





— 



12 - 


5) Topienie ludzi dla Żydów niebezpiecznych. 

Heretyków, zdrajców i odstępców należy strą¬ 
cać (do studni) a nie wyciągać (Aboda Zara’26 b). 

XXII. HANDEL ŻYWYM TOWAREM. 

Jak pojmować wyrażenie o rabunku? Gojowi 
jest zakazano kraść, rabować lub brać niewolnicę 
(„nadobnej postaci*, Deuter. XXI, 11) i t p, u goja 
albo u żyda, ale żydowi u goja nie jest zakażano 
(Tosefta," Aboda Zara VII], 5). 

XXIII. SZANTAŻ. TERRORYZOWANIE TYCH, KTÓRZY 
su; ZWRACAJĄ PO WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚĆ! JAK 
OSZUKIWAĆ SĄDY KRAJOWE A GOJÓW W SĄDACH 
ŻYDOWSKICH. 

t. Za zwrócenia się du sądu nteźytiowskiego grozi klątwa. 

Niewolno sądzić się w sądzie nieżyd owskini 
i w rticżydowskich instancjach. Zakaz ten nie traci 
siły nawet w wypadkach, kiedy prawo nieżydow- 
skie to samo mówi, co żydowskie, oraz gdyby obie 
strony życzyły sobie zwrócić się do sądu nieży- 
dowskiego. Kto naruszy ten zakaz, jest złoczyń¬ 
cą. Postępek taki równa się bluiuierstwu, zniewa¬ 
żeniu i podniesieniu ręki na cały Zakon Mojżesza, 
pokój z nim! Sąd żydowski jest mocen nałożyć 
na niego niduj i cherem (formy klątwy) i nie zdej¬ 
mować z niego tak długo, aż uwolni swego prze¬ 
ciwnika z rąk władzy nieżydowskiej (Cboszen Ha- 
miszpat s 26 art. 1). 


13 




2) Grozi miano zdrajcy temu, kto zwrócił się do sądu 
nieżyd owakiego. 

Jeżeli jeden żyd zwróci się przeciw drugiemu 
żydowi do władzy nieżydowskiej i złoży u ulej 
przedmiot sporu, pozostaje tak długo pod klątwą, 
dopóki owej rzeczy nie wydostanie i sprawy nie 
odda pod rozstrzygnięcie sądu żydowskiego, We¬ 
dle niektórych rabinów jest zdrajcą, a zwłaszcza 
wtedy, gdy przed tym otrzymał ostrzeżenie od sądu 
żydowskiego, aby się do sądu nieżydowskiego nie 
zwraca! (Cboszen Hamiszput § 388), 

3) Żyd nie może świadczyć przeciw żydowi na rzecz goja. 

Jeżeli nieżyd żąda od żyda, by świadczył prze¬ 
ciw żydowi w sądzie, gdy winien mu pewną sumę 
(chodzi o sąd nieżydowski, w którym na podsta¬ 
wie jednego świadka trzeba płacić) i żyd mógłby 
świadczyć sprawiedliwie, niewolno mu tego czynić 
(Cboszen Hamiszpał § 28 art. 3). Ale jeżeli żyd 
żąda od żyda, by w takiej sprawie świadczył prze¬ 
ciwko nieżyd owi, to może (art, 4). 

4) Sędzia żydowski ma brać stronę żyda przeciw gojowi 

Gdy żyd i goj przyjdą do sądu, a możesz go 
uwolnić wedle prawa Izraela, uwolnij go; gdy goj 
się będzie skarżył, powiedz: nasze prawo tak clice. 
Jeżeli możesz go uwolnić wedle prawa ludów zie¬ 
mi, uwolnij go i powiedz: wasze prawo lak chce. 
A gdy nie jest możliwe ani jedno, ani drugie, po¬ 
stępuj przeciw niem u c hytrze (Baba Kamma 113 a), 

ŚFm 












14 


XXIV. KRZYWOPRZYSIĘSTWO. 

1 1 Zasada krzywoprzysięstwa. 

Można powiedzieć: „wszelki ślub, który uczy¬ 
nię, niechaj będzie unieważniony a f lecz powinien 
o tym wiedzieć podczas ślubu “ (Miszna, Nedarim 

. Ul/1). 

Interpretacja. Rabbi Akiba przysiągł wargami i zaraz 
przysięgę w sercu unieważnił (Kalla IW b), 

2 ) Wykręty formal i styczno przy przysięganiu. 

Jeżeli ktoś złożył uroczyste oświadczenie w sło¬ 
wach „od Tory 1 *, to nie jest związany, a gdy w sło¬ 
wach „od tego, co jest napisano w Torze'’, to jest 
związany (Tosefta, Ne dar im i, 4), 

3} Przysięga bez znaczenia. 

Kto przysiąg! wobec gojów, rozbójników i cel¬ 
ników, nie odpowiada, albowiem rzeczone: zgrze¬ 
szył... jeżeli nie powie, a nie; zgrzeszył, jeżeli po¬ 
wie (Tosefta, Szebuot II, 14). 

4) Legalizacja wiarułemstwa. 

Celem unieważnienia ślubów, przysiąg i obietnic 
żyd udaje się do rabina, a gdy gonienia, zaprasza 
trzech innych żydów, powiada im, że żałuje, iż to 
uczynił i unieważnia, oni zaś mówią do niego trzy 
razy; „Mutter lach 1 ' t. j, „Wolno lobie“ (Loewe, 
Schulchan-Aruch, wyd. 2, 1, 247; unieważnianiem 
ślubów przez trzech ludzi świeckich zajmuje się Ba¬ 


15 


ba Batra 120 b; Perci erko wieź w dodatkach do 
traktatu Nedarim podaje w przekładzie rosyjskim 
pełną formułę, recytowaną przed trybunałem ży¬ 
dowskim), 

5) Zrywanie przysiąg i ślubów przyszłych. 

Wszystkich ślubów i zobowiązań i przysiąg 
i klątw i zarzekać się i zaklęć i odmian, które po¬ 
cząwszy od lego tu Dnia Sądnego do przyszłego 
Dnia Sądnego, eo oby nam szczęśliwie nastał, ślu¬ 
bować, przysięgać, obiecywać i niemi wiązać się 
będziemy, wszyscy żałujemy (już teraz), i mają być 
rozwiązane, odpuszczone, zniesione, unicestwione, 
skasowane, bez mocne i nieważne, Nasze śluby nic 
mają być żadneiiii ślubami, a nasze przysięgi nie 
mają być żadnemi przysięgami (Tekst pieśni „Kol 
NidreT, p. Loewe, Schulchan-Aruch, wyd, 2, l. I 
str. 136; Pereferkowicz, Talmud III, 228). 

XXV. STOSUNEK 130 WŁADZY. 

J) Charakterystyka rządu. 

Pijawka ma dwie córki: przynieś, przynieś. 
Mar Lfkaba objaśnił: dwie córki krzyczą z piekła 
i wołają do tego świata: przynieś, przynieś; są to 
mianowicie herezja i władza (Ab o da Żaru 17 a). 

2 ) Trzeba być ostrożnym w stosunkach z rządem. 

Bądźcie ostrożni i rządem, gdyż przyciąga czło¬ 
wieku tylko dla własnej korzyści; okazuje się juko 
przyjaciel, gdy jest mu to wygodne, a nie staje 
przy człowieku w chwili jego potrzeby (Aboi I!, 3). 











3 ) Oszukiwanie władz 

Można przysięgać sjq celnikom, że elany produkt 
należy do dworu królewskiego, choćby nie należał 
do dwom królewskiego (Miszna, Nedarim III, 4). 

Majtjc sprawę z celnikami, można przypisywać 
swoje towary gojowi i domowi królewskiemu/ lecz 
niewolno ich przypisywać żydowi (Tosefta, Nedarim 



C^pfliri !is?!g*g, d uroki dut Kr ( DtUtBfihu PjefliE¥ErwE[ti#ng. 
Warschau łkii 2SJfi] i$3&. 

-.luk i LU, P, i. JAN CÓTTY“. W«raż Ł w Bp Knpuuyi^kB ? m 


ETYKA TALMUDU 


odchyl 

ANDRZEJA NIEMO JE WSKIEG O. 

Cena Mk ■ /■ 

Do nahycia to Administracji „Myśli Niepodległej*\ 

Warszawa, Wilcza 35 i w księgarniach. 



zrodlo:https://archive.org
0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
miejsce-na-reklame.

Wyraź swoją opinię ! TO WAŻNE !!

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

na pierwszych stronach
%d bloggers like this: