loading...
loading...
loading...
NA ŻYWO 24.04.19 -20.30 M.MACIAK CW24TV I ALEKSANDER JABŁONOWSKI - O CZYM NIKT NIE MÓWI ! MAŁY SZOK !24 kwietnia 2019
TRANSMISJA NA ŻYWO TRWA
WEJŚCIE KLIKNIJ W ILUSTRACJĘ – KANAŁ FILMOWY WSZYSTKIE NOWE MATERIAŁ FILMOWE ORAZ ZARCHIWIZOWANE VIDEO STREAM LIVE
WEJŚCIE KLIKNIJ W ILUSTRACJĘ -STREAM LIVE – NA ŻYWO OD PONIEDZIAŁKU DO PIĄTKU 20:30 + CHAT + PRIV. VIDEO ROZMOWY
ZOSTAŃ SAMODZIELNYM AUTOREM NA M-forum kliknij w poniższy obrazek dowiedz się jak i co ? DZIAŁAJ :-)

M-fo A.V Live. <<wróć do Nius<<rum

Jeśli chcesz wesprzeć finansowo rozbudowę i utrzymanie strony dowolnym datkiem poniżej panel Peypal nawet nie posiadając konta Peypal można dokonać wpłaty wprost z swojej karty .Jeśli chcesz wesprzeć wybranego autora wpisów w opcji wpłaty wpisz nick autora z dopiskiem "DAROWIZNA DLA ……… " wpłata zostanie automatycznie przesłana wskazanemu autorowi .M-forum AV Live jest w 100% oddolną obywatelską inicjatywą, nie stoją za nami ani medialne konsorcja, ani rządowe dotacje. Naszym celem jest przeciwstawianie się wszelkim formom manipulacji opinią publiczną w Polsce. W dobie wojny informacyjnej nie ma zadania bardziej palącego niż odpowiedzialne wspieranie zaufanych mediów. WESPRZYJ NASZĄ DZIAŁALNOŚĆ DOWOLNĄ KWOTĄ DAROWIZNY – :-)

część 9 ZADUSZKI WSZYSTKICH ŚW.NAJSTARSZY OPOLSKI CMENTARZ

loading...
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

150 lat pamięci i żałoby w Opolu 1813-1963

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaCmentarz Opole, ul. WrocławskaW ramach racjonalnej, skierowanej przede wszystkim na polepszenie doczesnych warunków we własnym kraju, polityki królów pruskich niechętnie patrzono na „zbytek w obliczu śmierci”. Fryderyk II już w 1742 roku opublikował przepisy dotyczące żałoby dla  Dolnego Śląska, w których rozrzutność w takich przypadkach miała być surowo karana. 7 października 1797 roku, krótko przed śmiercią, król Fryderyk Wilhelm I wydał „nowy regulamin żałoby” dla Prus, a więc także dla Śląska. Znacznie ograniczał on dotychczasowe pogrzebowe rytuały.

W przypadku śmierci małżonka, dzieci, rodziców, dziadków lub teściów „żałoba rodzinna” została ograniczona do sześciu tygodni, z których pierwsze 14 dni należało trwać „ w dotychczas stosowanej głębokiej żałobie, a pozostałe cztery tygodnie – w codziennej czarnej odzieży”. Dzieci do lat 12 były z tego obowiązku zwolnione. W przypadku śmierci wuja, ciotki, rodzeństwa, szwagra i szwagierki lub przybranych rodziców mężczyźni powinni byli przez trzy tygodnie nosić czarna opaskę na ramieniu, a kobiety czarną przepaskę na głowie. W razie śmierci innych krewnych lub „dzieci zmarłych przed ukończeniem dwunastu lat” nie powinno się nosić czarnych ubrań. Także w tych przypadkach groziły niemałe grzywny – od 5 do 50 talarów, co sugeruje, że do przepisów stosowano się niechętne.

Ogólnie przyjętym dniem pamięci o zmarłych i modlitw za ich dusze w kościele katolickim był w omawianym okresie Dzień Zaduszny, 2 listopada. Ludwig Ernst w 1930 roku następująco opisywał zaduszki na Górnym Śląsku: „…dzień, który przywodzi bolesne i smutne wspomnienia niezapomnianych i zapomnianych, pamięć o tych, których wspomnienie przechowują ich potomni, ale i o tych bezimiennych, dzień wszystkich tych, którzy przed nami odeszli przez ciemną bramę, z której nie ma odwrotu, przez którą przechodzą wszyscy od początku ludzkości i przez którą także my będziemy musieli przejść, zgodnie z nieubłaganymi prawami wszechświata, których jest czas na przyjście, trwanie i odejście”.     O obyczajach panujących wówczas na Górnym Śląsku pisał: „to starodawny pobożny zwyczaj aby w Dzień Zaduszny groby zmarłych ozdabiać ostatnim przepychem kwiatów i liści odchodzącej jesieni, a każde miasto uważa za wyznacznik swej kultury posiadanie pięknie rozplanowanego i dobrze utrzymanego cmentarza. W przeszłości do strojenia grobów wystarczające były naręcza kwiatów i liści, dopiero w nowszych czasach pojawiły się ozdoby z płonących świateł i kolorowych lampek. Gdzieniegdzie ozdoby grobów są mocno przesadne, to znak czasu – w ciągu pozostałych dni w roku nikt nie myśli o zmarłych”.

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaCmentarz Opole, ul. WrocławskaOglądając ilustrację do artykułu Ernsta widać wyraźnie, że na Górnym Śląsku zachował się zwyczaj usypywania kopca z igliwia. Autor przypomina także, że zwłaszcza po pierwszej wojnie, w której wiele osób oddało życie w okrutny sposób, w tym dniu pamięcią otoczone winny być wszystkie dusze.

U protestantów, ponieważ zgodnie z ich przekonaniami  ziemskie starania nie mają żadnego wpływu  na zbawienie dusz stojących w obliczu łaski bożej, nie odprawia się religijnych ceremonii dla zbawienia dusz zmarłych. Dlatego ewangelicy nie obchodzą Dnia Zadusznego.  Także pogrzeb ewangelicki to „wedle dawnego zwyczaju jednostkowe wstawiennictwo” Na pierwszym planie  w wypadku śmierci i upamiętnienia zmarłych stoi nadzieja na ich zmartwychwstanie, dając bliskim zmarłych pocieszenie i odwagę.

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaPruski król Fryderyk Wilhelm III ustanowił w 1816 roku w kościele ewangelickim w Prusach obchodzony w ostatnią sobotę roku kościelnego, przed pierwszą niedzielą adwentu, „święto kościelne dla upamiętnienia zmarłych”, nazywane dziś „sobotą zmarłych” Cmentarz Opole, ul. Wrocławskalub „sobotą wieczności”. Z jednej strony stało się tak zapewne wobec potrzeby upamiętnienia poległych w „wojnie wyzwoleńczej” (napoleońskiej), z drugiej także dlatego, iż dotychczas brakowało święta w kościele ewangelickim, które mogło umocnić pamięć o zmarłych, podsycaną jeszcze wrażliwością okresu romantyzmu.

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaZwyczaje polskiej ludności zamieszkałej w Opolu po 1945 roku związane z żałobą i pamięci zmarłych nie różniły się zbytnio od zwyczajów jej poprzedników. W okresie powojennym utrzymywano powszechnie zwyczaj noszenia żałobnej odzieży. Dotyczyła ona samego pogrzebu jak i okresu po nim następującego. Najbliżsi osoby zmarłej ubierali się na czarno, długość żałoby zależała od stopnia pokrewieństwa, według  tradycji najdłużej – bo około roku – noszono żałobę po współmałżonku i rodzicach. Mężczyźni często jako znak żałoby nosili szeroką czarną opaskę na rękawie.

Tłumne odwiedziny cmentarzy tradycyjne przypadały przede wszystkim na 1 listopada – święto Wszystkich Świętych, w mniejszym stopniu na 2 listopada – Dzień Zaduszny (Zaduszki). Katolicy w tych dniach często zamawiali w kościele tzw. „wypominki”. Jest to rodzaj modlitwy błagalnej za zmarłych – wierni do swoich duchownych wraz z ofiarą przynoszą wypisane na kartkach imiona i nazwiska swoich zmarłych. Są one następnie wyczytywane przez księdza podczas nabożeństwa. Zwyczaj ten znany był na Górnym Śląsku także przed wojną, określano go często jako „zalecki”.

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaNa 1 listopada starano się posprzątać i przyozdobić groby, palono na nich świece i znicze. Krótko po wojnie tradycja ta musiała być bardzo żywa, bo w „Nowinach Opolskich” (Oppelner Neueste Nachrichten) z końca października 1948 roku, jedynym piśmie ukazującym się wówczas w Opolu,  wydrukowano cały blok reklam z nadtytułem „Na Zaduszki”, oferujących kwiaty – przede wszystkim chryzantemy, ale także świece, znicze, krepinę i bibułę.

Cmentarz Opole, ul. WrocławskaW okresie PRL świętu Wszystkich Świętych starano się nadać charakter świecki, obchodząc je jako Święto Zmarłych.  W 1961 roku „Trybuna Opolska” pisała: „pogoda nie odbiegała od tradycyjnej: zimno, dokuczliwy deszcz – jednym słowem prawdziwa jesienna szaruga. Mimo to od wczesnych godzin popołudniowych Opole zaczęło się wyludniać. Tłumy mieszkańców […] udawały się na cmentarz przy ul. Wrocławskiej. Cmentarz opolski rozjarzył się tysiącami świateł. Na każdym niemal grobie – świeże kwiaty. Koło mogiły Nieznanego Żołnierza w „Alei Zasłużonych” straż pełnią zamieniające się co jakiś czas warty harcerzy.”

Groby osób zasłużonych znajdowały się pod opieką państwową. W sprawozdaniach „Zakładu Zieleni Miejskiej” z wczesnych lat 60. XX wieku Cmentarz Opole, ul. Wrocławskaczytamy: „jednym z najważniejszych obowiązków jest pielęgnacja i dekoracja kwater zasłużonych na Cmentarzu Wrocławskim i Centralnym na Półwsi”.

 

 

Neues Trauerreglement: Carl Ludwig Heinrich Rabe [Hg.], Sammlung Preußischer Gesetze und Verordnungen […], Bd. 4, S. 291ff.[1]

Ludwig Ernst, Allerseelen, in: Oberschlesien im Bild, Nr. 44, 31. Okt. 1930

Reinhard Frieling, Katholisch und Evangelisch. Informationen über den Glauben, Göttingen 20079.

„Nowiny Opolskie” 31.10.1948

„Trybuna Opolska” 2.11.1961

AP Opole, zesp. 228-995

Wyraź swoją opinię ! TO WAŻNE !!

loading...
loading...
LIVE AKTYWNY KLIKNIJ ABY WYŚWIETLIĆ
TRANSMISJA ZAKOŃCZONA
%d bloggers like this: