NAJCZĘŚCIEJ OGLĄDANE + NAJNOWSZE
JACK CALEIB STREAM + FILMY KINOWE
NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE
KOMENDA GŁÓWNA POLICJI INFORMACJA - 05.02.2021 - W SPRAWIE ZBIGNIEWA JANA POTOCKIEGO
AKCJA PUBLICZNEGO ZADAWANIA PYTAŃ - POLITYKOM - "POLAK PYTA POLITYKA"
Dla wszystkich zaszczepionych szczepionką Pfizer/BioNtech
NOWY TARYFIKATOR KAR DLA POLAKÓW - STAWKI NAWET 400% W GÓRĘ !! Mandat do 5 tys. zł – takiej kary domaga się premier Mateusz Morawiecki.
Ratownicy medyczni "antyszczepionkowcami"? ☀Autor Gabi☀
PIS - KUPUJE CZOŁGI US ARMY Z DEMOBILU JAKO PODSTAWOWY CZOŁG ARMI POLSKIEJ - SZOK !
Analne testy na COVID-19 w Polsce? Niedzielski zabrał głos ☀Autor Gabi☀
Kupujesz mięso w Biedronce lub Lidlu? Jest ostrzeżenie GIS ☀Autor Gabi☀
   POLITYKA STRONY M-FORUM !!! - WSZYSTKIE ZAMIESZCZANE MATERIAŁY ORAZ PREZENTOWANE I PROPAGOWANE - Poglądy i opinie zawarte w artykułach mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji. !!!! REDAKCJA M-FORUM AV LIVE MA NA CELU PUBLIKOWANIE WSZYSTKICH INFORMACJI KTÓRE SĄ CENZUROWANE BEZ WZGLĘDU NA ZABARWIENIA POLITYCZNE , RELIGIJNE I OBYCZAJOWE - ZA KOMENTARZE I WYPOWIEDZI CZYTELNIKÓW I WIDZÓW NIE BIERZE ODPOWIEDZIALNOŚCI , Z WYJĄTKIEM TREŚCI O CHARAKTERZE PRZESTĘPCZYM KTÓRE BĘDĄ USUWANE BEZ OSTRZEŻEŃ     UWAGA !! WAŻNE - Poglądy i opinie zawarte w artykule mogą być niezgodne ze stanowiskiem redakcji. Zamieszczane artykułu są w wiekszości re- publikacjami materiałów z innych stron - REDAKCJA NIE INGERUJE W ICH TREŚCI W CELU ZACHOWANIA BEZSTRONNOŚCI , A CELEM PUBLIKACJI JEST PODDANIE TYCH MATERIAŁÓW POD OSĄD I KRYTYKĘ CZYTELNIKÓW W KTÓRE OPINIE NIE MOŻE INGEROWAĆ AUTOR MATERIAŁU W FORMIE MODERACJI LUB CENZURY

M-forum A.V Live.

TO PORTAL NA KTÓRYM CODZIENNIE ZNAJDZIESZ PONAD 100 INFORMACJI INFO NIUS W TYM MATERIAŁY CENZUROWANE LUB ZABRONIONE NA INNYCH PORTALACH POPRAWNYCH POOLITYCZNIE WESPRZYJ DOWOLNĄ KWOTĄ ROZWÓJ JEDYNEJ W POLSCE NIEZALEŻNEJ STRONY INFORMACYJNEJ przycisk Przekaż darowiznę poniżej :-) Naszym celem jest przeciwstawianie się wszelkim formom manipulacji opinią publiczną w Polsce. W dobie wojny informacyjnej nie ma zadania bardziej palącego niż odpowiedzialne wspieranie zaufanych mediów. Pomóż nam zbudować solidną dziennikarską platformę, publikującą ekskluzywne, wysokiej jakości informacje, opinie i analizy, utrzymującą się wyłącznie dzięki zaufaniu Czytelników. PORTAL M-FORUM DZIAŁA W TAKIEJ FORMIE NA PODSTAWIE PRZEPISÓW KONSTYTUCJI Art. 54. Zasada wolności poglądów 1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. 2. Cenzura prewencyjna środków społecznego przekazu oraz koncesjonowanie prasy są zakazane. Dz.U.1997.78.483 – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. W JAKI SPOSÓB MOŻESZ NAM POMÓC – ZOSTAŃ AUTOREM Witam zaproszenie dla Youtuberów , Dziennikarzy , Blogerów do współpracy , sporadyczne publikowanie na stronie M-forum – p.s bardzo ważne dla twórców z Y.T , F.B . VIMEO DAILMOTION – każdorazowe wejście w wasz materiał na naszej stronie , jest zaliczane na wymienionych platformach jako pełne wejście monetyzowene i zaliczane do ruchu na waszej głównej stronie działalnosci przekłada sie to na pozyskiwanie nowych widzów na waszych kanałach i REKLAMIE !

CZERWONE
miejsce-na-reklame.

Kluczowe momenty kryzysu zakładników w Iranie w 1979 r. W ambasadzie USA

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Oto kluczowe momenty irańskiego przejęcia w 1979 r., A następnie 444-dniowego kryzysu zakładników w ambasadzie USA w Teheranie.

Dzień 1, 4 listopada 1979 r. – irańscy protestujący przejmują ambasadę USA w Teheranie i biorą zakładników 98 osób. Domagają się, aby Stany Zjednoczone zwróciły Shah Mohammad Reza Pahlavi, który przebywa w nowojorskim szpitalu. USA odmawia. Chomeini nazwał przejęcie „rewolucją większą niż pierwsza rewolucja”, która obaliła monarchię Iranu w lutym.

Dzień 2, 5 listopada – Inni wyznawcy irańskiego przywódcy Ajatollaha Ruhollaha Chomeiniego zajmują ambasadę brytyjską w Teheranie, twierdząc, że Wielka Brytania jest „złym” sojusznikiem Ameryki. Ale rezygnują z tego godziny później.

Dzień 3, 6 listopada – irański premier Mehdi Bazargan i jego gabinet rezygnują.

Dzień 5, 8 listopada – bojownicy w ambasadzie USA dokumenty znalezione w ambasadzie dowodzą, że amerykański personel dyplomatyczny był częścią „jednostki szpiegowskiej”.

Dzień 9, 12 listopada – Prezydent Jimmy Carter nakazuje wstrzymanie importu ropy z Iranu, który zapewniał prawie 4% dziennej konsumpcji w USA.

Dzień 10, 13 listopada – Rząd irański zwołuje posiedzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ w celu omówienia swoich skarg na Stany Zjednoczone.

Dzień 11, 14 listopada – Wszystkie aktywa irańskie w Stanach Zjednoczonych zostają zamrożone na zamówienie Cartera.

Dzień 12, 15 listopada – bojownicy ambasady zwalniają jednego zakładnika, włoskiego kucharza.

Dzień 14, 17 listopada – Chomeini nakazuje bojownikom uwolnienie wszystkich kobiet i czarnych zakładników, jeśli zostaną zwolnieni z szpiegostwa.

Dzień 15, 18 listopada – bojownicy ogłaszają, że uwolnią 13 zakładników – ośmiu czarnych mężczyzn i pięć kobiet.

Dzień 16, 19 listopada – Trzej zakładnicy – dwóch czarnych marines i sekretarka – zostają zwolnieni.

Dzień 17, 20 listopada – Dziesięciu kolejnych amerykańskich zakładników zostaje uwolnionych.

Dzień 19, 22 listopada – Pięciu zakładników spoza Ameryki zostaje uwolnionych z ambasady USA w Teheranie.

Dzień 25, 28 listopada – Abolhassan Bani-Sadr, uważany za umiarkowanego w sprawie zakładników po tym, jak powiedział, że nie wierzy, że powinny być przetrzymywani na czas nieokreślony, zostaje zastąpiony przez ministra spraw zagranicznych Sadegha Ghotbzadeha, który opowiada się za uwolnieniem Amerykanów dopiero po szach wraca.

Dzień 29, 2 grudnia – szach opuszcza Nowy Jork do szpitala wojskowego w pobliżu San Antonio w Teksasie.

Dzień 30, 3 grudnia – Irańczycy w zdecydowanej większości głosują za nową islamską konstytucją dającą Chomeiniemu najwyższą władzę.

Dzień 31, 4 grudnia – Rada Bezpieczeństwa ONZ jednogłośnie głosuje za wezwaniem Iranu do uwolnienia amerykańskich zakładników.

Dzień 34, 7 grudnia – w Paryżu 34-letni bratanek szacha, Shahriar Mustapha Chafik, zostaje zastrzelony na ulicy.

Dzień 39, 12 grudnia – Departament Stanu USA zarządza wydalenie 183 dyplomatów z Iranu.

Dzień 42, 15 grudnia – szach poleci na „tymczasowe” wygnanie w Panamie. Międzynarodowy Trybunał w Hadze nakazuje Iranowi uwolnienie wszystkich zakładników.

Dzień 58, 31 grudnia – 11-0, przy czterech głosach wstrzymujących się, Rada Bezpieczeństwa ONZ zatwierdza rezolucję dającą Iranowi do 7 stycznia zwolnienie zakładników lub nałożenie sankcji. Zakładnicy nie zostali zwolnieni.

Dzień 71, 13 stycznia 1980 r. – Dziesięciu z 15 członków Rady Bezpieczeństwa głosuje za sankcjami gospodarczymi wobec Iranu, ale Związek Radziecki, jako stały członek, głosuje rezolucję. Stany Zjednoczone same decydują o sankcjach.

Dzień 72, 14 stycznia – Rada Rewolucyjna Iranu nakazuje wszystkim amerykańskim korespondentom prasowym opuszczenie Iranu z powodu tego, co nazywa ich „stronniczym raportowaniem”.

Dzień 83, 25 stycznia – Dzień wyborów prezydenckich w Iranie. Urzędnicy USA wyrażają nadzieję, że wybory zmienią ton kryzysu zakładników. Bani-Sadr wygrywa.

Dzień 87, 29 stycznia – Ujawniono, że sześciu Amerykanów, którzy uniknęli schwytania, gdy ambasada USA została zajęta 4 listopada, wymknęło się z Iranu przy pomocy ambasady kanadyjskiej, która wydała im fałszywe tożsamości. Kilkadziesiąt lat później USA uznały rolę CIA w ich ucieczce, która była tematem filmu „Argo” z 2012 roku.

Dzień 140, 22 marca – Chomeini mówi, że Carter pisze do niego poufnie, obiecując uznać rewolucję islamską w wystąpieniu publicznym.

Dzień 141, 23 marca – szach opuszcza Panamę do Egiptu, kończąc 100-dniową rezydencję na wyspie wypoczynkowej.

Dzień 142, 24 marca – wyglądając na wychudzonego, szach przybywa do Egiptu, gdzie rozpoczął wygnanie w styczniu 1979 r. I witany jest przez prezydenta Anwara Sadata, który mówi, że może zostać na stałe. Szach wchodzi do szpitala w Kairze.

Dzień 146, 28 marca – szach przechodzi operację w celu usunięcia śledziony.

Dzień 156, 7 kwietnia – Chomeini rządzi zakładnikami, którzy muszą pozostać w rękach bojowników. W odpowiedzi Stany Zjednoczone zrywają stosunki dyplomatyczne z Iranem, wydalając 35 dyplomatów pozostających w tym kraju i nakładając szereg sankcji gospodarczych. Armia irańska jest zagrożona po tym, jak siły sąsiedniego Iraku zaatakują irański posterunek graniczny i pobliskie obiekty naftowe. Iran zamawia swoich dyplomatów w domu z Iraku.

Dzień 158, 8 kwietnia – rozgniewany Chomeini nazywa USA „krwiożerczym”, ale mówi swojemu ludowi, że zerwanie stosunków USA i inne działania są „dobrym omenem”, ponieważ oznaczają, że Stany Zjednoczone straciły wszelką nadzieję na kontrolowanie Iranu. Bani-Sadr mówi jednak: „Mówię narodowi, że to wojna”.

Dzień 158, 9 kwietnia – jak Waszyngton sugeruje możliwą blokadę morską Iranu, bojownicy mówią, że spalą ambasadę USA i zabiją zakładników, jeśli Stany Zjednoczone spróbują „nawet najmniejszego” ruchu militarnego przeciwko Iranowi.

Dzień 165, 16 kwietnia – Wysoki urzędnik USA twierdzi, że Iran ma czas do połowy maja, aby zakończyć impas lub stawić czoła możliwej presji militarnej.

Dzień 166, 17 kwietnia – Prezydent Carter nakłada na Iran więcej sankcji ekonomicznych, zakazy podróżują tam Amerykanie, z wyjątkiem korespondentów prasowych, i mówi, że działania wojskowe mogą być kolejnym krokiem, jeśli zakładnicy nie zostaną zwolnieni.

Dzień 172, 23 kwietnia – Japonia i Kanada przystępują do sankcji gospodarczych i dyplomatycznych wobec Iranu. Iran ogłasza nowe porozumienia handlowe ze Związkiem Radzieckim, Rumunią i Niemcami Wschodnimi.

Dzień 174, 25 kwietnia – Biały Dom ogłasza, że ​​amerykańskie siły wojskowe poleciały na odległą pustynię w Iranie w nadziei na ratowanie zakładników w Teheranie, ale plan musiał zostać przerwany z powodu awarii trzech śmigłowców. Ośmiu amerykańskich żołnierzy zginęło w kolizji lądowej C-130 i helikoptera, gdy samoloty szykowały się do opuszczenia obszaru.

Dzień 175, 26 kwietnia – Iran ogłasza, że ​​zakładnicy zostali przeniesieni z ambasady USA do innych części Teheranu i innych irańskich miast, aby udaremnić kolejną akcję ratunkową USA. Irańczycy odzyskują ciała ośmiu Amerykanów zabitych podczas misji ratunkowej.

Dzień 176, 27 kwietnia – Irańczycy wystawiają ciała ośmiu żołnierzy amerykańskich na terenie ambasady USA w Teheranie.

Dzień 182, 3 maja – amerykańscy zakładnicy kończą pół roku w niewoli. Iran organizuje powrót ciał Amerykanów zabitych w przerwanej misji ratunkowej.

Dzień 203, 24 maja – Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości wzywa do uwolnienia zakładników i mówi, że Iran powinien zrekompensować USA za zajęcie. Iran odrzuca orzeczenie.

Dzień 224, 14 czerwca – Chomeini ogłasza rewolucję kulturalną „po to, by wykończyć wrogów Boga”, zmieść resztki życia irańskiego za czasów szacha i objąć islamskim duchownym odpowiedzialnością za edukację.

Dzień 225, 15 czerwca – Chomeini zarządza usunięcie nie-muzułmanów z irańskiego radia i telewizji.

Dzień 238, 28 czerwca – szach jest zgłaszany w „bardzo poważnym” stanie w kairskim szpitalu, cierpiący na zapalenie płuc, które wynikało z chemioterapii z powodu jego raka.

Dzień 243, 3 lipca – Szach ponownie jest opisany jako w poważnym stanie w Kairze. Jego dolegliwość tym razem jest opisywana jako tyfusowa infekcja.

Dzień 245, 5 lipca – około 2000 kobiet w czarnych sukienkach żałobnych demonstruje przed biurem prezydenckim, by zaprotestować przeciwko nowym przepisom zobowiązującym pracowników rządowych do noszenia tradycyjnej islamskiej odzieży podczas pracy.

Dzień 250, 10 lipca – Chomeini zarządza uwolnienie zakładnika Richarda Queen, 28-letniego wicekonsula, który jest chory.

Dzień 258, 18 lipca – W Paryżu podejmuje się próbę zamachu na Shahpoura Bachtara, ostatniego irańskiego premiera pod szachem i przywódcy ruchu antyhomeińskiego na wygnaniu. Bachtar jest nietknięty, ale francuski policjant i sąsiadka zostają zabici.

Dzień 267, 27 lipca – Szach umiera w szpitalu wojskowym w Kairze. Teheran cieszy się, ale urzędnicy USA wyrażają wątpliwości, że śmierć przyspieszy uwolnienie zakładników.

Dzień 269, 29 lipca – szach jest pochowany w meczecie w Kairze po pogrzebie państwowej z udziałem prezydenta Sadata i byłego prezydenta Richarda Nixona, tam prywatnie.

Dzień 288, 17 sierpnia – Wielka Brytania tymczasowo zamyka swoją ambasadę w Teheranie „jako środek ostrożności” z powodu napięć związanych z aresztowaniem irańskich demonstrantów w Londynie. Ośmiu pracowników dyplomatycznych ambasady opuszcza Iran.

Dzień 299, 28 sierpnia – Amnesty International, londyńska organizacja praw człowieka, twierdzi, że jej dochodzenia wskazują, że w ciągu pierwszych 18 miesięcy rewolucji islamskiej stracono ponad 1000 osób.

Dzień 311, 9 września – Wielka Brytania zamyka ambasadę w Teheranie, obawiając się odwetu ze strony Irańczyków, którzy twierdzą, że Irańczycy byli źle traktowani w Londynie.

Dzień 314, 12 września – Chomeini wymienia cztery warunki wypuszczenia zakładników, ale pomija poprzednie żądanie przeprosin w USA. Warunki: zwrot bogactwa zmarłego szacha, anulowanie roszczeń USA wobec Iranu, odmrożenie irańskich funduszy w Stanach Zjednoczonych oraz gwarancje USA dotyczące braku ingerencji w Iranie. Natychmiastowa reakcja Waszyngtonu jest strzeżona.

Dzień 321, 19 września – wybuchają bitwy powietrzne i naziemne między Iranem a Irakiem.

Dzień 324, 22 września – Irak twierdzi, że działania wojenne na granicy stały się „wojną na pełną skalę”. Atakuje co najmniej siedem irańskich instalacji lotniczych, w tym jedną w Teheranie.

Dzień 330, 28 września – Rada Bezpieczeństwa ONZ jednogłośnie głosuje za przerwaniem walk między Irakiem a Iranem.

Dzień 341, 9 października – Radio Teheran mówi, że irackie ataki rakietowe zabijają 180 osób i ranią 300 innych w dwóch irańskich miastach – najwyższy jak dotąd wskaźnik ofiar śmiertelnych w jednym dniu wojny.

Dzień 363, 31 października – Radio Teheran mówi, że Iran zwyciężył w kryzysie zakładników i opracowano „sprawiedliwą metodę” uwolnienia jeńców. Zgłoszono, że szwedzki samolot pasażerski jest w gotowości do odlotu Amerykanów z Teheranu. Biały Dom nadal przestrzega przed nadmiernym optymizmem.

Dzień 365, 2 listopada – Parlament głosuje za uwolnieniem zakładników, jeśli Stany Zjednoczone spełniają warunki określone przez Chomeiniego i komisję parlamentarną: Zwolnienie irańskich aktywów zamrożonych w amerykańskich bankach, zwrot bogactwa zmarłego szacha, wycofanie pozwów toczących się przeciwko Iranowi i amerykańska obietnica braku interwencji w sprawy Iranu. Prezydent Carter mówi, że warunki „wydają się oferować pozytywną podstawę” do negocjacji.

Dzień 366, 3 listopada – Za zgodą Ajatollaha Chomeiniego bojownicy zrzekają się „odpowiedzialności” za zakładników irańskiego rządu. Urzędnicy USA nazywają to poważnym przełomem.

Dzień 367, 4 listopada – dziesiątki tysięcy Irańczyków demonstrują poza ambasadą USA z okazji pierwszej rocznicy schwytania. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Iranu wymaga szybkiej reakcji administracji Cartera na warunki Iranu dotyczące uwolnienia zakładników. Ronald Reagan pokonuje prezydenta Cartera w osuwającym się głosowaniu.

Dzień 373, 10 listopada – zastępca sekretarza stanu Warren Christopher prowadzi partię Amerykanów do Algieru i przekazuje amerykańską odpowiedź zakładników algierskim wysłannikom, którzy przekażą ją Teheranowi.

Dzień 414, 21 grudnia – Iran ogłasza, że ​​Stany Zjednoczone muszą zdeponować u Algierczyków równowartość 24 miliardów dolarów w gotówce i złocie, co stanowi szacunkową wartość bogactwa szacha i zamrożonych aktywów irańskich – przed uwolnieniem zakładników. USA nazywają to żądanie „nieuzasadnionym”.

Dzień 427, 3 stycznia 1981 r. – Radio Teheran mówi, że „całkowicie nieprawdopodobne” zakładnicy zostaną uwolnieni przed inauguracją Reagana i że nawet po tym problem „pozostanie taki, jaki jest teraz, w impasie”, chyba że Stany Zjednoczone spełnia wymagania Iranu.

Dzień 428, 4 stycznia – Rząd irański twierdzi, że teraz ma pełną kontrolę nad 52 zakładnikami, którzy byli pod kontrolą bojowników, którzy ich pojmali.

Dzień 435, 11 stycznia – Iran rezygnuje z żądania zdeponowania przez Stany Zjednoczone 24 miliardów dolarów w algierskich bankach.

Dzień 438, 14 stycznia – parlament irański uchwala kluczową ustawę dotyczącą kwestii zakładników, zezwalając na arbitraż w krajach trzecich w sprawie sprzecznych roszczeń finansowych USA-Iran.

Dzień 440, 16 stycznia – odrzutowiec amerykańskich sił powietrznych leci do Algieru ze Stanów Zjednoczonych i brytyjskich bankierów, aby wspólnie z amerykańskimi negocjatorami uzgodnić rozwiązania finansowe poszukiwane przez Iran. Stany Zjednoczone przesyłają projekt proponowanej umowy do Iranu, a Biały Dom mówi, że jeśli zostanie zaakceptowany, zakładnicy mogą być wolni, zanim Carter opuści stanowisko.

Dzień 442, 18 stycznia – Iran ogłasza przyjęcie zgody na uwolnienie zakładników. Ostateczne szczegóły są opracowywane w Algierii dla transferu irańskich funduszy zamrożonych przez Stany Zjednoczone. Planowane są loty zakładników do Niemiec Zachodnich.

Dzień 443, 19 stycznia – uwolnienie zakładników jest opóźnione z powodu komplikacji w aspektach finansowych umowy USA-Iran.

Dzień 444, 20 stycznia – komplikacje finansowe zostały rozwiązane, a zakładnicy zostali zwolnieni, gdy Reagan objął urząd jako prezydent.

 

zrodlo:apnews.com

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
CZERWONE

Wyraź swoją opinię ! TO WAŻNE !!

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

%d bloggers like this: